కలకాలం ఆనందంగా బ్రతుకుదామనుకున్నావు నీవు,
కానీ నువ్వు గ్రహించలేదు, కడుపులోవున్నపుడే కత్తుల హత్యకి బలౌతవని…
నీ జన్మని ఈ భూదేవితో బంధం ఏర్పడుచుకోవాలకున్నావు నువ్వు
కానీ నీవు అనుకోలేదు, నీ పాదం ఈ భూమి పై ఏ ఒక్క అణువుతో సంబంధం కుదుర్చుకోలేదని …
కడుపులోవున్నపుడే ఈ లోకాన్ని కొత్తకోణం లో చూద్దామనుకున్నావు నీవు,
కానీ నీకు తెలియదు గర్భం దాటి లోకాన్ని చూడలేవని…
నీవు ఊహించలేదు నీ జీవితాన్ని మంచి జ్యోతి లా నిలిపేవాళ్ళే,
ఒక్క నిమిషం లో నీ జీవితాన్ని ఆర్పేయడానికి సిద్ధం అవుతారని…
కానీ ఇప్పుడు అర్థం అర్థమౌతుంది, నీ పాదం తో ఈ స్పృష్టి పులకరించాల్సిన స్థితి నుండి ఇప్పుడు నీ పిండ రూపాన్ని కడుపులోనే కనుమరుగు చేసే స్థితికి ఈ లోకం దిగజారిపోయిందని…
చివరికి నీకూ తెలిసిపోయింది,
ఇక ఈ జన్మకి నీకు సెలవని…
అనుభూతులు…
ఎందుకొ మాట మూగబోయింది.
తెలియడం లేదు అస్సలు ఏమయింది.
ఆలోచిస్తే ఎదో కొత్తగా ఉంది.
అనుభవిస్తే అర్థం అవుతుంది.
కొన్ని అనుభూతులు జీవితాన్ని
మార్చివేస్తాయని…
కొన్ని అనుభూతులు జీవితాన్ని
కలచివేస్తాయని…
కొన్ని అనుభూతులు జీవితాన్ని
అలరిస్తాయని…
జీవితం అంతా అనుభూతులు అనేవి,
సముద్రంలో అలల వలే జీవితంలో
ప్రతి క్షణం ఉంటాయి…
మెుక్క
చిన్న విత్తనం నుండి వెలువరిస్తూ…
మట్టి అనే గర్భం నుండి ప్రతిబింబిస్తూ…
రవిజలవాయువులతో అనుబంధాన్ని పెంపోదిస్తూ…
మనిషి జీవితాన్ని ఆయుష్షుతో మూడివేస్తూ…
సుమధురమైన సుహసన్ని వెదజల్లె పుష్పములను అందిస్తూ…
మనిషి జీవితాన్ని నీతో జతచేస్తూ…
ఈ భూమండలంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తూ…
చెడువాయువులను ఇష్టంగా స్వీకరిస్తూ…
ప్రతి జీవి యెుక్క జీవితాన్ని నడిపిస్తూంది…