కవితలు

జడలు విప్పెనుకదా జగతిపై విషక్రిమి

విస్ఫులింగం విసరి యూపిరి తీయ

శ్వాసకోశములపై పాశసర్పము చుట్టి

మహిషవాహనుడల్లె మహిని విజృంభించె

ముళ్ళ నాలిక జాపి మెల్లగా మనుజులను

కాలగర్భములోకి కలుపుతూపోతోంది

ప్రాణవాయువు నాపి ప్రాణముల హరియిస్తు

పసిడి తరువులలోటు పరిహసించుతు చెప్పె

ముక్కు మూతుల రెండు మూసి మాస్కుల తొడుగు

కరములను గడిగడికి కడిగి లేపనమద్దు

కళ్ళనూ, ముక్కునూ కలియతిప్పకు నెపుడు

కాచుకొని కూచుండె కరోనా వాటిలో

ఆరునడుగుల దూరమవలంబనము చేసి

విషవాయు వలయమును విరిగేట్లుజేయాలి

భద్రతలు పాటించ పారిపోవును క్రిమి

మన బతుకు కలదిపుడు మన చేతనే సుమి

సద్గురువే దైవసమానం
ఓంకారనాద బీజాక్షర రూపం
అతని వాక్కే
కాలగమన ప్రబోధం
చీకటిని చీల్చేటి జ్ఞానదీపం
బ్రతుకుబాటకు గీతోపదేశం
కలల సాకారపు కర్తవ్యగీతం.
//సద్గురువే//
వ్యాస సాందీప సప్తఋషి మునిజనులు
బుద్ధ రాఘవేంద్ర సాయిబాబాలు
నిదురించే పెదవులకు కీర్తనలయ్యారు
శంకరాచార్య వివేకానంద రవీంద్రనాథాదులు
సత్యశోధక భక్తియోగ ప్రాణమయ్యారు
సద్గురువులే
నవజీవన రాగపు ఆరాధనా గీతికలయ్యారు
కర్మఫలాన్ని ప్రక్షాళనచేయు సహజదేవుళ్లయినారు.
//సద్గురువే//
అక్షరాల నీడలలో కనిపించేదే గురు మంగళరూపం
కంటిపాప తానై చేర్చుకునే సహజ లక్ష్యం
అమావాస్య నిశిలోనూ
గురువే పౌర్ణమి తేజం
నడతలలోనూ నడకలలోనూ
సద్గురువే మనకు ఆదర్శం
తస్మై శ్రీ గురవే నమః

కం!

వేదండ తొండ మండిత
కైదండగమారి మమ్ము కాపాడు మయా
వేదాంత భూషణోజ్వలమా దండి మహాత్మ శరణమయ్య గణేశా!

కం!

శ్రీ బుద్ధి సిద్ధి సేవిత
మా బుద్ధి వృద్ధి చేయ మా గృహమునకున్
రా బుద్ధి గలిగి రావయ
పో బుద్ధిని మాని తిరిగి పోకు గణేశా!

కం.

నీ కన్న తల్లిదండ్రులె
లోకులకును తల్లిదండ్రులో గణనాథా
మా కుల పెద్దవు నీవై
సాకుము మమ్మెల్లవేళ సంతస మిడుతున్!

అప్పుడప్పుడు నాతో

రాత్రి వేళాకోలమాడాలనుకుంటుంది –

ఎంతకీ నిద్రపట్టనీయకుండా

నన్ను ఆటపట్టించాలనుకుంటుంది –

రెప్పలు మూయనీయకుండా

ఎన్నో తిప్పలు పెట్టాలనుకుంటుంది –

పట్టుబట్టి నన్ను ఓడించాలని

కుట్రలు పన్నుతూనే ఉంటుంది –

పిచ్చిపిచ్చి ఆలోచనలతో నన్ను

ఉక్కిరిబిక్కిరి చేయాలనుకుంటుంది –

కునుకు పట్టకపోతే

అటూఇటూ పక్కదొర్లుతూ

ఆకాశంలోని చుక్కలను

లెక్కిస్తూ ఉంటాననుకుందేమో ?

కాలాన్ని సైతం మరిపించే

కమ్మని కవిత్వంతో కరచాలనం

చేస్తానని దానికి తెలీదు కాబోలు –

పరాజయం పొందినవాడిలా

నిశీధిముందు చేతులు కట్టుకొని

నిర్దయగా లొంగిపోతాననుకుందేమో ?

ఆయుధాన్ని ఎక్కుపెట్టిన సైనికుడిలా

పుస్తకాన్ని చేత పట్టుకొని

కవిత్వపు తీరంవెంట పహారా కాస్తా –

కంటిమీద కునుకు పట్టనీయకుండా

నిశి నాతో తమాషాలాడుతున్నపుడు

అంధకారాన్ని ఉరితీసే వాక్యాల్ని ఆరగిస్తూ

తిమిరాన్ని తరిమేసే కవిత్వాన్ని

తిరగేస్తూ

రేయి చెంప ఛెళ్లుమనిపిస్తా –

సీసాలో దెయ్యాన్ని బంధించినట్టు

విర్రవీగుతున్న నడిరేయి భూతాన్ని

చెలరేగుతున్న కవితా పాదాల నడుమ

ఊపిరాడనివ్వకుండా చేస్తా –

ఆయువు తీరినవాడిని

అట్టడుగు మట్టిపొరల్లో పాతిపెట్టినట్టు

నాతో నాటకాలాడే నిశీధిని

కవన సౌధంక్రింద సమాధి చేసి

నడిరాతిరి నడిబొడ్డున నిలబడి

కవిత్వపు జెండాను ఎగరేస్తా

రేపటి ఉషోదయానికి

సరికొత్త పద్యాన్ని కానుకగా ఇస్తా ..!

పురుళ్లు వోసుకున్న జాగ
పుట్టుకూసాలు తొడుక్కున్న తలం
బొడ్డుపేగులు తెగిపడ్డ పురిటిగడ్డ
మాయి ముంతలు పాతిపెట్టిన పొలిగుంటలు
కూరాడు నీరాడులను నిలుపుకొన్న నిట్టాడు
బువ్వ కుండలను పొందిచ్చుకున్న సుట్టకుదుర్ల తోడు
సరప్పట్టెలకు ఉయ్యాలలోలే యాళ్లాడే ఉట్లు
ఉగ్గాలు ఊగులాడవడ్డ పాలు పెరుగు బుడ్లు
ఒత్తుకుండ పొయ్యి వొంపిన ఉడుకు నీళ్లు
పాలగోకును పంచిన దాలిల కాగిన పాలు
గడుకతిని గంజినీళ్ళు తాగిన తావు
నిండు జీవునాలను నిలిపిన రేవు

తలపెయ్యికి వొయ్యందే అడుగు తర్రవెట్టని దేవునర్ర
సామాన్లను వొచ్చోరకు వెట్టిన సాయమానర్ర
ఇసిరెలు పసిరెలను యిగురంగ మోసిన చిటుకు
కాయితపు కత్పలను కడుపుల దాచుకున్న తనాబ్బీ
ఇల్లు పొడుగూత ముగ్గులు మొల్సిన అరుగు
కుదురుగ కుదిరిచ్చిన కుమ్మరిగూన కప్పుటిల్లు
ముంగట నీడకు నిలవడ్డ గడ్డి గుడిసె
జమిలి సూరు దారలను మోసే రేకుల దోని
పదిమంది పండిబొర్రేంత ఎల్లుడంగ పెద్దర్వాజ
ఇరుగుపొరుగును మందలిచ్చు యింటెనుక పనుగడ
ఎర్రలుకు పూసి లప్పతొక్కిన మట్టి గోడల పడారి
జాజు పూతల్ల సున్నపు తీనెల వన్నెసిన్నెలు
చీమలకు శెక్కర వోసిన పున్నెవంతుడు
మా తాత చెట్మడిపి నిలవెట్టిన పాయిరంగల్ల యిల్లు
పాములకు సుతా పాలువోసిన బోళ్లకోరిది
మా అవ్వవ్వ బోనం కుండోలే పుదిచ్చిన గూనపెంకిల్లు

ఆయిటి పూనిన వాసనకు
ఓటికోటీ పోటీవడ్డట్టూ యిగిలిచ్చిన
సూరు కింద సోల్పుగ యేనుకొని యెదిగిన
ఉద్దరాసి గోరంట చాబంతి మొల్కల సాళ్ల సొగసు
కసువూడ్చి కల్లాపిసల్ల యాస్టకుదెచ్చే వాకిలి
నవ్వులపువ్వులతో ముర్సిన ఆటల లోగిలి
వాయిలి పొర్క తడ్కలను తొడుక్కున్న జీవాలదొడ్డి
కంకబద్దల ద్యాగర కమ్ముకున్న గొర్రెబొక్కులు
కొట్టంల కొలువైన యెడ్లూబర్ల అరుపులు
గంపలు బోర్లేసిన పిల్లల కోళ్ల పిలుపులు
ఇంటెనుక పబ్బులకు అల్లుక పారిన పచ్చదనం
బీర కాకర చిక్కుడు తీగెల ల్యాతాకుల పరువం

శాదబాయిల యెగిరే పిట్టల ఒయ్యారం
సితపతాల్లంకెళ్లే శాతాడు బొక్కెనల సోయగం
పెయ్యిల మైలలూడదీసే గదిల తానాలు
నిండు శూలాలోలే నిగనిగలాడే నీళ్లకుండలు
పాకురునుగీకి పడుకున్నట్టు గోలెంల కశికలు
కడుపుల తలవెట్టి కాళ్లకు నీళ్లిచ్చే అంపులు
కడుగులంట్లతో నిండిన కుడిది గోలెపుకడుపు

సట్టంబెట్టి మెత్తేసిన వడ్లు దినుసుల గుమ్ములు
పటువ బొత్తల బూడిదతో ఇత్తునంగట్టిన ఇగురం
అటుకు నిండార్గ మెలిగిన పొయ్యిలకట్టెల మండెలు
కుండ మీద కుండలు కూసున్న దొంతుల వర్సలు
సిక్కుడుకు చెక్కిన సువరాకలూ జాబులు

గొంగళ్లను పర్సుకొన్న నులుక మంచాలు
సుక్కలతో ముచ్చట వెట్టించిన గడెంచలు
శాత్రాలూ సంబురాలు కతలూ యెతలు
సుట్టాలూ పక్కాల కట్టనిట్టూరాల కలబోతలు
అచ్చేగాళ్లు బిచ్చగాళ్ల దీవెనార్తులు

ఏగిలేత్తే సేనుశెల్కల్ల మెదిలిన పనిమంతులు
మన్ను బుక్కి మన్ను కక్కిన మట్టిమనుషులు
తాతమ్మల బొక్కలు బొత్తిగ తెల్లవడంగ
మట్టి బొమ్మల మీద మన్సువడంగ
కట్టిన యిల్లూ పెట్టిన పొయ్యీ
ఇయ్యాల వచ్చెలువచ్చెలుగ యిచ్చకపోవచ్చు!
ఆ ఆత్మగల్ల దంట పేరైతే మాసిపోలేదు
గాల్ల సత్తువగల్ల యిత్తునం
కొడుకులూ కొమ్మలూ బిడ్డలూ బాందవులు
చెట్టంత నిండు బలగమయ్యింది
శెల్కంత పసిరిక సేనయ్యింది
గా పాయిరంగల్ల గూనపెంకల యిల్లు
కన్ను మలుగంగనే కలల కనవడుతంది
క్యాలికి రాంగనే కండ్లల్ల మెరుస్తంది.

అభివృద్దికి నోచని అడవుల్లో

ఆనవాళ్ళు కరువైన వన్యప్రాణులు

ఆకాశం నిండా

ఆనందంతో స్వేచ్ఛగా

రెక్కలల్లార్చి ఎగరాల్సిన పిల్లపక్షులు

కాలుష్య కాసారాలలో

చిక్కుకు పోతున్న వైనాలు

హాస్టల్ ఇరుకుల గదుల్లో

కోల్పోతున్న చురుకుదనాలు

మార్కుల మహాపందేరంలో

మసకబారుతున్న మస్తిష్కాలు

ర్యాంకుల సాధనే ధ్యేయంగా

శరవేగ మవుతున్న పరుగులు

ధన సంపాదనే లక్ష్యంగా

విలువలకు తిలోదకాలు..

బాల చంద్రుల భవితవ్యంలో

కల్హారాలు మొలిపిస్తున్న

కార్పోరేట్ విద్యా సంస్థలు

ప్రపంచానికి వెల్గులు పంచినోళ్ళం

కంటి దీపాల్ని కొడగట్టించడమేంటి?

చీకటి ఛాయలేవి

అలముకోనీకుండా

రేపటి పౌరుల మేధస్సులో

విలువల జ్యోతుల్ని వెలిగింపజేయాలి

చదువును వ్యాపారం చేస్తున్న

వ్యవస్థలకిక పిండ ప్రధానం చెయ్యాలి.

ఈ వేకువ చిన్నబోయి

పంద్రాగస్టు వేడుకకు రాని

బడిపిల్లల  పాదముద్రలకోసం ఎదురు చూస్తున్నది

నిద్రలేచి అందంగా

ముస్తాబై  ముందస్తు ప్రణాళికతో

అందరికన్నా ముందుగా

బడిలో ఉండాలనే

ఉత్సాహంతో

ఆనందంతో

ఒకరితో ఒకరు పోటీపడిన పచ్చని జ్ఞాపకాలు మదిలో తారాడుతున్నవి

సాంస్కృతిక కార్యక్రమాల సందడిలో తానొక తేజం కావాలని

పాటలో పాటగా పాల్గొనాలని,బడి అంతా

తమని మెచ్చుకోవాలనే ఉబలాటం మూడు రంగుల తోరణం లా తొందరిస్తుండేది

టీచర్ల సూచనలు , దోస్తుల ప్రోత్సాహం

స్పీచ్ లు  రాసుకొని

స్టేజి పై చెప్పాలన్న కోరిక తెల్లని ఇస్త్రీ దుస్తుల్లా మెరుస్తుండేది

కాలం చేసే వింతలలో కననివెన్నో

విననివెన్నో నిత్యం తారసపడుతున్న ఈ వేళ

పాఠశాల ప్రాంగణాన్ని

తరగతి గదులను,

అందంగా అలంకరించుకొని

వేడుకను నిర్వహించాలనుకొనే

విద్యార్థుల  సంతోషాల  జాడనెత్తుకెళ్ళిన విపరీతమిది

కోవిడ్ మహమ్మారి కనుసైగ

కారణంగా టీచర్లు మౌన ఋషులయ్యారు

మూతికి మాస్కులతో

పాటించే భౌతికదూరం  తో

కొత్త గీతాలేవో ఆలపిస్తున్నారు.

విద్యార్థులులేక

బోసిపోయిన బడి నిశ్శబ్దాన్ని మోస్తున్న తల్లిలా ఉన్నది

బాధగా,

భారంగా

తప్పనిసరిగా జెండాను

ఎగురవేసి జనగణమణ

గీతాలాపన వేళలో

స్వాతంత్య్ర పోరాటాలను కాదు విద్యార్థులను

గుర్తుతెచ్చుకొంటు కోరేదొక్కటే

త్వరగా

వరంగా

ఈస్థితి  మారగా

మునుపటిలా

మల్లెలు నవ్వినట్టు

పక్షులు ఎగిరినట్టు

విద్యార్థుల గలగలలతో

కిలకిలలతో

ఆనందంగా

ఈ స్వాతంత్ర్యదిన వేడుకను

ఎప్పటిలా

కళ తప్పని కళగా

విద్యార్థుల సందళ్ల  సజీవత్వం ఉట్టిపడేట్టు

ఉల్లాసపరిచేట్టు

ఉర్వి మురిసేట్టు

జెండావందనం కళ తప్పిన వేడుక  కావద్దనే అందరి కాంక్ష

____________

పోతన కలం నుండి

సుమ సౌరభ పరిళాలు

వెదజల్లిన భాష..

సిరులు పొంగు భరతభూమి

పసిడి కాంతులు విరజిమ్ముతూ

దశదిశలా కీర్తి గాంచిన అమృతభాష..

గిడుగు వారి వ్యవహారిక రీతిలో వ్యాప్తి చెంది..

తెలుగుదనం విలువ పంచిన అమ్మభాష..

ఆదికవి నన్నయ్యకు ఖ్యాతి నొసగిన

మధుర భాష..

అన్నమయ్య, క్షేత్రయ్య, త్యాగయ్య పదకృతులై

అమృతాన్ని కురిపించే

తేనెలూరు తియ్యని భాష..

పద్య,గద్య, గేయ రూపాల్లో అలరారుతూ..

ఇటాలియన్ ఆఫ్ ఈస్ట్ గా

ప్రణతులందుకున్న కమ్మనైన గుమ్మపాల భాష..

అజరామరమై బ్రౌను సేవనలరారిస్తున్న అజంత భాష..

విశ్వనాథ వారి వినసొంపు రచనలు

కృష్ణశాస్త్రి గారి కవితాకుసుమాలు

నండూరి వారి ఎంకి సొంపు సొబగులను పొదువుకున్నది నా మాతృభాష..

పుత్తడి బొమ్మ పూర్ణమ్మ తెలుగు..

ఘంటసాల, బాలమురళీ కృష్ణ, బాలు గారి కంఠస్వర మాధుర్యం తెలుగు..

విశ్వవిఖ్యాతి తెలుగు..

సంస్కృతి సంప్రదాయాల నెలవు..

హృదయాంతరాల కొలువు..

తెలుగు మన వెలుగు.!