విగత జీవులు

చంటి బిడ్డను లాలించాలనో! అర్ధాంగితో ఆంతరంగిక చర్చలకనో! సేదతీర్చిన జన్మభూమి సంగతులన్నీ గుదిగుచ్చి
ఐనవారితో పంచుకోవాలనో !

మనసుకు రెక్కలు కట్టి
ఊసులన్నీ మూటగట్టుకుని
ఒంటరిగానో జంటగానో పయనమైనవారే అందరూ!

ఆతిథ్యానికి సరైన చిరునామాలా చెరగని దరహాసంతో చక్కని పలకరింపుల గగన సేవికలు
వడివడి అడుగులతో తొణకిసలాడుతున్న ఆత్మవిశ్వాసంతో అభివాదం చేస్తూ సాగుతున్న మెరికల్లాంటి
యువకులు
విమానమెక్కిన వారందరి
ఆరాటం ఒక్కటే … గమ్యం
ఇంకెన్ని యోజనాలోనని!

అందని చందమామను
ఒడిసి పట్టిన ఆత్మవిశ్వాసం కొందరిది
భూతలస్వర్గాన్ని అందుకున్న
ఆనందం ఇంకొందరిది కానీ…

వారికేం తెలుసు కొన్ని
ఘడియల్లో తమకు నూకలు చెల్లబోతున్నాయని…

ప్రయాణంలో మొదలైన అపశృతులతో
కల్లోలపు కడలిలా మనసులో రేగే సుడిగుండాల ఘోష!

జీవితం క్షణ భంగురమని తెలుసుకున్న తరుణంలో
తల్లడిల్లే మనసుల అర్తనాదాలు వినువీధిలో హోరెత్తిస్తుంటే

సుశిక్షితులైన చోదకులైనా…
విషయం భూతద్దంలో భయపెడుతుంటే
ఉద్యోగ ధర్మానికి కట్టుబడి బాధ్యతలకు తలవంచి
ప్రాణాలను ఫణంగా పెట్టిన
నిస్వార్థ సేవకులు
పెనవేసుకున్న ప్రేమపాశం
కళ్ళ ముందు మెదిలినా
అందరి కోసం అసువులుబాసిన త్యాగధనులు

కాలిన బూడిద కుప్పలు కావవి
హృదయాంతరాళపు
మరణమృదంగ హేలలు!
కర్ణుడి చావుకు వేయికారణాలట మరి ఈ మారణహోమానికి బాధ్యులెవరు
ఎదిగిన టెక్నాలజీనా?
మానవ తప్పిదమా ?