కవిత్వాస్వాదన ధారావాహిక విశ్లేషణా వ్యాసాలు

డాక్టర్ కొండపల్లి నీహారిణి వెలుగుల దారి కవిత సమాజానికి వెలుగును పంచిన కవిత ఓ విశ్లేషణ

ప్రముఖ కవయిత్రి,జర్నలిస్ట్,కొండపల్లి నీహారిణి కలం నుండి జాలువారిన వెలుగుల దారి కవితపై విశ్లేషణా వ్యాసం.వెలుగుల దారి అనేది మనిషి జీవన యాత్రను సమగ్రంగా ప్రతిబింబించే కవిత.జీవితం అనే ప్రయాణంలో మనిషి అనుభవించే ప్రకృతి సౌందర్యం,భావోద్వేగ సంబంధాలు,కష్టాలు, సంతోషాలు మరియు చివరికి సంతోషంతో కలిగే తృప్తి,జీవితం అనే ప్రయాణంలో ఎదురయ్యేవిగా భావించవచ్చు.ఈ కవితలో రూపకాలూ,ప్రతీకలూ, ఉపమానాలూ,సమన్వయంతో జీవితం యొక్క వివిధ దశలను ప్రతిఫలింపజేస్తాయి.ఈ కవిత మొత్తం మనిషి జీవితం ఒక యాత్ర,ఒక వెలుగు దారి,ఒక ప్రస్థానం అనే దృక్కోణంలో సాగింది. బాల్యం నుండి వృద్ధాప్యం వరకు మానవ జీవన ప్రయాణం ఏ విధంగా భావోద్వేగాలు,అనుభవాలు, సందేహాలు,సంతోషాలు,వేదనలతో నిండి ఉంటుందో కవితలో గంభీరంగా ప్రతిఫలించింది.కవయిత్రి నీహారిణి వెలుగుల దారి కవితా చరణాల్లోకి వెళ్లి దృష్టిని సారిద్దాం.కవిత్వానుభూతుల లోకంలో విహరిద్దాం.

అనేకానేక వసంతాల ప్రకృతి/అనంతాకాశ దృక్కులు/జీవితాన్ని ప్రకృతిలో ఒదిగించి చూపిన ఈ కవితా పంక్తులు అనుభవాల విస్తారతను సూచిస్తాయి.వసంతాలు అంటే ఋతువులు కాదు. మనసులో పువ్వులా వికసించిన అనుభవాలు. అనంతమైన ఆకాశంలాగా ఈ అనుభవాలకు అవధులు లేవు అని చెప్పిన తీరు గొప్పగా ఉంది. అనేకానేక వసంతాల ప్రకృతి అనేది వ్యక్తి అనుభవాల వైవిధ్యాన్ని సూచిస్తుంది.వసంతాలు ఇక్కడ సంవత్సరాలను కాకుండా మనసులో పుట్టే కొత్త అనుభూతులను సూచిస్తాయి.అలాగే అనంతాకాశ దృక్కులు అనే కవితా పంక్తి జీవితంలోని అపారమైన దృక్పథాన్ని,విశాలమైన మనసును,ప్రపంచాన్ని చూసే విస్తారమైన చూపును సూచిస్తుంది.జీవితం ఒక గమ్యం కాదు.ఒక నిరంతర ప్రయాణం అని గుర్తు చేస్తుంది.
“కష్ట సుఖానుభవ సాగర పయనం/అనే కవితా పంక్తి జీవితం ఒక సముద్రయానం వంటిది అని సూచిస్తుంది.ఈ సముద్రంలో తరంగాల్లా కష్టాలు – సుఖాలు వరుసగా వచ్చి పోతూ ఉంటాయి.మనిషి వాటిని అధిగమిస్తూ ముందుకు సాగాలి అనే గొప్ప సందేశం ఇందులో ఇందులో ఉంది.
“ఓ పాత కాలపు ఆపాత మధుర గానం/అనే ఈ కవితా పంక్తి స్మృతి ప్రపంచాన్ని మన ముందుకు తెస్తుంది.మనిషి జీవితంలోని గత స్మృతులు ఒక మృదులమైన స్వరంలా మన చెవుల్లో మళ్లీమళ్లీ మార్మోగి మనసులో నిలిచిపోతాయి.ఇందులో అనుభూతి సున్నితంగా ఉంటుంది.సంగీతానికి సంబంధించిన ప్రతీక కొనసాగుతుంది.భావం సహజంగా మరియు సాహిత్య బద్ధంగా నిలిచిపోతుంది.పాతకాలపు ఆపాత మధుర గానం అనే రూపకం గత స్మృతుల మాధుర్యాన్ని ప్రతిపాదిస్తుంది.జీవితం వైపు తిరిగి చూసినప్పుడు గుర్తొచ్చే మధురమైన అనుభూతులు,మనిషికి ఓదార్పు నిస్తాయి అని కవయిత్రి స్పష్టపరుస్తున్నారు.
“మహావృక్ష రూపు,మనుగడ రూపు/సాధారణ బ్రతుకు చిత్రానికి ప్రేరణ/అసాధారణ భావ సౌందర్యానికి ఉదాహరణ/ఈ కవితా పంక్తులలో కవయిత్రి మనిషి జీవితాన్ని మహావృక్షంతో పోల్చారు.మహావృక్షం అనేది పరిరక్షణ,ఆశ్రయం, స్థిరత్వం,విస్తరణ అనే లక్షణాలతో నిండినది.అదే విధంగా మనిషి జీవితం కూడా కాలంతో పెరిగి, అనుభవాలతో విస్తరించి,తన చుట్టూ ఉన్నవారికి ఆధారంగా నిలుస్తుంది. మనుగడ రూపు అనేది జీవితం నిరంతరంగా కొనసాగుతూ తరతరాలకు మార్గాన్ని చూపించే శక్తిని సూచిస్తుంది.ఇలా మనిషి జీవితం ప్రతి రోజు సాధారణంగా కనిపించినప్పటికీ అది లోతైన అనుభవాలు,విలువలు,పరిపక్వతతో కూడినది.
“సాధారణ బ్రతుకు చిత్రానికి ప్రేరణ/సాధారణ బ్రతుకు చిత్రానికి ప్రేరణగా నిలిచే వ్యక్తులు మహావృక్షాల్లా మనుగడ సాగిస్తూ సాధారణ మనుషుల జీవితాలకు మార్గదర్శకులై నిలుస్తారు. నిజాయితీ,శ్రమ,నిబద్ధత,ప్రేమ వంటి విలువలు సాధారణ వ్యక్తుల జీవన విధానానికి శాశ్వత ప్రేరణ కలిగిస్తాయి.
“అసాధారణ భావ సౌందర్యానికి ఉదాహరణ/అనేది జీవితం సాదాసీదాగా కనిపించినా దానిలో దాగి ఉన్న భావోద్వేగాల విశాలత,సంబంధాల లోతు అనుభవాల అందం,చాలా అసాధారణమై ఉంటుంది అని తెలుస్తుంది.జీవితమే ఒక మహా వృక్షం.ప్రతి మనిషి జీవితం చిట్టచివరికి ఇతరులకు ప్రేరణగా నిలుస్తుంది.సాధారణ జీవితంలోని అసాధారణ సౌందర్యాన్ని చూపే ప్రయత్నం ఇది. జీవితం ఒక మహా వృక్షంలా విస్తరించడాన్ని సూచిస్తుంది.మనిషి బ్రతుకు సాధారణమైనదప్పటికి అందులో దాగి ఉన్న అసాధారణ సౌందర్యం,ప్రేరణ ఒక ముఖ్యమైన అంశంగా ఉంటుంది.ఈ కవితా పంక్తుల ద్వారా కవయిత్రి చెప్పేది మనిషి జీవితం మహావృక్షంలా నిలకడగా నిలుస్తుంది అని,దాని విస్తరించిన శాఖల వలె రోజు వారి బ్రతుకులో కనిపించే విలువలు మనకు ప్రేరణగా ఉంటాయి అని,ఆ జీవన ప్రయాణంలో నిక్షిప్తమైన భావ సౌందర్యం అసాధారణ ఉదాహరణగా నిలిచి మనిషిని సార్థకమైన జీవన గమ్యం వైపు నడిపిస్తుంది అనే గొప్ప సందేశాన్ని వ్యక్తం చేస్తున్నది.
“ఎన్ని గాలి దుమారాలో/ఎన్ని వడదెబ్బలో/అనేది సంసారంలో ఉన్న సహజ సంఘర్షణలను తెలియజేస్తుంది.జీవితంలో ఎదురయ్యే కష్టాలు, సామాజిక,ఆర్థిక,భావోద్వేగాలను ఈ భావాలు సజీవంగా ప్రతిబింబిస్తాయి.ఈ కవితా పంక్తులు జీవితం అందరికీ సవాళ్లతో కూడుకొని ఉన్నది అని ప్రతీకాత్మకంగా చెబుతాయి.మనిషి జీవన ప్రయాణంలో ఎదురయ్యే కష్టాలు,సంక్షోభాలు మరియు ప్రతికూల పరిస్థితులను ఈ పంక్తులు వ్యక్త పరుస్తాయి.ఇక్కడ గాలి దుమారం అనేది అకస్మాత్తుగా వచ్చిన సమస్యలను,జీవితాన్ని కుదిపేసే సంఘటనలను,మనసును దెబ్బతీసే ప్రతికూలతలను సూచిస్తాయి.అదే విధంగా వడదెబ్బ అనేది మనిషిని అలసటకు గురి చేసే దుస్థితులను,దీర్ఘకాలిక ఒత్తిడులను,శ్రమతో కూడిన దశలను మరియు ఆర్థిక భావోద్వేగ సమస్యల రూపాన్ని తెలియజేస్తుంది.మనిషిని ఎన్నో కష్టాలు, విపత్తులు పరీక్షకు గురిచేస్తాయి.మనిషి ప్రతికూలతలను ఎదుర్కొంటూ తన ఉనికిని కాపాడుకుంటూ ముందుకు సాగాలి అనే గొప్ప సందేశాన్ని అందిస్తుంది.
“జంట పక్షితో ఎగిరినప్పుడల్లా/తెలివయిన వృద్ధ పావురము వలతో/ఎగిరించినప్పటి మిత్రలాభ,మిత్ర భేద/కథల ప్రత్యక్షానుభూతి/ఈ కవితా పంక్తుల్లో
కవయిత్రి పంచతంత్ర కథలోని పావురాల సంఘటనను ఉదాహరణగా తీసుకున్నారు. పంచతంత్రం సాంప్రదాయకంగా నీతిని బోధించే కథల సమాహారం.అందులోని పావురాల కథ చిన్నప్పటి నుంచి స్నేహం,జాగ్రత్త,అనుభవం,వివేకం వంటి విలువలను బోధిస్తుంది.అందులోని కథ ఒక వేటగాడు చెట్టు కింద వల పరిచి గింజలు చల్లుతాడు‌.ఆ గింజలను చూసి చిన్న పావురాలు అమాయకత్వంతో వాటిని తినడానికి పరుగులు పెడతాయి.అయితే ఆ పెద్ద పావురం తన అనుభవంతో ఇది వేటగాడి ఉచ్చు అని హెచ్చరిస్తుంది.పెద్ద పావురం మాటలను పట్టించుకోకుండా చిన్న పావురాలు గింజల కోసం వెళ్లి వలలో చిక్కుకొంటాయి.పెద్ద పావురం మాట వింటే చిన్న పావురాలు వలలో చిక్కేవి కావు.చిన్న పావురాలకు ఈ దుస్థితి దాపురించేది కాదు.పెద్ద పావురం సూచనతో చిన్న పావురాలు వలతో పాటు ఎగిరిపోయి ప్రాణాలను కాపాడుకోవడం వల్ల వాటి కథ సుఖాంతమైంది.వృద్ధులు గొప్ప అనుభవజ్ఞులు. అటు వంటి వృద్ధుల మాటలు వినకపోతే ప్రమాదాల్లో చిక్కుకుంటారు.అనుభవం,జ్ఞానం, విచక్షణ,ముందస్తు జాగ్రత్తలు మనకు వృద్ధులు అందజేస్తారు.జీవితంలో అనుభవజ్ఞులైన పెద్దల సూచనలను గౌరవించాలి.ఉచ్చులో ఇరికించే ఆకర్షణీయమైన వాటికి దూరంగా ఉండాలి. ప్రమాదకరమైన వాటిని జాగ్రత్తగా పరిశీలించాలి అని కవయిత్రి తెలియజేస్తున్నది.అనుభవం లేని తప్పుడు నిర్ణయాలు జీవితాన్ని సంక్షోభంలో పడేస్తాయి.జ్ఞానులైన పెద్ద వారు చేసిన సూచనలు జీవితాన్ని రక్షిస్తాయి.పెద్దవారి మాట వినకపోతే పిల్లల భవిష్యత్తు అంధకారం అవుతుంది. అవివేకంతో తీసుకున్న నిర్ణయాల వల్ల వారి భావి జీవితం ప్రమాదంలో పడుతుంది.పెద్దల మాట చద్దన్నం మూటగా భావించాలి అనే సందేశం ఇందులో ఉంది.
“ఒంటరి గమనపు సావధానతకూ/జంటల అనుసంధానాల పొందిక/కవయిత్రి మనిషి జీవన ప్రయాణాన్ని రెండు విరుద్ధ రూపాలలో చూపిస్తూ వాటి అంతర్భావాన్ని కళాత్మకంగా ప్రతిపాదించింది. ఈ కవితా పంక్తుల్లో ఒంటరి గమనం అనేది వ్యక్తి స్వయంగా ఎదుర్కొనే జీవన మార్గానికి ప్రతీక. ఒంటరిగా ప్రయాణించడం అంటే నిర్ణయాలు, సందేహాలు,జాగ్రత్తలు – All are solely one’s responsibility.అందుకే దీనిని సావధానత అనే పదంతో అర్థవంతం చేసింది.ఒంటరితనం మనిషిలో నిగూఢమైన జాగ్రత్తను,ప్రతి అడుగులో చిత్తశుద్ధితో, పరిసరాల పట్ల అప్రమత్తతను కలిగి ఉండాలి అనే భావన.దీనికి విరుద్ధంగా జంటల అనుసంధానాల పొందిక అనే కవితా పంక్తి మనిషి సంబంధాల సౌందర్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.జంటగా లేదా సమూహంగా ఉన్నప్పుడు జీవితం సులభతరం అవుతుంది.బాధ్యతలు పంచబడతాయి.ప్రయాణం మరింత సురక్షితమవుతుంది.అనుసంధానం అనే పదం ఇక్కడ బంధాలు,సహకారం,పరస్పర నమ్మకం,జీవనంలో భాగస్వామ్యం వంటి విలువలను సూచిస్తుంది.పొందిక అనే పదం ఆ అనుసంధానాల లోతైన బంధాన్ని,అందాన్ని, సమన్వయాన్ని తెలియజేస్తుంది.ఈ కవితా పంక్తుల ద్వారా కవయిత్రి ఒక గాఢమైన జీవిత సత్యాన్ని చెబుతున్నది.మన జీవితం ఒంటరితనపు బాధ్యతలతో పాటు సంబంధాలు పరస్పరానుబంధాలతో కూడిన సమ్మేళనం. ఒంటరిగా నడిచే చోట కాస్త జాగ్రత్త అవసరం.కలిసి నడిచే చోట బలము,ధైర్యం,ఆత్మవిశ్వాసం ఉంటాయి.జీవితంలో కొన్ని దారులలో మనమే ఒంటరిగా సావధానంగా నడవాలి.ఆ సావధానతే పరిపక్వత.ఒంటరితనంలో అవసరమైన అప్రమత్తతను,సంబంధాలలో దాగిన బలం పొందికలను హృద్యంగా ప్రతిపాదిస్తూ జీవితం రెండు ధోరణుల సమతుల్యతతోనే పూర్ణం అవుతుందని కవయిత్రి తెలుపుతున్నది.
“వృద్ధాప్యమనే వరద గూడు ఒకటేదో/త్రికాల సమేత ప్రేమామృత జల్లు కురిసే/ఈ కవితా పంక్తులు వృద్ధుల హృదయంలోని అపారమైన ప్రేమను, సహకారాన్ని,ఆశీర్వాదాల్ని ప్రతీకాత్మకంగా చూపిస్తాయి.వరద గూడు అనే రూపకం ఇక్కడ చాలా గంభీరమైన అర్థాన్ని సూచిస్తుంది.వరద గూడు కనిపిస్తే వర్షం పడబోతుందనే సంకేతం. వృద్ధులైన పెద్దలు తమ కుటుంబంలో తమ పిల్లలు కష్టాల్లో ఉన్నారని తెలిస్తే చాలు వెంటనే వారు కురిసే వరుణ జల్లులా సాయం అందిస్తారు.పిల్లలపై అంతు లేని ఆదరణను చూపిస్తారు.వారి ప్రేమకు కాల పరిమితి లేదు.అది త్రికాల సమేత ప్రేమామృత జల్లులా – గతాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ వర్తమానాన్ని అర్థం చేసుకుంటూ,భవిష్యత్తును ఊహిస్తూ సాగుతూనే ఉంటుంది.వృద్ధులను బలహీనులుగా చూస్తారు.కానీ వృద్ధుల ప్రేమ వర్షం లాంటిది.పిల్లలు కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు వారు తమకు చేతనైన సహాయం చేస్తారు.వారు చేతులు ముడుచుకొని కూర్చోరు.ఆకాశంలోని మేఘాల్లా తమ ప్రేమను,సాంత్వనను,సహానుభూతిని జల్లులుగా కురిపిస్తారు.ఈ కవితా పంక్తులు వృద్ధుల ప్రేమను వర్షంతో పోల్చుతూ జీవన సత్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నాయి.
త్రికాల సమేత ప్రేమామృత జల్లు అనే రూపకం వారి ప్రేమ గతం,వర్తమానం,భవిష్యత్తులలో నిరంతరం ప్రదర్శితం అవుతుందని సూచిస్తుంది.
“బాల్య పూచెండు పులకరింతలు/యవ్వనపు ఉలికిపాటులు/సముద్రమంత సహన సదృశ్యమయి/ఒకానొక చరమాంకపు చలన గీతాన్ని/సందేశంగా ఆలపించు/ బాల్య పూచెండు పులకరింతలు అనేది బాల్యంలోని ఆనందాన్ని,అమాయకత్వాన్ని కవయిత్రి ఇక్కడ పూచెండుతో పోల్చింది.పూలచెండు అనే రూపకంలో బాల్యంలోని అమాయకత్వం,నిర్మలత్వం,అల్లరి నవ్వులు,చిన్నచిన్న విషయాలకు ఉప్పొంగే ఆనందాలు స్పష్టమవుతాయి.బాల్యం అంటే వికసించే పుష్పం.బాల్యం కూడా అచ్చం పుష్పం లాంటిదే.బాల్యం అమాయకత్వంతో కూడిన చిన్న చిన్న సంతోషాలకు మురిసే నవ్వులతో కూడినట్టిది. పులకరింతలు అనే పదం బాల్యంలోని ఉప్పొంగే ఆనందాలను సూచిస్తుంది.ఈ కవితా పంక్తి బాల్యపు పరిమళభరితమైన,అందమైన,ఆశ్చర్యభరితమైన ప్రపంచాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

యవ్వనపు ఉలికిపాటు అనేది బాల్యాన్ని వెన్నంటి వచ్చే యవ్వన దశలోని భావోద్వేగాల కలయికను కవయిత్రి ఉలికి పాటులు అనే పదం ద్వారా తెలియ జేస్తుంది. యవ్వనం అల్లకల్లోలమైన భావోద్వేగాల ఉద్ధృతిని తెలియజేస్తుంది.యవ్వనం అంటే ఆశలు,వెర్రితనాలు,అస్థిరతలు,ఆత్రుతలు అన్నీ కలిసిన దశ.యవ్వనం అంటే వికాసపు శిఖరం, భావోద్వేగాల అల్లకల్లోలం.ఉలికిపాటు అనే పదంలో భావోద్వేగాల క్షోభ,ఆత్రుతలు,ఉద్రిక్తతలు దాగి ఉన్నాయి.యవ్వనంలో మనసు వేగంగా పరుగులు తీస్తుంది.ఆశలు ఉబికి వస్తాయి.జీవితంపై ఎనలేని తపన పెరుగుతుంది.ఈ కవితా పంక్తిలో యవ్వన దశలోని అస్థిరత,ఉత్సాహం,ఆందోళన,బలంగా ప్రతిఫలిస్తుంది.యవ్వనపు భావావేశాలను, భావోద్వేగాల జ్వాలలను,అలజడి గాలులతో ఊగే చెట్టును ఈ కవితా పంక్తి సూచిస్తుంది.
సముద్రమంత సహన సదృశ్యమయి అనేది ఇక్కడ కవయిత్రి పరిపక్వతను సముద్రంతో సారూప్యం చేస్తున్నది.సముద్రం లోతుగా,విశాలంగా,గంభీరంగా ఉంటుంది.అందులో ఎన్నో అలలు,కల్లోలాలు వచ్చినా అది తన పరిధిని కోల్పోదు.అదే విధంగా జీవితపు అనుభవాలు మనిషికి సహనం,స్థిరత్వం, లోతైన అవగాహనను అందిస్తాయి.ఇది పెద్దరికం, పరిపక్వత,సంయమనశీలతను ప్రతిబింబించే భావ చిత్రం.వృద్ధాప్య దశలో సముద్రం లాంటి గాంబీర్యం, స్థిరత్వం,పరిపక్వత ఉంటుందని కవయిత్రి తెలియజేస్తుంది.

“ఒకానొక చరమాంకపు చలన గీతాన్ని సందేశంగా ఆలపించు/ఇదే కవిత యొక్క మర్మసందేశాన్ని ఇచ్చే చివరి పంక్తి.ఇక్కడ చరమాంకపు చలన గీతం అనగా జీవితం చివరికి మనం మిగిల్చే జీవన సందేశం,అనుభవాల సారం,తర్వాత తరాలకు నేర్ప గల పాఠం.బాల్యంలో ఉన్న అమాయకత్వం, యవ్వనంలో వచ్చిన కదలికలు,పెద్దరికంతో పొందిన సహనం,ఇవన్నీ కలిపినప్పుడు జీవన గాథ ఒక గీతంలా మారుతుంది.ఈ గీతం ఇతరులకు శబ్దం కాదు.ఒక విలువైన సందేశం.జీవితాన్ని ఎలా గడపాలి?జీవితాన్ని ఎలా తట్టుకొని నిలవాలి? జీవితాన్ని ఎలా ప్రేమించాలి?అని నేర్పేది చలన గీతం.మనిషి జీవితం చివరికి ఒక బోధగా,ఒక మార్గదర్శినిగా మారుతుంది అని ఈ కవిత తెలుపుతుంది.చివరికి జీవితం ఒక సందేశమే.మన తర్వాత తరాలకు చెప్పే పాఠమే.ఈ కవితా పంక్తి మొత్తం కవితను దార్శనిక భావంతో ముగిస్తూ జీవిత యాత్ర ఒక పాటలా,ఒక ప్రవాహంలా,ఒక సందేశాత్మక అనుభవంలా ఉందని తెలియజేస్తుంది. ఈ కవితా పంక్తులు కలిపి మనిషి జీవన ప్రస్థానాన్ని అద్భుతంగా చిత్రిస్తాయి.బాల్యం పూసే పువ్వుల అమాయక సౌందర్యం,యవ్వనం గాలి అలికిడికి వచ్చే ఉద్వేగం,పెద్దరికం సముద్రం లాంటి సహనం ఈ మూడు దశల అనుభవాలను ఒక చలన గీతంగా రాబోయే తరాలకు కవయిత్రి అందించడం జరిగింది.
“సంతాన సమాదరణల చెమరింతలు/
సంతసానంద హేలల చిగురింతలు/
కావడి కుండల‌ గాథలు నడిచొచ్చు/నవతరాల నవ దిక్సూచి ‘వయసు పండిన’ వెలుగు దారి/ఈ కవితా పంక్తులు కుటుంబ జీవితంలో సంతానంతో వచ్చిన ఆనందాలు,తల్లిదండ్రుల అనుభవాల పరిపక్వత, భవిష్యత్తు తరాల మార్గదర్శకత వంటి లోతైన భావాలను అందంగా ప్రతిబింబిస్తున్నాయి.
సంతాన సమాదరణల చెమరింతలు ఈ కవితా పంక్తి తల్లిదండ్రులకు పిల్లల వలన కలిగే ఆదరణ, ప్రేమ ఇంటి నిండా కలిగే ఉత్సాహం గురించి చెబుతుంది.చెమరింతలు అనే పదం పిల్లల వల్ల కలిగే ఆనందపు జిలుగులు,ఇంటిలో వెలిగే పులకరింతల కాంతి రూపాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది. తల్లిదండ్రుల జీవితంలో సంతానమే వెలుగు, సంతోషాలకు నెలవు అని కవయిత్రి వ్యక్తం చేసింది.
“సంతసానంద హేలల చిగురింతలు/ఈ కవితా పంక్తి పిల్లల నవ్వులు,చిలిపితనాలు,చిన్నచిన్న అల్లర్లు, అల్లరి హేలల వల్ల ఇంట్లో చిగురించే కొత్త సంతోషాలను సూచిస్తుంది.చిగురింతలు అనే పదం కొత్తగా మొలకెత్తే ఆనందాలు అనే భావాన్ని బలంగా వ్యక్తం చేస్తున్నది.పిల్లల వల్ల ఇంటిలో ఒక పండుగ వాతావరణం నెలకొన్నది అని కవయిత్రి తెలియజేస్తుంది.
“కావడి కుండల‌ గాథలు నడిచొచ్చు/ఇది ఈ కవితలో ప్రాసంగికమైన రూపకం.భుజానికి రెండు వైపులా కావడి కుండల‌ను తగిలించి మోస్తున్నట్లుగానే జీవితంలో కూడా ఒక వైపు సుఖం, మరో వైపు దుఃఖం,ఒక వైపు విజయం,మరో వైపు ఓటమి,ఒకవైపు సుఖమైన బాధ్యతలు,మరో వైపు నిర్వహించాల్సిన కఠినమైన కర్తవ్యాలు అన్ని సమతుల్యంగా కావడికుండల్లా బాధ్యతగా మోస్తూ మనిషి ముందుకు నడవాల్సిందే.తల్లిదండ్రుల జీవితంలో కూడా సంతోషాలు,కష్టాలు రెండు కలిసి ఉంటాయి.ఇది జీవిత సమతౌల్యం,కుటుంబాన్ని భుజాలపై మోస్తూ నడిచే జీవన పరంపర కథ.
“నవతరాల నవ దిక్సూచి ‘వయసు పండిన’ వెలుగు దారి/ఈ కవితా పంక్తి మొత్తం కవితకు తాత్విక పరాకాష్టను అందిస్తుంది. వయస్సు పండిన వెలుగు దారి అంటే అనుభవం సంపాదించిన పెద్దల జ్ఞానం, తర్వాత తరాలకు దిక్సూచి మార్గదర్శిని అవుతుంది.జీవితంలో చూసిన అనుభవాలు, కష్టసుఖాలు కావడి కుండల గాథలు,తల్లిదండ్రులు కురిపించిన ప్రేమాభిమానాలు ఇవన్నీ రాబోయే తరాలకు వెలుగు చూపే బాటగా మారతాయి.పెద్దల అనుభవం పిల్లలకు మార్గదర్శకం అవుతుంది. తల్లిదండ్రుల జీవితం నవతరాలకు దిక్సూచి వలె నిలుస్తుంది. ఈ కవితా పంక్తులలో ఒక అందమైన జీవిత చిత్రం కళ్ళముందు కదలాడుతుంది.పిల్లలు తల్లిదండ్రుల జీవితాన్ని రంగుల మయం చేస్తారు. బుడిబుడి అడుగుల పిల్లలు చేసే అల్లరి,వారు చిందించే నవ్వులు,వారు చూపించే అపురూపమైన ప్రేమ,తల్లిదండ్రుల హృదయంలో సంతోషాలను నింపుతాయి.కుటుంబ జీవితం ఎప్పుడు సుఖదాయకం కాదు.కష్టసుఖాలు అనే రెండు కుండలను కావడిలా మోస్తూ నడవాలి.ఆ ప్రయాణంలో వచ్చిన అనుభవాలు చివరి తరాలకు మార్గదర్శకంగా నిలుస్తాయి.ఇది కుటుంబంలో ప్రేమ, బాధ్యత,అనుభవం,విలువలు,తరాల అనుబంధం గురించి చెప్పే హృదయాన్ని స్పర్శించే కవిత.ఈ కవిత మన జీవన యాత్ర సుఖదుఃఖాల సంగమం. సంసారంలోని సరిగమల సౌందర్యంతో కూడిన జీవన సార స్ఫూర్తితో నిర్మించిన గొప్ప కవిత.ప్రతి దశలోని భావాలను రూపకాలుగా,ప్రతీకలుగా, అనుభవాల తీగలుగా అల్లుతూ కవి వెలుగుతో నిండిన జీవన దృశ్యాన్ని ప్రదర్శించింది.వెలుగుల దారి కవిత మనిషి జీవితాన్ని ప్రకృతి,అనుభవ సంపద,మానవ సంబంధాలు,వయస్సు,ప్రేమ, బాధ్యత మరియు కాలచక్రాలతో సమన్వయంగా చూపించిన ఒక జీవన దార్శనిక కవిత.ఇందులోని రూపకాలు,తాత్వికత,భావవిశాలత,పాఠకుడి ఆత్మ పరిశీలనకు జీవన సారాంశాన్ని గ్రహించేందుకు దోహదపడతాయి.చక్కటి కవితను అందించిన కవయిత్రి కొండపల్లి నీహారిణి గారిని అభినందిస్తున్నాను.వారు మరిన్ని మంచి కవితా సుమాలు విరబూయించాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను.