ప్రాణవాయువా? ప్రాణహానియా!

కాలుష్య కౌగిలిలో
ప్రకృతి కాంత
గిలగిలలాడుతోంది.

ప్రాణవాయువును ఇవ్వలేకపోతున్నాననని
కన్నీరు కారుస్తోంది.

నదులు ఊపిరాడక ఉక్కిరిబిక్కిరవుతున్నాయి.
గాలి విషపు వాసనను మోస్తోంది.
భూమి తన గర్భాన్నే తాను భరించలేక
మౌనంగా విలవిల్లాడుతోంది.

అయినా—
అహంకార రాజకీయాలు
కాలుష్యానికంటే
ఎత్తైన గోడలు కడుతున్నాయి.

ప్రాణాలు పోయినా పరవాలేదు
అధికారాలు
చేతులు మారకూడదనే
కపట నీతులు
మొసలి కన్నీళ్లు కారుస్తున్నాయి.

ఉచితాల ఊబిలో
వివేకాన్ని ముంచి,
నటనలతో
నిజాలను కప్పిపుచ్చుతున్నాయి.

నాయకుల మాటల్లో
ప్రాణరక్షణ.
చేతల్లో మాత్రం
ప్రాణహాని.

మూసీ వంటి నదులు
మన నిర్లక్ష్యంతో
మరణిస్తున్నాయి.

వాటిని కాపాడాలనుకునే ప్రతి అడుగునూ
వివాదాల బురదలోకి
లాగుతున్నారు.

ప్రశ్న ఒక్కటే—
ముక్కులను మూసుకుని బతుకుతామా?
లేక
నదుల ఊపిరిని కాపాడి,
మన ఊపిరినీ
కాపాడుకుంటామా?

ప్రాణవాయువు లేని అభివృద్ధి
ప్రగతేనా!
ప్రకృతిని రక్షించడం
రాజకీయం కాదు—
మనుగడ.

నది చనిపోతే
నీళ్లు మాత్రమే కావు…
మనిషి భవిష్యత్తూ
మునిగిపోతుంది.
సుదర్శనం వేణుశ్రీ