కావేరీని తన సోమరిపోతు భర్త ఎప్పుడూ చికాకు పెట్టేవాడు. ఆమె పొలం దున్నడం, నీళ్ళు పెట్టడం, భూమిని నాటు పెట్టుటకు గాడిదవలె చాలా శ్రమ పడుతుండేది. అప్పుడు ఆమె భర్త ఇంట్లో హాయిగా గుర్రుకొడుతూ నిద్రించేవాడు. ఎందుకు ఒకసారి ఎవరో కొత్తతను అన్నం మరియు నీళ్ళు అడుగుతూ వంటగది చూపించి నిద్రించేందుకు తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు. ఆ కొత్తతను ధన్యవాదాలు తెలుపుతూ కావాలసినంత మాత్రమే తనకు తన గుబ్దానికి తీసుకున్నాడు.

కావేరి చిన్న ఇంట్లో దొంగతనం చేయుటకు ఎక్కువేమి లేదు. వాళ్ళు బీద కర్షకులు. కేవలం కొద్ది భూమే పండించుటకు ఉంది, కాని అక్కడ ఏమి పండక పోయేది. ఏదో తీరుగ కావేరీ పొలం దున్ని పక్క ఇండ్లల్లో అవో ఇవో పనులు చేస్తూ ఇల్లు గడిపేది.

ఆమె భూమి దేవాలయానికి పక్కనే ఉంది. కొన్ని రోజులు ఆమెకు సహాయం చేసి నటనతో వచ్చి ఆమె వెంట తిరిగిన వెంటనే తిరిగి వెళ్ళి దేవాలయ ప్రాంగణంలో కాళ్ళు జాచి వచ్చిపోయే వారితో గప్పాలు కొట్టేవాడు భర్త.

ఒకనాడు, ఆమె పొలంలో పనిచేస్తునప్పుడు, విత్తనాలు చల్లేందుకు భూమిని తవ్వుతున్నపుడు ఒక బక్కపలుచటి మనిషి పెద్ద మీసాలవాడు ఆమె ప్రక్కన ప్రత్యక్ష

మైనాడు. అతను ఒక దొంగ మరియు ఎందుకు పనికిరాడు. కావేరికి ఇది తెలియదు. ఆమె మర్యాదగా దండం పెట్టి తన పనిలోకి తిరిగిపోయింది.

ఇప్పుడు దేవాలయంలో విగ్రహంపై ఉన్న ఆభరణాలు, కానుకలుగా అర్జించిన నాణాలు దొంగిలించాలనుకున్నాడు. గుడిలోకి వెళ్ళేందుకు కేవలం కావేరి పొలంలో నుండే దారి. కాని ఆ తెలివైన మరియు గట్టి ఆవిడకు తెలియకుండ చేయడం ఎలా?

కావేరికి డబ్బులు సరిగా లేవని ఊహించి ఆమెకు గుసగుసగా “చెల్లీ, నీవు ఈ పంట పండని భూమిని పట్టుకొని ఎందుకు ఇంత కష్టపడుతున్నావు? నేను నీకు వెయ్యి రూపాయలు ఇస్తాను, నాకు అమ్మేసెయి” అన్నాడు.

కావేరి కనురెప్పలు లేపింది. అతను అన్ని రూపాయలకు ఈ భూమి ఎందుకు కొంటాడు? కచ్చితంగా ఏదో లోపం ఉంటుంది.

ఆ దొంగ ఆమె అమ్మదని ఊహించాడు. కాబట్టి అతని ధర పెంచాడు. వెయ్యి మరియు యాభై? లేదు? రెండు వేలు? లేదు మరల? ఐదువేలు? లేదు.

కావేరి తల అడ్డం తిప్పుతుంటుంది. ఆమె ఆ కొద్ది భూమికి అంత డబ్బు ఇచ్చే పనికిరాని మనిషిని ఇష్టపడలేదు. తప్పనిసరిగ అతనిలో చెడు ఆలోచనలు ఉంటాయి. చివరకు, అతని నోరు మూయించేందుకు, ఆమె ఒక కథ ఆలోచించింది. నేను ఎన్నటికి కూడా ఈ భూమి అమ్మను. ఎందుకంటే ఇది మా పూర్వీకులది. ఇప్పుడు మేము బీదవారిమి. కాని నాకు తెలిసింది ఏమంటే మా కుటుంబం ఒకప్పుడు చాలా ధనికులది. మేము చాలా ధనం పోగొట్టుకున్నప్పటికి, అందులో ఎక్కువ

భాగం ఈ భూమిలోనే మా పూర్వీకులలో ఒకతను దొంగల నుండి రక్షించుకునేందుకు పాతిపెట్టాడట. ఎన్నో ఏండ్ల క్రితం మనుషులు అది మరిచిపోయారట. కొద్ది రోజుల క్రితమే నా భర్త దాచిన ధనం లం గురించి ఒక ఉపాయం తెలుసుకున్నాడు. నేను ఇంత గట్టి నేలను ఎందుకు తవ్వుతున్నానని అనుకుంటున్నావు? విత్తనాలు వేసేందుకు కాదు, ఓహో కాదు, అందరూ అదే అనుకుంటారు. నేను కేవలం దాచబడిన సొమ్ము కొరకు తవ్వుతున్నాను!

ఆ దొంగ ఆశ్చర్యచకితుడైనాడు. ఈ ఆడమనిషి ఇంత విలువైన సమాచారాన్ని ఎవరో కొత్త మనిషికి తెలుపడం, ఉట్టి అమాయకురాలు అనుకున్నాడు. నేను ఈ పరిస్థితిని నా లాభం కొరకు ఎందుకు వాడుకోకూడదు? ఇక్కడ అతను ఉండి ఆలయంలోని నాణాలను దొంగిలించుదామని ఆశించాడు మరియు ఈ ఆడమనిషి ఇక్కడ ధనం దాచిన సంగతి చెప్పుతున్నది! అతను చాలా నమ్రతగా ‘అవును చెల్లీ, నాకు అర్థమయింది, కేవలం అది మీ కుటుంబ సొమ్ము. నీవే దాన్ని పొందాలి’ అతను వెళ్ళిపోతున్నట్లు నటించాడు. కొంతదూరం పోయి ఆ రోడ్డు పక్కన దాక్కున్నాడు.

రాత్రి అయింది, కావేరి తన పనిముట్లు తీసుకొని ఇంటివైపు వెళ్ళింది. ఆలయం కూడా ఖాళీ అయింది. మరియు పూజారి ఆ

రాత్రికి తాళం వేశాడు. అప్పుడు మధ్యరాత్రి, అంతా నిశ్శబ్దం మరియు రాత్రి కీటకాలు వాటి ఇండ్ల నుండి బయటికి వస్తున్నవి, ఆ దొంగ ఆ పొలంలోకి పాకాడు.

రాత్రంతా అతను తవ్వాడు, తవ్వాడు, తవ్వాడు సొమ్ము కొరకు. కాని అక్కడ సొమ్ము ఉన్న గుర్తు ఏమీ లేకుండెను. అసలు అక్కడ సొమ్మే లేదు. తెల్లవారే వరకు కావేరి తనను ఫూల్ చేసిందని గ్రహించి ఇక చేయవలసింది అక్కడి నుండి త్వరగా వెళ్ళిపోవడమే.

ఎప్పుడైతే కావేరి పొలం వద్దకు వెళ్ళిందో ఆమెను ఆమెనే మెచ్చుకుండి. ఆమె ఊహించినట్లే పొలం ఆ దొంగ రాత్రంతా మంచిగా త్రవ్వాడు ఆమె కొరకు. ఇప్పుడు ఆమె చేయవలసింది కేవలం గింజలు నాటడమే. ఆమె పొలంలో కొన్ని నెలలు బాగా కష్టపడింది మరియు మంచి పంట పండించింది. ఆమె ఆ పంట అమ్మేసింది. ఖర్చులు పోను వారి వద్ద కొంత డబ్బు మిగిలింది. దాంట్లో నుంచి కొంత డబ్బుతో కావేరి సొమ్ములు కొనుక్కుంది.

చాలా నెలల తరువాత, ఆ దొంగ ఆ గ్రామంలో ముఖం చూపించ దలిచాడు. అతను తన మారువేషంలో జాగ్రత్తగా ఉండేవాడు. అతను తన పొడుగాటి

మీసాలు కత్తిరించుకొని అందంగా తయారు అయినాడు, రంగు రుమాలు కట్టుకుని వ్యాపారస్తుని వలె నటించాడు. అతను గ్రామంలో అడుగు పెట్టగానే పనికి పోతున్న కావేరిని చూశాడు. కాని ఇదేంటి… మామూలు అమ్మాయి ఏ ఆభరణాలు వేసుకొని, ఇప్పుడు వెనుకటి నుండి సంపన్న కుటుంబందాని వలె కనిపించింది. తప్పనిసరిగ వాళ్ళ కుటుంబం భూమిలో దాచుకున్న ధనం దొరికి ఉండవచ్చు చివరకు. అతను ఆమె ఇంటికి పోయి మిగతా డబ్బు, సొమ్ములు చూద్దామని నిశ్చయించుకున్నాడు.

ఆ రాత్రి అతను కావేరీ ఇంటికిపోయి ఆమె భర్తతో ఇలా అన్నాడు. నేను ఒక బాటసారిని కాని నాకు ఈ రాత్రి గడుపుటకు స్థలం దొరకలేదు. దయతో నాకు ఈ రాత్రికి ఆశ్రయం ఇవ్వండి’ అని.

కావేరి భర్త వెంటనే అంగీకరించాడు. కావేరీ ఎట్లాగో అతడిని లోపలి నుండి చాటుగా అతడు మారువేషంలో ఉన్నది కనిపెట్టింది. ఆమెకు ఎరుకే, అతను ఏదో దొంగిలించాలనే ప్లాలో వచ్చాడని, కాబట్టి ఆమె పెద్ద గొంతుతో ఆ యాత్రికుడు వినేట్లు పలికింది. “ఓ నా ప్రియుడా, మీ ప్రియమైన అత్త ఒక్కతే రాత్రంతా ఉంటుంది మరియు మనను ఆమెతో ఉండేందుకు రమ్మంది. నీకెరుకే, మీ మామయ్య లేనప్పుడు చీకటి ఆమెను ఎలా భయపెడుతుందో” అంది. “రా, ఈ రాత్రికి అక్కడికే పోదాం.” అప్పుడు తన మాట శబ్దం కొంత తగ్గించి ఆమె మాట్లాడుతూ, ‘మన సొమ్ముల గురించి విచారించకు. నేను వాటిని ఇంటి గోడ రంధ్రాల్లో దాచిపెట్టాను. ఎవరు కూడా దాచిన చోటను అనుమానించరు. అప్పుడు ఆమె తన సహజ శబ్దంతో దొంగకు చెప్పింది. అన్నా, మీరు వరండాలో నిద్రించవచ్చు. ఇల్లు తాళం వేయబడు తుంది. ఇక్కడ నీ కొరకు కొంత అన్నం, నీరు ఉంది. మేము రేపు ఉదయం రాగలము’ అంది. ఆ దొంగ తనలోనే అమాయకపు కావేరి గురించి నవ్వుకున్నాడు.

ఆమె భర్త నోరు తెరిచి ఆమె ముఖం వైపు కనురెప్ప వాల్చకుండా చూశాడు.

ఎక్కడి అత్త మరియు ఎక్కడి సొమ్ములు ఆమె మాట్లాడుతున్నది అని ఆశ్చర్యపడినాడు. ఎప్పుడైతే ఆమె గట్టిగా నడువసాగిందో, ఆయన విధేయుడుగా వెంట నడిచాడు.

ఆ దొంగ తన అదృష్టాన్ని నమ్మలేకపోయాడు. ఆయనకు రాత్రంతా గోడలు కొట్టి చూసేందుకు, మరియు దాచిన బంగార ఆభరణాలు చూసేందుకు సమయం దొరికింది. అందుకు ఆయన మొదలుపెట్టాడు. ట్యాప్, ట్యాప్, ట్యాప్. చెయ్యితో గుద్దాడు మరియు గట్టిగా నెట్టాడు. నగలు ఉన్న చోటు దొరుకుతుందని అతను ఇల్లంతా గాలించాడు, ట్యాప్ చేశాడు, గోడలను తన్నాడు, నెట్టాడు. చివరకు గోడలన్నీ కూల్చేశాడు. కాని అక్కడ అతనికి ఏమీ దొరకలేదు. బాగా అలసిపోయి నిద్రలోకి పోయాడు. మరియు కోడికూత, సూర్యోదయం అప్పుడు లేచాడు. త్వరగా తన వస్తువుల మూట తీసుకొని పరుగెత్తాడు. కొన్ని నిముషాల్లోనే కావేరీ మరియు ఆమె భర్త తిరిగివచ్చారు.

“ఓహ్ కావేరీ, చూడు ఆ చెడ్డమనిషి మర ఇంటిని ఎలా చేశాడో, నీవు అతనికి భోజనం మరియు చోటు ఇచ్చావు మరియు రాత్రి ఒకడికే ఇల్లు వదిలిపెట్టావు, నన్ను వెంట తీసుకుపోయావు” అని భర్త ఏడ్చాడు. కానీ కావేరి నవ్వుతున్నది. అప్పుడు ఆమె నవ్వులు నవ్వుతూ అంది “విచారపడకు, నేనే ఇదంతా ప్లాన్ చేశాను. నీవు చూడు. నేనే ఇల్లు కట్టుకునేందుకు గత పంట డబ్బు నుండి కొంత దాచాను. నేనే కూలీలను పిలిచి గోడ కూలగొట్టి దామనుకున్నాను, కాని మన చుట్టం ఆ పని చేశాడు! మనం ఇప్పుడు మన కోసం ఒక పెద్ద ఇల్లు కట్టుకోవచ్చు, ఎప్పుడూ మనం అనుకున్నట్లు”.

గ్రామమంతా ఈ కథ విని ఆమె అద్భుతమైన తెలివిని మెచ్చుకున్నారు. ఎన్నో నెలలు గడిచిపోయాయి. ఆ దొంగ ప్రతీకారం తీసుకోవాలని మండిపోతున్నాడు. ఎంత ధైర్యం గ్రామస్త్రీ నన్ను మోసగించేందుకు, అది కూడా ఒకసారి కాదు, రెండు సార్లు! ఆమె చాలా తెలివైనదని గ్రహించాడు.

ఒకరోజు అతను గాజుల బేరగాని వలె డ్రెస్ వేసుకొని గ్రామంలో తిరుగు తున్నాడు. కావేరీ అతడిని చూసింది మరియు వెంటనే అతను ఎవరో గ్రహించింది. గాజుల బేరగాని చుట్టూ మూగిన తన స్నేహితురాళ్ళతో కావేరి అంది. “ఓహ్ మిత్రులారా, నేను కూడా కొన్ని వేయించుకునేందుకు ఇష్టపడేదాన్నే. కాని ఎప్పుడైతే ఈ పనికిరాని దొంగమా ఇల్లు కూలగొట్టి మా డబ్బంతా దోచుకోవాలని ప్రయత్నం చేశాడో, అప్పుడు నేను నా డబ్బంతా అడవిలోని ఒక చెట్టు తొజ్జలో దాచాను.” అంది.

“ఏ చెట్టు?” తన స్నేహితులు అడిగారు.

“ఓహ్ కాదు, ఏ చెట్టని చెప్పను, కాని అడవిలో ఆ డబ్బంతా భద్రంగా ఉంటుంది.

ఆ దొంగ ఆమె వైపు చూశాడు. అవును కావేరీ మామూలు చీర కట్టుకుంది, ఏ ఆభరణాలు వంటిమీద లేవు.

గాజుల బేరగాడు గాజులు అమ్మిన డబ్బు కిందపడేసి ఎగిరి అడవివైపు పోవడం చూసి ఆమె మిత్రులు ఆశ్చర్యపడినారు. కేవలం కావేరియే ఆమె ముఖం చిట్లించి జాగ్రత్తగా చూసింది.

అడవిలో ఆ దొంగ కింద మీద సొమ్ముల కొరకు బాగా వెదికాడు. అతను చెట్లు ఎక్కాడు, పొదల్లో కట్టెతో పొడిచి చూశాడు. ఏదో కుట్టింది,

గోక్కున్నాడు మరియు కోపంతో అరిచాడు, కాని అతను వదలలేదు. ఆ సొమ్ములు ఇక్కడే ఎక్కడనో ఉంటాయి. వాటిని అతను తెలుసుకోవాలి.

అతనిది కాని సొమ్ము కొరకు వెదికేవాడిని వదిలిపెడుదాము. కావేరి సమయస్ఫూర్తితో గ్రామాన్ని దొంగ నుండి రక్షించినందుకు అందరు పొగిడారు.

ఆమె కష్టపడి పనిచేస్తూ ఆమె పొలంనుండి బాగా డబ్బు సంపాదించి చాలా ధనవంతురాలయింది. ఆమె భర్త కూడా చేతకాదనే నటన విడిచి ఆమెకు సహాయపడే వాడయ్యాడు. దొంగ గురించి ఎవరికి ఎరుక, బహుశా అతను తనది కాని దాని గురించి వెతుకుతుండవచ్చు. ఇప్పుడు అతను కూడా కావేరీ వలె కష్టపడి పని చేసుకుంటే అతను కూడా ధనికుడు అయి వుండేవాడు.

కథ అయిపోయాక పిల్లలు నవ్వారు, మరీ నవ్వారు. ‘అయ్యో పాపం దొంగ’. మీను మరియు క్రిష్ణ చిలిపిగా నవ్వారు. అతను పులి నోట్ల పడి ఉండవచ్చు!

అమ్మమ్మ సీరియస్ గా అంది, కొద్ది అదృష్టం మరియు తీసిపారేసిన గడ్డి పరకలతో వారి పరిస్థితిని మార్చుకోవచ్చు.