ఊరి వెలుపల విసిరేసినట్టుగా కనిపిస్తున్న ఒక పది గుడిసెలు

ఎవరూ లేని నిర్జన ప్రదేశం.

మురికి తుమ్మ చెట్లు పిచ్చి మొక్కలు ఏపుగా పెరిగి ఆ ప్రదేశమంతా ఇలా కనిపిస్తుంది.

దగ్గరికి వెళ్లి చూస్తే గానీ తెలియదు అక్కడ మనుషులు నివాసం ఉంటున్నారని …..సువర్ణ టీచర్ ఆవాడంతా తిరిగి అక్కడి పిల్లల గురించి ఆరా తీస్తుంది.

స్కూల్స్ తిరిగి మళ్ళీ ప్రారంభం కావడంతో ఊర్లో ఉపాధ్యాయులందరూ

క్యాంపేయిన్  చేస్తున్నారు. ఆ గ్రామంలో ఉన్న దాదాపుగా అందరి ఇళ్ళలో కి వెళ్లి పరామర్శించి వారి తల్లిదండ్రులకు నచ్చజెప్పి కోవిడ్  నిబంధనలు ఏమిటో తెలియజెప్పి అవగాహన కల్పిస్తున్నారు.

2 సంవత్సరాల క్రితం ఉన్న ఆ ఊరికి ఇప్పుడు చూస్తున్న సమయానికి ఊళ్లో చాలా మార్పులు కలిగాయి.

గ్రామమంతా చిందరవందరగా ఎక్కడపడితే అక్కడ చెత్తాచెదారం పేరుకుపోయింది.

పాఠశాల ఆవరణమంతా దుమ్ము కోట్టుకుపోయింది ఇంతకుముందు స్కూల్ ను కోవిడ్ పేషెంట్స్ కోసం ఐసోలేషన్ వార్డుగా  ఉపయోగించారేమో  శుభ్రం చేయకుండా ఎక్కడికక్కడే మురికి గా ఉంది పాఠశాల మొత్తం .

***********

“ఊరంతా చాలా పాడైపోయింది ఏం చేద్దాం సార్ ….? అన్నాడు హరీష్ అనే ఒక ఉపాధ్యాయుడు.”

“గ్రామ సర్పంచ్ దగ్గరికి వెళ్దాం ఇక్కడ ఉన్న పరిస్థితులు అన్నీ అతనితో చెప్దాం అని మరో ఉపాధ్యాయుడు రఘునాథం అన్నాడు.”

” ఇప్పటికే మధ్యాహ్నం అయిపోయింది

మళ్ళీ మనం తిరిగి మన ఊరికి వెళ్లి పోవాలి కదా సర్ …!!

భోజనాలు చేయడానికి కూడా సౌకర్యంగా లేదు ఏం చేద్దాం అన్నది సువర్ణ టీచర్.”

“మనం నడుస్తూ మాట్లాడుకుందాం పదండి టీచర్ అంటూ బ్యాగులు తీసుకుని సర్పంచ్ ఇంటికి బయలు దేరారు.”

*************

“నమస్కారం సర్పంచ్ గారు అన్నారందరూ ఎదురుగా కనిపిస్తున్న సర్పంచ్ ను చూస్తూ…..!!”

నమస్కారం సర్, మేడం బాగున్నారా అన్నాడు అతను.

భోజనాలు అయ్యాయా పరామర్శించాడు.

విషయం చెప్పారు వాళ్ళు.

“ఇప్పటికైతే మన ఇంట్లోనే భోజనాలు చేయండి రేపు మీరు వచ్చేసరికల్లా క్లీన్ చేయిస్తాను అన్నాడు సర్పంచ్.”

అందరూ భోజనాలు ముగించుకుని పిల్లలు అందరూ ఆరోగ్యంగా ఉన్నారా అని ఆరాతీసారు టీచర్లు.

కొందరు తల్లిదండ్రులు కోవిడ్ బారినపడి మరణించారు.

“కొందరు పిల్లలను కోల్పోయారు. అంటూ ఊరిగురించిన సమాచారం అందించాడు సర్పంచ్.”

” సర్ ఫోటోకు దండవేసారు…అంటూ సాగదీస్తూ ఎదురుగా ఉన్న ఫోటో చూసి అన్నాడు రఘునాథం .”

“మా అమ్మాయి సార్ కోవిడ్ నా బిడ్డ ను మాకు దూరం చేసింది . సంవత్సరం కావొస్తుంది ఉన్న ఒక్కగానొక్క కూతురు మమ్మల్ని అనాథలను చేసి వెళ్ళిపోయింది.అన్నాడు కన్నీళ్ళపర్యంతమై.”

“మన్నించండి సర్ ప్రపంచమంతా అనుభవిస్తున్న బాధ ఇది ఓదార్చలేని బాధ అన్నారు టీచర్లు.”

“మీరు రేపు వచ్చేసరికి స్కూల్ దగ్గర పేరెంట్ టీచర్ మీటింగ్ పెట్టిస్తాను నేనూ వస్తాను అక్కడే తల్లిదండ్రులతో మాట్లాడండి అన్నీ తెలుసుకుని తరువాత ఏంచేయాలో నిర్ణయం తీసుకోవచ్చు అన్నాడు సర్పంచ్.”

అవును సర్ అలాగే అంటూ అందరూ సెలవు తీసుకుని బయలుదేరారు.

*********************

సర్పంచ్ పైన ఉన్న గౌరవం ఏమో తల్లిదండ్రులు అందరూ వచ్చారు.

అందులో పిల్లలను కోల్పోయిన  వాళ్ళుకూడా ఉన్నారు.

దీనంగా చూస్తున్న వాళ్ళ ముఖాలు చూస్తే టీచర్ల గుండె తరుక్కుపోయింది.

తీర్చలేని దుఃఖం వాళ్ళది ఎలా ఓదార్చగలం అనుకున్నారు.

ఊరిపైన ఎంత ప్రేమ వాళ్ళకు రామాపురం 700 ఇళ్ళు గల ఒక పల్లెటూరు.

ఆ ఊళ్ళో అప్పర్ ప్రైమరీ స్కూల్ లో విద్యార్థులు 400 వరకూ ఉంటారు.

కోవిడ్ రాకముందు వరకూ చక్కని ప్రవర్థన తో పిల్లలు శ్రద్ధగా చదివేవారు.

ఈ రెండు సంవత్సరాల లాక్ డౌన్ కాలంలో కొంత కాలం స్కూల్ నడవనేలేదు ఓ నెలరోజులుగా నడుస్తున్నా పిల్లలు ఎవరు రావడం లేదు.

ప్రభుత్వం నుండి స్కూల్ లు రెగ్యులర్ గా నడపాలనే ఉత్తర్వులు రావడం తో ఇలా మళ్ళీ అందరూ కనిపిస్తున్నారు.

అందరితో మాట్లాడి మధ్యాహ్నం భోజనం ఏర్పాట్లు నిర్వహణ వ్యవహారాలకోసం ఒక మనిషిని చూసుకుని సర్దుకునే సరికి వారంరోజులు గడిచిపోయాయి.

అప్పుడు గుర్తొచ్చారు రేవంత్ ,లక్ష్మీ , సంధ్య బాగా చదివే పిల్లలు వాళ్ళు ఎందుకు రావడం లేదో నని ఆరాతీసారు టీచర్లు.

రేవంత్ , లక్ష్మీ అన్నా చెల్లెళ్ళు తల్లిదండ్రులను కోల్పోయారు. చూసుకోవడానికి ఎవరూలేరు. వాళ్ళ చిన్నాన్న వాళ్ళు తీసుకుని వెళ్ళి ఎక్కడో పనిలో పెట్టారంట. తెలుసుకుని చెప్పారు. సంధ్య నాన్న చనిపోయాడు తల్లి ఆరోగ్యం అంతంత మాత్రమే అందుకే ఆ అమ్మాయి రావడం లేదు అన్నారు.

ఎలా చేద్దాం సర్ ?అంది సువర్ణ టీచర్ .

మనమేం చేయగలం టీచర్…?

అందరిదీ అదే పరిస్థితి కదా …? అన్నారు.

ఏమో సార్ మనకు చేతనైనంత ఏమైనా చేయగలమేమో అంది.

మళ్ళీ తనే ఆపిల్లలు చాలా బ్రిలియంట్స్ కదా ఈ సంవత్సరం “మనస్కూల్లోనే 10వ తరగతి వరకు అవుతుంది.అప్పుడు టీచర్లు కూడా పెరుగుతారు. కాస్తా శ్రద్ద తీసుకుంటే ట్రిపుల్ ఐటీ లో సీటు వస్తుంది .

వాళ్ళ వల్ల మన స్కూల్ కు మంచిపేరు వస్తుంది ఆలోచించండి అన్నది.”

ఆలోచిద్దాం టీచర్ కానీ మన పరిస్థితే అంతంతమాత్రంగానే ఉంది. చదువు చెప్పగలం కానీ అకామిడేషన్ ఎలా..?

మన ఇళ్ళల్లోకి తీసుకుని వెళ్ళలేము కదా…? అన్నారు వాళ్ళు.

సువర్ణ టీచర్ తల్లి మనసు ఊరుకోలేదు. ఏదో చేయాలనే తపన మొదలైంది ఆమెలో…!

ఆలోచించింది.ఏదో మనసులోనే నిర్ణయం తీసుకుంది.

టీచర్లిద్దరినీ తనకు తోడుగా రమ్మంది. సర్పంచ్ ఇంటికి వెళ్ళారు వాళ్ళు.

వాళ్ళ మనసులోని మాటలకు కన్విన్స్ అయ్యాడు సర్పంచ్.

ఆ ముగ్గురు విద్యార్థులకూ అకామిడేషన్ ఆయన ఏర్పాటు చేసాడు.

పిల్లలను తీసుకుని వచ్చాడు.

రెండు సంవత్సరాల పాటు భోజనం ఏర్పాట్లు కూడా అతనే చేసాడు.

తల్లిదండ్రులు ఉన్నప్పుడు కూడా అన్ని సౌకర్యాలు అనుభవించేవారు కాదేమో….!!

పదవ తరగతి పరీక్షలు అయిపోయాయి. వాళ్ళూహించినట్లే ముగ్గురు విద్యార్థులకూ మంచి జిపీఏ వచ్చింది.

బాసర ట్రిపుల్ ఐటీ లో సీటు వచ్చింది.  సర్పంచ్ దగ్గరుండి అన్ని ఏర్పాట్లు చూసాడు.

” అందరూ కలిసి వాళ్ళను కాలేజీ లో జాయిన్ చేసారు.”

సెలవులకు ఆయన దగ్గరికే రమ్మని చెప్పాడు.

అలా కొన్నేళ్ళు గడిచిపోయాయి.

*****************

సువర్ణ టీచర్ రాజేశం,రఘునాథం ముగ్గురు ట్రాన్స్ ఫర్ లో హైదరాబాద్ కు వెళ్ళారు.ముగ్గురూ ఒకే స్కూల్ లో పనిచేస్తున్నారు.

మేడం మీకోసం ఎవరో వచ్చారండీ…!!

ప్యూన్ పిలుపుతో క్లాస్ లో వర్క్ ఇచ్చి ఆఫీసు రూపంలో కి వచ్చింది సువర్ణ.

ఎస్ చెప్పండి అంటూ…!

అక్కడే మిగతా ఇద్దరు సార్లు ఉన్నారు.

ఒక పెద్దాయన తో పాటు ముగ్గురు యువతీ యువకులు ఉన్నారు.

“మీరు వీరాస్వామి గారు కాదండీ రామాపురం సర్పంచ్ అంది ఆశ్చర్యానందాలతో ”

“అవునమ్మా అన్నాడు అతను.”

ఆ ముగ్గురు వచ్చి సువర్ణ కాళ్ళు గట్టిగా పట్టుకుని మొక్కారు.

ఏంటిది బాబూ ఎవరు మీరు..?

అమ్మాయిలు ..! అంది.

టీచర్ మమ్మల్ని గుర్తు పట్టలేదా మేము టీచర్… రేవంత్ లక్ష్మీ సంధ్య అన్నారు‌.

సువర్ణ కు మాతృత్వం పెల్లుబికింది.

ఎలా ఉన్నారు

ఏం చేస్తున్నారు…??

ఒకటే ప్రశ్నల వర్షం.

మేమందరం ఐఐటీ మద్రాస్ లో ఫినిష్ చేసాము టీచర్.

రేవంత్ అక్కడే ప్రొఫెసర్ గా చేస్తున్నాడు.

అదే కాలేజీలో చదివే మాక్లాస్ మేట్స్ తో పెళ్ళిళ్ళు ఫిక్స్ అయ్యాయి.

ఈరోజు వరకూ వీరాస్వామి అయ్యగారే మా బాగోగులు చూసుకున్నారు.

ఇంకా ముందుకూడా ఆయనే మాకు పెద్దదిక్కు అంటూ పెళ్ళి కార్డు లు చేతిలో పెట్టారు.

పెళ్ళి పెద్దలు అని ఉన్న దగ్గర రాజేశం,రఘునాథం,సువర్ణ గార్ల ఆశీస్సులతో అని ఉంది.

తల్లిదండ్రులు వీరాస్వామి, కామేశ్వరి గార్ల దత్త పుత్రికలు అని ఉంది.

ఎంత పెద్దమనసు సర్పంచ్ గారు మీలాంటి వాళ్ళు గ్రామానికి ఒకరుంటే చాలు దేశం భవిష్యత్తు బంగారు బాటలో నడుస్తుంది.అన్నారు చేతులెత్తి మొక్కుతూ…!!

సర్పంచ్ చిరునవ్వు తో నాకు ఉన్న ఒక్క కూతురు కరోనా మహమ్మారి మింగింది. ఆశలన్నీ చచ్చిపోయిన సందర్భం లో మీరు నాకు ఒకదారి చూపారు. పిల్లలు అనాథలు కాకుండా తల్లిదండ్రులను సమకూర్చారు. మేం నిరాశతో జీవించకుండా అంత్యకాలంలో మాకు తోడుడడానికి పిల్లలను ఇచ్చారు. మీరు ఉపాధ్యాయులే కాదు జీవన గమ్యాన్ని చూపిన భగవత్సమానులు  అన్నాడు రెండు చేతులు జోడించి.

మీరు అంతమాట అనకండి వీరాస్వామి గారు మీలాంటి వారు ఈ సమాజానికి చాలా అవసరం.

మనమంతా చేయిచేయి కలిపితేనే దేశాన్ని ప్రగతిపథంలో నడుపగలం అన్నారు టీచర్లు.

శ్రీ గురుభ్యోనమః విద్యనే కాదు జీవితాన్నిచ్చిన మీకు శథదా వందనం అన్నారు.

********

తేది:22-09-2021

జయంతి వాసరచెట్ల

9985525355

“ఏందే మంగీ ఉరికొత్తాన్నవు, ఏమైంది” అడిగింది  పక్కింటి రాజవ్వత్త.

మంగ రాజవ్వ మాటలు  వినిపించుకోకుండా ఇంట్లోకి పరుగెత్తింది.   రాజవ్వ మంగ వెనుకే వెళ్లింది.  మంగ నేల మీద  కూర్చొని ముఖాన్ని రెండు మోకాళ్ల సందులో పెట్టుకొని వెక్కి వెక్కి ఏడవ సాగింది.

       “ఏమైందే మంగీ ఎందు కేడుత్తాండవు” అంటూ రాజవ్వ మంగ తల నిమురుతూ ప్రక్కనే కూర్చుంది. మంగ అమాంతం రాజవ్వను కౌగిలించుకొని ఏడుపు ఉధృతం చేసింది.

      “ఏమైందో చెప్పకుంట ఏడిత్తేం లాభం, పొలం కాడ మీ నాయిన గాని నిన్నేమైన అన్నడా?” అడిగింది రాజవ్వ.

         “లేదత్తా మా నాయిన ఏమన్లేదు, పొద్దు మూకుతుందని నన్ను జల్ది ఇంటికి పొమ్మన్నడు, పన్లు చూస్కొని ఎనకెంబడి వస్తనని శెప్పిండు. నేను ఇంటి కాడికి ఒక్క దాన్నే వస్తాంటే నారాయణ మామ చల్క కాడికి రాంగనే మన ఉప సర్పంచు శంకరి గాడు నాకు అడ్డం తిరిగిండు.  ‘నాతో పండుకో నిన్ను లగ్గం చేసుకుంట’ అని నా చెయ్యి పట్టుకొని గుంజిండు.  నేను ఆన్ని బాగ తిట్టిన.  నన్ను తోస్తే నేను కింద పడ్డ. నా మీద పండుకోనికి ప్రయత్నం చేసిండు, నేను ఆన్ని తోసేసి పోలీసులకు చెప్త అని  ఉరికొస్తాంటే,   ‘ఈ ముచ్చట ఎవల్లకైన  చెప్పితే సంపుత’ అని బెదిరించిండు” ఏడుస్తూ చెప్పింది మంగ.

      “పోనీలే బిడ్డా ధైర్నం చేసి తప్పించుకొని ఉరికొచ్చినవు. ఆడు ఆని పెండ్లాన్నే తిట్టి కొట్టి ఎల్ల గొట్టిండు, రెండేండ్ల సంది కాపురం శెయ్యట్లేదు.  ఆడు మంచోడు కాడని తెలిసీ  మనూరూల్లేమో ఓట్లేసి ఆన్ని ఉప సర్పంచ్ జేసిండ్రు. ఆని పాపాన ఆడే పోతడు లే బిడ్డా, అంతా మరిశిపో. మీ నాయినకు గీ ముచ్చట జెప్తే శంకరి గాని తోటి పంచాతీ పెట్టుకుంటడు , రచ్చ రచ్చ అయితది ఊళ్లె, అసలే పెండ్లి కావలసిన పిల్లవి నువ్వు” అంటూ మంగని ఓదార్చి వెళ్లింది రాజవ్వ.

                  *****

        మంగ ఎనిమిదో ఏట తల్లి దీర్ఘ రోగంతో చనిపోయింది. చనిపోయి  ఎనిమిది సంవత్సరాలైంది.  ఈ ఎనిమిది సంవత్సరాలు తండ్రి నర్సింలు అన్నీ తానై మంగను జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్నాడు. పక్కింటి రాజవ్వత్త అప్పుడప్పుడు చిన్నా చితకా సహాయం  చేస్తుంది. మంగ ఐదవ తరగతితో చదువు ఆపేసింది. ఉన్న ఎకరం పొలం పనులు తండ్రి చూసుకుంటుంటే తను వంట పనులు బాగానే నేర్చుకుంది. పొలం పనుల్లో తండ్రికి సాయం కూడా చేస్తుంది.   రైతుబంధు సాయం, వ్యవసాయం మీద వచ్చే కొద్ది పాటు ఆదాయం తోటి రెండు గదుల ఇంట్లో తండ్రీ కూతురు గుట్టుగా జీవనం సాగిస్తున్నారు.  మంగను తన చెల్లెలి కొడుకు రవికి ఇచ్చి పెళ్లి చేయాలని నర్సింలు ఎప్పుడో నిర్ణయించుకోవటం,  చెల్లె, బావ కూడా అందుకు సుముఖత వ్యక్త పరచటం  జరిగింది.  మంగ చామన ఛాయతో  పొందికగా ఉంటుంది.   మేనత్త కొడుకు రవి ఒడ్డు పొడుగు ఉండి తన ఊర్లోనే గ్రామ పంచాయితీ ఆఫీసులో చిన్న పాటి ప్రభుత్వ ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు.  ఇద్దరి ఊర్లకు ఇరవై కిలో మీటర్ల దూరమే.

                 *****

       “అమ్మా మంగా అన్నం వండినవా బిడ్డా” చీకటి పడ్డాక పొలం నుండి తిరిగి వచ్చిన నర్సింలు అడిగాడు.

     “లేదు నాయినా, పొయ్యి మీన  అచ్చరు పెట్టిన, నువ్వు కాళ్లు  మొఖం కడుక్కో, అప్పటికి అయిపోద్ది” భరోసా ఇచ్చినట్టుగా చెప్పింది మంగ.

     “పొద్దటి కూర ఉందా బిడ్డా”

       “లేదు నాయిన, చింతపండు పచ్చడి ఉంది” అంటుండగానే రాజవ్వ స్టీలు గిన్నెతో వచ్చింది.

       “అన్నా, టమాటా ఆలుగడ్డ కలిపి కూర చేసి తెచ్చిన, ఇద్దరు తినుండ్రి” అంటూ గిన్నె కింద పెట్టింది.

      రాజవ్వ మంగ దగ్గరికి పోయి  “మంగీ మీ నాయినకు గాని శెప్పినవా ఏంది ముచ్చట” అని నెమ్మదిగా అడిగింది.

       “లేదత్తా నాయిన ఇప్పుడే అచ్చిండు” అని అంటుండగానే అక్కడికి వచ్చిన నర్సింలు “ఏం ముచ్చట బిడ్డా” అన్నాడు.

       “ఏం లేదులే అన్నా, నేను పోతున్న, నిమ్మళంగ తినురి” అంటూ వెళ్లి పోయింది రాజవ్వ.

      “ఏంది బిడ్డా రాజవ్వత్త ఏందో ముచ్చట అంటాంది”

       “ముందగాల నువ్వైతే అన్నం తిను” అన్నది మంగ.

        మంగ వడ్డించిన అన్నం రాజవ్వ తెచ్చిన కూరతో తిని నర్సింలు చెయ్యి కడుక్కున్నాడు.  మంగ కూడా ప్లేట్లో అన్నం వడ్డించుకొని తినటం ముగించింది.

       “మంగీ నువ్వు, రాజవ్వత్త ఏదో ముచ్చట అనుకోబడ్తిరి, ఏంది బిడ్డా గది” అడిగాడు నర్సింలు.

        “పొలం కాడి నుండి వస్తాంటే ఉప సర్పంచ్ శంకరి గాడు అడ్డం తిరిగిండు నాయినా , నా చెయ్యి పట్టుకొని గుంజితే నేను కింద పడ్డ, ఆడ్ని వదిలించుకొని వస్తాంటే ఎవళ్లకైన చెప్తే సంపేస్తనని బెదిరించిండు.  నాకు మస్తు భయమైంది.” చెప్పింది మంగ.

      “ఆనికి పోయే కాలం వచ్చింది, తిరుపతయ్య బిడ్డ రాణిని కూడ గిట్లనే  చేసిండంట నెల రోజుల కింద.  రేపు సర్పంచి శోభ కాడికి ఆన్ని పిలిపిత్త.  పెద్ద మనుషులల్ల పంచాతి పెట్టిత్త” అంటూ నులక మంచం మీద నడుం వాల్చాడు నర్సింలు.

                   *****

       మరుసటి రోజు పదకొండు గంటలకు సర్పంచ్ శోభ ఉప సర్పంచ్ శంకర్ ను పంచాయితీకి పిలిపించింది.  వార్డ్ మెంబర్ కనకా చారి, మండల ప్రాదేశిక సభ్యుడు రాములు, నర్సింలు, మంగ, ఇంకా కొంత మంది ఊరి జనం హాజరయ్యారు.  మంగ తనపై  శంకర్ చేసిన  అత్యాచార యత్నం గురించి అందరి సమక్షంలో చెప్పింది.  శోభ, కనకాచారి, రాములు తనపై మంగ చేసిన ఆరోపణకు సమాధానం చెప్పాల్సిందిగా శంకర్ ను ప్రశ్నించారు.

       ఆవేశంతో రెచ్చిపోయిన శంకర్ కూర్చున్న వాడల్లా అమాంతం లేచి “నేను  తప్పు చేయలేదు, నన్ను  పంచాతీకి పిలిచి నా మీద జూటా ఆరోపణ చేసినందుకు ఉల్టా నాకే  పది లక్షల రూపాయలు నష్ట పరిహారం కింద ఇయ్యాలని  కోర్టులో కేసు ఏస్తా” అంటూ  విసరుగా బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.  అతన్ని ఆపడానికి  కనకాచారి, రాములు చేసిన ప్రయత్నం ఫలించలేదు.

    “తప్పు చేసినోడు ఒప్పుకోకుంట ఎల్లిపోయిండు. పెద్ద  మనుషులు మీరేం తీర్మానం శేస్తరో శెప్పండి” అంటూ నర్సింలు సర్పంచ్ శోభ వైపు చూస్తూ అడిగాడు.

      “నర్సిములన్నా, అసలు మనిషి లేకుండ ఏమి తీర్మానం అయితది నువ్వే చెప్పు.  మేమేదన్న చెప్పాలన్న శంకర్ ఉండాలే కదా.”అన్నాడు రాములు.

       “నువ్వన్నది నిజమే రాములు, మంచో చెడో చెప్పాలి మనం.  సర్పంచమ్మా  నువ్వే ఆలోచన చెయ్యి” పంచాయితీ అయిపోయిందన్నట్టు లేచి నిల బడి అన్నాడు కనకాచారి.

         “ఆడపిల్లకు అన్యాయం జరిగితే ఊరుకుంటే మళ్లీ మళ్లీ జరగదని నమ్మకమేంది.  నర్సింలూ, నువ్వు, నీ బిడ్డ  పోలీసు స్టేషనుకు పొయ్యి దరఖాస్తు ఇయ్యుండ్రి, వాండ్లే తేలుస్తరు” అంటూ శోభ కూడా లేచి నిలబడింది.

          “దరఖాస్తు ఇస్తం, కానీ శంకరి సంపుత అని బెదిరించిండు. మా పాణానికి ఆని దిక్కెల్లి ఆపతి ఉంది”  నర్సింలు సందేహం వెలిబుచ్చాడు.

      “మన జిల్లా కలెక్టరుకు, ఎస్పీకి కూడా ఒక దరఖాస్తు ఇయ్యి”    సలహా ఇచ్చింది శోభ.

అదే రోజు నర్సింలు, మంగ పోలీసు స్టేషన్లో రాత పూర్వక ఫిర్యాదు ఇచ్చారు. అదే విధంగా కలెక్టరుకు, ఎస్పీకి సంఘటన వివరాలు తెలియజేస్తూ శంకర్ నుండి ప్రాణభయం ఉందంటూ  దరఖాస్తు కూడా ఇచ్చారు.  పోలీసు వారు వెంటనే ప్రతి స్పందించి శంకర్ పై అత్యాచార యత్నం కేసు నమోదు చేశారు.

              *******
మరుసటి రోజు పొద్దున్నే విషయం తెలిసిన నర్సింలు చెల్లెలు మణి, బావ వెంకటి మోటార్ సైకిల్ మీద నర్సింలు ఇంటికి వచ్చారు.  “అన్నా, మేము ఇన్న ముచ్చట నిజమేనా?” అడిగింది మణి.

      “అవును, నిన్న పొలం కాడి నుండి మంగ ఒక్కతి వత్తాంటే శంకరిగాడు అడ్డం తిరిగి  శెయ్యి పట్టుకొని గుంజి మనువాడత నన్నడంట.  ఆన్ని తోసేసి ఏడ్సుకుంట ఇంటికి వచ్చింది” జవాబిచ్చాడు నర్సింలు.

       “నా కొడుకు రవి తోటి దాని లగ్గమని మనం దాని శిన్నప్పుడే అనుకుంటిమి. నాలుగొద్దులు ఉండే పదవిని  సూస్కొని శంకరి  గానికి మాయరోగం పుట్టింది.” రెండు చేతులను నొక్కుకుంటూ అన్నది మణి.

      అంతలోనే శంకర్ నర్సింలు ఇంటికి వచ్చి “ఒసేయ్ మంగా, పోలీసోళ్లకు ఫిర్యాదు చేసినవని తెల్సింది. నేను భయపడేటోన్ని కాను. నిన్ను, మీ నాయన్ను లేపేస్త” అంటూ  పెద్దగా అరుస్తూ బెదిరించాడు.

“శంకర్, ఇది మంచి పద్దతి కాదు. తప్పు చేస్తవు ఉల్టా మమ్మల్నే బెదిరిస్తవా.” జోక్యం చేసుకున్నాడు నర్సింలు.

     “నిన్ను మామ అని పిలుస్త కదా మరి నీ బిడ్డ నాకు వరుస అయితది. నా మీద దరఖాస్తు ఇయ్యనీకి నేను చేసిన దాంట్లో తప్పేముంది” ప్రశ్నించాడు శంకర్.

     “శంకర్, నీకు పెండ్లి అయింది. బిడ్డ ఉంది. ఇప్పుడు ఇట్ల మాట్లాడటం నీకు మంచిగుండది,  ఎల్లిపో” జవాబిచ్చాడు నర్సింలు.

      “పోలీసోళ్లు గాని నా కాడికి రావాలి అప్పుడు మిమ్మల్ని ఎవరినీ వదిలి పెట్టేది లేదు. అయినా  ఉపసర్పంచ్ ను నేను, నన్ను అరెస్ట్ చేసే దమ్ము ధైర్యం వాండ్లకు లేదు, అదంతా పోనీ,  కేసు వాపసు తీసుకుంటరా లేదా, ఆ ముచ్చట చెప్పు” అన్నాడు శంకర్.

      “కేసు వాపసు తీసుకోనీకి నేను గాజులేసుకొని లేను, ఎట్ల అయ్యేదుంటే గట్ల అయితది” అని నర్సింలు అనటంతో  “నువ్వన్న మాటకే కట్టుబడి ఉన్నవన్న మాట.  నేను చూస్త ఏమైద్దో” అంటూ విసురుగా వెళ్లి పోయాడు శంకర్.

                 ****

      నర్సింలు, మంగ ఇచ్చిన దరఖాస్తు నమోదు చేసిన  సబ్ ఇన్ స్పెక్టర్ తన సిబ్బందితో గ్రామానికి వచ్చి సాక్షులను విచారించి, నేరస్థల నమూనా గుర్తింపు తీసుకొని, శంకర్ ఇంటికి వెళ్ళాడు.   కేసు నమోదు చేసిన విషయం చెప్పి తనను అరెస్ట్ చేయటానికి వచ్చినట్టుగా చెప్పాడు.

      “సబ్ ఇన్ స్పెక్టర్ గారూ, జూటా కేసు పెడితే అరెస్ట్ చేస్తర, నేను ఉప సర్పంచ్ ను, నేను లేకుంటే  గ్రామంలో పనులు ఆగి పోతయి.  నన్ను అరెస్ట్ చెయ్యనీకి కలెక్టరు కాడ మీరు అనుమతి తీసుకున్నరా” మేకపోతు గాంభీర్యం ప్రదర్శిస్తూ    ప్రశ్నించాడు శంకర్. అతని మనసులో మాత్రం ఓ పక్క భయం, ఆందోళన కలుగుతుంది.

        “సాక్షులను విచారించి నిర్దారణకు వచ్చాను. ఈ కేసులో నిన్ను అరెస్ట్ చేయటానికి నాకు ఎవరి పర్మిషన్ అక్కర లేదు.  అరెస్ట్ చేశాక ఏమైతదో నువ్వే చూద్దుగాని.”  సమాధానం చెప్తూనే శంకర్ ను  కస్టడీలోకి తీసుకున్నాడు సబ్ ఇన్ స్పెక్టర్.   మరుసటి రోజు అతడ్ని కోర్టు ముందు ప్రవేశ పెట్టడంతో పద్నాలుగు రోజుల కస్టడీ విధించింది కోర్టు.

సబ్ ఇన్ స్పెక్టర్ అదే రోజు శంకర్ అరెస్టు, తదుపరి కోర్టు విధించిన కస్టడీ విషయం తెలియపరుస్తూ జిల్లా  కలెక్టరుకు, ఎస్పీకి నివేదిక పంపటం జరిగింది.  ఆ నివేదిక ఆధారంగా జిల్లా కలెక్టరు సర్పంచ్ శోభ నుండి కేసుకు సంబంధించిన పూర్వా పరాలపై వేరొక నివేదిక తెప్పించుకొని శంకర్ ను ఉప సర్పంచ్  పదవి నుండి తొలగిస్తూ ఉత్తర్వులు జారీ చేశారు.  ఆ ఉత్తర్వులను జైలు అధికారుల ద్వారా శంకర్ కు అందచేయటం కూడా జరిగింది.
******

నెల రోజుల  జైలు జీవితం పిదప శంకర్ బెయిలుపై విడుదలయ్యాడు.  భార్య లతను పుట్టింటి నుండి తెచ్చుకోవాలన్న అతని ప్రయత్నం ఫలించలేదు. అత్త, మామలు తమ ఇంటి  గడప తొక్కనీయలేదు. బయటి నుండే వెళ్ల గొట్టారు. ఎంత బ్రతిమిలాడినా తన మూడు సంవత్సరాల కూతురును  చూడటానికి  కూడా ఒప్పుకోలేదు. తనను గృహ హింస, శారీరక, మానసిక వేధింపులకు గురి చేయటమే కాకుండా మంగ కూడా అత్యాచార ఆరోపణ చేస్తూ కేసు వేసింది కాబట్టి  కాపురానికి రానని భార్య నిక్కచ్చిగా చెప్పింది.  ఊర్లో ఈ విషయం అందరికీ తెలిసింది. నెలలు గడుస్తున్నాయి.  ఉప సర్పంచ్ గా ఒక వెలుగు వెలిగి భవిష్యత్తులో సర్పంచ్,  వీలైతే ఎమ్మెల్యేగా పోటీ చెయ్యాలనే ఆశతో ఉన్న తనను ఇప్పుడు గ్రామస్తులు ఎవరూ లెక్క చేయట్లేదు.  ఎవరినైనా పలకరిస్తే  మౌనంగా తప్పుకుంటున్నారు. తన పొలం పనులకు కూడా వెళ్లొద్దని కూలి వాండ్లు తీర్మానించు కున్నారు.  ఒక విధంగా చెప్పాలంటే తాను  సామాజిక బహిష్కరణ చేయబడ్డాడు.  పొలంలో పండిన పంట చేతికి అందలేదు.  వేరే ఆదాయం లేదు. పైరవీల కొరకు జనం దగ్గర   తీసుకున్న డబ్బులు పనులు కాక పోవటంతో ఒత్తిడి పెరిగింది.  బాగా బతికిన  రోజుల్లో మందు మత్తులో తేలిన తను ఇప్పుడు మందుకు డబ్బులు లేక, అప్పిచ్చే నాథుడు లేక సతమతమై పోతున్నాడు.  జీవితం రెంటికీ చెడ్డ రేవడి అయింది.  ఒంటరి జీవితం దుర్భర మనిపిస్తుంది. అచ్చోసిన ఆంబోతు లాగా తిరిగిన ఊర్లో ప్రస్తుతం  ఎవరినీ ఎదిరించ లేని పరిస్థితి.  నర్సింలు, మంగ పెట్టిన కేసులో నెల రోజుల విచారణ ఖైదీగా అనుభవించిన  జైలు జీవితం పదే పదే  గుర్తొస్తుంది.  ఇక శిక్ష పడితే  జైలు జీవితం ఎలా ఉంటుందో ప్రత్యక్షంగా చూడటమే కాకుండా ఇతర ఖైదీల మనో వేదన ద్వారా విన్నాడు.

                   ****

        కాలాన్ని ఎవరూ ఆపలేరు. పగలూ రాత్రి గడచి పోతున్నాయి. శంకర్ బాగా బక్క చిక్కి పోయాడు.  కోర్టులో కేసు తుది అంకానికి చేరుకుంది.  మంగ, నర్సింలు, రాజవ్వ, శోభ, కనకా చారి, రాములు, మణి, వెంకటి ఇంకా కొంత మంది సాక్షులను విచారించారు.   ప్రతి ఒక్కరూ శంకర్ కు వ్యతిరేకంగా సాక్ష్యం చెప్పారు.  పబ్లిక్ ప్రాసిక్యూటర్ సుందర్ కనీసం ఐదేళ్లకు తగ్గకుండా శిక్ష విధించాలన్న వాదన ముందు  శంకర్ నియమించుకున్న న్యాయవాది వెల వెల పోయాడు.  తీర్పు వెలువరించే తేదీ ప్రకటించింది కోర్టు.  తీర్పు తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో కోర్టుకు నర్సింలు, మంగ మాత్రమే కాకుండా శంకర్ భార్య లత కూడా వచ్చింది.  పలకరిస్తే బాగానే మాట్లాడింది.  శంకర్ మనసంతా ఉద్విగ్నంగా, ఆందోళనతో ఉంది. కొన్నాళ్లుగా అతని హృదయం  పశ్చాత్తాప పడుతుంది. అదే విషయం భార్యకు చెప్పాడు. కూతుర్ని  ఎత్తుకున్నాడు. అతడు వేసుకున్న మాసిన  దుస్తుల తీరు, మాటల్లోని  ఆవేదనకు లత హృదయం ద్రవించింది.  కళ్ళల్లో నీళ్ళు సుడులు తిరిగాయి. ఎంతైనా హిందూ ధర్మ పత్ని కదా.  ఇన్నాళ్ల విడతీత ఆమెను కూడా కుంగ దీసింది.

“లతా నాకు శిక్ష పడి జైలుకు పోతే మన బిడ్డను జాగ్రత్తగా చూసుకో” అనునయంగా చెప్పాడు భార్యతో.  లత ఏమి సమాధానం చెప్పకుండా కళ్ళు తుడుచుకుంటూ తల అడ్డంగా తిప్పింది. కేసు పిలుస్తున్న  కోర్టు అటెండర్ కూత  వినిపించింది. శంకర్, అతని న్యాయవాది కోర్టు హాలులోకి వెళ్లారు. వెనుకే లత  తన కూతురుతో లోనకు వెళ్లింది. ఆ వెనుకే మంగ, నర్సింలు కూడా వెళ్లారు.  న్యాయమూర్తి  కేసు రుజువైనట్లు తీర్పు సారాంశం చెప్పి, విధించబోయే శిక్ష గురించి ఏమైనా చెప్పుకుంటావా అని ప్రశ్నించాడు.  బోరుమని ఏడ్చాడు శంకర్. నోటి నుండి మాట పెగల్లేదు.  అవకాశం తీసుకున్న అతని భార్య మాత్రం శంకర్ లో పశ్చాత్తాపం ఉందని, క్షమించమని వణకుతున్న గొంతుతో న్యాయమూర్తికి చెప్పింది. లతను చూసిన మంగ ధైర్యం తెచ్చుకొని శంకర్ లో బాగా మార్పు వచ్చిందని, గత కొంత కాలంగా భార్యాబిడ్డలు ఎడ బాటుగా ఉంటున్నారని, మారిన మనస్తత్వాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకొని నిర్ణయం తీసుకొమ్మని ప్రాధేయ పడుతూ భయం భయంగా   తనదైన ధోరణిలో చెప్పింది. మంగ ఉదారతను న్యాయమూర్తి ప్రశంసించారు. పశ్చాత్తాపాన్ని మించిన శిక్ష లేదని, లత, మంగల విజ్ఞాపనలు,  శంకర్ కూతురు భవిష్యత్తు దృష్ట్యా  ఐదు సంవత్సరాలు వేయాల్సిన శిక్షకు బదులుగా  ఆరు నెలల సాధారణ శిక్ష మాత్రమే విధిస్తున్నట్లు న్యాయమూర్తి  తీర్పు చెప్పారు. అడుగకున్నా కల్పించుకొని  మంగ కోర్టుకు చేసిన విన్నపం శంకర్ గుండెల్లో బాగా నాటుకుంది.  కోర్టు హాలు నుండి బయటకు వచ్చిన శంకర్   అమాంతం మంగ కాళ్ల మీద పడ బోయాడు.  “వద్దన్నా, నువు పెద్దోనివి, నా కాళ్ల మీద పడితే నాకు ఆయుస్సు తగ్గుద్ది” అంటూ పక్కకు జరిగింది. పోలీసు అధికారులు కళ్ల నీళ్ల పర్యంతమైన  శంకర్ ను జీపు ఎక్కించుకొని ఆరు నెలల శిక్ష అమలుకు తీసుక పోయారు.

మెల్లగా అడుగులో అడుగేసుకుంటూ గణేష్ అయ్యర్ గారి క్యాబిన్ లోకి అడుగు పెట్టాడు సురేంద్ర.
ఇరవై ఏడు సంవత్సరాలకే పి.హెచ్ డి పూర్తి చేసి జి.ఎం గా కొత్తగా జాయిన్ అయిన గణేష్ అయ్యర్ కూల్ గా సీట్లో కూర్చుని ఫైల్ ఏదో పరిశీలించే పనిలో ఉండగా..

“ ఏంటి అను ? ఎంత చెప్పినా వినవు. నీ భవిష్యత్తును నాశనం చేసుకుంటున్నావు. “  ఎంతో అనునయంగా చెప్పాడు ఛార్లెస్.

“ ఏంటి భవిష్యత్తు, భవిష్యత్తు అంటున్నావు? నీ భవిష్యత్తు నా భవిష్యత్తు ఒక్కటే. పదేపదే ఎందుకు అలా మాట్లాడుతున్నావు చారు ? “ అంది అనసూయ ఛార్లెస్ నోటిలో నుంచి కారుతున్న సొంగను

గుడ్డతో తుడుస్తూ.

“ లేదు అను. నా మాట విను. నీ వయస్సు నిండా పాతిక కూడా లేదు. మనం కలిసివుంది కేవలం మూడు సంవత్సరాలు. మన అదృష్టం కొద్ది పిల్లలు కూడా లేరు. ఇక సంవత్సరం కంటే ఎక్కువ కాలం నేను బ్రతకనని , బ్రతికినా పసి పిల్లాడిలా బ్రతకాలని  డాక్టర్లందరూ కరాఖండిగా చెప్పేశారు కదా. ఇంకా నాకు ఊడిగం చేస్తూ నీ జీవితాన్ని పాడు చేసుకోమాకు. నేను చెప్పేది విను. “ ఆయాసంగా ముద్దముద్దగా మాట్లాడు తున్నాడు ఛార్లెస్.

“ చాల్లే చారు. ఇంకా మాట్లాడాకు. నీకు ఏమీ కాదు. నా ప్రేమతో నిన్ను బ్రతికించుకుంటాను. వైద్యం చేయలేని పనులెన్నో ప్రేమ చేస్తుంది. నువ్వు నాకు ఈ మూడు సంవత్సరాలలో ఇచ్చిన ప్రేమ నాకీ జన్మకు చాలు. నిన్ను నా బిడ్డలా జీవితాంతం సాకుతాను. నా గత జీవితం గురించి నీకు తెలుసు కదా!  అనవసరంగా మనస్సు పాడు చేసుకోమాకు. ఏమీ కాదు. నీకు నేనున్నాను. నాకు నువ్వు తోడుంటావు. కాసేపు నిద్రపో !“

ఛార్లెసి అయిష్టంగానే కళ్ళు మూసుకున్నాడు. ఇంతలో నర్స్ వచ్చి  డాక్టర్ గారు రమ్మంటున్నారని చెప్పింది. అనసూయ  ఛార్లెస్ కు దుప్పటి కప్పి, డాక్టరును కలవటానికి వెళ్ళింది.

“ సర్ ! మే ఐ కమిన్? “  డాక్టర్ ఛాంబర్ డోర్ తట్టి అడిగింది.

“ ఎస్ . ప్లీజ్ కమిన్. కూర్చోండి. చూడండి అనసూయగారు ! మీరు ఇక్కడకొచ్చి రెండు నెలలై పోయింది. మీ కంపెనీ వారు ఇక ఇన్స్యూరెన్స్ ఇవ్వురట. అంతే కాదు. ఇంకా కొత్తగా ఛార్లెస్ కు చేయవలసిన ట్రీట్ మెంట్ కూడా ఏమీ లేదు. ప్రముఖ న్యూరాజిస్ట్ డాక్టర్ పరమేశ్వరన్ గారి అభిప్రాయం కూడా తీసు కున్నాము. వారు చెప్పిందేమంటే, ఛార్లెస్ వెన్నెముకలో లింక్ పోయింది. ఆపరేషన్ ద్వారా సరిచేసే ప్రయత్నం చేస్తే, అసలు ప్రాణానికే ముప్పు. ప్రపంచంలో ఎక్కడా ఇప్పుడు దీనికి చికిత్స లేదు. అందుకని మీరు ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళండి. మేము రాసిచ్చే మందులు జీవితాంతం వాడాలి. ఒక మనిషి నిరంతర కనిపెట్టుకొని వుండాలి. ఏదైనా అత్యసరం అనిపిస్తే ఇదిగో ఈ నెంబరుకు ఫోన్ చేయండి. ఓ.కే.  ఈ రోజు డిచార్జ్ చేస్తారు.” అని ఆ కేసుకు సంబంధించిన ఫైల్ ఆమె చేతికి ఇచ్చి,  “ ఓకే. ఇక మీరు వెళ్ళ వచ్చు “ అని కాలింగ్ బెల్ కొట్టాడు. వచ్చిన సిస్టరుకు వివరాలు చెప్పి పంపించాడు డాక్టర్.

అనసూయ తల్లిదండ్రిలిద్దరూ సివిల్ సర్వెంట్స్. అమ్మ ఐపిఎస్., నాన్న ఐఏఎస్. ఒకరు ఆంధ్రాలో మరొకరు ఝార్ఖండులో. నెలకు ఒకటి రెండు సార్లు కలుసుకుంటారు. కలుసుకున్నప్పుడు కూడా మనస్సు విప్పి మాట్లాడుకోరు. ఎవరు ఎంత సంపాదించారో ఎలా పొదుపు చేసుకుంటున్నారో, ఏమేమి కొంటున్నారో ఇంకా ఎలా సంపాదించ వచ్చో , ఎలా దాచుకోవచ్చో మాట్లాడుకుంటారు నిసిగ్గుగా, నిర్భయంగా. ఆలు మగలు కాబట్టి శారీరకంగా శరీర వాంఛలు తీర్చుకోటానికి కలుసుకుంటారు. తత్ఫలితంగా అనసూయ పుట్టింది. పాలిచ్చి పెంచింది ఆయ. అమ్మ నాన్నల ప్రేమ అంటే ఏమిటో తెలియదు పాపం. స్కూల్ కు వెళ్ళే వయస్సు రాగానే ఒక మంచి ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్లో చేర్పించారు. పొద్దున్నే జిమ్ము, సాయత్రం స్కూల్ అయుపోయాక స్విమ్మింగ్. రోజంతా బిజీబిజి. అమ్మ దగ్గర స్కూల్ రోజుల్లో. స్కూల్ సెలవుల్లో నాన్న దగ్గరకు. ఎక్కడవున్నా ఒక్కటే. ఊరకే గుడ్ మార్నింగ్, గుడ్ నైట్ లు చెప్పటానికే అమ్మ నాన్నలు. అన్ని పనులు ఆయానే చేసి పెడుతుంది. తనకు ఏది కావాలన్నా ఆయాతో వెళ్ళి కొనుక్కో వచ్చు. ‘ఎందుకు ? ఏమిటి?’ అని అడిగే వాళ్ళు లేరు. గౌహతి ఐఐటీలో ఇంజనీరింగ్ చేసేటప్పుడు ఛార్లెస్ పరిచయమయ్యాడు. క్లాసులో ఇద్దరూ మొదటి రెండు ర్యాంకుల్లో ఉండేవారు. పోటీబడి ఒకరిని మించి ఒకరు మార్కులు తెచ్చుకోవాలనే ప్రయత్నంలో ఒకరికొకరు దగ్గరయ్యారు. మానవ సంబంధాలకు మొఖం వాసిపోయివున్న అనసూయ ఛార్లెస్ కుటుంబాన్ని చూసి మరీ దగ్గరయ్యింది. ఆ కుటుంబంలో డబ్బుకోసం కాక ఒకరి బాగోగులు కోసం మరొకరు చేసే త్యాగాలు అనసూయకు బాగా నచ్చాయి. ఛార్లెస్ స్నేహం అనసూయకు మరో నూతన ప్రపంచాన్ని చూపించింది. జీవితాంతం ఛార్లెస్ తో కలసి బ్రతకాలని నిర్ణయించుకుంది.

అమ్మ నాన్నలకు తన ప్రేమ విషయం చెప్పింది. అందరి తల్లిదండ్రుల్లాగానే కాదుకూడదు అన్నారు. డిగ్రీ పూర్తికాగానే యుఎస్ వెళ్ళి ఎమ్మెస్  చేయాలన్నారు.

“ లేదు. నాకు మైక్రోసాప్ట్ లో మంచి ఆఫర్ వచ్చింది.  సెప్టెంబర్ లో నేను జాయినవుతాను. ఛార్లెస్ కూడా జాయినవుతాడు. నెక్స్ట్ మార్చ్ లో పెళ్ళి చేసుకుంటాము. “  తన అభిప్రాయాన్ని చెప్పేసింది.  కలెక్టర్ ఎస్పీలిద్దరు ఒకరి మొఖాలొకరు చూసుకున్నారు.

“నీ మీద ఎన్ని ఆశలు పెట్టుకున్నాము?”

“నేను కూడా మీ మీద ఎన్నో ప్రేమలు పెట్టుకున్నాను. మీరెప్పుడైనా నా గురించి ఒక్కటంటే ఒక్క గంట మీ సమయాన్ని ఉపయోగించారా? “

“ అనూ ! ఏమిటా మాటలు? నువ్వింకా చిన్న పిల్లవు కాదు కదా ? నీకు మా ఉద్యోగాలు ఎలాంటివో తెలీదా ? “

“ అవును ఈ దేశంలో మీరిద్దరే గొప్ప ఉద్యోగాలు చేస్తున్నారు. ఉన్న ఒక్కగానొక్క కూతురు ఏం చేస్తుంది? ఏం చదువుతుంది?  తనకు అసలేం కావాలి? అని ఎప్పుడైనా తెలుసుకున్నారా?” అనేక సంవత్సరాలుగా తన మనస్సులో రగిలిపోతున్న ప్రశ్నలను సంధించింది.

“ అవన్ని తెలుసుకున్నాం కాబట్టే, మంచి స్కూల్లో, మంచి కాలేజీల్లో చేర్పించాము. “

“ ఔనౌను. మంచి స్కూళ్ళు, మంచి కాలేజీలు. అంతే గానీ, అసలు నా మనస్సులో ఏముందో ఎప్పుడైనా తెలుసుకున్నారా? “ కోపంతో రగిలిపోతూ అడిగింది.

“ నువ్వెప్పుడైనా నా కిది వద్దు, ఇది కావాలి. అని అడిగావా?  నువ్వు అడిగింది మేమెప్పుడైనా కాదన్నామా? “ అంతే కోపంగా ప్రశ్నించింది.

“అసలు నేను చెప్పుకోటానికీ, మీరు వినటానికి నాకెప్పుడైనా టైమిచ్చారా? మీరు ఆయాకు చెప్పటం. ఆయ నాకు చెప్పటం. నేను ఆయకు చెప్పిన మాటలు మీదాకా రావు. వచ్చినా పట్టించుకోరు. ఇంట్లో వాళ్ళు ప్రేమించక పోతే, ఆ ప్రేమ బయట దొరికితే, చిన్న పిల్లలైనా, నా లాంటి పెద్ద పిల్లైనా అల్లుకు పోరా ! అతుక్కు పోరా? “

“    ఏంటీ, కవిత్వం చెపుతున్నావా? “

“ నాకు అనిపించింది చెపుతున్నా. ఇది మీకు కవిత్వంలా అనిపించిందా? “

“  ఏ సినిమాలోది ?”

“ నేను సినిమాలు కూడా చూస్తానా ? ఇదేగా నేను అంటున్నది. అసలు నాకేది ఇష్టమో, నేనేమి చేస్తున్నానో మీకు పడితే కదా ?”

ఇంతలో అమ్మ ఫోను మోగింది. అమ్మ తన గదిలోకి వెళ్ళి పోయింది. ఈ సంభాషణంతా విన్నాడో లేదో నాన్న. మౌనంగా ఏదో ఆలోచిస్తూవుండి పోయాడే గానీ, ఒక్క మాటా మాట్లాడ లేదు.

“ అనూ ! “ అంటూ దగ్గరకొచ్చి అను భుజంమీద చెయ్యి వేశాడు. ఇంతలో.. ఈయన గారి ఫోను రింగైంది. తను మరో రూంలో దూరాడు. ఇదే అనుకు ఊహ వచ్చిన దగ్గరనుంచి జరుగుతున్నది, చూస్తున్నది. మరో పది నిమిషల్లో ఎవరి పని మీద వాళ్ళు వెళ్ళి పోయారు.  అనసూయ ఏమాత్రం ఆశ్చర్య పోలేదు. తనకిది అలవాటేగా.

డాక్టర్ చెప్పినట్టుగానే ఛార్లెస్ ను డిచార్జ్ చేశారు. ఇంటికి వచ్చారు. అనసూయ మరో మూడు నెలలు తల సెలవు పొడిగించింది. అత్తగారు కోడలికి ఒక కన్న తల్లిలా చెప్పింది.

“ చూడమ్మా ! మా ఛార్లెస్ సంగతి మాకందరికీ బాగా అర్థమైంది. ప్రభువు వాడియందు లేడు. మేమందరం రక్త సంబంధికులము. ఎవరిమో ఒకరము నిరంతరం వాడి బాగోగులు చూచుకుంటాము. నువ్వు చిన్న పిల్లవు. ఛార్లెస్ చెప్పినట్టు చెయ్. ఆ ప్రభువు నిన్ను చల్లగా చూడాలి “, అంటూ అనునయించే ప్రయత్నం చేసింది.

“ అదేంటత్తయ్య మీరు కూడా అలా అంటారు?  నా జీవితమంతా ఛార్లెస్సే. మీ కుటుంబంలో నా కెంతో ప్రేమ దొరికింది. ఈ మూడు సంవత్సరాలలో నాకేమైనా పని చెప్పారా మీరు ?  ఏదో ఉద్యోగం చేస్తున్నా నని, నా పనులూ మీరే చేసి పెట్టారు. ఇకనైనా నా పనులు ఛార్లెస్ పనులు నన్ను చేసుకోనివ్వండి” ,  తన నిశ్చితాభిప్రాయం చెప్పింది అనసూయ.

“  చూడు అను. ఛార్లెస్ గానీ, నేను గాని ఎందుకు చెపుతున్నామో అర్థం చేసుకో. నీ మంచి….”

ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుండగ,

“ చూడండి అత్తయ్య . ఇక మీరు ఏమీ చెప్పవద్దు. ఛార్లెస్ మీకెంతో నాకూ అంతే. నా కన్న బిడ్డా సాకుకుంటా. ఈ జన్మకిది చాలు. దయచేసి ఇంకెప్పుడూ ఇలాంటి మాటలు మాట్లాడకండి. “

ఈ సంభాషణ తరువాత ఆ కుటుంబంలో ఎవరూ అనుసూయను అనునయించే ప్రయత్నం చేయలేదు. ఛార్లెస్ ఒకటి రెండు సార్లు చెప్పబోయే ప్రయత్నం చేసినా,  కాస్తా కటువుగానే తిరస్కరించి హెచ్చరించింది. అంతటితో ఆ కథ ముగిసింది.

మూడు నెలల్లో ఛార్లెస్ కొంత కోలుకున్నాడు. అంటే భార్యా సహాయంతో బాత్ రూంకు వెళ్ళడం, మొఖం కడుక్కోవటం, వాలు కుర్చీలో కూర్చోని తినటం, టీవీ చూడటం.

సెలవులు అయిపోగానే ఉద్యోగంలో చేరింది. అది కూడా ఛార్లెస్ బలవంతం చేస్తే. కుటుంబంలో అందరూ ఉద్యోగస్తులే. ఆర్థిక సమస్యలేమీ లేవు. కానీ తామిద్దరూ కూర్చుని తినటం బాగుండదని, అన్నదమ్ములు, వదిన మరదళ్ళు ఎంత చెప్పినా వినకుండా అనుసూయను ఉద్యోగానికి పంపించాడు. ఇక పగలంతా బోరు కొట్టకుండావుండటానికి తనెప్పుడో వదిలేసిన రచనా వ్యాసంగాన్ని ప్రారంభించాడు. తానా వారికి ఒక కథానికను పోటికి పంపించాడు ‘అనుశ్రీ’  అనే కలం పేరుతో. ఆ కథకు ప్రథమ బహుమతి వచ్చింది, పాతిక వేలు డబ్బూ వచ్చింది. ఆ ఉత్సాహంతో అనేక పత్రికలకు కథలు పంపించాడు. ఆరు నెలల్లో ఇరవై కథలు రాశాడు. ఐదింటికి ప్రథమ బహుమతులు, మరో నాలుగు కథలకు ద్వితీయ బహుమతులు వచ్చాయి. ఉభయ తెలుగు రాష్ట్రాలలోనే కాదు, అమెరికా వరకు అనుశ్రీ పేరు మారుమ్రోగింది. వర్థమాన కథా రచయితగా విమర్శకులు ఆయన శైలిని , కథాకథనాన్ని మెచ్చుకుంటూ పత్రికల్లో అనేక వ్యాసాలు రాశారు.

బహుమతులు అందుకోటానికి ప్రత్యక్షంగా తను వెళ్ళక పోవటం కూడా  అతనికి మంచిదే అయింది. అనేక మంది విమర్శకులు ‘ అనుశ్రీ బహుమతులకోసం, పేరు కోసం తన కలాన్ని తాకట్టు పెట్టడ’ని పొగిడారు.

కరోనా మహమ్మారి ఫలితంగా ఛిద్రమైన వలస బ్రతుకుల మీద రాసిన మొదటి నవల ‘చతుర ‘  మాస పత్రికలో ప్రచురించబడింది. అదో సంచలనం సృష్టించింది. తెలుగు రాష్ట్రలలోని అనేక సాహితీ సంస్థలు ఆ నవలకు బహుమతులు ప్రకటించాయి. తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం వారు  నవలా విభాగంలో ఉత్తమ రచనగా గుర్తించి, అవార్డు ప్రకటించారు. ఆ అవార్డు తీసుకోటానికి హైదరాబాద్ రావలసిందిగా ఆహ్వానం అందింది. ఛార్లెస్ ఆరోగ్య పరిస్థితి గురించి యూనిర్సీటీ వారికి అనసూయ వివరించింది. ఇది మరో సంచలనమైంది. ‘మడత కుర్చీకే పరిమితమైన మహా రచయిత అనుశ్రీ స్టీఫెన్ విలియం హాకింగ్’  అంటూ పత్రికలు, టీవీలు కథనాల్ని ప్రచురించాయి, ప్రసారం చేశాయి. కొన్ని ఛానల్స్ ఇంటర్వ్యూలు చేశాయి.

సమకాలీన సామాజిక సమస్యలపై తన పరిశీలన, పరిష్కారాలు సూచిస్తూ చేసిన రచనలు  పాఠకుల్ని చైతన్య పరిచాయి.  కథైనా, నవలైనా, వ్యాసమైనా , కవితైనా, పాటైనా అనుశ్రీ కలం నుండి అక్షరాలు  చైతన్యమై ఆబాలగోపాలాన్ని మేల్కొలుపుతాయి. రెండు నవలల సినిమాలుగా వచ్చాయి. అందులో ఒక సినిమా కథకు ఉత్తమ సినీరచనా పురస్కారం లభించింది.

అనుశ్రీ రచయిత ప్రతి విజయం వెనక అనసూయ పాత్రవుందని తెలుగు సమాజం మొత్తానికి తెలిసిపోయింది. అనసూయ , ఛార్లెస్ జీవితమే ఒక కథగా సినిమా తీయటానికి ఎంతో మంది నిర్మాతలు ముందుకు వచ్చారు. అనసూయ ఆత్మ కథ ఆధునిక సమాజానికి ఒక దిక్సూచి అయింది.

పచ్చని ప్రకృతి పులకించి నాట్యమాడినట్టుగా కనిపిస్తున్న పాఠశాల ఆవరణంతా శోభాయమానంగా కనపడుతుంది. ఆరేళ్ళుగా శ్రమించి పెంచిన పూలవనంపై రంగు రంగుల సీతాకోకచిలుకలు సయ్యాటలాడుతున్నాయి.,తాను వచ్చేనాటికి పదుల సంఖ్యలో ఉన్న మొక్కలు నాలుగు వందలకు చేరి చిట్టడవిని తలపిస్తుంటే,ఆ చెట్టుకొమ్మలపై వాలి కిలకిల రావాలను వినిపిస్తున్న రకరకాల పక్షులను చూస్తుంటే, ప్రధానోపాధ్యాయులు భరత్ మనసు పరవశించి పోతున్నది.పర్యవేక్షణలో భాగంగా ప్రతి గదిని పరికిస్తూ,విద్యార్థుల అభ్యున్నతిని పరిశీలిస్తూ,ఉపాధ్యాయులకు తగిన సూచనలిస్తూ ముందుకు కదులుతున్న భరత్ దృష్టి ఒకచోట ఆగిపోయింది.
డిజిటల్ తరగతిగదిలో అందరూ శ్రద్ధగా పాఠం వింటుండగా ,రమ్య అనే అమ్మాయి కళ్ళు మాత్రం ఆపకుండా కన్నీరు కారుస్తున్నాయి.ఆ అమ్మాయిని హృదయానికి హత్తుకొని ఓదారుస్తున్న ఉపాధ్యాయిని కనపడింది. వెంటనే హెచ్.ఎమ్.భరత్ మిగతా పిల్లల దృష్టి మళ్ళకుండా ఉండడానికి నెమ్మదిగా వెనుకనుండి వెళ్ళి,రమ్యను ఉపాధ్యాయుల గదికి తీసుకురమ్మని మల్లిక టీచర్ కి చెప్పారు.అలాగే నంటూ మల్లిక రమ్యను తీసుకుని వెళ్ళింది.

మల్లికగారూ,ఏమైందండి?.రమ్య ఎందుకు ఏడుస్తున్నది అని అడిగారు.వెంటనే మల్లిక టీచర్ ,సార్,ఈ అమ్మాయి వాళ్ళింట్లో చాలా కష్టాలున్నాయి సర్.తండ్రి చనిపోయాడు.తల్లి మగ్గం నేస్తూ,వచ్చిన నాలుగు రాళ్ళతో ఈ అమ్మాయిని,వాళ్ళ అన్నయ్యని చదివిస్తున్నది .ఇవాళ ఇంట్లో సరుకులు నిండుకోవడం వల్ల, ఉదయం ఏమీ తినలేదట.వాళ్ళ అమ్మ ఖాళీ కడుపుతో తన బిడ్డను బడికి పంపిస్తున్నానని చాలా ఏడ్చిందట.ఏడుస్తున్న వాళ్ళ అమ్మ మొఖం మదిలో మెదిలి మన రమ్య తన దుఃఖాన్ని ఆపుకోలేకపోతున్నానని చెబుతోంది సర్.

ఓ.అలాగా.మల్లిక టీచర్ ,రమ్య ఎలా చదువుతుంది?అని అడుగుతూనే హెచ్.ఎమ్.భరత్ రమ్యని ఊరడిస్తున్నారు.హెచ్.ఎమ్.అడిగిన ప్రశ్నకి సమాధానంగా మల్లిక టీచర్ తన ప్రియతమ శిష్యురాలు రమ్య గురించి చెబుతున్నది.సర్, రమ్య చాలా మంచి అమ్మాయి. మన బడి మొత్తంలో ఎక్కువ మార్కులు వచ్చేది ఈ అమ్మాయికే .చదువొక్కటే కాదు.ఎంతో సంస్కారవంతురాలు కూడా. మొన్నామధ్యన మనం పిల్లలందరినీ అనాధాశ్రమానికి,వృద్ధాశ్రమానికి తీసుకువెళ్ళాం కదా!అప్పుడు రమ్యయితే సెలవు రోజు కూలికి వెళ్ళి మరీ డబ్బులు సంపాదించి వృద్ధాశ్రమంలో ఉన్న వాళ్ళందరికీ పండ్లు,అనాధాశ్రమంలో పిల్లలకి గాజులు కొనిచ్చింది సర్.వద్దమ్మా.నువ్వే ఇబ్బంది పడుతున్నావు.నీవు మళ్లీ డబ్బు ఖర్చు పెట్టడం ఎందుకన్నా వినలేదు.లేదు టీచర్.మనం ఒక పూట తినకపోయినా ఫరవాలేదు. మరొకరికి సాయం చేయమని చెప్పారు కదా.ఆ మాటలే నా మనసులో మెదలుతున్నాయి అంటూ మరీ వృద్ధులకు,అనాధలకు సాయం అందించింది సర్.అంతేనా మన బడికి ఎంతో మంది ప్రముఖులను మీరు ఆహ్వానిస్తుంటారు కదా.వాళ్ళ సందేశాలన్ని ఒక పుస్తకంలో రాసుకొని,జీవితంలో గొప్పగా ఎదగుతానని సంతోషంగా చెబుతుంది.మీకు తెలుసు కదా.మన రమ్య చదువులోనే కాదు.ఆటపాటల్లోను ప్రథమ స్థానంలోనే నిలుస్తుంది.మొన్నీ మధ్యన లయన్స్ క్లబ్ వాళ్ళ సహకారంతో మీరు నియమించిన శిక్షకుడి సాయంతో నేర్చుకున్న కరాటే పోటీలోనూ,రాష్ట్ర స్థాయి డాన్స్ పోటీల్లోను మన రమ్య విజేతగా నిలిచింది. ఆ బహుమతులు మొన్న మీరు ప్రార్థనలో అందించి,అభినందించారు కదా.

మల్లిక టీచర్ రమ్య గురించి ఆపకుండా తనలోని మంచిని చెబుతున్న తీరును చూసి హెచ్.ఎమ్.భరత్ మనసు ఉప్పొంగిపోయింది.చదువొక్కటే కాకుండా, విద్యార్థుల కుటుంబ పరిస్థితులను తెలుసుకొని వారికి అండగా నిలిచే ఉపాధ్యాయ వర్గము తన పాఠశాలలో ఉన్నందుకు ఎంతో సంతోషం కలిగింది.అటువైపు తిరిగి ఉబికి వస్తున్న కన్నీటిని అదిమిపడుతున్న రమ్యను ఓదారుస్తున్నారు హెచ్.ఎమ్.భరత్.ఈలోగా అటుపక్కనే ఉన్న మురళి సార్ వచ్చి,సార్ రమ్య ఉదయాన్నే ప్రార్థనలో రోజొక చక్కటి నీతి పద్యం,సూక్తి వినిపిస్తుంది.ఏకపాత్రాభినయమయితే బ్రహ్మాండంగా చేస్తుంది.అని చెబుతుండగానే తరగతిగదిలోనుండి వచ్చిన మరొక ఉపాధ్యాయుడు అయ్యో రమ్యా?ఏమైందిరా ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?నువు చాలా క్రమశిక్షణ కలిగిన విద్యార్థివని అందరికీ చెబుతుంటాను.ధైర్యవంతురాలివని చెబుతుంటాను.అలాంటిది నువ్వు ఏడవడమేమిటి?అని అంటుండగానే మల్లిక తన బ్యాగ్ లో నుండి బిస్కెట్లు తీసుకువచ్చి, రమ్యకి అందించింది.రమ్యా!వద్దురా.ఏడవద్దు.మేమందరం నీవెంటే ఉన్నాము కదా.మేమంతా నీ భవిష్యత్తు కోసం ఒక ఆలోచన చేస్తాము.అని అంటుండగానే హెచ్.ఎమ్.భరత్,మల్లికతో ,టీచర్,రమ్యని తన గదిలోకి పంపించి మిగతా విద్యార్థులకు బాగా చూసుకోమని చెప్పిరండి.మనం ఒక సమావేశం ఏర్పాటు చేసుకొందాం అని చెప్పగానే,మల్లిక రమ్యను తీసుకొని వెళ్ళింది.
తరువాత కొద్ది సేపటికే హెచ్.ఎమ్.భరత్ ఉపాధ్యాయులందరితో సమావేశం ఏర్పాటు చేసి,ఏం చేద్దాం అని అడిగారు.ఉపాధ్యాయులందరూ సర్.రమ్యలాంటి ఉత్తమ విద్యార్థి చదువుకు ఎలాంటి ఆటంకము కలుగకుండా ఉండాలంటే మనమంతా కలిసి, కొంత డబ్బు వేసుకుందాము.ఒక్క రమ్యనే కాదు.రమ్యలాగా వివిధ కారణాలతో ఇబ్బంది పడుతున్న విద్యార్థులందరికీ మన పాఠశాల ఒక భరోసా కావాలి.చదువే కాదు బంగారు భవితకు బడి గుడిలాగ నిలుస్తుందన్న నమ్మకాన్ని కల్పించాలి.అందుకోసం మన గ్రామంలో ఉన్న కొందరు పెద్దల సహకారంతో కొంత నిధిని ఏర్పాటు చేసి,ఆ నిధినుండి ఇలాంటి పిల్లలకు సహకారమందిద్దాం అని ముక్తకంఠంతో చెప్పారు.మల్లిక టీచరయితే సార్,మాకు తెలిసిన బంధువునడుగుతాను.తను ఇలాంటి ఉత్తమ విద్యార్థులకు తప్పకుండా పెద్ద మొత్తంలో సహకారమందిస్తారు అని చెబుతుండగానే,హెచ్.ఎమ్.భరత్ మాట్లాడుతూ చాలా మంచి ఆలోచన.మన బడి గుడికన్నా పవిత్రమయినదని నిరూపిద్దాం.పిల్లల ఉజ్వల భవిష్యత్ కోసం మన శక్తినంతా కూడదీసుకొని ఉత్తమ బోధనతో పాటు,ఉన్నత భవిష్యత్ ను అందిద్దాం అని చెబుతూనే కార్యాచరణకు పూనుకొన్నారు.

పద్మ త్రిపురారి(ఆర్)
తెలుగు ఉపాధ్యాయిని.
జి.ప.ఉ.పాఠశాల. నీర్మాల.
మం::దేవరుప్పుల.
జిల్లా::జనగామ.

పక్కింటిఅంకుల్కిజ్వరంగాఉందిటమందులుకావాలి ,ఒకసారిమెడికల్షాప్కివెళ్లిరాఅంటూకొడుకుసూర్యనినిద్రలేపిందివాళ్ళఅమ్మ  . అంకుల్కిబాగాలేకపోతేనన్నెదుకులేపుతావుఒక్కనిముషముకూడానన్నునిద్రపోనివ్వవుకదాఅంటూమళ్ళీనిద్రలోజారుకున్నాడుసూర్య. అర్జెంటురాఅందుకేచెప్పాను , అయినాటైంచూడుఎనిమిదిదాటిందిఇంకానిద్రఏంటిరామంచందిగుఅంటూమళ్ళీకుదిపింది.

ఏమండీసూర్యవెళ్లాడా , డాక్టర్అరగంటలోమందువెయ్యాలిఅనిచెప్పాడుఅనిలోపలికివచ్చిందిపక్కింటిఆంటీ . సూర్యవెళ్తాడుమీరుకంగారుపడకండిఅంటూసర్దిచెప్పింది.

సూర్యమళ్ళీనిద్రలోజారుకున్నాడు. కొన్నినెలలక్రితంసూర్యకివిపరీతమయినజ్వరంవచ్చినపుడు , రాత్రిమందులులేవు ,పక్కింటిఆంటీసూర్యదగ్గరేకూర్చుంది .ఐస్వాటర్తోవొళ్ళుతుడుస్తూఅంకుల్నిమందులుతీసుకురమ్మంది. ఆటోలోవెళ్లిరాత్రిఅంకుల్మందులుతీసుకువచ్చిసూర్యకితానేదగ్గరఉందిటెంపరేచర్చూస్తూఆరాత్రిఎంతోధైర్యాన్నిఇచ్చారు.

ఇవాళఆఅంకుల్జ్వరంతోఉంటెనేనుఎంచెయ్యలేకపోతున్నాఅన్నభావననాలోకలిగింది. సిటీలోఉన్నఅన్నయ్యకిఫోన్చేసిందిఅర్జెంటుగామందులుకావాలిఅని. సూర్యఇంకానిద్రలోనేఉన్నాడు. ఆంటీమళ్ళీవచ్చింది. మాఅన్నయ్యతీసుకువస్తున్నాడుమీరుకంగారుపడకండిఅనిచెప్పిఅంకుల్వాళ్ళఇంట్లోకివెళ్ళాను. అంకుల్చాలధైర్యంగాఉన్నారు , ఏమీలేదమ్మామందుపడితేరెండురోజుల్లోతగ్గుతుంది, మీఆంటీఅనవసరంగాకంగారుపడుతోందిఅన్నారు. సూర్యరాత్రిచాలాలేట్గాపడుకున్నాడు , లేవలేదు , మాఅన్నయ్యకిచెప్పాను , మందులువస్తాయిఅంకుల్కొంచంవెయిట్చేయండిఅన్నాను. ఒకఅరగంటలోఅన్నయ్యమందులుతెచ్చిఇచ్చాడు. అంకుల్దగ్గరకూర్చునితానేమందులువేసాడు. నీకుశ్రమఇచ్ఛానయ్యానేనుఅన్నారు , అదేంటిఅంకుల్నేనువూరులోలేనప్పుడుమాచెల్లెలిని , సూర్యనిమీరుతల్లితండ్రుల్లాగాచూసుకుంటున్నారు . ఇందులోశ్రమఏంటి. మీరుకొంచంసేపునిద్రపోండిఅంటూఅన్నయ్యమాఇంట్లోకిదారితీసాడు. సూర్యఅప్పుడేలేచాడు, హాయ్మామయ్యాఏంటిఇంటపొద్దున్నేవచ్చావుఅంటూఅన్నయ్యపక్కనకూర్చున్నాడు.

సూర్యా, ఇదేమీబాగాలేదు ,పక్కనఇంటిఅంకుల్కిఅంతఫీవర్గాఉంటె , నువ్వువెళ్లిసహాయంచెయ్యాలికదా. మీకుఎప్పుడుఏఅవసరంవచ్చినావాళ్ళేకదాచూస్తున్నారు. బాధ్యతనేర్చుకోవాలి. చిన్నపిల్లాడివికావునువ్వు. మీనాన్నకూడాలేడు, అమ్మనిఎంతోబాధ్యతగాచూసుకోవాలి. ఎప్పుడుఎవరికీఏఅవసరంవచ్చినవెంటనేసహాయంచెయ్యాలి. ఒకసారిగుర్తుచేసుకో, హాల్టికెట్మరిచిపోయిఎక్సమ్కివెళ్ళావు. అంకుల్నీవెనకాలఆటోలోవచ్చినీకుస్కూల్లోహాల్టికెట్ఇచ్చారు. లేకపోతేపరీక్షతప్పేవాడివి. అలాగేఒకసారినీకుజ్వరంవచ్చినప్పుడునేనుఊరులోలేను , రాత్రిపరిగెత్తుకునివెళ్లినీకుమందులుతెచ్చిరాత్రిఅంతానీపక్కనేకూర్చునిఅమ్మకిధైర్యంచెప్పారుఅంకుల్వాళ్ళు .

నువ్వుఇలాప్రవర్తిస్తావనినేనుఅనుకోలేదు. సాటిమనిషికిమనంచెయ్యగలిగినసహాయంఎప్పుడూచెయ్యాలిఎందుకంటేఎప్పుడుమనకిఏఅవసరంవస్తుందోతెలీదు . ఒకబాధ్యతఉన్నమనిషిగాఎదగాలినువ్వు. కొంచంసేపయ్యాకవెళ్లిఅంకుల్నిచూడు. అక్కడకూర్చునిమందులుఇవ్వు. ఆంటీకిధైర్యంచెప్పు . తెలిసిందాఅనిమందలించాడుఅన్నయ్య.

సిగ్గుతోతలాదించుకున్నసూర్య , నువ్వుచెప్పిందినిజంమామయ్యా , పక్కింటివాళ్ళుఎంతోమంచివారు. నేనునువ్వుచెప్పినట్టేచేస్తాఅంటూఅంకుల్వాళ్ళఇంట్లోకిదారితీసాడు.