అందరిలా ఆమె ఇంజనీరైనా బాగుండేది !
లాబ్ టాబ్ పట్టుకొని ఇంట్లోనే కూర్చునేది
అందరిలా ఆమె టీచరైనా బాగుండేది !
ఇంట్లోనే ఆన్ లైన్ లో పాఠాలైనా చెబుతుండేది
తెల్లకోటేసుకొని ‘వెళ్ళొస్తా అమ్మా’ అంటూ
తల్లి దీవెనలు పొందుతూ
రోజూ మృత్యుకౌగిలిలోకి వెళ్లొస్తున్న డాక్టరైయ్యింది !
ఇంటినుండి ఆసుపత్రికి వెళ్తున్న సమయంలో
చుట్టు పక్కలవాళ్ళు
అనుమానంగా భయం భయంగా చూడటం
తల్లివదనం విచారమేఘం కమ్ముకునేది !
గుసగుసలు పెట్టుకున్నది చూసి అవమానపడేది !
మొన్నటిదాకా అందరూ మెచ్చుకున్నోళ్ళే
నిన్నటి నుండి ఈసడించుకోవటం చూసింది

డాక్టర్ మాత్రం
యుద్ధరంగంలోకి బయల్దేరినట్టు
విజయమో వీరస్వర్గమో
అది ఆమె యుద్ధనినాదమా అన్నట్టు
చావో గెలుపో ఇది కరోనా మీద డాక్టర్ ఆన –
ఎదురుగా కరోనా కత్తులు దూస్తున్న దృశ్యాల్నీ
కంఠాలను తెగ నరుకుతున్న కదనరంగాన్ని చూస్తూనే
శత్రువును ఎదుర్కోవటంలో వ్యూహ రచన చేస్తుంది
శత్రువు బలవంతుడైనప్పుడు
ఎదురుగా వెళ్లి చిక్కుకు పోవటమో
లొంగిపోవటమో కాదు
ఉపాయంతో చిట్కా టాబ్ లెట్లతో
శత్రువు చేతిలో చిక్కకుండా తప్పించుకుంటూ
పాజిటివ్ ను నెగటివ్ చేసే ప్రయత్నంలో డాక్టర్ –

రణరంగంలో దిగినాక వీరుడేంచేస్తాడు
ధైర్యమే సహనంగా ముందుకెళ్తాడు
వెనుదిరుగడు
వెన్నుచూపడు
శత్రువుల్ని ఛేదించుకుంటూ ముందుకెళ్తాడు
ప్రతిరోజూ పోరాడి పోరాడి
యుద్ధసమయం ముగిసాకా ఇంటికి బయలుదేరుతాడు
డాక్టర్ కూడా కరోనాతో యుద్ధం చేసీ చేసీ
ఇంటికి తిరిగి వస్తుంటే
సందులో అవే గుసగుసలు వినబడుతున్నాయి
డాక్టర్ అవేమీ పట్టించుకోకుండా
సరాసరి ఇంట్లోకి వస్తే
తల్లి పెట్టుకున్న దిగులుకు తల్లడిల్లి పోయింది.
తల్లికే ధైర్యం మాటలు నూరిపోసింది
పొద్దున్నే లేసి యధాతధంగా వెళ్తున్న సమయంలో
తెరిచిన డోర్ కు తగిలించిన బోర్డు చూసి
తల్లీ కూతుళ్లు నిశ్చేష్టులయ్యారు
“డాక్టర్ దేవునితో సమానం ” అని!
ఎంతైనా కరోనా కన్నా స్టెత స్కోప్ గొప్పది కదా !!

ఓ నా ప్రియమైన భారతీయులారా
ఆరగించండి అమృతఫలాలని
వేల వేల త్యాగాల వేలకొలది బలిదానాల
వందల ఏండ్ల పోరుఫలం
ఝాన్సీనో జలకరినో తలుచుకొని
చరిత్ర రాయని యోధులను నేను తక్కువ చేయను
ఎప్పటికైనా స్వాతంత్రం ఓ అమృతఫలం
విద్యా ఫలాలందుకున్నాం
వైద్య రంగాన్నేలుతున్నాం
అంతరిక్షాన్నే పరిశోధక క్షేత్రంగా ఎంచుకున్నాం
స్వతంత్ర గణతంత్రం గరిపినది మనకు రణతంత్రం

పోయినదీ తెల్లదొరల బానిసత్వం
చరిత్ర మరిచిపోగా మిగిలిందీ అలసత్వం
అతిపెద్ద రాజ్యాంగం మన సొంతం
ప్రతీది ప్రైవేటు పరం ఘనమైన చరితం

ఏడుపదులుదాటిన భరతమాత
సాధించెను నిర్భయ, దిశ చట్టాలు
అర్థరాత్రి మహిళ స్వేచ్ఛగా తిరగడం మాట కల
పట్టపగలే నిట్టనిలువునా కాటేస్తూన్నది కాలం

అధ్యయనమే నోచుకోని సమస్యలవలయాలు
ప్రజాసంక్షేమ వ్యతిరేక చట్టాల విలయాలు
ఎక్కడిదీ స్వార్థ శకలం అవినీతి మయం సకలం
స్త్రీనామంతో వెలిగే దేశమా వెలుగుతూనే ఉండు
నిత్యనూతన నేరమయ రాజకీయాలలో
ప్రతీది అమ్ముడయ్యే సంతలో
ఓ నా ప్రియమైన భారతీయులారా
మనదే రాజ్యం మనదే దేశం
జగడం తప్పు కాదు స్వేచ్ఛ కోసమైనా హక్కు కోసమైనా
ఓ నా ప్రియమైన భారతీయులారా
ఏడున్నర పదుల అమృతఫలం ఆరగించండి

శీర్షిక

రాబోయే విషయపు నిర్వచనాన్ని నేను
నన్ను భవిష్యద్దర్శనం అని కూడా పిలుచుకోవచ్చు మీరు
నా తర్వాత వచ్చేదాన్ని చదివితే
నా అర్థం మారిపోతూ వుంటుంది
గతం భవితతో చరితతో ఏర్పడుతుంది.

పేరాగ్రాఫ్

నన్ను నేను రాసుకుంటాను, కొట్టేసుకుంటాను
సవరించుకోవడం, సరిచూసుకోవడం
మళ్ళీ రాసుకోవడం – ఇవన్నీ చేస్తాను
నాకు ఎన్నో ప్రారంభాలు, ఎన్నో పఠనాలు
నన్ను మార్జిన్ల నుండి చదవండి
కింది నుండి పైకి, చివర నుండి మొదలుకు
కూడా చదవటం అవసరం
నేను పానీయమైతే మీరు పాత్ర

నిమ్నరేఖ

మీ నిమగ్నత మీద నమ్మకం లేదు నాకు
మీ సొంత నిమ్నరేఖలతో
నా మీద గెలుపు సాధించవచ్చు.

కామా

మీరు నన్నొదిలేసి ముందుకు సాగవచ్చు
కానీ సాగుతున్నట్టు మీ మీద మీకు
నమ్మకం కలగాలంటే నేను అవసరం

సెమికోలన్

కొసకూ, కొనసాగడానికీ మధ్య
నా పడకను వేసుకుంటాను
దగ్గరివాళ్ళకు కూడా
దూరంగా ఉండటం మంచిది
అది వాళ్ళకూ మీకూ
విమోచనాన్ని ప్రసాదిస్తుంది

కుండలీకరణం

ఆదుర్దా నిండిన ఆలోచనలు
అవతలికి చిందకుండా ఆపుతాను నేను
రెండు చేతుల్ని దగ్గరికి చేర్చినట్టు
వాటిని అదుపులో పెడతాను
అవి అసలు విషయాన్ని మింగేయకూడదు మరి!
‘ఇక చాలు’ అనేది నా సందేశం
కంచెకివతల ప్రేయసి
కంచెకవతల ప్రియుడు
నిల్చుని మాట్లాడుతుంటే
వచ్చి చేరుతాను వాళ్ళ మధ్యన.
అక్కడ లేనట్టు అనిపించినా
నిజానికి వుంటాను స్పష్టంగా

ప్రశ్నార్థకం

బడిలోని గదిలో లేచి నిలబడే బాల విద్యార్థిని నేను
మీ సమాధానాలను సమస్యలుగా
నిశ్చయాలను సందేహాలుగా మార్చుతాను
మీరు నన్ను చూడదల్చుకోకున్నా పురి విప్పిన నెమలి ఫింఛమై నిల్చుంటాను మీ ముందు

ఆశ్చర్యార్థకం

పదాలు ప్రతిఫలించలేని
ఉద్వేగ భావనలుంటాయి కొన్ని
వాక్యాలు వ్యక్తీకరించలేని
విస్మయాలుంటాయి కొన్ని
అక్కడ నేనుంటాను

ఎడం

నేనే లేకుంటే
పదాలు ఒక దానిలో వొకటి చిక్కుకుపోయి
అర్థాలు ఒక దానితో వొకటి అతుక్కుపోయి
భాష చొరరానిదయ్యేది
అవసరమైనచోట మనుషుల్ని ఆపుతాను నేను
వాక్యంలోకి వెల్తురును వెళ్ళనిస్తాను
పదాల మధ్య, వాక్యాల మధ్య
పేరాల మధ్య పఠిత కూర్చుని
విలోకించి వివరించేందుకు
అవసరమైన స్థానాన్ని నేను.
ఖాళీ స్థలాన్నే అయినా
కాసిన్ని సూచనలు చేస్తాను.

బిందువు

గాలి ఆడనప్పుడు మీకు ఊరటనిచ్చే
గుళికను నేను
నా సహాయంతో శ్వాస తీసుకుని
సాగండి మళ్ళీ

చివరి పంక్తి

మిత్రులారా! చివరకొచ్చాం
నేనే లేకపోతే మీరు ఆగరని తెలుసు నాకు
నేను మృత్యువును

మళయాళమూలం: కె. సచ్చిదానందన్
ఆంగ్లానువాదం: కె. సచ్చిదానందన్
తెలుగుసేత : ఎలనాగ

రహదారుల మీద వడ్లు, మక్కలు
ఎండబోసినట్టు ,
సరిహద్దుల్లో నా దేశరైతులు
తమ దేహాలను ఆరబోస్తున్నారు
తమ పంచలోని వరికంకులను
అలా వదిలేసి
దున్నిన పొలాలన్నీ దాటుకొని
పొలికేకలై పెకలించుకు వచ్చారు

సకాలపు చినుకు కోసం
కైమోడ్చి ఆకాశాన్ని ప్రార్థించేవాళ్ళు

వానచుక్కని ఒడిసిపట్టి
భూమిని సుతిమెత్తన చేసి
పుడమి కడుపున పసిడి పంటకు
ప్రాణం పోసేవాళ్ళు

మట్టిముద్దల్లోంచి జీవశోభిత ధాన్యరాశిని కుప్పలుగా పోసేవాళ్ళు

ఉత్తర భారతపు చలికి
గడ్డకట్టుకుపోతూ
తమ కడగండ్లను గంపలకెత్తి
పాలకుల కండ్లకు చూపెడుతున్నారు
లాఠీలేమో అన్నం కుండలను పగలగొడుతున్నాయి
విస్తరిలో అన్నం మెతుకులైన పాపానికి
రైతుల మీద భాష్పవాయుగోళాలు పగుల్తున్నాయి

బయట తెచ్చిన పెట్టుబడిపై
పేరుకుపోతున్న మిత్తీలు
కల్తీ ఎరువులు
కష్టానికి సరిరాని ధరలు
చట్టబద్దత లేని కనీస మద్దతు ధరలు
కూడబలుక్కుంటే
అసలు ఏ ధరకూ
కొనని కఠిన కార్పోరేట్లు

……………………….

అన్నదాత అల్లాడుతున్న
జీవన సంక్షోభ సమయమిది
మట్టి ముందు ,
అన్నం పెట్టే చేతుల ముందు
ఎవ్వరైనా సరే
రెండుచేతులు కట్టుకు
నిలబడాల్సిందే

స్వేదంతో సేద్యం చేసే కర్షకులకు
భూగోళం మొత్తానికి ఇంత ముద్ద పెడుతున్న వాళ్ళకు
అన్నం తింటున్న ప్రతి ఒక్కరూ
మద్దతు పలకాల్సిందే …!!

పైకి శిశిరం అశుభంగా నియంతగా
చెట్టు చెట్టును ఎండగొట్టినట్లు
దృష్టి దృష్టి దోషం లోకానికి . . .

శిశిరం పాతబడ్డ పండుటాకులను మట్టిలో కలగలిపి
భూమిలో సారం సారం చేసి వేరు వేరుకు అందిస్తుంది
కొమ్మ కొమ్మను చిగురుల ఊయల చేస్తుంది
ఇకేం ! కోయిల వాలి ఊగనే ఊగుతుంది
ఇదంతా ఎవరికి ఎరుకా ??

శిశిరం పై అంతా దోసిల్ల కొద్ది దుమ్ము పోస్తారు
సింగారమైన వసంత ఋతువుకూ తెలియదు
అనామక శ్రామికురాలు శిశిరం
ఎండు ముఖమట 

శిశిరానికి ఏ పండుగా లేదు
ఋతు చక్రంలో ఆడంబరం లేక

మంచు తెరలో ఏదో ఒక మూలకు
శ్రమ ఒకరిది
అందలం మరొకరికి

కవులైనా అంతే ! వసంతం పై కవిత్వం చెప్పి
సన్మానాలు చేయించుకుని పేరుకు వస్తారు
శిశిరం పై ఒక్క పద్యమూ అల్లుకోదు

ఎవరికి తెలుసు
అసలు వసంతం అంటే
పేరు మార్చుకుని వచ్చిన శిశిరమే
ఈ రహస్యం ఎప్పటికీ రహస్యమే

కాలం వెలుగుతుంటుంది
సూర్యచంద్రులు కళ్లుగా
కాలం మిగులుతుంటుంది
రశ్మీ వెన్నెల ఆనవాళ్లుగా

కాలం మనిషికి
ఎండావానల సవాళ్లు విసిరింది
సవాళ్లను అందిపుచ్చుకొని
చెమటను చిందించుకున్న మనిషి
క్రమ ప్రక్రమంగా
శ్రమను జీవితంగా
వారసత్వ వైభవ చరిత్రగా
పండించుకున్నాడు
దండితనాన్ని
కీర్తిపుష్ప వికస్వర గీతంగా
కాలకంఠనాళికలను రచించుకున్నాడు

సవాళ్లు విసిరిన కాలాన్ని
స్టాప్ వాచ్ లో సహస్రాంశ ప్రమాణంతో
బందీని చేసుకున్నాడు
ఇబ్బందులను
తుంచుకోవటం నేర్చుకున్నాడు
ఓహ్ ప్రకృతి కాంతను చెరపట్టగలిగినానని
శాశ్వత సుఖాలను గెలుచుకోగలిగినానని
త్రుళ్లి త్రుళ్లి పడటం
నిత్య వ్యాపారసత్యంగా
సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించుకున్నాడు

పౌరుషం పాలకులది మాత్రమే కాదని
పాలితులు అనామతుగా
అప్పజెప్పిన వాళ్ల సొంతసొమ్మని
బందీ మద్దతుదారులంతా
నిలదీయటం మొదలుపెట్టినారు
ఇంకేముంది?!
ఉద్యమచరిత్ర మొదలయింది

మరింకేముంది …
ప్రకృతి గ్రంథానికి అదనపు పేజీలై
కృతక వికృతి చరిత్ర సిద్ధమైంది
ఆ పరంపరలోని మరొక
లేటెస్ట్ టెస్ట్ పేజీ మాత్రమే ౼
ఇప్పుడు ప్రపంచవ్యాప్తంగా
మనం చదువుకుంటున్న
*కరోనా _లెసన్_*.

రోమ్ వజ్ నాట్ బిల్ట్ యిన్ ఎ డే

మంచుకొండ గుండె కన్నీరై పొంగుతున్నది

మేలుకొనుమీ భరత పుత్రుడ!
మేలుకోవయ్యా
గుణపాఠాలను గెలిచే
*”సు-గుణ”పాఠం* నేర్చుకోవయ్యా !!

లక్షగళాల ఘన విజయ సేనానులకిది
అమృతోత్సవాల పుష్పాంజలులను ఘటిస్తున్నాను
నూటముప్పది కోట్ల భరతజాతికిది అనిర్వచనీయ
అస్తిత్వ హేల!
ఒక కుంభమేళ పర్వణియై దేశభక్తి
ఊపిర్లనందిస్తూ
జాతిని ఏకతతో పరమ పావనం చేయాలిప్పుడు!
నాలుగు వందల సంవత్సరాల పర పీడ
చెరను వీడిన భరత భూమి ఎందరెందరో
అమరవీరుల మహోద్యమ త్యాగాలతో విజృభించి,
సర్వస్వతంత్రమై భవ్యతను సాధించింది.
మతాలన్ని ఒక్కటే అని చాటేలా
పింగళి వెంకయ్య రూపుదిద్దిన సమత్వ కేతనం
మువ్వన్నెల జెండా, భువిలో అజేయమై,
బుద్ధిజీవులకు ఉత్తేజమై,
శ్రమైక జీవన సౌందర్యమై
రెపరెపలాడుతున్నది.
కన్యాకుమారి నుండి కాశ్మీరం దాకా
సమైక్యమై,
ఒక్క గొంతుకై,
చక్కని మాతృభూమి తేజమై
సుమపారిజాతాలను వెదజల్లి,
అగ్నిపూల వెలుగులు పంచి,
తెల్లదొరల కర్కశ పద ఘట్టనలకు వ్యతిరిక్తంగా
అనంత అగ్నిపర్వతాల
లావా దావానలమైనట్లు,
శాంతి సమరమోవైపు,
సమర వీరత్వ మోవైపు
చెలరేగిన ఉద్యమాన్ని
మండించిన నాటి అమరవీరుల సమరం అజేయం.
జలియన్ వాలబాగ్ ఒక మరవలేని దమనకాండ!
వేలాది స్వాతంత్ర్య పదయుగళాల
భరతపుత్రుల రక్తం ఏరులై ప్రవహించింది.
బీరిపోక,
వీగిపోక
ఒక పురికి మరొకటి గట్టి బంధమయ్యింది.
అండమాన్ లోని మాండేలా జైల్ జాతీయ చిహ్నమై
చుక్కల్లో చంద్రుని లాగా నిలిచిపోయింది,
వందేమాతరం నినాదం తో పెనవేసుకొన్న శ్వాసలు విడిచిన
విప్లవకారుల చరితలు అమోఘం,
వెనుదిరుగని విప్లవ సింహాల తలకాయలెన్నో!
నేటికీ అది అద్వితీయ చరిత!
నేలకొరిగిన భగత్ సింగ్ నిజమైన వారసులం మనం,
ఆజాద్ హిందూ ఫౌజ్ నేత సుభాష్ చంద్రబోస్,
మన్యం దొరలు అల్లూరి,
కొమురం భీం వీరపుత్రులం మనం,
హిమశృంగాలు కీర్తిలతలతో మలయ మారుతాల
స్వేచ్చా ఊపిర్లను అందిస్తూ,
ఈ అమృతోత్సవాల స్ఫూర్తి పొంగాలి,
విశ్వశాంతి కోసం, లోక కళ్యాణం జరగాలి,
ఆదర్శ వసుధైక కుటుంబం కోసం
ఈ అమృతోత్సవం విజయోత్సమై నిలవాలి!
మహత్ముని అడుగుజాడల్లో దేశమంతా,
ఒకే మాటపై
ఒకే తాటిపై
అహింసా సత్యాగ్రహవ్రతంతో ధర్మాగ్రహాన్ని చిందించింది,
దండి ఉప్పు సత్యాగ్రహంతో స్వాతంత్ర్య పథం
జనసమ్మోహనమై,
ఫలవంతమై,
తెల్లదొరలను గడగడలాడించింది!
తొలి స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం లో వీరనారి ఝాన్సీ లక్ష్మిభాయి,
మంగల్ పాండే,నానా సాహెబ్, బహదుర్స్ జాఫర్,
తాంతియాతోఫే లెంతమందో
అశువులు వదిలి భరతమాత స్వేచ్ఛకు,
రక్తాభిషేకం చేశారు.
మహత్ముడి హృదయకుంజ్ సబర్మతీ ఆశ్రమం పవిత్రాశయాలతో
భారత రాజ్యాంగం భారతరత్న అంభేత్కర శోభితమై ప్రభవించింది!
నైజాం సంస్థానాన్ని పోలీస్ చర్యతో పాలీష్ చేసిన పెద్దాయన,
సర్దార్ వల్లభాయి పటేల్ ఆరువందల సంస్థానాల్ని ఏకబిగిన
విలీనం చేసి
చెక్కు చెదరని ఉక్కు మనిషిగా
చరితలో నిలిచిపోయాడు,
నర్మదాతీరంలో సమైక్యతా విగ్రహరూపుడై
ఈ పవిత్ర అమృతోత్సవానికి వన్నెలద్దుతున్నాడు,
రాజులు పోయారు,
రాజరికాలు పోయాయి,
రాజాభరణాలు రద్దయ్యాయి,
నెహ్రుయామాత్యుని ప్రజాస్వామ్య నేతృత్వంలో
ప్రణాళికల భారతావని అభివృద్ధికి బీజాలు పడ్దాయి.
సరోజినీ నాయుడి స్వేచ్చా సమర గీతాల
కోయిల గానంతో
మూసీ తీరం మన హైదరాబాద్ నగరం
తరించి పులకరించింది,
మహర్షి రవీంద్రుడి జాతీయగీతంతో
జాతి యావత్తూ సమైక్యమై పోయింది,
ఒక రామానంద తీర్థ,
ఒక పివీ,
సంగ్రామ వజ్రాలను కన్నది ఈ నేల,
ఒక దాశరథి కోటి రతనాల తెలంగాణా అని నినదించె,
ఎందరెందరో సమర యోధుల తిలకంతో
భారతమాత అమృత భారతియై,
వెలుగొందే సమయంలో
ఈ ఉత్సవాలు స్ఫూర్తి నివ్వాలి,
నలుదిశల్లో ఎనలేని కీర్తిశిఖరాలను తాకాలి,
ఒకఅనభేరి, రావి నారాయణ రెడ్ది,
బద్దం ఎల్లారెడ్ది, ముగ్దుం మోహినుద్దీన్,
ఒక బోయినపల్లి,
ఒక చెన్నమనేని రాజేశ్వర్ రావు,
మధు గుండయ్య, గుమ్మి పుల్లయ్య, జగన్మోహన సింగ్ లు
విముక్తి స్వాతంత్రోద్యమంలో మండే దివిటీలయ్యారు,
భారత అమృతోత్సవ స్ఫూర్తి దేశానికి విజయ కీర్తులందించాలి,
జైహింద్, జై భారత్!!!

కోటికలలను కన్నుల్లో దాచుకొని కొత్తగా అత్తింట్లో అడుగుపెడుతున్నా
ఇన్నాళ్ళు రెక్కలమాటున ఒదిగిన గువ్వలోలె పెరిగినం నేను నాతోబుట్టువు….
ఎన్నో జ్ఞాపకాలను ఎదలో దాచుకొని వెళ్తున్నా
తిరిగిరాని బాల్యాన్ని నాతీపిగురుతుల బొమ్మలపెట్టెలో భద్రంగా దాచుకొని నా కలలలోకంలోకి …
కనురెప్పల కాన్వాసుపైన హరివిల్లు ఊయలలో ఆనందవిహారం చేస్తూ…
కనుల కొలనులో కమలాలు పూయించ
ఆశల పయనం సాగిస్తున్నా
కన్నవారి కళ్ళల్లో తీపిచెమరింతల చిత్రాలను
కన్నుల్లో దాచుకొని రెప్పలమాటున ఉప్పెనకు ఆనకట్టవేస్తూ…
నాపుట్టింటికి అన్నీశుభాలే జరగాలని కోరుతూ గడపకి కుంకుమెట్టి
పసుపుపాదాల పారాణి మెరుపులతో నావాకిలికి వీడ్కోలు పలుకుతున్నా….
అప్పుడప్పుడొచ్చిపోయే నాకోసం ఎదురుచూస్తూ
పొద్దునపూచే పూలలో నానవ్వులు చూడమని ….
వరండాలో పిచ్చుకలకు నాఎడబాటుకు కుములొద్దని
ఉదయరాగాల కువకువలతో నాకన్నవారితో ముచ్చట్లాడమని
కనురెప్పలసవ్వడితో బుదగరిస్తూ వీడ్కోలు పలుకుతున్నా…

చింతనలిచ్చి, “కరోన” దౌష్ట్య దు
ర్విప్లవ కష్ట-నష్ట తతి
భేద మొనర్చెడు శక్తి నిచ్చి, శాం
తిప్లవ మందజేసి జగ
తిన్ తరియింపగజేసి శోకజా
లప్లుతినుండి గాచుత ని
లాతలమున్ సతతమ్ము ప్రేమతో!

“మానవజాతి యొక్కటి! ‘స
మానతకై’ ప్రతి భారతీయుడున్
పూనికతో శ్రమించవలె!”………
పుట్టెడు మాటలకంటె ముత్యమం
తేని యొనర్చి మేలుగను
డీభువినంచు హితమ్ముజెప్పుచున్
తా నరుదెంచె సర్వజన
తాప్రియు డీ “ప్లవ”, వత్సరాఖ్యతో.

“నరుడు ‘సమాజజీవి!’, మృదు
నాదము పుట్టినయిల్లు నాలుకే!,
పరుల గుణాల నెంచకు! ని
వాసము నీ హృదయమ్ము
ప్రేమకున్,
కరచరణాదు లన్నియు సు
ఖమ్ముల నిచ్చు పరార్థచింతచే!
తిరమగు ధర్మ మిద్ది” యని
ధీరత దెల్పు ‘ప్లవ’మ్ము! మిత్రమా!