కవితలు

ఉగాది వచ్చేసింది

కొత్త బతుకుల ఆశలెన్నో వెంటకొని తెచ్చింది

పల్లెల వాకిళ్లలో పట్టణాల ప్రాంగణాలలో

పండుగ సందడి మొదలైంది

లేత మామిడి కొమ్మలపై

ఒయ్యారంగా ఊగుతూ

మధుర స్వరాలు ఆలపించే

కోయిల పాట మాత్రం వినిపించలేదు

అది దరిదాపులో ఎక్కడా కనిపించలేదు

చిగురు మామిళ్లు గుబురు మామిళ్లలో

గురుతు తెలియకుండా మాయమైపోయింది

తన గూడు చెదిరిందని

గుండె పగిలి శోకించి

ఎక్కడికో వెళ్లిపోయింది

పల్లెలన్నీ హఠాత్తుగా

పట్టణాలుగా మారిపోయాయని

భయపడిపోయింది.

నల్లని దట్టమైన ఫ్యాక్టరీ పొగలు

తట్టుకోలేక అదిరిపడి పారిపోయింది

చేరలేని దూరాలకు

ఆకాశపు మసకలో మాయమైంది

నిన్న తన మధుర గీతాలతో

మహాకవులతో కవితలెన్నో రాయించుకుంది

మట్టిలో పూసే గడ్డిపూలను చూసి

మైమరచి పాడే కోయిల

కరుకు శిలల ఆకాశ సౌధాలు మల్టీప్లెక్సులు చూసి

అదిరిపడి కనుమరుగైపోయింది

అల్పజీవి అదుపులేని నగరీకరణను

వేగలేక ప్రాణాలు దాచుకొని

మహారణ్యాలకు తరలిపోయింది

మార్కెట్ సంస్కృతిలో

బక్కచిక్కిన బతుకులు

యుద్ధంలో భూమి దద్దరిల్లి

బాంబుల బీభత్సానికి తాళలేక

అనంత దిగంతాలలో అదృశ్యమైపోయింది

ఒక భయానక కాలుష్యపు క్యాన్సర్

ఈ భూగోళాన్ని కబళించనుంది

అస్వస్థతతో మానవాళి అస్తిత్వానికి

ఒక పెను ప్రమాదం పొంచి ఉంది

ఒక మానవీయ మహాచైతన్యం

అనంత ఆకాశమై ఈ భూమిపై విస్తరించాలి

ఇక ఉగాదులు వెనుతిరిగిపోవు

సంక్రాంతులు సరిహద్దుల్లో ఆగిపోవు

గుండుకోయిలలు గుంపులుగా

మానవతా గీతాల్ని సామూహికంగా పాడతాయి.

కోయిల ఉగాది దేవత

విషం మింగి అమృతాన్ని పనిచేసే శివునిలాగ

లేత చిగురు మేసిన గానామృతాన్ని పంచేది కోయిల

ఇంద్రధనస్సు కలంతో

కోయిల పాటను రాసుకునేవారు కవులు

కోయిల గళం వినువీధిలో నిండిన తర్వాతే

మన లోగిళ్ళలోకి ఉగాది అడుగుపెట్టేది

షడ్రుచుల పచ్చడిలో  

కోయిల పాట కలిసిపోయేది తేనెలాగా

విశ్వావసు సంవత్సరం చివరి నెలలోనే  

ఆ వైభవం అంతరించింది

మానవత్వానికి ‘పరాభవం’ లాగా

కుటిల యుద్ధం వచ్చి పడింది

శాంతి అర్థం బద్దలైంది

తూటాల దాడిలో మామిడి తోట

గాయాల పాలయ్యింది

బాంబుల దాడిలో గూడు చెదిరిపోయింది

గుడ్డులోని పాప గుండె బెదిరిపోయింది

యముని శ్వాస లాంటి నల్లని పొగ మేఘాలన

కోపోద్రిక్తరక్త అగ్నిజాలాన్ని భరించ లేక

క్షీణచంద్రునితో మమేకమై

క్రమంగా అమావాస్య రంగులో కలిసిపోయింది కోయిల

తన పంచమ స్వరాన్ని  ఫోన్ రింగ్ టోన్ గా కూడా పెట్టుకోవద్దని

జనాన్ని కోరుతూ  

బంకర్లో తలదాచుకుంది కోయిల

దేశానికి అన్నం పెట్టే అన్నదాత
ఇప్పుడు ఆకలితో అలమటిస్తున్నాడు
ప్రజల ఆకలి తీర్చే ఆ వ్యవసాయదారుడు
దళారీల కుతంత్రాలకు బలి అవుతున్నాడు
మట్టిని నమ్ముకున్న ఆ కృషీవలుడు
ప్రకృతి విలయాలకు విలవిలలాడుతున్నాడు
సరిహద్దుల్లో ఉండి దేశాన్ని కాపాడేవాడు సైనికుడైతే…
అందరి ఆకలి తీర్చే రైతు కూడా ఒక సైనికుడే!
నిరంతరం కష్టపడటమే రైతు తీరు..
అతనే కదా నింపుతాడు ప్రజల కడుపు తీపి..
చదువు లేకపోయినా రైతు ఎంతో గొప్ప వాడే
అతని జీవితం పదాలతో రాయలేని ఒక కావ్యం
కాయ కష్టం తప్ప మరో ప్రపంచం తెలియనివాడు
సింహాసనం లేని వ్యవసాయ రాజ్యానికి
కిరీటం లేని రాజు ఆయనే!
లోకం కోసం పోరాడే ఆ పచ్చని సైనికుడు
తన రక్తాన్ని చెమటగా మార్చి అందరికీ అన్నం అవుతాడు
తుపాకీ పట్టని సైనికుడు మన రైతు
నాగలి పట్టి నడిపిస్తాడు దేశ ప్రగతి రథాన్ని
ఎండకు ఎండి వానకు తడిసి అతడు పండించే పంట
ప్రతి మనిషి ప్రాణానికి అది ఒక వరప్రదాత
అప్పుల భారంతో రైతు వెన్నుపూస వంగినా…
ఆశతో మళ్ళీ విత్తనం వేసే ధైర్యశాలి!

సూర్యుడే సిగ్గుపడేంత బంగారు వన్నె కలది … నా దేవత !
కోకిల రాగంతో పోటీపడే ముద్దు మాటలతో సోయగం… నా దేవత !
చంద్రుని వెలుగుని మరిపించే సింగారాల చిరునవ్వు … నా దేవత !
చేతుల్లో చాకచక్యం… మాటల్లో మాధుర్యం
కళ్లతోనే కోటి భావాలు తొలగించే రూపం….
చూడగానే నా దిష్టే తగులుతుందేమో అనిపించేంత అందం నా దేవత!
తన ప్రేమ అనంతం… తన మమత అమూల్యం…
తన ప్రేమ స్వచ్ఛమైన అగ్ని వంటిది
ఊపిరి పోసే ఆయువు వంటిది!
నా సంతోషాన్ని తనదిగా నా బాధను తనదిగా..
నా ఇష్టాలనే తన ఇష్టాలుగా మార్చుకొని
తనకంటూ ఒక జీవితం ఉందని మరిచిపోయిన త్యాగమూర్తి ఆమె!
నేను పుట్టిన క్షణం నుండే నా కోసం బ్రతకడం మొదలు పెట్టింది…
పాపం పిచ్చిది… నా కోసం ఎన్నో త్యాగాలు చేసింది!
నేను బాధ పెట్టాను భరించింది.. నేను కోప్పడ్డాను సహించింది…
తిట్టాను నవ్వుతూ భరించింది ….
నేను చేసిన ప్రతి తప్పును క్షమిస్తూ వచ్చింది !
నాకు గోరుముద్దలు తినిపిస్తూ తన ఆకలిని మరిచింది …
నాకు ఇష్టమైనవి కొనిస్తూ తన ఇష్టాలను వదులుకున్నది ….
అమ్మా ఇన్ని చేసిన నీకు ఒక్కటే చెబుతాను!
నాకు నువ్వు కావాలి.. నీతో గొడవ పడటం కావాలి …
దేవుడు అన్ని చోట్లా ఉండలేక అమ్మను సృష్టించాడు అంటారు…
అంతటి నిన్ను పూజించినా… సేవించినా ….
నా ప్రేమనంతా కుమ్మరించినా ఈ లోకం సరిపోదు!!

కపాలమాలదాల్చి

తాండవించేరక్కసిఅక్కడ

ముత్యాలసరంధరించి

తుంపెసలాడేకోమలిఇక్కడ

అక్కడభీభత్సమని

ఇక్కడలాలిత్యమని

తలపోశానిన్నాళ్ళు

రక్కసివక్షంమీదనేకాదు

కోమలిహృదయంమీదకూడా

విగతజీవులఆర్తనర్తనమే

కనిపిస్తూందీనాడు

ఉరకలువేసే ఉప్పెనలాగా ఉగాదివస్తుందుత్సాహంగా

గడపగడపలో మంగళకరమౌ మామిడాకులు పూలమాలలతొ
వత్సరానికే మొదటి పర్వమై
సత్సంపదలతొ చాల కాన్కలతొ !ఉరకలు ।

కొత్తబట్టలు కుట్టించుకుని
చెత్తభావాలు నట్టే ట కలిపి
ఆరు రుచులిచ్చు పచ్చడి తోడ
అంతులేని ఆనందాలివ్వగ !ఉరకలు !

మూఢనమ్మకం మూలన వేస్తూ
చీడపీడలను ఛేదన చేస్తూ
ఐకమత్యమే మన నినాదమై
లోకహితాలే ఘన నివాళులై
మంచి విద్యలే మనలక్ష్యాలని
మన సంస్కృతులే మహి విజయాలని !ఉరకలు!

పరాభవలోన ప్రపంచ మందున
అరాచకాలే అసలు వద్దనుచు
దురహంకారము దూరమవ్వగా
నరసంహారము నాపగోరెడు
మేధావులను మేల్కొన జేయుచు
సుధా లహరులను వసుధన నింపుచు!! !ఉరకలు !

1.ఉత్పల మాల:
స్వాగతమో పరాభవ దివాకర తేజుడ వౌచు రమ్మికన్
మాగత మంత మార్చుచును మంచిని పెంచుచు వాంఛితమ్ములన్
వేగమె తీర్చుమయ్య మది వీణలు మీటుచు నాట్యమాడ,నీ
వేగతి దేశ శాంతి నిలబెట్టి ఉషస్సుల నందజేయాగా !!

2.ఆటవెలది:(ఉగాది గూర్చి)
ఆరు రుచులు గల్గి యారోగ్య మొసగేటి
పచ్చ డార గించు పర్వ దినము
కొత్త ధాన్య మొచ్చు కోర్కెల దీర్చుచు
మొదటి పండు విదియు ముదము గూర్చు !!

3.శార్దూలం:(పరాభవ గూర్చి)

నీపేరున్ వినభీతిగల్గును సదా నిక్కంబిదీ వత్సరా
మాపన్ జూడుము మాదు భావనలలో మాలిన్యముల్ నీవికన్
కాపాడుమ్మిక మమ్ములన్ కరుణతో కన్నెర్ర జేబోకుమా
ఆపన్ జూడుమ ఆగడమ్ములభువిన్ అన్యోన్యతన్ బెంచుమా !!

4.చంపక మాల:(ప్రణతులు)
అమెరికలోప్రవాసులకు నాపద లేవియు రాని రీతిగా
సమతయు శాంతి సౌఖ్యములసారధిగా నడిపించు వాడవై
భ్రమలను త్రుంచివేయుచును భారత బిడ్డల కీర్తి బెంచుచున్
తమ తమ కొల్వులందునను ధన్యత గూర్చు మయా పరాభవా !!

5.ఆటవెలది:
తెలుగు సంఘములకు తేజమ్ము పెంచుచు
వెలుగునింపు మింక వేగిరముగ
మాతృ భాష మీద మమకారమున్ పంచు
దేశ సేవ పట్ల దీక్ష పెంచు !!

4,5 పద్యములు NRI లకు మరియు US లోని తెలుగుసంఘాలకు అంకితం

స్వీయ రచన

పరాభవ నామ సంవత్సరం
ప్రభవించిన ప్రభాత కిరణం
ప్రపంచానికి ప్రశాంతాభరణం
ప్రసిద్ధమై వెలిగే కనకపుష్యరాగం!!

పరాభవనామ సంవత్సరం
పరుగున వచ్చిందని పరభృతం
పట్టలేని ఉత్సాహంతో, గూడెం, నగరం
ప్రజల శ్రమైక జీవన సౌందర్య గీతం
పరవశంతో చేస్తోంది సుమధుర గానం!!

ప్రకృతి రమణీయంగా పచ్చల హారంతో
సుదృక్కులా వలపుల కలశంతో
అమృత భాండంతో అరుదెంచింది
వికృత భావాలను విరిచి విసిరేసి!!

పరాభవమంటే, పరాభవాల పంకం కాదని
సరాగాలు సంరంభమని, వరాల వరదుడని
బరువులు బాధ్యతల కారాగారం కాదని
వరబడి దరిచేరకుండా వర్షం ప్రసాదిస్తుందని

సమస్త ప్రజానీకంలో ఆపాదమస్తకం
సుమ సమానమైనట్టి సౌకుమార్యం
తలిరి టాకుల ముగ్ధ మనోహర సౌందర్యం
కలిగించి,కలిమిచెలియై కష్టనష్టాల హననం !!

కావించి, కాల నియమాలననుసరించి
త్రికాలాల త్రిగుణాల సంసేవితయై
ఆరు రుతువులు ఆరు రుచులతో సంభావించి
హరిహరాదుల దయను ప్రసాదించి!!

కలివిడిగా తలలు నిమిరి ఊరడించి
తల్లి లా సాకె ఆ పేరును, పెద్దలు పూర్వీకులు
పరాభవ నామ సంవత్సరం అని ఎందుకు పెట్టారో?
తెలియదు కానీ తనను స్మరించిన చాలు
ఈప్సితాలను ఈడేర్చు ఈశ్వరుడు ఈకాలం !!

మిత్రులు హితులు శ్రేయోభిలాషులకు
పరాభవ నామ సంవత్సర ఉగాది శుభాకాంక్షలు

చివురులు తొడుగుతున్న
శతపత్రపు సోయగాలు
మకిలి సోకని మాణిక్యాలు

అంతరాల అడుసే అంటని
వికసిత పంకజాలు
లోకంపోకడ తెలియని ముద్దులొలికే ముద్దబంతులు

అక్షరకాంక్షతో తపించే
సప్తవర్ణ క్రాంతులు
ఊహల కొలనులో రెక్కలు
విప్పిన’ పసి’డి కమలాలు

నిశ్చిత లక్ష్యంతో నింగికి నిచ్చెనలేసే ఆశల తారకలు
తెలివికి పదును పెడుతూ చదువుల మధువును
గ్రోలే తేటిపిల్లలు

నవ్వులు కలబోసిన
విరిసీవిరియని
ధవళ పుష్పాలు

కడుపు పంటలై వచ్చి
మీ ఇంట వెలుగులు
నింపే కన్యకామణులు

ఆంక్షల సంకెలలేసి వారి
ఆశయాల్ని సమాధి చేయకండి

బందీఖానాలో బిగించి
పంజరంలో పక్షులను చేయకండి

వివక్షాకూపంలో గింజుకుంటూ
మీ పెద్దరికాన్ని చిన్నబోనీయకండి

వినీలాకాశంలో ఎగురుతూ
స్వేచ్ఛాగీతాలు పాడనివ్వండి

వాళ్ళు ఉగ్గుపాలతో విలువలు
పొందిన మీ కంటిపాపలే !

ఆత్మవిశ్వాసంతో ఎదిగిన
ఈ జ్ఞానప్రసూనాలే
ఆ’నందనవనం’లో
వెలుగుపూలను
పూయిస్తాయేమో!‌

ప్రాభవమ్ము తప్ప “పరాభవ” మ్ము లేని

వెలుగు పండుగ కావలె తెలుగు వత్స

రాది; భారత ప్రజలెల్ల ప్రగతి మార్గ

మందు, సకల శుభమ్ములు నందవలెయ

ఆత్మీయులందరికీ ఉగాది పర్వదిన శుబాకంక్షలు