కవితలు

వసంత విభావరిలో విరిసిన వెలుగుల వేళ,
పచ్చని ప్రకృతి పులకించి నవ్విన వేళ,
గడపల గర్భగృహమున మంగళ స్వరమై
తెలుగు తల్లి పండుగగా ఉగాది అవతరించె.
మామిడి తొరణాల పచ్చని తంతువులలో
ఆశల అలలు అలరిస్తూ ఊగుచుండగా,
వేప పుష్పాల చేదు గర్భిత గంధములో
జీవన సత్యాల గూఢార్థం మౌనమై నిలిచె.
కోకిల కూయు కంఠమున కలకల రాగములు
ప్రకృతి మంగళ ధ్వనులై పరిమళించగా,
వసంత సమీర మృదుస్పర్శ సన్నిధిలో
నూతన సంవత్సర స్వప్నాలు సుస్వాగతించె.
మామిడి–వేపల మేళన రసమూర్తిగా
ఉగాది పచ్చడి రూపమై వెలిసిన వేళ,
చేడు–తీపి–పులుపు–కారం–ఉప్పుల రుచులలో
జీవిత చక్రం సత్యమై ప్రతిధ్వనించె.
సంస్కృతి సుమములు వికసించు వేళ,
సంప్రదాయ దీపములు ప్రకాశించు వేళ,
ప్రకృతి–మనుజ బంధమది పావనమై
భూమి ఒడిలో నిత్యమై నిలిచియుండె.
అందుకే ప్రతి ఉగాది ప్రబోధమై,
పచ్చని మామిడి పుటల పలుకులలో,
వేప పుష్ప సుగంధ విరిసిన వేళ,
కోకిల గానామృత తరంగములలో,
ప్రకృతి సాక్షిగా మన జీవన గాథకు
కొత్త ఆది – కొత్త ఆశ – కొత్త మార్గమై నిలిచె.

ఏడాదికో కొత్త పేరు
సౌందర్యమంతా పచ్చదనంగా పరుచుకొని
మనకోసం ఎన్నెన్నో ఒడిలో నింపుకొని తెచ్చే
చైత్ర వరలక్ష్మికి స్వాగతం

కాలపరిణామాల్లో
క్రమానుగత రుతువుల మార్పులో
శిశిరానిది పెద్దబాధ్యత
కష్టకాలంలో కలత విలాపాలను రాలుస్తూ
ఉజ్వల భవితను కాంక్షిస్తూ
వసంతానికై సర్వం సిద్ధం చేసి
చిగురు నవ్వులు వినపడగానే
సెలవు తీసుకుంటుంది.

అనుభూతులేవైనా ఎప్పుడూ మారని జీవికలు
జీవితపు కుండలో షడ్రుచుల అనుభవాలు
మనసు కొమ్మల్లో రాగాలు
వసంత సంతస వేదికలపై
కవితాగానం చేసే కవికోకిలలు

అందం ఐక్యత స్వచ్ఛత సౌభాగ్యం
ఓ ఉగాది పర్వమా నీదే!
నీవు ఎప్పుడూ మారలేదు
ప్రకృతి జీవులేవి మారనేలేదు
ప్రకృతి జీవితత్వాన్ని అలవర్చుకోలేక
మనిషి మాత్రం అహంకారిగా మారిపోయాడు
నాలుగు తరాల ముచ్చట్లను
కలబోసుకుని ఆరబోసుకున్న వాకిళ్లు
నిశ్శబ్దపు నీడల్లోకి జారిపోయాయి
ఆధునికత పెరిగిన నాగరికతలో
వాడి పడేసే సంస్కృతిలో
ఆత్మీయ బంధాలు కూడా చేరిపోయాయి
పిల్లల లేత చేతుల్లో
చరవాణి ప్రపంచం
ఆన్లైన్ వేగంలో అన్ని పారేసుకుంటున్నాం
సాంస్కృతిక వైభవాలను వదిలేసుకుంటున్నాం
పంచుకుంటే అనుభూతులు
తుంచుకొనిపోతే జ్ఞాపకాలు
వాటికి కూడా కరువుతనం
అంతాఏకాకితనం పరాయితనం
విద్యుద్దీపాల కాంతులున్న
దారి కనిపిస్తలేదు గుండె గూళ్లను చేర
మనిషి పరిమళిస్తేనే లేడు
యుద్ధభయాలు దగ్ధ జీవితాలు
ఓ పరాభవ వత్సరమా!
ఎన్నని చెప్పను?
పెత్తనాల పరాభవాలు
పాపాలతో ధరాభారాలు
ధర్మం తప్పుతున్నదీ మేమే!

ఏది ఏమైనా, తెలుగుతనానికి నిండు వెలుగువై వచ్చిన
నీవే మాకు స్ఫూర్తివి
నీశుభ ఆగమనానికి స్వాగతం
పరాభవమా! నీకు మా స్వాగతాంజలి

పరస్పర హృదయ వైషమ్యాల నడుమ
విస్త్రతమైన భావజాల దురాగతం
‘నేను’ ను కాంక్షిస్తూ కాగుతూనో
అధికారదర్పాన్ని వేలాడదీసుకునో
పర్యవసాన ఫలితాలను
శూన్యంలోకి ఎగదోస్తూ
ప్రకటితమయ్యే యుద్ధోన్మాదం

అదేమిటన్న ప్రశ్న అంకురించకుండానే
గాలిని చేరే నిస్సహాయ ఊపిరులు,
దిక్కుదిక్కునా విసిరివేయబడిన
ఖండిత భాగాల కల్లోలాలు,
బతుకు అర్థం మారి ముక్కలవుతూ
బతికడమెందుకన్న ఆక్రోశం
కన్నుల్లో శరాఘాతమై తగిలి
కన్నీటి కొండ పగిలి ప్రవహిస్తోంది
ఇది గత చరిత్ర పుటలపై
మరోమారు ముద్రించిన మరక అంటూ
పేజీ తిప్పి సర్దుకొని పోవడమేనా?

దుర్నీతి దారుల గమనంలో
కాలాన్ని కర్కశంగా మారుస్తూ
చిరునవ్వుల పసితనాన్ని సైతం
కొల్లగొడుతున్న ఆగడాలకు
కరగని శిలా హృదయ ప్రభుత్వాలు
నియంత్రించలేని శాంతి కాముక సంస్థలు

అమానవీయ నైజంతో
ప్రపంచాన్ని విషంగా మార్చే ఓ మనిషీ!
కోర్కెల మాయోపాయాలెన్నైనా
ఈ జీవనాటకంలో నీ పాత్ర
నూరేళ్లకు మించదన్న సత్యాన్ని మరిచావా??

అంగూరుతోటలో
అంగూరు నేలమీద అంగూరు తీగలు తీగలు
అందాల అంగూరుగుత్తుల ఆకాశం
ఆ ఆకాశం కింద అంతా అంగూరు తియ్యని గాలే
అన్నీ పండ్లు కండ్లైచూచే అద్భుతఅంగూరులోకం
అది అంగూరురైతు కలలుగన్న స్వప్నదేశం
పండ్లవ్యాపారం బండీలు ఎక్కి
అంగూరు గుత్తులు ఆసిఫాబాద్ అంగట్లోకి చేరాక
అగ్గువగా, అంగూరంగూరని తియతియ్యగా పిలుస్తాయ్
తోపుడు బండ్ల పై లేతఆకుపచ్చగా,పసిడిపచ్చగా అమాయక పసిపాపల కండ్ల అంగూరుగుత్తులు
మార్కెట్టులో ఆపిల్ల ధర ఆకాశనంటినా
అరకిలో యాభైయే అని అంగూర్లంటవి
గిరిజన గ్రామాలకు,లంబాడి తండాలకు,గుట్ట మీది పల్లెలకు, గ్రామగ్రామానికి, ఆసిఫాబాద్ పట్టణం ప్రతీవాడకు
యాబై కరెన్సీ నోటుకు ముస్తాబై ఉషారుగా బయలుదేరుతవి
ఆస్తులున్నవారని,పస్తులున్నవారని భేదంలేకుండా
కడుపులోకింత అంగూరు మధుర రసం భేషరతుగా దుంకుతది
అంగూరపండ్లవానికి
ఉసురు మన్న రోజులు కొన్ని అతనిగుండెలను గాయంచేస్తాయ్
ఊహకందని రోజులు కొన్ని ఆ గుండెలకే మాలాం రాస్తాయ్
కలవారి కలల ముందు
శపించిన జీవితం వేస్తున్న ప్రశ్నలముందు
నీరసించి నీల్గుతూతోపుడు బండిని ఈడ్చుకెళ్లిన రోజులుకొన్ని
అతని జీవితానికి పాఠమవుతాయి

ద్రాక్షా గుత్తుల్లో కొన్నిపండ్లు కుళ్లి పోయి పండ్లమ్మేవాడిగుండెను బరువెక్కించినా
ఆధునిక సంఘం ముందు అవంతగా కుళ్ళినవేం కావు బహుశా
ఊ‌సురమన్న చీకట్లు తొలగి గిరాకీ సూర్యుడుదయించినపుడు అతడు ఆనందుడవుతాడు
మమకారంగామాట్లాడి అరకిలోపండ్లకి ముత్యమంత ప్రేమను,చిరునవ్వునూ మొగ్గుగా ఇస్తాడు పండ్లవాడు
మరలా రావాలంటది అతడికండ్లనిండా తొంగిచూసే గిరాకీఆశ
గంపెడు బరువు గల నాలుగుటైర్లతోపుడు బండి
పండ్లవానికి ఎంతఅమ్ముడు పోతే అతనిగుండె అంత అల్కగవుతది కదా
పండ్లను బాగమ్మినరోజు అతడి కండ్లల్లో నియాను వెలుగులు నిండుతాయ్
పండ్లఅమ్మకాలరాబడి ఆగిఆగి పడే వానలు
ఐనా గానీ,రాతిరివేళ ఇల్లు మురుస్తుంది ఒక కుటుంబం పచ్చవడ్తది
తాజాదనం,సరసమైనధరలనీ ధనవంతులసూపర్ మార్కెట్లు కాకుండా
తోపుడు బండ్ల పై అంగూరుగుత్తుల
బేల చూపుల్ని చూడండి
బాల చూపుల్ని చూడండి
ఆ చూపుల్లో దాగున్న రోజువారి జీవితాల పిలుపులు వినబడతాయ్
అంగూర్ అంగూర్
అరకిలో యాభై అరకిలో యాభై….

మనం బజారుకెల్దాం పదండి, అరకిలోఅంగూర్లకోసం.

అప్పుడెప్పుడో
న్యూటన్ నాలోకి విసిరిన
ఆపిల్ పండే
ఇవాళ కవిత్వమై
మీ ముందుకొచ్చింది

చిక్కులు చిక్కులుగా కనిపించే
ఐన్ స్టీన్ సాపేక్ష సిద్ధాంతం
చిందర వందరవుతున్న
ఈ జీవితాన్ని
అర్థం చేసుకోడానికో
గొప్ప వరంలా దొరికింది

సూర్యుడు,గ్రహాలు
భూమి,చంద్రుడు
ఇవన్నీ
విశ్వమంతా ఒక్కటేనన్న
నినాదాన్ని
నిరూపిస్తున్నవి

తెల్లని కాగితం మీద
అక్షరాలను అందంగా
అచ్చొత్తగలుగుతున్నామంటే
కారణం తెలిసిందేగా

ప్రకృతి
పర్వతాలు
లోయలు
పచ్చని చిగుర్లన్నింటి మీద కురిసే
గోళాకార చినుకుల్లో కూడా
సైన్స్ దాగుందన్న విషయం
తెలియనిదా

గుండెను తీసి గుండెను పెట్టే
రోజులొచ్చాయంటే
సంభ్రమాశ్చర్యం!
మనసును తీసి మనసును పెట్టే
రోజులు కూడా
భవిష్యత్తులో ఉండొచ్చేమో

చంద్రమండలం మీదికి అడుగుపెట్టి
అక్కడి మట్టిని ముద్దాడుతున్నామంటే
మనిషి మరో భూమిని
సృష్టించుకున్నాడనేగా

సైన్స్ ఎక్కడో లేదు
నీ,నా  పక్కనే ఉంది
నీ,నా వెంటే ఉంది
చేతిలో అందంగా
నిత్యం అలంకరింపబడే
సెల్ఫోన్ లా
ఎన్ని యుగాలైనా
నన్ను,నిన్ను వీడనంటుంది

సిద్ధి ప్రాప్తికై
సిద్ధార్థుని
వన ప్రవేశం
గాఢాంధకారంలో మునిగిన
యశోధర వైవాహిక జీవనం

త్యాగ ఫలితం
బుద్ధుని జ్ఞానోదయం
యశోధర మనోఘాతం
సౌభాగ్యురాలి విరహం
రాజ మందిర వనవాసం

ఆతని వైరాగ్యం
ఆవిడ పాలిట శాపం
కాని ప్రపంచానికి
అదో ఆదర్శం

ఆ మహారాణి మనోవేదన
ఒకటే ఒక ప్రశ్న
పరిత్యజించినది పతి అయితే
తనకు ఎందుకీ సంఘర్షణ?

చేదు జ్ఞాపకమైతే
మరచిపోయినట్టు
నిర్లక్ష్యం చేయగలను
నువ్వొక
మరుగున దాచలేని
పచ్చి నిజానివి
నా జీవిత లక్ష్యానివి

కల తీరని బాధ చూశాకే
నీ వెంట పరిగెత్తాను
నా అంతర్మధనం తెలుసుకున్నాను
నువ్వు గుర్తుపెట్టుకునేంత
గెలవాలనుకున్నాను !!

మరచిపోవద్దని అనుకున్నాను కనుకే……..
కలలను ప్రోది చేసుకున్నాను
కన్నీళ్లను పొదువు చేసుకున్నాను
నవ్వులను ఆవిరి చేసుకున్నాను
మనసు పొరలను గోడగ చేసుకున్నాను

నన్ను నీ గమనంలోకి
నువ్వే ఆహ్వానించావన్న నిజాన్ని
నీకు గుర్తు చేసేంత సాధించాలనుకున్నాను
నువ్వు మార్చే ప్రకృతి రంగులు లెక్క చేయక మరీ ప్రయత్నించాను

కానీ నువ్వు కాలమనే మాయాజాలానివి
పండు వెన్నెల్లో వేణు గానం వినిపించగలవు
నిశీధి రాత్రిలో జాలిరాగం పాడగలవు

అయినా………
ప్రయత్నమే
అసలు విజయమైతే
గెలుపు నాదిగా
తియ్యని రాగాన్నై
వేణు గానంలో ఓలలాడగలను
ప్రతి రాత్రినీ వసంతరాత్రిగా
మార్చుకోగలను
నీ ఒడిని సైతం ఊయలగా అనుభవించగలను !!

గుంట నక్కలు ముసుగేసుకుని మన
చుట్టు తిరుగుతు మాయ మాటలు
చెప్పి నిన్ను  మాయం చేస్తారు జాగ్రత్త
మహిళా..!
మహిళ  చిరునవ్వుల చాటున
కన్నీటిచుక్కలు ఎవరికి తెలుసు…!

బడికి వెళ్లే ఆడ పిల్లపై నీ వెయ్యి
కన్నులు వేసి ఉంచు మహిళా..!
రెప్పపాటు ఆదమరచినావో
డేగ లాగా తన్నుకొని పోతారు జాగ్రత్త
మహిళా..!
మహిళ  చిరునవ్వుల చాటున
కన్నీటిచుక్కలు ఎవరికి తెలుసు…!

పొలం పనుల కోసం పొయ్యేటప్పుడు
బుడ్డదాన్ని వెంట తీసుకునిపో…
మరచి పోయినావో కామాంధుల
కాటుకు బలై పోతుంది జాగ్రత్త
మహిళా..!
మహిళ  చిరునవ్వుల చాటున
కన్నీటిచుక్కలు ఎవరికి తెలుసు…!

కూలి నాలికి పొయ్యేటప్పుడు చీడ
పురుగుల బారిన పడకుండా
నిండు వస్త్రధారణతో వెళ్లు…
మరచి పోయినావో  చుట్టు ముట్టి
చిత్రవధ  చేస్తారు జాగ్రత్త మహిళా..!
మహిళ  చిరునవ్వుల చాటున
కన్నీటి చుక్కలు ఎవరికి తెలుసు…!

అంతా నావాళ్ళే అని గుడ్డిగా నమ్మకు
మహిళా..!
నీ వెనక గోతులు తీసేది నీ వాళ్ళే అని
తెలుసుకో మహిళా..!
మహిళ  చిరునవ్వుల చాటున
కన్నీటి చుక్కలు ఎవరికి తెలుసు…!

సమాజంలో ఉన్న కొంత మంది
గురించి మాత్రమే వారు మంచిగా
మారుతారు  అని  ఆశిస్తు…
తరలిపో తరలిపో.. చీకటి నుంచి
వెలుగుకు తరలిపో.. కుందేలువి కావు..
పులిలా మారిపో.. వెంటాడే ఒడిదుడుకుల
మృగాలతో యుద్ధానికి తరలిపో…’’
ఓ మహిళా మీకివే మా వందనాలు.
కంటిపాపలా కాపాడే ‘స్త్రీమూర్తి’కి వందనాలు

అగ్గిపుల్లా,
సబ్బు బిళ్ళా
తలుపు గొళ్ళెం,
గుఱ్ఱపు కళ్ళెం
సర్వం వైజ్ఞానికమే !

దేవుని హుండీ
పూల కుండీ
చొక్కా గుండీ
చక్రం బండీ
సర్వం వైజ్ఞానికమే !

లోహ విహంగం
విద్యుత్ తరంగం
నదీ సంగమం
డ్రోన్లు వీరంగం
సర్వం వైజ్ఞానికమే !

చేతిలో సెల్లు
కరెంటు బిల్లు
రాముని విల్లు
మేఘం జల్లు
సర్వం వైజ్ఞానికమే!

గ్రహాల భ్రమణం
జీవుల చలనం
ప్రకృతి గమనం
శరీర మరణం
సర్వం వైజ్ఞానికమే !

చంద్రయానం
సముద్ర శోధనం
అణు విస్ఫోటనం
కణ విచ్ఛిన్నం
సర్వం వైజ్ఞానికమే !

దృశ్య మాధ్యమం
ప్రింట్ చోద్యం
శ్రవణ పరికరం
రవాణా పరిశ్రమం
సర్వం వైజ్ఞానికమే !

విద్యా బోధన
వైద్య శోధన
ఆహార పోషణ
అంతరిక్ష వీక్షణ
సర్వం వైజ్ఞానికమే!

ఆనకట్ట
ఆయుధ గుట్ట
లెక్కల చిట్టా
టెక్నాలజీ పట్టా
సర్వం వైజ్ఞానికమే !

సర్వం
వైజ్ఞానికం
వందే జగద్గురుం

సీ:కులము కులమటంచు కులుకుచుందురు గాని
                            కోరికవడి తెచ్చుకొనిరె కులము
   మతము మతమటంచు కతలుజెప్పుదురెల్ల
                           వారి మతములొక్క తీరు గాదె?
    ధనము నాకేయున్నదని గర్వ మేలకో?
                           పైసలనేదిని బతుకగలమె?
    అధికార బలమున్నదని తుల్లెదరు నాయ
                           కుల జేసినది ప్రజాబలము గాదె?

తే:  ప్రజల కన్నీటిలోని ఆపదలనెల్ల
   తీర్పజాలిన నాడు-విద్వేష బుద్ధు
   లింకిపోవవే? కాని నెడెందు జూడ
    నాయకులె రెచ్చగొట్టుట నడుచు చుండె

చ:మతముల పేరుజెప్పుకొని మారణహోమము రేపి చీకటుల్
    బతుకులలోన నింపుట-శవమ్ములపై పడు చిల్లరేరు దు
    ష్కృతములు సాగవెల్లపుడు-కిందిది పైనది కాకపోదు-స
    మ్మతములు తారుమారుగను మారక పోవునె?భారతావనిన్

ఆ:మతములోన గలుగు మానవత్వమ్మును
    గొంతుబిసికి చంపి గోతి లోన
    పూడ్చిపెట్టి సుద్ద పూసమాటలు నేడు
    చెప్పు చుండ్రి లేని గొప్ప కొరకు

క: పరమతములపై పడి యె
    వ్వరు’దూషింపండి’యనుచు ప్రవచించిరి నె
    త్తురులను పారింపుమనుచు
    విరచించిరె గ్రంథముల పవిత్రత నెరుపన్

ఆ:మధ్యలోన పుట్టి మధ్యలోనే పోయె
    గతమునందు కొన్ని మతములవని
    మానవత్వమనెడు మతమొక్కటే మాన
    వాళితోడ చివరి వరకు నిలుచు

తే:చెట్టుపై కిచకిచలాడు పిట్టలందు
    కులము మతములు గలిగెనే? కుట్రలేవి
    యేని పొడసూపెనే?లేని పోని లొల్లు
    లొక్క మనుషులందే కల్గియుండుటేమి?

తే:మనది ఉపఖండమని చెప్పుకొనుచు
    పక్క వారి సంస్కృతి కించపరుచ నేల?
    మాలలో తీరుతీరైన పూలు గలుగ
    చూడ ముచ్చట గొల్పదే శోభ హెచ్చి                   –