పరస్పర హృదయ వైషమ్యాల నడుమ
విస్త్రతమైన భావజాల దురాగతం
‘నేను’ ను కాంక్షిస్తూ కాగుతూనో
అధికారదర్పాన్ని వేలాడదీసుకునో
పర్యవసాన ఫలితాలను
శూన్యంలోకి ఎగదోస్తూ
ప్రకటితమయ్యే యుద్ధోన్మాదం
అదేమిటన్న ప్రశ్న అంకురించకుండానే
గాలిని చేరే నిస్సహాయ ఊపిరులు,
దిక్కుదిక్కునా విసిరివేయబడిన
ఖండిత భాగాల కల్లోలాలు,
బతుకు అర్థం మారి ముక్కలవుతూ
బతికడమెందుకన్న ఆక్రోశం
కన్నుల్లో శరాఘాతమై తగిలి
కన్నీటి కొండ పగిలి ప్రవహిస్తోంది
ఇది గత చరిత్ర పుటలపై
మరోమారు ముద్రించిన మరక అంటూ
పేజీ తిప్పి సర్దుకొని పోవడమేనా?
దుర్నీతి దారుల గమనంలో
కాలాన్ని కర్కశంగా మారుస్తూ
చిరునవ్వుల పసితనాన్ని సైతం
కొల్లగొడుతున్న ఆగడాలకు
కరగని శిలా హృదయ ప్రభుత్వాలు
నియంత్రించలేని శాంతి కాముక సంస్థలు
అమానవీయ నైజంతో
ప్రపంచాన్ని విషంగా మార్చే ఓ మనిషీ!
కోర్కెల మాయోపాయాలెన్నైనా
ఈ జీవనాటకంలో నీ పాత్ర
నూరేళ్లకు మించదన్న సత్యాన్ని మరిచావా??
