మయూఖ
  • హోమ్
  • కవితలు
  • కథలు
  • ధారావాహిక నవల
  • వ్యాసాలు
  • బాల‌సాహిత్యం
  • ఇంద్రధనుస్సు
  • ఇంట‌ర్వ్యూలు
  • పుస్త‌క స‌మీక్ష‌
  • అనువాద సాహిత్యం
  • About Us
వ్యాసాలు

మన తెలుగు నాటకాలు – దేవరాగం

by Sammeta Vijaya January 30, 2025
written by Sammeta Vijaya

తెలుగు సాహిత్యంలో అమ్మ అంశంతో కథలు కవితలు నవలలు నాటకాలు చాలా ప్రాధాన్యతను సంతరించుకున్నాయి అమ్మ త్యాగాన్ని అమ్మ గొప్పతనాన్ని అమ్మంటే దేవత అని రకరకాలుగా అమ్మను గురించిన రచనలను మనం గమనించాం ఆ తర్వాత స్నేహం దానికి సంబంధించినటువంటి కథలు , కవితలు , నవలలు వంటి రచనల్ని మనం చూసాం కానీ ప్రస్తుతం సమాజాన్ని పట్టిపీడిస్తున్న అంశం వృద్ధాప్యం. వృద్ధాప్యానికి సంబంధించినటువంటి రచనలు చాలా తక్కువగా వచ్చాయి వచ్చినా వాటిని ఎవరు ఇష్టపడరు పైగా అంత ప్రాధాన్యత కూడా ఇవ్వరు. వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులు పడుతున్న మానసిక స్థితిని వ్యక్తీకరిస్తూ కవితలు కథలు వచ్చిన నాటకాలు మాత్రం చాలా తక్కువగా మనకు కనిపిస్తాయి

శ్రీ విశ్వనాథ గణపతి రావు రచించిన జీవనవేదం వృద్ధుల పట్ల నిరాదరణ కథా వస్తువుగా రచించిన నాటిక. శ్రీ అరిసెట్టి శివన్నారాయణ గారి పుణ్యఫలం నాటకం కూడా తల్లిదండ్రుల పట్ల బిడ్డలు చూపించే నిర్లక్ష్యం , ఎంతో ప్రేమగా పెంచుకున్న కొడుకు పెళ్లి అయ్యాక భార్యని వారి తల్లిదండ్రులను పట్టించుకుని కన్నతల్లి తండ్రులను పక్కన పెట్టడం ..వారి కడుపుకోతని కళ్ళకు కట్టినట్లుగా వివరించిన నాటిక. స్నిగ్ధ (గోపి సత్య ప్రకాష్) గారి నాటిక సద్గతి కూడా తల్లిని పట్టించుకోని కొడుకు కథ. శ్రీ వల్లూరు శివప్రసాద్ గారు రచించిన వానప్రస్థం నాటకంలో వృద్ధాప్యంలో తల్లిదండ్రులకు సుఖం లేకపోవడం గురించిన నాటిక.
ఆధునికంగా అనేకమైన నాటికలు ఇదే వస్తువుపై వచ్చినా వేటికవే తమ తమ ప్రత్యేకతను చాటుకుంటున్నాయి నాటక ప్రదర్శనలలో కొత్త ఒరవడి సృష్టించిన విధానం కథానాటికల పోటీ. అజో- విభో -కందాళం ఫౌండేషన్ ( అప్పా జోస్యుల విష్ణుభొట్ల) వారు కథ ఆధారంగా రాసిన నాటికలను మాత్రమే ప్రదర్శింపజేసే ఏకైక పరిషత్ ! ఈ ఫౌండేషన్ నాటిక ప్రదర్శనలతో పాటు సాహితీ రంగాన్ని కూడా సమానంగా ఆదరిస్తుంది. వివిధ సాహిత్య విభాగాల్లో విశేషంగా కృషిచేసిన వారిని ఘనంగా సత్కరిస్తుంది. వారి సాహిత్యానికి సంబంధించిన వ్యాసాలతో అపురూపమైన జ్ఞాపికలను అందిస్తుంది . ఈ ఎంపికలో భాగంగా నిష్ణాతులతో ముందుగా ఎంపిక చేయిస్తుంది.
వర్తమాన సమాజంలో వివిధ అంశాలపై రైతుల దోపిడి, స్త్రీ స్వేచ్ఛ ,కుటుంబ సంబంధాలు ,మానసిక సమస్యలు మొదలైన అంశాలపై నాటికలు రచించిన కథా రచయితల నాటికలను ప్రదర్శించేందుకు అవకాశం కల్పిస్తుంది ఈ నేపథ్యంలో రూపుదిద్దుకున్న నాటిక దేవరాగం. మూలకథ రచయిత సయ్యద్ సలీం గారు.
సయ్యద్ సలీం గారు కథలు కవితలు నవలల రచయితగా సాహితీ రంగంలో తనదైన స్థానం ఏర్పరుచుకున్న ప్రముఖ రచయిత మనిషి కథతో సాహితీ ప్రపంచంలో అడుగుపెట్టి 300 కి పైగా కథలు 150 కవితలు 30 కి పైగా నవలలు రచించారు. వీరి కథలు కన్నడ హిందీ ఒరియా మరాఠీ భాషలలోకి అనువదించబడ్డాయి. సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు గ్రహీత .మానవత్వం ప్రధాన అంశంగా వీరి రచనలు అందరి చేత చదివింప చేస్తాయి.
మూల కథ శీర్షిక అమ్మ . నాటకీకరణ చేసిన కె కె ఎస్ స్వామి గారు దీనికి దేవరాగం అని పేరు పెట్టారు. అజో విభో కందాళం , జాషువా సాంస్కృతిక వేదిక సంయుక్తంగా నిర్వహించిన కథ నాటికల పోటీలలో జనవరి 4 2025 ప్రదర్శింపబడిన ఈనాటిక ద్వితీయ ఉత్తమ ప్రదర్శన బహుమతిని గెలుచుకుంది బాధపడుతున్న తల్లిని కాపాడుకోవడం కోసం కూతురు ఎదుర్కొన్న ఇబ్బందులను సలీం గారు వివరిస్తూ ఈనాటికను రచించారు అనకాపల్లిలో కొణతాల వెంకట నారాయణమ్మ కళా ప్రాంగణంలో శ్రీ సౌజన్య కళాశాల వంటి ఉత్తరాంధ్ర వారి ప్రదర్శన దేవరాగం. పేక్షకుల విశేష ఆదరణ పొందిన నాటకం ఈ నాటకం.
జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రులు పిల్లలకు ఉండే బంధం ఎంత బలమైనదో స్పష్టంగా చూపిన నాటిక . బంధాలు విడవకుండా తల్లిదండ్రులను చూసుకోవడం , వృద్ధాప్యంలో వారికి అండగా నిలబడడం వారికే ఎంతో మానసిక స్థైర్యాన్ని కలిగిస్తుందని చెప్పడం ఈ నాటిక కథాంశం.

ఈ నాటకంలో తండ్రి కొడుకు అల్లుడు స్నేహితుడు డాక్టర్ కూతురు పాత్రలు ఉంటాయి తండ్రి పాత్రను దమ్ములూరి సత్యనారాయణ గారు పోషించారు .విదేశాలలో ఉన్న కొడుకు తనకోసం వస్తాడని ఎంతో ఆశగా ఎదురు చూస్తాడు తండ్రి .కొడుకు పాత్రలో మెట్ట వెంకటరాజు గారు విదేశంలో ఉన్నా రంగస్థలం మీద పక్కన ఉండి మాట్లాడుతూ అక్కడ నుంచి వీడియో కాల్ లో మాట్లాడిన భావనను కలిగిస్తూ మాట్లాడుతాడు . ఇది నాటకం ప్రదర్శన లో గొప్పతనం!
మొదటి దృశ్యంలో తండ్రిని పుట్టినరోజు సందర్భంగా పలకరించిన కొడుకు వీరి మాటల ద్వారా తండ్రికి కొడుకును చూడాలన్న తపన.. కొడుకుకేమో ఉద్యోగ పరంగా రాలేని పరిస్థితి కనిపిస్తాయి. ఇంతలో కూతురుగా నటిస్తున్న సాలూరు జ్యోతి అల్లుడుగా నటించిన మెట్ట పోలి నాయుడు ప్రవేశిస్తారు ఇదే దృశ్యంలో తండ్రి స్నేహితుడైన బిడ్డ శివ పాత్రధారి కూడా తన స్నేహితుని పుట్టినరోజున శుభాకాంక్షలు తెలిపేందుకు వస్తారు మొదటి సన్నివేశంలోని కొడుకు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు తెలిపిన తనను చూసేందుకు వచ్చే సంవత్సరం వరకు రాడన్న దిగులు కూతురు అల్లుడు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు స్వయంగా వచ్చి తెలిపిన వారు కూడా ఉద్యోగరీత్యా డిప్యూటేషన్ మీద విదేశానికి వెళ్ళబోతున్నారన్న వార్తను విని స్నేహితుడు ఎంత సంతోష పెట్టాలని చూసిన తండ్రి డీలా పడిపోతాడు. అది చూసి కూతురు తను చేస్తున్న ఈ తప్పును క్షమించమంటుంది .
అప్పుడు తండ్రి అంటాడు “ఇక్కడ తప్పంతా మనుషుల మధ్య పెనవేసుకుపోయిన మమతాను రాగాల రక్త సంబంధాలదే! మనిషిని కట్టిపడేసే అన్ని బంధాల్లోనూ కణ సంబంధం చాలా బలమైంది. ఆ బంధం బ్రతికి ఉండగానే మానసికంగా దూరమైతే కలిగే బాధ మరణం కన్నా విషాదమైనది ఎందుకంటే దాన్ని జ్ఞాపకంగా మిగుల్చుకోలేము అనుభూతిగా అనుభవించలేము ” అంటాడు వృద్ధాప్యంలో ఉన్న కన్నతండ్రి వేదన ఈ మాటలలో చాలా స్పష్టంగా మనకు తెలుస్తుంది.

రెండవ దృశ్యంలో తండ్రి దగ్గరికి కూతురు అల్లుడు అమెరికా వెళ్ళిపోయే ముందు కొంతకాలం తండ్రి దగ్గర ఉండేందుకు వస్తుంది కూతురు భర్తతో సహా అవి చూసి తండ్రి శివ స్నేహితుడు మురిసిపోతాడు . అది అదృష్టం అని స్నేహితునితో అంటూ “అదృష్టం అంటే ఆస్తిపాస్తులు అంతస్తులు అధికారం హోదా లెక్కపెట్టలేనంత డబ్బు వెలకట్టలేనంత సిరిసంపదలు కావు !మనల్ని అర్థం చేసుకొని అభిమానించి అనుక్షణం మన కోసం ఆలోచించే ఆత్మీయులు మనకి దక్కడం నిజమైన అదృష్టం !” అంటాడు.
మూడవ దృశ్యంలో తండ్రి కూతురు అల్లుడు వెళ్లిపోతారన్న షాక్ లో తనకి పీడకలలు వచ్చినట్లు భయపడుతూ వణికిపోతుంటాడు ఏదేదో ఆలోచనలలో మునిగిపోతుంటాడు . అతనిలోని మానసిక అనారోగ్యం మొదలైంది . అది ఇంకా కూతురు అల్లుడు గమనించలేదు.
నాలుగవ దృశ్యంలో పాస్పోర్ట్ ఉన్న బ్యాగు మాయమవడం పై కూతురు తండ్రిని అనుమానిస్తుంది అనుకోకుండా ఆ బ్యాగు స్నేహితుడు తన కొడుకుకు ఎల్ఐసి ఆఫీసులో దొరికిందని తీసుకొస్తాడు. మానసికంగా షాక్ కి గురైన తండ్రికి తను ఆ బ్యాగు తీసుకెళ్లిన జ్ఞాపకం కూడా లేదు.. కావాలని మేము వెళ్ళిపోతున్నామని పాస్పోర్ట్ లు ఉన్న బ్యాగును మాయం చేసావని నింద వేస్తారు కూతురు అల్లుడు!
ఐదవ దృశ్యంలో మరింత షాక్ లో ఉన్న తండ్రి అల్లుడుని చూసి ఇంట్లో దొంగ వచ్చాడని భ్రమపడి పిచ్చిగా ఇల్లంతా తిరిగి అల్లుడిని దొంగ దొంగ అని అరిచి గొంతు నొక్క పోతాడు ! అర్థం చేసుకోని కూతురు తండ్రిని దూషిస్తుంది . స్నేహితుడు కూతురు అల్లుడు ఇద్దరినీ కూర్చోబెట్టి అతని ఆరోగ్య స్థితిని వివరిస్తాడు. స్పృహ కోల్పోయిన తండ్రిని ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లగా అతనికి అల్జీమర్స్ వ్యాధితో బాధపడుతున్నాడని చెబుతాడు డాక్టర్ . తండ్రి ఆరోగ్య పరిస్థితిని వివరిస్తూ అయిదు సంవత్సరాలకు మించి బ్రతకరని మతిమరుపుతోపాటు లేనిది ఉన్నట్టు ఉన్నది లేనట్లు ఊహించుకుంటారని చిన్నపిల్లాడిలా ప్రవర్తిస్తారని చెబుతారు డాక్టర్.

ఆరవ దృశ్యంలో కూతురు అన్నతో మాట్లాడి తండ్రి పరిస్థితిని వివరిస్తుంది. తానిప్పుడు రాలేనని అవసరమైతే మరి కాస్త డబ్బు పంపిస్తానని అంటాడు అన్న. ఏడవదృశ్యంలో అన్న రాకపోవడం తండ్రి అనారోగ్యంతో ఆలోచనలో పడుతుంది కూతురు .
తనతో వస్తున్నావా లేదా అని ప్రశ్నించిన భర్తతో నేను ఇప్పుడు కూతురు, భార్య ,కోడలు ,పిల్లల తల్లి గాను, కాదు స్వార్థానికి అతీతంగా స్పందించే సహృదయం ఉన్న మనిషిగా నాకు జన్మనిచ్చిన నాకు జీవితాన్ని ప్రసాదించిన నాన్న అనే సాటి మనిషి కోసం ఆలోచిస్తున్నాను అంటుంది.
తండ్రి స్నేహితుడు కూతురిని అల్లుడిని ఆపమని చెప్పినప్పుడు కూతురు “నీటిలోపల చేపలు, గాలిలో పక్షులు ఎదురీది బ్రతుకుతున్నప్పుడు మనిషిని నేను పరిస్థితులకు ఎదురీది బ్రతకలేనా ? ” అంటుంది కూతురులో మార్పు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఆమెలోని మార్పును చూసి తండ్రి స్నేహితుడు “చిన్నతనం ఏ గుడికి దైవదర్శనానికి వెళ్లిన మీ నాన్న నిన్ను భుజాల మీద కూర్చోబెట్టుకొని దైవ స్వరూపాలని చూపించేవాడు కానీ ఈరోజు నువ్వు నీ జీవితాన్ని గర్భగుడిగా మార్చి అందులో నీకు జన్మనిచ్చిన కన్న తండ్రిని మూలవిరాట్టుగా ప్రతిష్టించి సేవిస్తున్నావు. నువ్వు మీ నాన్న కూతురువి కాదు దేవరాగానివి తల్లి! ఆ దేవరాగం పాదాలు కళ్ళకు వత్తుకొని నా జన్మ తరించి నీ తల్లీ ” అంటాడు.
తండ్రిని కాపాడుకోవడం తన జీవన లక్ష్యాన్ని పక్కనపెట్టి తండ్రిని చూసుకునేందుకు సిద్ధపడ్డ ఉదాత్తమైన కూతురు కథ దేవరాగం . ఈ నాటకాన్ని నాటకీకరణ చేసిన కేకేఎల్ స్వామి గారు డాక్టర్ పాత్ర పోషించిన శ్రీ గంగాధరయ్య గారికి ఈ నాటకం అంకితం చేశారు వృద్ధాప్యంలో తండ్రి పట్ల కొడుకు కూతురు తీసుకోవలసిన శ్రద్ధను చూపించవలసిన బాధ్యతను వేలెత్తి చూపిన నాటిక దేవరాగం.

ఈనాటికకు సంగీతం పి లీలా మోహన్ అందించగా కళాకారులకు ఆహార్యంతో అందంగా తీర్చిదిద్దింది ఎస్ రమణ గారు . నాటక ప్రదేశానికి రంగాలంకరణ చేసిన వారు సింగూరు రమణ గారు . అద్భుతమైన లైటింగ్ ను అందించిన వారు నిరంజన్ . నాటకం ఆధ్యాంతం దర్శకత్వం వహించిన వారు శ్రీ కేకేఎల్ స్వామి గారు.
నాటకం సలీం గారి కథను రక్తి కట్టించేలా మరి కాస్త నటనను ప్రదర్శించి ఉండొచ్చు. మూల కథ మాత్రం తల్లిదండ్రులను వృద్ధాప్యంలో నిరాకరించినప్పుడు ఆ తల్లిదండ్రుల మనోవేదనకు నిజ దర్పణం. ఇక వారు అనారోగ్యానికి గురైతే కలిగే పరిణామాలను కూడా ఈ నాటకంలో మనం గమనిస్తాం .కూతురు తండ్రి కోసం భర్తతో పోట్లాడిన సన్నివేశంలో డాక్టర్ గోవాడ దర్శకత్వంలో వచ్చిన మూల్యం నాటికలో భార్య తన తండ్రి కోసం తపించి భర్తతో వాదించిన దృశ్యం మనకు జ్ఞప్తికి వస్తుంది.

నాటకీకరణలో కే కే ఎల్ స్వామి గారు కృతకృత్యులయ్యారు మంచి నాటకాన్ని తెలుగు ప్రేక్షకులకు అందించారు ఇటువంటి అంశాలతో మరెన్నో నాటకాలు మూల కథకులు సలీం గారి నుంచి నాటకీకరణ చేసిన కేకేఎల్ స్వామి గారి నుంచి వస్తాయని ఆశిద్దాం!
* * * * * * * * * *

January 30, 2025 0 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
పుస్త‌క స‌మీక్ష‌

శిఖరం

by Devanapalli Veenavani January 29, 2025
written by Devanapalli Veenavani

ఒక అత్యున్నత స్థానంలో ఉన్న సాధారణ వ్యక్తిత్వం
ఒక సాధారణ వ్యక్తిలో అత్యున్నత స్థానానికి ఎదగగల ప్రజ్ఞ
పక్క పక్కన మనగలగిన విలక్షణ కవి అటల్ బిహారీ వాజ్ పాయ్.
ప్రధానిగా ఆయన గురించి అందరికీ తెలిసిందే. ఇక సాహిత్యకారునిగా నిలబెట్టిన కవితా పుస్తకం వాజ్ పాయ్ కవితల తెలుగు అనువాదం ” శిఖరం “.

వాజ్ పాయ్ గ్వాలియర్ (1924 ) లో జన్మించారు.ఆయన విద్యార్థి దశ నుంచి రాజకీయాలలో క్రియాశీలంగా ఉన్నారు. 1961 నుంచి రాజకీయాలకు సంభందించిన పుస్తకాలు ప్రచురించారు. దేశం అత్యాయక పరిస్థితులలో ఉన్నప్పుడు ,జైలు శిక్ష అనుభవిస్తున్న ప్పుడు కవితలు రాశారు.అయితే తన 71 వ సంవత్సరం లో అంటే 1995 లో మొదటి సంకలనం ” మేరీ ఇక్కావన్ కవితే ” ఇంకా అదే సంవత్సరం ” సంవేదన ” , “నయే దిశా ” ప్రచురించారు. ఇందులో చివరి రెండు సంకలనాలు ప్రముఖ గాయకులు జగ్జిత్ సింగ్ చేత ఆల్బమ్స్ చేయబడ్డాయి .
మరో రెండేళ్లకు అంటే 1997 లో ” శ్రేష్ఠ కవిత ” సంకలనం , 1999 లో ” క్యా ఖోయా క్యా పాయా ” సంకలనం ఆ తర్వాత 2003 లో “ట్వంటీ వన్ పోయంస్ ” సంకలనం, మొత్తంగా ఆరు సంకలనాలు ప్రచురించారు.

ఇప్పుడు పరిచయం చేసే పుస్తకం “శిఖరం” వాజ్ పాయ్ కవితలను
తెలుగులోకి ప్రముఖ కవి జలజం సత్యనారాయణ అనువదించి అందించిన పుస్తకం. ఇది , 2016లో అందుబాటులోకి వచ్చింది.
పుస్తకంలోని 47 కవితలు అత్యంత సాధారణ వస్తువులు. అయితే వారు ఉన్న స్థాయిలో అత్యంత సామాన్యమైన అంశాన్ని పట్టుకోవడం
స్పందించడం వారు సామాన్యుడితో మమేకయ్యారని తెలియజేస్తోంది.

ఇక వారి వ్యక్తిత్వమే వారి కవితా వస్తువైంది.నిరాడంబర జీవనం ఇష్టపడే ఆయన పై స్థాయి ఎప్పుడూ ఏకాకిని చేస్తుందని , ఏ గడ్డి పోచా కనిపించనంత ఎత్తు తనకు ఇవ్వవద్దని కోరుకున్నారు.

అదే విషయాన్ని శిఖరం కవితలో ఇలా చెప్పుకున్నారు

“ఎత్తైన పర్వతాలపై
చెట్లు ఎదగవు
మొక్కలు మొలకెత్తవు
గడ్డి పరకలు కూడా పరుచుకోవు
మంచు పొరలు మాత్రమే పరుచుకుంటాయి.
శవం మీది తెల్లటి వస్త్రం లా
మృత్యు వు చల్లబడుతుంది
అది నదీ రూపం ధరించి నవ్వుతూ ఆటలాడుతుంది
తన దీన స్థితి పై రోదిస్తూ
చుక్క చుక్క రాలుస్తుంది
ఇలాంటి ఎత్తు
దేనికి సమతుల్యం
అది నీళ్లను రాయిగా చేస్తుంది
నవ్వుతూ నిన్ను వెక్కిరిస్తుంది
..
..

ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగితే
అంత ఏకాకి అవుతాడు
బాధైనా భారమైన తనే మోస్తాడు
పెదాల మీద చిరునవ్వు అతికించుకొని
తనలో తనే ఏడుస్తాడు
..
..

ఓ ప్రభూ
నన్ను అంత ఎత్తుగా ఎదగనీకు
ఇతరుల నెవ్వరినీ గుండెలకు హత్తుకొలే నంతగా
అంతటి హృదయ కాటిన్యాన్ని ఎప్పుడూ నాకివ్వకు”

అన్న వేడుకోలు వాక్యాలు వారి వ్యక్తిత్వాన్ని శిఖరం లా నిలబెడతాయి.

తన చుట్టూ ఉన్నట్టే ఉండి వ్యాపరమైపోయిన అనుభందాల మధ్య , గడిచిన జీవితం నుంచి మాయమౌతున్న మిత్రుల్ని తలుచుకొని ఇలా నిట్టూరుస్తాడు.

“కాపలా ఎందుకూ పనికి రాలేదు
రస హృదయం రిక్తమైంది
జీవితం గడిచిపోయింది..!

లాభ నష్టాల ఒడిదొడుకు లలో
జీవన సరళి వ్యాపారమైంది
అమ్ముడు పోయె వాని
ధర నిర్ణీత మైంది
అమ్ముడు పోని వాడు
పనికిరాని వాడయ్యాడు

నన్ను సంతలో
ఒంటరిగా నిలబెట్టి
మిత్రులు ఒక్కైక్కరే జారిపోయారు
జీవితం గడిచిపోయింది..! ” అంటారు జీవితం గడిచిపోయింది అన్న కవితలో.

ఆత్మ పరిశీలనతో తన పుట్టిన రోజున
వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ మనసును చీల్చే
దుగ్ధను ఇలా అక్షరబద్ధం చేస్తారు

“నాకు దూరం నుంచి
ఏదైనా కనిపిస్తుంది
గోడ మీది రాతల్ని
దూరం నుంచి చదవగలుగుతాను
కానీ దగ్గరనుంచి
హస్తరేఖలని చదవ లేను

సరి హద్దుల్లో ప్రజ్వరిల్లే జ్వాలలు
నాకు కనిపి స్తాయి
కానీ నా కాళ్ళ కింద
రగిలే బూడిద నాకు కనిపించడం లేదు
నేనేమైనా ముసలివాణ్ణి అయిపోయినా ? “

అంటూ నిర్దాక్షిణ్యంగా మనల్ని దాటిపోయే వయసు వృద్దున్ని చేసిందని తనకు తాను వ్యతిరేకి అవుతున్న సందర్భాన్ని ఆక్షేపిస్తారు.

అసంబద్ధ పరిస్థితుల్లో నిర్ణయాత్మక సంఘర్షణలో తనలో రగిలిన
భావావేశాన్ని, నాలుగు రోడ్ల కూడలి లో నిలిపిన సందిగ్ధాన్ని విచలిత హృదయుడై ” ఏ దారిలో నడవాలని” ప్రశ్నిస్తాడు. హృదయానికి ముసుగు వేసుకొని “పాట పాడలేనని ” చెప్తాడు.

వాజ్ పాయ్ తాత్విక చమక్కులు
చల్లి కవిత్వాన్ని వెలిగిస్తారు. మనసును నిష్కల్మశంగా నిలుపుకోవాలని , సత్యం వెనుక మర్మాన్ని తెలుసుకోమని చెప్పకనే చెబుతారు.

“మనిషి గుర్తింపు
ధనం ,కుర్చీతో రాదు
అతని మనస్సు తో ముడిపడి ఉంటుంది
ఫకీరు మనస్సు ముందు
సర్వ సంపదలూ నిర్వికారమవుతాయి”
..
..

“పుట్టుక చావూ ఎప్పుడూ ఉండేవే
జీవితం ఒక సంచార ప్రక్రియ
ఇవ్వాళ ఇక్కడ ఉంటాం
రేపు ఎక్కడో?
ఎవరికి తెలుసు
రేపు సూర్యుణ్ణి ఎక్కడ చుస్తామో
విచిత్రమైన శూన్యం
ఆత్మ బుద్ది ఏం తీర్పు చెప్తుంది”

..
..

“శ్వేత వస్త్రాలు ధరించి నంత మాత్రాన
హృదయ మాలిన్యం దాగి పోతుందా..?”

..
..

“జీవన్మ రణాలు నిరంతరం సాగే ప్రక్రియ
జీవనం ఆటవికుల గుడారం లాంటిది
ఇవ్వాళ ఇక్కడ రేపటి ప్రస్థానం ఎక్కడో
ఎవడికి తెలుసు రేపటి ఉషస్సు ఎక్కడో
ఆకాశం అనంతం, చీకటి రాత్రిలో
ప్రాణాలు రెక్కలు కట్టుకొని ఎగిరిపోతాయి”
..
..
వంటివి కొన్ని వారి కవితల్లోంచి ఏరి రాసినవి.

వాజ్ పాయ్ జైల్లో ఉన్నప్పుడు రాసిన కవితలు
‘ తల వంచం ‘ , ‘ఒక సంవత్సరం గడిచిపోయింది’ ,’ పరిహసిస్తున్న రాత్రి ‘, ‘ మళ్లీ సూర్యుడు ప్రకాశిస్తాడు ‘ వంటివి వారి చలనశీల జీవన గమనాన్ని పట్టిస్తాయి.

ఇక అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా చెప్పుకోదగినది “సామూహిక అత్యాచారం” అన్న కవిత.నాకు బతకాలని ఉంది అంటూ మొదలయ్యే ఆ కవిత ఆద్యంతం విదారక స్త్రీ హృదయాన్ని స్పృశిస్తుంది. ప్రధాని గానే కాదు అత్యంత సామాన్యుడిగా మనసున్న వాడిగా వాజ్ పాయ్ ఒక స్త్రీ దుఃఖానికి అక్షరాలతో నివాళి అర్పించారు.

స్వతంత్రం సిద్దించిన తరుణంలో , ఎమర్జెన్సీ కాలంలో, కాశ్మీర్ విషయంలో కూడా వారు కవితలు రాశారు. మొక్కవోని ధైర్యంతో పోరాడాలని నినదించే పదాలను సాగు చేశారు.

చివరి కవిత ‘ కొత్త గీతం పాడతాను ‘

” చెదరిన కలల వెక్కి వెక్కి ఏడ్పులు
ఎవడు వింటాడు ?
అంతరాళం లో దాగిన వెతలు కనుల కొలుకులలో ఒలుకుతున్నవి
ఓటమి ఎప్పుడూ అంగీకారం కాదు
తగాదాలు ఎవడిక్కావాలి
కాల కపాలంపై రాసిన రాతల్ని
చెరిపేస్తాను, మళ్లీ రాస్తాను
కొత్త గీతం పాడుతాను ” అంటూ ముగుస్తుంది.

అయితే వాజ్ పాయ్ కవిత్వం మనకు తెలుగులో
ఆలస్యంగా నైనా అందుబాటులోకి తెచ్చినందుకు జలజం సత్యనారాయణ గారిని అభినందించాలి. మూల భాష నుంచి అనువదించినప్పుడు భావాలను యథాతథంగా సృజన చేయడం కష్ట మైన పని అనుకుంటాను. అయితే శిఖరం మన తెలుగు కవిత్వమే అన్నంత స్పష్టమైన అనుభూతి పంచుతుంది.

” సూర్యుడు మళ్లీ మళ్లీ ఉదయిస్తాడు
తాపం మళ్లీ మళ్లీ ఏర్పడుతుంది
కానీ తోటలోని
పచ్చ పచ్చని దర్భలపై
ప్రతి రుతువులోనూ
మంచు ముత్యాలు దొరకవు “

అని వారే అన్నట్టు వాజ్ పాయ్ లాంటి
ప్రజ్ఞాశాలి అల్లిన కవితలు కూడా
మళ్లీ మళ్లీ దొరకవు.

January 29, 2025 0 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
వ్యాసాలు

మన తెలుగు నాటకాలు – నిన్నే పెళ్ళాడుతా

by Sammeta Vijaya January 29, 2025
written by Sammeta Vijaya

కావ్యాలలో నాటకం రమ్యమైనది.” నాటకాంతం హి సాహిత్యం ” అన్న మహాకవి కాళిదాసు భావనలో అన్ని సాహిత్య ప్రక్రియలోనూ చివరిగా స్పర్శించవలసిన అంకం నాటకం . కవిత్వం, వ్యాసం ,కథ, నవల వీటన్నిటి తర్వాత నాటకం వస్తు రూపంలో భావగంధం కలిగి మనోరంజనం కలిగిస్తూ సామాజిక ప్రయోజనం తో పాటు సందేశాన్ని అందించే అద్భుత దృశ్యరూపకం నాటకం.
సజీవ ప్రదర్శన తో నాటకం అందరినీ ఆకట్టుకుంటుంది. కానీ ఏయే నాటకాలు నాటికలు ప్రదర్శించబడ్డాయో వాటి కథ, నటీనటులు , సాంకేతిక నిపుణులు ,దర్శకుడు వీరందరి గురించిన సమాచారం తిరిగి చూసుకోవాలంటే మనకు కనిపించదు అందుకోసం నా పరిధిలో నేను గమనించిన చూసిన నాటకాలను పరిచయం చేయాలని ఉద్దేశంతో మన తెలుగు నాటకాలు అనే పేరుతో నేను కొన్ని నాటకాలను పరిచయం చేయాలనుకుంటున్నాను. తద్వారా మన తెలుగు నాటకాలు కొన్ని చదివి తెలుసుకునే అవకాశం కొంతమందికైనా కలుగుతుందని ఆశాభావం. అయితే నాటకం చదివి తెలుసుకోమన్నది నా ఉద్దేశం కాదు. నాటకం ఖచ్చితంగా రంగస్థలం మీద ప్రదర్శించినప్పుడు చూడవలసినదే . కాకపోతే ఆ నాటకం గురించిన సమగ్ర సమాచారం తెలుసుకోవడం ద్వారా నాటక రచయిత ,నటీనటుడు ,ప్రదర్శనలు తీసుకున్నటువంటి శ్రద్ధ కళాకారుల నైపుణ్యం వీటన్నిటి గురించి తెలుసుకునే అవకాశం కలుగుతుందనే ఉద్దేశంతో నేను ప్రయత్నం చేస్తున్నాను మీ అందరి ఆదరణను కోరుకుంటున్నాను. ఇక పై నేను ధారావాహిక గా అందించే మన తెలుగు నాటకాలను మీరందరూ చదివి తెలుసుకుంటారు కదూ .. ఆయా నాటికలను మీ సమీపంలో ప్రదర్శించబడినప్పుడు తప్పనిసరిగా చూస్తారని ఆశిస్తున్నాను.

నిన్నే పెళ్ళాడుతా నాటకం ప్రముఖ రచయిత్రి శ్రీమతి అత్తలూరి విజయలక్ష్మి గారు రచించారు. అనేక కథలు, నవలలు, నాటికలు వ్రాసారు. ఈమె పబ్లిక్ రిలేషన్స్‌లో డిగ్రీ చదవి, హైదరాబాద్‌ మెట్రోపాలిటన్‌ వాటర్‌ సప్లై సీవరేజ్‌ బోర్డులో తెలంగాణా రాష్ట్ర ప్రభుత్వంలో అధికార హోదాలో పదవీ విరమణ పొందారు. ఈమె సరసిజ అనే పేరుతో ఒక సాహిత్య సంస్థను నెలకొల్పారు.
రేడియో నాటక రచయిత్రిగా సుమారు రెండువందల పైన నాటకాలు ఆకాశవాణి, హైదరాబాద్ కేంద్రం ద్వారా ప్రసారం అయ్యాయి. యవనిక, రంగస్థలం , అంతర్మథనం, మ్యాచ్ ఫిక్సింగ్ ,మేమూ మనుషులమే తదితర రంగస్థల నాటక రచయిత్రిగా పేరుపొంది శ్రద్ధాంజలి, హాంగ్ మి ప్లీజ్, మహానటుడు, మానవా ఏది నీ చిరునామా , అష్టావక్ర మొదలైన నాటికలు అనేకం రచించి ప్రదర్శింపజేసారు. అనేక టెలీ ఫిల్మ్స్ రచించారు. ఉత్తరం (రసరంజని నాటక రచన పోటిలో బహుమతి పొందిన నాటకం) ,స్పర్శ (అమెరికా తెలుగు అసోసియేషన్ వారు నిర్వహించిన నాటక రచనల పోటిలో ప్రథమ బహుమతి పొందిన నాటకం), హైటెక్ కాపురం (మమకారాల కాపురం పేరుతొ అమెరికాలో ప్రదర్శన సరసిజ థియేటర్ ద్వారా) ,మిస్సమ్మ( విజయ వారి మిస్సమ్మ సినిమా రంగస్థల నాటకంగా సరసిజ థియేటర్ ద్వారా అమెరికాలో ప్రదర్శన). అనగనగా ఓ రాజకుమారి (భేతాళ కథ ఆధారంగా రాసిన జానపద నాటకం అమెరికాలో ప్రదర్శన)
ఇవి కాకుండా టివి సీరియల్స్ , నవలలు రచించి అనేక పురస్కారాలు అందుకున్నారు.

సరసిజ విమెన్ థియేటర్ వ్యవస్థాపన 2013 లో జరిగింది.
ఇటీవల తెలంగాణ భాషా సాంస్కృతిక శాఖ ఆధ్వర్యంలో, సరసిజ విమెన్ థియేటర్, లేఖిని మహిళా రచయిత్రుల సంస్థ కలిసి నాటకం రాయడం ఎలా ? అనే వర్క్ షాపును నిర్వహించారు. వివిధ నాటకరంగ ప్రముఖుల ప్రసంగాలతో శిక్షణను నడిపించి చివరి రోజు తెలుగు విశ్వ విద్యాలయం నందమూరి తారకరామారావు సభా ప్రాంగణంలో నిన్నే పెళ్ళాడుతా నాటకం ప్రదర్శింపజేసారు. నాటకం ఆద్యంతం అందరినీ ఆకట్టుకుని మనసారా నవ్వేలా చేసింది. నాటకం లో పాల్గొన్న వారందరూ తమ తమ పాత్రలకు జీవం పోసారు.
నాటకంలో ప్రత్యేకత మొట్టమొదట నాటకాన్ని పరిచయం చేయడం అపర్ణ మరియు సతీష్ లు నాటకం తో పాటు నాటక రచయిత్రి అత్తలూరి విజయలక్ష్మి గారి గురించి అదే విధంగా ఆరోజు కార్యక్రమంలో పాల్గొనే అతిథులను గురించి పరిచయం చేస్తూ నాటకానికి ముందుగా ఉపోద్ఘాతాన్ని అందించి నాటకంలోకి ప్రవేశింప చేశారు.
గిరి ఈ నాటకంలో కథానాయకుడు. గిరి తల్లిదండ్రులు అబ్బాయికి 40 సంవత్సరాలకు దగ్గరలో ఉన్నాడని ఇంకా వివాహం కాలేదని సంబంధాలు అనేకం చూస్తుంటారు. తండ్రి శ్రీధర్ కూడా విసిగిపోతాడు . వచ్చిన సంబంధాలు గిరి తనకు నచ్చలేదని తిప్పికొట్టేవాడు. అనేక పెళ్లి సంబంధాల వారిని సంప్రదిస్తూ అబ్బాయికి మంచి అమ్మాయి కోసం ఆరాట పడుతూ ఉంటుంది తల్లి కామాక్షి. పెళ్లి సంబంధాలు చూపించే సీతారామశాస్త్రి గారు ఎన్ని సంబంధాలు చూపించిన అవి నచ్చలేదని తోసి పారేస్తుంటాడు గిరి. ఎవరైనా పులిహోర సరిగ్గా చేసే వారిని పెళ్లి చేసుకుంటానంటాడు గిరి.

ఆధునిక పెళ్లిచూపులు అబ్బాయి ఇంటికే అమ్మాయి కుటుంబం వచ్చే ఏర్పాటు చేసి ఎలాగో తల్లిదండ్రుల చేత ఒప్పించి రప్పిస్తాడు సీతారామశాస్త్రి . సర్వోత్తమరావు వరూధిని, జ్వాలలు ఇంటికి వచ్చి ఇల్లు బాగోలేదని అబ్బాయి జీతం ఎంత అని రకరకాలుగా ప్రశ్నిస్తారు .విసిగిపోయిన గిరి స్నేహితుడు కుమార్ ను పిలిచి నువ్వు తయారు చేసే రోబో ని తీసుకురా నేను ఆ రోబోను పెళ్లి చేసుకుంటానంటాడు .నిజంగానే ఆ రోబో బందాని ఇంట్లోకి తీసుకొస్తాడు కుమార్.
ఆ రోబో పేరు బందా బొమ్మ లాగా అందంగా ఉండడం చూసి ఆమెను చూడగానే ఇష్టపడతాడు గిరి. ఈలోగా అంతకు ముందు వచ్చిన జ్వాలా వచ్చి నిన్ను నేనే పెళ్ళాడుతా అంటుంది. అంతకు ముందు పెట్టిన కండిషన్స్ అన్ని పక్కన పెడతానంటుంది రోబో బందా నాకు నువ్వే నచ్చేసావు అంటుంది . ఈ హడావిడి కి పోలీసు వచ్చి విషయం అర్థం కాక అయోమయంలో పడతాడు . జ్వాలా, బంధ నేను నిన్నే పెళ్ళాడుతా అంటే నేను నిన్నే పెళ్ళాడుతానడంలో హాస్యం మరింత రక్తి కట్టింది అంతకుముందు బెట్టు చేసిన జ్వాల తల్లిదండ్రులు కూడా తిరిగి మామూలుగా మారుతారు చివరికి గిరి బందా రోబోను తిరస్కరించి జ్వాలను పెళ్ళాడుతాడు .


చక్కని సంభాషణ ప్రతి సన్నివేశంలో హాస్యం పండేలా చేసింది ఇందులో రచయిత్రి ప్రతి స్పష్టంగా కనిపించింది . రోబో పాత్ర పోషించిన బంధ అలాగే పోలీస్ పాత్ర పోషించిన గోవింద్ నాయుడు అందరినీ ఆకట్టుకున్నారు. ఇక ఈ నాటకంలో నటించినటువంటి నటీనటులు శ్రీధర్ పాత్రలు కాకర్ల హనుమంతరావు కామాక్షిగా శోభ గారు నటించగా గిరి పాత్రలో మంజునాథ్ చక్కని పాత్రపోషణ చేసి ఇతనే ఈ నాటకానికి దర్శకత్వం కూడా వహించాడు.
కుమార్ గా ప్రశాంత్ జ్వాలగా అనూష ,వరూధినిగా శ్రీదేవి ఏకే బందాగా పూజ ,సీతారామశాస్త్రిగా వేణుగోపాల్ , సర్వోత్తమరావుగా రామకృష్ణ గారు , రామ్మూర్తి గా స్వరాజ్ కుమార్ గారు , కానిస్టేబుల్ గా గోవింద నాయుడు గారు నటించగా ఈ నాటకానికి ఆహార్యం అందించిన వారు మల్లాది గోపాలకృష్ణ గారు, సంగీతం సమకూర్చిన వారు సురభి నాగరాజు గారు ,లైటింగ్ అమర్చినవారు సురభి ఉమాశంకర్ గారు .
నాటకం మొత్తం ఆద్యంతం చక్కని దర్శకత్వం వహించి అనేక నాటకాలలో నటిస్తూ అటు నటన ఇటు దర్శకత్వంలో రాణిస్తున్నటువంటి నటుడు మంజునాథని అందరూ మెచ్చుకున్నారు. వీటన్నిటికీ అతీతంగా అత్యద్భుతమైన రచనతో హాస్యంతో అందరినీ ఆకట్టుకొని మూడు రోజుల నాటకం రాయడం ఎలా వర్క్ షాప్ తో పాటు అద్భుతమైన నాటకం ప్రదర్శింపజేసిన శ్రీమతి అత్తలూరి విజయలక్ష్మి గారిపై సభలో ఉన్న వారందరూ ప్రశంసల వర్షం కురిపించారు.
నాటకానంతరం జరిగిన సభలో ముఖ్యఅతిథిగా డాక్టర్ కె వి రమణ గారు తెలంగాణ ప్రభుత్వ పూర్వ సలహాదారు, గౌరవ అతిథులు గా ఆచార్య డి.ఎస్.ఎన్ మూర్తి గారు, బుర్ర సాయి మాధవ్ గారు ప్రముఖ సినీ రచయిత, ఆత్మీయ అతిథులుగా డాక్టర్ విజయభాస్కర్ గారు, డాక్టర్ మధు చిత్తరువు గారు, బి ఎన్ రెడ్డి గారు , శ్రీమతి పుట్టి నాగలక్ష్మి గారు , శ్రీమతి అత్తలూరి విజయలక్ష్మి గారు పాల్గొనగా సభాధ్యక్షత వహించిన వారు శ్రీ రామ కోటేశ్వరరావు గారు.
నాటకంలో పాల్గొన్న వారిని, నాటకం రాయడం ఎలా వర్క్ షాప్ లో పాల్గొన్న రచయితలు, విద్యార్థులను అలాగే లేఖిని పురస్కారాలను అందించడం జరిగింది. అతిధులందరూ ఏకగ్రీవంగా మహిళా రచయిత్రులను విరివిగా నాటకాలు రచించడంలో పాలుపంచుకోవాల్సిందిగా కోరారు. మంచి నాటకాలను రచించి సమాజంలో సమకాలీన సమస్యలపై స్పందించి మహిళలు నాటక రంగంలో మరింతగా అభివృద్ధి చెందాల్సిన ఆవశ్యకతని వివరించారు.
నిన్నే పెళ్ళాడుతా నాటకం చూడడానికి వచ్చిన వారందరూ ఒక మంచి వినోదాత్మకమైన హాస్య భరితమైనటువంటి నాటకాన్ని చూసామన్న సంతృప్తిని వ్యక్తపరిచారు.

January 29, 2025 0 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
బాల‌సాహిత్యం

అతి ఆశ కొంపకు చేటు

by ఒద్దిరాజు మురళీధరంరావు January 29, 2025
written by ఒద్దిరాజు మురళీధరంరావు

ఒక బీద విధవరాలు, ఒక పినాసి జమీందారు ప్రక్క ప్రక్క ఇండ్లలో వుండేవారు. జమీందారు దురాశా పరుడు. కాబట్టి  ప్రక్క ఆమె సేబు పండ్లను తనకు సరిపోను లేని వాడివలె తెంపుకునేవాడు. ప్రక్క వారి చెట్టు కొమ్మ తన గోడను తగులుతున్నది కావున అది తనదేనని గట్టిగా వాదించేవాడు. తనకు ఒక మంచిరోజు వస్తుందని నమ్మకంగా అనుకుంది ఆ ఆడమనిషి, ఆ పీనాసి ముసలతనికి వచ్చేది వస్తుంది.
ఒకరోజు ఆమె పొయ్యిల కట్టెల కొరకు అడవికి పోయింది. వెంట ఆమె ఒక రొట్టె ముక్కను తీసుక వెళ్ళింది. దారిలో ఆమె ఒక బిచ్చగాడిని చూచింది. అతను ఆ రోజు అప్పటివరకు ఏమి తిన లేదని గ్రహించి, తన రొట్టె మాడిన భాగం తప్ప మిగతా మొత్తం రొట్టె ఆ బిచ్చగాడికి ఇచ్చింది. ఆమె దానికి బదులు అతని నుండి ఏమి ఆశించలేదు. కాని ఆ ముసలతను ఆమెకు దగ్గరిలోని ఒక చెలుకను చూపించాడు. ఒక క్షణం ముందు అక్కడ ఏమి లేని చోట రెండు ఆలుగడ్డలను చూసింది. ఒక చిన్న మాడు ముక్క తను వుంచుకొని మొత్తం రొట్టె తనకు ఇచ్చినందుకు బదులు వాటిని తీసుకొమ్మని అతడు చెప్పాడు. అవి తీసుకొని, కొన్ని పొయ్యిల కట్టెలు తీసుకొని ఇల్లు చేరింది.
మరునాడు ఉదయం ఆమె ఒక అసమాన్యమైన మెరుపుతో లేచింది. ఆమె స్టౌ ప్రక్కన కట్టెల మోపు సూర్యరశ్మిలో చుట్టబడినట్లు చూచింది. ఆమె దానిలోనికి చూసింది. అక్కడ ఆమెకు ఒక్కొక్క ఆలుగడ్డ బంగారంగా మారింది, కనిపించింది.
ఆ పిసినారి భూస్వామి అటు పోవుకుంటూ బెల్‌ కొట్టకుండా ఆ బీదామె ఇంట్లోకి వెళ్ళాడు. ఆ బీదామె జరిగినదంతా దాపురం లేకుండా చెప్పింది. వెంటనే ఆ భూస్వామి గీరల బండి, ఐదు రొట్టెలతో అడవికి వెళ్ళాడు. అక్కడ అతను ముసలతనితో కలిశాడు. అప్పుడు అక్కడ జరిగినదంతా ఏమైందో మీకు తెలిసే ఉంటుంది. ఆ ముసలతను ఈ భూస్వామికి ప్రక్కన ఉన్న చెలుక చూపించాడు. ఆ చెలుకలని ఆలుగడ్డలను భూస్వామి బస్తానిండా నింపుకొని ఇల్లు చేరాడు. తన జొన్నల గదిలో ఆలుగ్డలను పోశాడు. కానీ మరునాడు తను లేచి చూసి బహు చెడ్డ షాక్‌ తిన్నాడు. ఒక్కొక్క ఆలుగడ్డ నుండి డజన్‌ డజన్‌ ఎలుకలు తయారై కొట్టంలో వున్న మొత్తం జొన్నలను తినేశాయి. అతనికి బంగారం రాలేదు, ఉన్న జొన్నలు ఎలుకల పాలయినాయి. అందుకే అంటారు, అతి ఆశ కొంపకు చేటు అని.

January 29, 2025 0 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
బాల‌సాహిత్యం

కష్టజీవి

by ఒద్దిరాజు మురళీధరంరావు January 29, 2025
written by ఒద్దిరాజు మురళీధరంరావు

ఎర్నీ అనబడే ఒక బాలుడు పరిశోధన కథలు (డిటెక్టివ్‌ స్టోరీలు) చదవడం ఇష్టపడేవాడు. కాని మీరు అతను డిటెక్టివ్‌ కావాలని ఊహిస్తున్నారా? ఆ అవకాశం లేదు. అతను ఒక దొంగ కావాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. ప్రపంచంలో ఇది తప్ప అతడిని వేరే ఏ వృత్తి ఆకర్షించలేదు. ఆయన ఎదిగిన వెంటనే ఒక పయతాప ముఖానికి పెట్టుకొని, జేబులో ఒక బొమ్మ పిస్టల్‌ దూర్చుకొని ఒక బ్యాంకుని దోచుకుందామని బయలు దేరాడు. ఒక బ్యాంక్‌ లోకి వెళ్ళి క్లర్కును నత్తి వలన హ, హ, హాండ్స్‌ అప్‌ అని అరిచాడు, పిస్టల్‌ చూసిస్తూ. కానీ వెంటనే అలారం మోగటం మొదలయింది.
ఎర్నీ ఏం జరుగుతున్నదో తెలుసుకోక ముందే, పోలీసులు అతడిని అరెస్టు చేశారు. బ్యాంకు దోపిడీ ప్రయత్నం చేసినందుకు జైల్లో వేశారు. వాస్తవంగా బ్యాంక్‌ దోయడం తన వంటి అనుభవం లేనివాడు మొదలుపెట్టడం కష్ట కార్యమే. నేను చాలా సామాన్యమైన ప్రయత్నాలే చేయాలి అనుకున్నాడు కాబట్టి ఆయన జైలు నుండి విడుదల అయినాక ఒక పెద్ద షాపు బంగ్లా కిటికీ పగులగొట్టి లోనికి దూరాడు. అక్కడ అతనికి ఏది  చేతికందితే అది తన బస్తాలో వేసుకున్నాడు. కానీ అతను కిటికీ గుండా బయటకు వెళుతున్నపుడు పట్టుబడి రెండవసారి జైలులో వేయబడినాడు. అక్కడ విడుదలయ్యాక ఒక ఖాళీ ఇంట్లోకి దూరాడు. అక్కడ అతను బీరువాలు వగైరా వెతికాడు, కాని అక్కడ ఏమీ దొరకలేదు.
కానీ దారిలో దొంగల ముఠాకు పట్టుబడి బాగా దెబ్బలు తిన్నాడు. తను తెచ్చుకున్నది కూడా వాళ్ళు తీసేసుకున్నారు. కారణం ఆ ఇల్లు వాళ్ళ ప్రాంతం.
ఎప్పటివలనే నేర పరిశోధకులు తన వేలి ముద్రలు ఖాళీ ఇంట్లో బీరువాలపై ఏర్పడిన వాటిని గమనించి మరల జైల్లో వేయబడ్డాడు.
ఎప్పుడూ ఇదే తంతుగా జరుగుతున్నందుకు జైలుశిక్ష ఎక్కువ కాలం పడుతుండేది.
చివరకు దొంగతనాల కన్నా వేరే మంచి వృత్తులు ఉంటాయని గ్రహించి, స్థానిక జంతు ప్రదర్శన శాలలో ధృవ ప్రాంత ఎలుగుబంట్లకు మేత వేసే ఉద్యోగం సంపాదించాడు. అప్పుడప్పుడు వాటికి తను నేరాలు చేస్తున్నపుడు జరిగిన విషయాలు చెప్పేవాడు.
దొంగతనాలు చేయడం కన్నా, చిన్న ఉద్యోగమే మేలు అనుకున్నాడు, కష్టమైనా.

January 29, 2025 0 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
వ్యాసాలు

యూని”వర్సిటీ’ లైఫ్…

by Sushma Merugu January 29, 2025
written by Sushma Merugu

ఇదొక గోప్ప అనుభవం…మధురమైన అనుభూతి…!!
గమ్యం ఏటో తెలియకుండా మొదలైంది నా పయనం. ఈ జీవితపు రైలు చక్రాలు ఎటు నడిస్తే అటే ఇక!!
మాదొక చిన్న పల్లెటూరు…ఏకైక కూతర్ని కాదు గానీ..కనిష్ఠ పుత్రికను నేను!
మా ఊరికి ఓ మూడు మైళ్ల దూరంలో పదవతరగతి వరకు చదివాను… జిహ్వకో రుచి పుర్రెకో బుద్ధి అన్నట్లు…ఓకే బెంచీ లో కూర్చున్న వాళ్ళం కూడా తరువాత ఒకే కోర్సులు చదవలేదు. ఎవరి అభిరుచిని బట్టి మార్గాన్ని ఎంపికచేసుకున్నాం….
మరో ఇరవై మైళ్ల దూరంలో గురుకుల కళాశాలలొ నా ప్రీ డిగ్రీ పూర్తిచేసాను. మరో యాభై మైళ్లలో డిగ్రీ కుడా పూర్తయింది.ఇప్పుడే మొదలైంది అసలైన ఘట్టం….ఇప్పుడే తీసుకోవాలి అతి కీలకమైన నిర్ణయం… జీవిత గమనాన్ని నిర్దేశించే మలుపు ఇది…
“కష్టే ఫలి’.. అనుకున్నట్లు గానే నేను అనుకున్న విశ్వవిద్యాలయం లోనే నాకు సీటు వచింది. అక్కడ చదుకోవాలనేది నా అభిలాష!!
ఇదొక గమ్మత్తైన ప్రపంచం..నిజమే ఇదొక వింత ప్రపంచమే… బయటి టైమూ….మనుషులు ఆచారాలు..అలవాట్లు అన్నీ వేరే….
మెదటి రోజు కాలేజీ కి వెళ్ళేటప్పుడు..’ జుట్టుకి నూనే రాసుకుని వెళతావా..?? అన్న నా సహచరిని మాటలు వెరైటీ గా అనిపించాయి నాకు…. ఈ కాస్త శ్రద్ధ లేకపోతే ఉన్న చీపురుకట్ట కాస్త కొత్తిమీర కాట్టైనా ఆశశ్చర్యం లేేదు..!!
స్వదేశీయులకన్నా విదేశీయులతోనే నిండిపొయింది క్యాంపస్. కొత్తదనం వాతావరణం మనుషుల్లోనే కాదు…భోజనం లో కూడా… చప్పటి మెతుకుల పప్పు, చిన్నరొట్టే,కూరగాయ తొక్కు,చారు ,పెరుగు…… కంచం ఎంత నిండుగా ఉన్నా నా కడుపుని మాత్రం నింపలేకపోయాయి…
నేనో చిన్నపాటి భక్తురాల్ని ప్రతీ శనివారం తలంటుకుని,కాళ్ళకి పసుపు రాసుకుని కుంకుమ పెట్టుకుని పోతే…తదేకమైన చూపులు…మా స్నేహితుల కాంప్లిమెంట్లు..కామెంట్లు…
మనం ఉండే చోటు మారినా…మనం మన సాంప్రదాయాలు…అలవాట్లు మారవు కదా మరి!!
ఒక్కోసారి గడవమన్నా గడవని కాలం ఇక్కడ చక్రాలేసుకుని మరీ పరిగెడుతుంది…రోజు కాలేజీకి వెళ్ళటం రావటం ఇరవైనాల్గు గంటలు సెకన్లలాగ గడిచేవి…ఇక్కడ కాలం మనుషులు రెండూ ఫాస్టే…!!
కొత్త విద్యార్థులకు టీ పార్టీ కహానిలు..కబుర్లు..ఆటపాటలతో స్వాగతం పలికారు మా సీనియర్లు…ఆ కార్యక్రమంలో వర్షం కూడా మాతో పాల్గొంది.
మళ్ళీ పక్షం రోజులకే ఫ్రెషర్స్ పార్టీ…ఆ చల్లటి సాయంత్రాన..లైట్ల వెలుగులు…తారాలు..
బాగానే తయారయి వెళ్ళాం…
వారి కళలతోఅందర్ని ఆశ్చర్యగొలిపారు…ఒక్కొక్కరు ఒక జాతిరత్నమే…!!
ఆరోజు సందడి గురించి చర్చించుకునే లోపే..సెమిస్టర్ వచ్చేసింది… వారం రోజులల్లోనే ప్రశ్నాపత్రాలు గాల్లో ఎగిరాయి.
ఏమాటకామేటె చెప్పాలి..స్నేహం ఎక్కడైనా తీయని ఫలమే… రకరకాల పండ్లరసం లాంటిది ఆరోగ్యమూ..ఆనందమూ..!
మా మిత్రులగురించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే…
‘కెంపులు…రత్నాలు…పగడాలు..ముత్యాలు అన్ని కలగలసిన హారం” అలా ఉంటాం మేమంతా…
నాకూ…నలుగురు ఆణిముత్యాలు దొరికారు…మా కాలక్షేపంలో సమయం రన్నింగ్ రేస్ పెట్టినట్లు పరిగెడుతుంది… ప్రతీ ఒక్కరి జీవితంలో ఎల్లప్పుడూ గుర్తుండిపోయే కొన్ని గోల్డెన్ డేస్ ఉంటాయి..అవి కాలేజీ రోజులనటం లో సందేహం లేదు…
ఏదేమైనా…కొన్ని రోజుల తరువాత ఈ అనుభూతుల గురించి…అవి కష్టాలైనా..ఇష్టాలైనా..కలహమైనా..స్నేహమైనా…ప్రేమైనా..ఈ జ్ఞాపకాలన్నింటిని
తమవైన అనుభవాలను నెమరవెస్కుంటూ అనాల్సిందే…” ఆరోజులూ…మళ్ళీ రావూ…ఈరోజుల్లా కానేకావు!..అంతే లేని ఆనందాలు…
వెంటే వస్తే అంతే చాలు..!!!

January 29, 2025 0 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
వ్యాసాలు

పడుగు జీవన కదంబం

by Dr. chitikena Kirankumar November 30, 2024
written by Dr. chitikena Kirankumar

నమ్ముకున్న వృత్తిపై మమకారంతో బతుకు జీవన బాటలో నిత్యం శ్రమిస్తున్న నేతన్నల జీవిత చిత్రంలోకి తొంగి చూస్తే మరెన్నో కథనాలు కనిపిస్తాయి. సిరిసిల్ల వస్త్ర పరిశ్రమ కథనాన్ని ఒకసారి మనం తెలుసుకుందాం…

సిరిసిల్ల అంటేనే తెలంగాణలో అతిపెద్ద వస్త్ర పరిశ్రమకు కేంద్రంగా ఎంతో ప్రత్యేకమైనది. వేల సంఖ్యలో కార్మికులు మరమగ్గాలపై వస్త్ర ఉత్పత్తి సాగిస్తారు. ఇక్కడ చేనేత మగ్గాలపై ఒకప్పుడు వస్త్ర పరిశ్రమ కుటీర పరిశ్రమతో అనేక ఉత్పత్తులు చేస్తూ కాలానుగుణంగా మరమగ్గాలుగా ఇంగ్లీష్ లూంలు సురూ, గపూర్, రమేష్, మేకర్లు, కండెలు చుట్టే మిషన్లు, సైజింగ్లు, వార్పింగ్ మిషన్లు, ట్విస్టింగ్ మిషన్ లు, రేపర్ లూంలు, ఇలా ఆటోమేటిక్ మర మగ్గాలు అనేక రకాలుగా వారి వారి ఉత్పత్తులకు అనుగుణంగా నిర్మించుకుని యజమానులు, ఆసాములు, కార్మికులుగా మూడు తరహాలుగా విభజింపబడి వస్రోత్పత్తి ఏళ్లుగా కొనసాగుతుంది. ఇలా ఉత్పత్తి అయిన వస్త్రాలను సిరిసిల్లలో డయింగ్ వ్యవస్థ అంటే ఉత్పత్తి అయిన కాటన్ గుడ్డ అద్దకంతో కేస్మేట్, పాప్లిన్ వస్త్రాలుగా తయారు చేయబడి ఆర్డర్ పై పెట్టికోట్స్, సారీస్, బ్లౌజ్ పీస్ లు పలు గార్మెంట్లుగా సరఫరా చేస్తూ వస్రోత్పత్తిదారులు నేరుగా అమ్మకం దారులుగా వివిధ అనేక రాష్ట్రాలతో వ్యాపార సంబంధాలు కుదుర్చుకొని అమ్మకాలు జరుపుతున్న నేపథ్యం ఒక కోణం అయితే, అందులో పాలిస్టర్ వస్త్రాన్ని తయారు చేయడం మరో విభాగం అని చెప్పవచ్చు. పాలిస్టర్ గుడ్డను తయారు విషయంలో బోస్ కి, లైనింగ్, షూటింగ్, షర్టింగ్ , సారీస్ గ్రే ఇలా పలు రకాలుగా తయారు చేసి హైదరాబాద్ ఏజెంట్ల ద్వారా, యజమానులకు అమ్మి దానిని ప్రాసెసింగ్ తో ఫినిషింగ్గా సిల్క్ మిల్లుల ద్వారా ఏర్పడి అనేక హోల్సేల్, రిటైల్ దుకాణాలకు సప్లై జరిగుతున్నాయి. కాటన్ వ్యవస్థ, పాలిస్టర్ వ్యవస్థ రెండు విభాగాలుగా సిరిసిల్ల మరమగ్గాల వస్త్ర పరిశ్రమలో వేల సంఖ్యలో కార్మికులు, వందల సంఖ్యలో ఆసాములు, యజమానులు ఉత్పత్తి రంగంలో మనుగడ కొనసాగుతున్న క్రమంలో ఒకవైపు ఉపాధి, మరోవైపు నైపుణ్యం, కళాత్మకత వివిధ రకాలుగా అంతర్లీనంగా ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకొని అనేక ఆటుపోట్లను ఎదుర్కొన్నది. అందుకు ప్రధాన కారణం ఉత్పత్తిదారుడే అమ్మకందారుడుగా మారి తయారుచేసిన గుడ్డను యజమాని నేరుగా మార్కెట్ సెంటర్లలో కొందరు నేరుగా, మరికొందరు ఏజెంట్ల ద్వారా అమ్మకాలు జరిపిన తరుణంలో అక్కడి మార్కెట్ పరిస్థితుల యొక్క ప్రభావం పోటీగా దేశంలోనే అతిపెద్ద ఉత్పత్తి కేంద్రాలుగా పేరుగాంచిన తిరుపూర్, సూరత్, అహ్మదాబాద్, సోలాపూర్ లతో పోటీకి ధీటుగా నిలిచే ప్రయత్నాలు సిరిసిల్ల వస్త్ర యజమానుల వస్త్ర ఉత్పత్తులు అంతగా నిలువలేకపోయాయి. దానికి ప్రధాన కారణం ఏదేని ఒక వస్త్ర పరిశ్రమకు కావలసినటువంటి రవాణా మార్గాలైన ప్రధాన రైల్వే మార్గాలు , అతిపెద్ద అంగడి మార్కెట్లు చేరువలో లేక పెద్ద మొత్తంలో భారాన్ని. మోస్తున్నది. దిగుమతిగా తయారు చేసే విషయంలో, ఎగుమతి చేసే విషయంలో కానీ భరించి ప్రధాన పోటీ ఇవ్వలేకపోగా అయినా సిరిసిల్ల ప్రాంతంలో అతిపెద్ద సామాజిక వర్గం పద్మశాలి వర్గం ఉండడం వల్ల వారికి ప్రధాన వృత్తి చేనేత వృత్తి అవ్వడం ఆటుపోట్లు ఎదుర్కొన్న గానీ నమ్మిన వృత్తిని వదలక, మరో కొత్త వృత్తిలో అనుభవం లేక ఒక్కోసారి తీవ్ర విపత్కర పరిస్థితులు అయిన ( మందం)లను ఎదుర్కొన్నది. అప్పుడు నమ్ముకున్న వృత్తితో వారి జీవనం గడపలేక ఆత్మహత్యలు చేసుకోవడం అనేకమందిని దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసింది.
ఆ సమయంలో ప్రభుత్వ నేపథ్యం సిరిసిల్లకు ఎంతైనా అవసరం అని భావించి పలు ఉపాధి పథకాలు కొన్ని ప్రత్యేకమైనవి కార్మికులకు, ఆసాములకు, యజమానులకు ప్రభుత్వాలు కల్పించినవి. తెలంగాణ రాష్ట్రం సిద్ధించక ముందు గతంలో చేనేత కార్మికులు ఉపాధి లేక ఆత్మహత్యలు చేసుకున్న ఆ సమయంలో అప్పటి ప్రభుత్వ అధికారులు గోడలపై “జోట కూసున్నదని ఊరుకోకు, పూట గడుస్తలేదని ఉరి వేసుకోకు ” ఈ అక్షరాలు రాయించిన సందర్భంలో వివిధ ప్రాంతాల నుండి బస్సులలో ప్రయాణిస్తున్న ప్రయాణికులు చూసి ఏమిటి ఈ పరిస్థితి అని చాలా మందిని ఆలోచింపజేసింది. చేనేత కార్మికుల యొక్క ఆత్మహత్యలు జరుగుతున్న సందర్భాన్ని అప్పట్లో గ్రహించిన సినీ నటుడు చిరంజీవి సిరిసిల్లకు విచ్చేసి ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో మీరు ఉన్నారా? నేత కార్మికులను ఉద్దేశించి తన సానుభూతి మాటలు తన ప్రసంగంలో వినిపించాయి. తెలంగాణ ఉద్యమం ఉధృతమైన సమయంలో సిరిసిల్ల ప్రాంత పరిస్థితులలో ప్రధాన సమస్యలు, చేనేత కార్మికుల ఆత్మహత్యలు, మరియు పలు సమస్యలకు పరిష్కార దిశగా ప్రత్యేక రాష్ట్రం ఏర్పడిన తర్వాత తెలంగాణ ప్రభుత్వం “బతుకమ్మ చీరల తయారీ” పథకాన్ని రూపొందించి సిరిసిల్ల వస్త్ర పరిశ్రమలో వెలుగులు నింపే ప్రయత్నం చేయటంలో ప్రధాన భాగం అయింది.

మార్పు దిశగా” బతుకమ్మ చీరల తయారీ పథకం “

దశాబ్దాల నుండి యజమానులు, ఆసాములు, కార్మికులు మూడు విభాగాలుగా సిరిసిల్ల సామాజిక వర్గం లో ప్రధానంగా పద్మశాలి వర్గం ఉత్పత్తిని కొనసాగిస్తున్నది. అయితే సొంత వ్యాపారాలను అనాదిగా కోనసాగిస్తున్న ప్పటికీ అనేక ఆటుపోట్లను ఎదుర్కొన్నది. కానీ బతుకమ్మ చీరల తయారీ పథకం సిరిసిల్ల సమాజంలో మార్పు దిశగా అడుగులు వేసింది. గతంలో ఇతర రాష్ట్రాలలో,ఇతర ప్రాంతాలలో వ్యాపారాలతో తలమునకలుగా ఆటుపోట్లు ఎదుర్కొన్న కష్టాలకు ఇక చరమగీతం పాడి ఒక కొత్త మార్గంలో ప్రభుత్వం అందించే బతుకమ్మ చీరల తయారీ సంవత్సరంలో ఎక్కువ రోజులు పని కల్పించడం ఒక భాగమైతే, ఆర్. వి.ఎం ఆర్డర్లైనా స్కూల్ యూనిఫామ్ లు గుడ్డ తయారు కూడా కొంత భాగమైంది. చేనేతన్నలకు ఉపాధి కోసం ఏర్పాటుచేసిన బతుకమ్మ చీరల తయారీ పథకం అనేక సంస్థలు ఇట్టి ప్రయోగాన్నిఅభినందించడం జరిగింది. పెద్ద మొత్తంలో నేత అనుబంధ సంఘాలలో అనేక మార్పులుగా మ్యాక్స్ సొసైటీలు గా ఏర్పడి ప్రభుత్వ ఆర్డర్లను తయారుచేసి గతంలో కంటే చీరల ఉత్పత్తిపై సిరిసిల్ల నేత కార్మిక వర్గం ఎక్కువగా సుముకత చూపింది. ఇది శాశ్వత పరిష్కార మార్గంగా మారాలని యోచించింది.

నేత కళాత్మకత ఒక ప్రత్యేకం

నేతతో అనేక కళాత్మకాలను సృష్టించిన ఘనత కూడా సిరిసిల్ల వాసులకే దక్కడం ఒక ప్రత్యేకత. అగ్గిపెట్టలో అమర్చేంత చీరను తయారుచేసిన కళాకారులు సిరిసిల్ల లో ఉండడం యావత్ ప్రపంచాన్ని ఆలోచింపజేసింది. సిరిసిల్ల ప్రాంత నేత కళాకారులకు ఒక ప్రత్యేక తర్ఫీదు ఇప్పిస్తే మరిన్ని నూతన ఆవిష్కరణలను చూసే అవకాశాలు మెండుగా ఉన్నాయి.
అనుబంధ సంఘాల ఆవేదన
కాటన్ ప్రభుత్వ చీరలు రావాలి!
కాటన్ పరిశ్రమను కాపాడాలి!!
వస్త్రోత్పత్తికి అనుబంధంగా నిలిచిన సైజింగ్ పరిశ్రమ, అద్దకం పరిశ్రమ ప్రధాన ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంటున్న పలు సమస్యలను ఇటీవల కాటన్ వస్త్ర పరిశ్రమ అనుబంధ సంఘాల ఐక్యవేదిక ఆవేదన వ్యక్తం చేసింది. కళాత్మకత సృజన కలిగిన కార్మికులు పెద్ద సంఖ్యలో సిరిసిల్ల కార్మిక వర్గం ఆధారపడి ఉందని వారికి చేయూత అవసరమని, అందుకు ప్రభుత్వ పథకాలైన ఆర్డర్ల ఆవశ్యకమని తెలుపుతూ ఇటీవల దసరా పండుగ సందర్భంగా కాటన్ ప్రభుత్వ చీరలు రావాలి! కాటన్ పరిశ్రమను కాపాడాలి!! అంటూ ఫ్లెక్సీలతో సిరిసిల్ల లో దసరా పండుగ వాతావరణంలో పట్టణం మొత్తం అనుబంధ సంఘాల ఆవేదనను వ్యక్తం చేయడం గమనించదగ్గ విషయం.
సిరిసిల్లకు ప్రభుత్వ పథకాలే ఆధారం
యార్న్ డిపో ఏర్పాటు మరో మలుపు
సిరిసిల్ల చేనేత వస్త్ర పరిశ్రమ రూపాంతరాలు చెంది మరమగ్గాలపై అనేక కళాకృతులు ఇతర ఉత్పత్తులు తయారుచేసిన దశాబ్దాల చరిత్ర కలిగిన సిరిసిల్ల నేత కార్మికులకు ఉపాధి విషయంలో శాశ్వత పరిష్కారం కోసం ఎదురుచూస్తున్న విషయం అందరికీ తెలుసు మరో . కొత్త కోణంలో నేటి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఆలోచించి వస్త్రోత్పత్తికి అవసరమైన యార్న్ డిపో ఏర్పాటు చేయుటకు నిర్ణయం తీసుకున్న సంగతి సిరిసిల్ల వస్త్ర వ్యాపారులలో మళ్లీ మరో కొత్త కోణంలో నేత ఉత్పత్తులపై ఆశలు చిగురించాయి.
రెక్కాడితే గానే డొక్కాడని జీవితాలను గడుపుతున్న నేత కార్మికులకు గతంలో ఉత్పత్తి, మార్కెట్ మాంద్యం లాంటి అనేక పరిస్థితుల ప్రభావం కార్మికులపై పడగా ఆ పరిస్థితుల మార్పుకై మొదటగా “బతుకమ్మ చీరల తయారీ పథకం ” గత ప్రభుత్వం ప్రవేశపెట్టి కొత్త మార్గంతో సరికొత్త ఆలోచనకు శ్రీకారం చుట్టగా నేడు “యార్న్ డిపో” ద్వారా వస్ట్ర ఉత్పత్తికి ప్రధాన భాగంగా నిలిచే నూలును ప్రభుత్వం అందించే ప్రయత్నం మరో నూతన ఆవిష్కరణకు, మార్పుకు మార్గం చూపుతోందని భావిస్తున్న సిరిసిల్ల చేనేతన్నల ఆశాభావం. పడుగులను నమ్ముకున్న నేతన్నల బతుకు జీవన చిత్రంలో నూతన ఆవిష్కరణలు వారి నుండి వెలువడాలని ఆశిద్దాం.

November 30, 2024 1 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
సంపాదకీయం

యువతరం – younger generation

by Kondapally Neeharini November 30, 2024
written by Kondapally Neeharini

నవంబర్ మయూఖ పత్రిక సంపాదకీయం – డాక్టర్ కొండపల్లి నీహారిణి, మయూఖ ఎడిటర్

నువ్వు ఏదైనా చెబితే నేను మరిచిపోతాను. నువ్వు ఏదైనా నేర్పిస్తే నేను గుర్తు పెట్టుకుంటాను
నువ్వు నన్ను పనిలో భాగం చేస్తే నేను నేర్చుకుంటాను
ఎంత సత్య వచనాలు!! నమ్మకమే నిన్ను నడిపిస్తుంది అంటాం కదా? ఇప్పటి యువతరాన్ని చూస్తే వీటిలో ఏది నమ్ముతున్నారు అర్థం కావడం లేదు ఆలోచించాల్సి వస్తోంది. వాళ్లు వాళ్ల సమయాన్ని కోరుతున్నారు వాళ్ళదైనా సమయాన్ని మాత్రమే కోరుతున్నారు. ఈ సమయాన్ని కప్పిపుచ్చుతున్నదంతా స్వార్థం. స్వార్థం అవసరమే కొంతవరకు కానీ మితిమీరిన స్వార్థం ప్రమాదకరం. ఈ మాట స్వేచ్ఛ అనే పదంతో కూడా జోడించుకోవచ్చు మనం ఇటు స్వేచ్ఛ అటు స్వార్థం రెండూ కలగసి ఇప్పటివరకు సరైన నిర్ణయాలు తీసుకొని ఇవ్వడం లేదు. వాళ్లు వైపు మొత్తుకుంటున్నారు మాకు మా కుటుంబం అంటే ఇష్టం అమ్మ నాన్న అంటే ఇష్టం అని. తల్లిదండ్రులు వాళ్లకు టైం ను కేటాయించడం లేదు టైం స్పెండ్ చేయడం లేదు మాతోని అంటూ కంప్లైంట్స్ కూడా ఇస్తున్నారు.
పైన చెప్పిన రెండు వాస్తవాలే కానీ… స్వేచ్ఛ స్వార్థం రెండూ వాళ్ళ తెలివిని ఆలోచన నిర్వీర్యం చేస్తున్నాయి అన్నది సత్యమే తల్లిదండ్రులు సరైన సమయాన్ని పిల్లల మీద పెట్టలేకపోతున్నారు అనేది సత్యమే. మీ రెండు తప్పవు ఓవైపు బాగా చదువుకోవాలి లేదా గొప్ప ఉద్యోగం చేయాలి లేదా వ్యాపారం చేయాలి డబ్బు పేరు సంపాదించాలి అని ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారు యువత ఒకవైపు. ఇదే యువతకు తల్లిదండ్రులుగా ఉన్న వాళ్లు కూడా డబ్బు సంపాదించాలి అనే కాకుండా ఉద్యోగ ధర్మం కదా కుటుంబాన్ని పోషించాల్సిన బాధ్యత కదా అంటూ జీవితాన్నే పరిగెత్తిస్తున్నారు.
ఓ 20 ఏళ్ల క్రితం వాళ్లు పడ్డ కష్టనష్టాలు తమ సంతానం పడవద్దు అనే ఆలోచనతోనే తమ పిల్లలకు కావలసిన వాటికంటే ఎక్కువ సదుపాయాలను సమకూరుస్తున్నారు. వాళ్ళు అప్పుడు పొదుపుగా ఉన్నారు నోరు కట్టుకొని మరీ బ్రతికారు పైసా పైసా కూడ పెట్టి పిల్లల అవసరాల కోసం ఖర్చుచేసారు.మగ పిల్లాడైతే అందరిలో నా కొడుకు బాగుండాలి…. అని, నాకన్నా బాగుండాలి అని అనుకుంటున్నారు అమ్మాయైతే కొడుకులతో సమానంగా కూతుర్లను పెంచారు.ఆడపిల్లలు బాగా చదువుతున్న ఈ కాలంలో కూతురు ఎందుకు ఉద్యోగం చేయవద్దు తను తన కాళ్ళ మీద తాను నిలబడాలి అంటే ఉద్యోగం చేయాలి అని గట్టిగా నమ్మి అదే బాటలో నడిచేలా చేస్తున్నారు. తప్పదు కదా అస్తిత్వ పోరాటాలలో ప్రథమ స్థానం ఇదే కదా. ఆర్థిక స్వావలంబన అవసరం కాబట్టి ఇక్కడి వరకు బాగానే జరుగుతున్నది కానీ, మరి వీటికి ప్రతిఫలంగా ఇదే సంతానం కుటుంబానికి ఏమిస్తుంది?
సాధించాలనుకున్న గమ్యానికి తమదైన ప్రతిభతో ఒక గోల్ పెట్టుకుని ప్రయత్నిస్తున్న వీళ్ళు ఇళ్లల్లో చిన్న చిన్న పనులు కూడా చేయలేకపోతున్నారు. అసలు పనులు చేయడానికి ఇష్టపడడం లేదు. ఉదాహరణగా చెప్పాలంటే… ఇంట్లో చెత్త డబ్బా తీసుకువెళ్లి చెత్త తీసుకువెళ్లే వాళ్లకు ఇవ్వాలి అనే స్పృహ ఉండడం లేదు. అదేదో మన పని కాదు అన్నట్టే ఉంటున్నారు కానీ ఎంతకని అమ్మ మాత్రమే చేస్తుంది ఎంతకని నాన్న మాత్రమే చేస్తాడు అని ఆలోచన ఉండడం లేదు. వంట ఎలా వస్తుంది టేబుల్ మీదికి అనే ధ్యాస లేని పిల్లలకు చెత్త డబ్బా గురించి ఏం చెప్తాం? అది మరీ పెద్ద విషయం. ఇల్లు శుభ్రంగా పెట్టుకోవాలి. ఇది అందరికీ తెలిసిన విషయమే కానీ చేసేది ఎవరు? పని వాళ్ళని పెట్టుకొని చేయిస్తేనే ఇల్లు శుభ్రం కావడం లేదంటే అట్లాగే ఉంటుంది లేదా అమ్మ చేస్తుంది ఎంతకని? ఎంతకాలం ఈ ఆలోచన విధానంలో మార్పు రాకుండా ఉంటుందో!
వంటలో సాయం చేయడం, ఇల్లు శుభ్రంగా .. నీట్ గా పెట్టడం అందరి పని అనుకోవడం ఇలా… ఇలాంటి చిన్న విషయాలు పట్టించుకోని యువత రేపటి రోజున ఎవరికి ఆదర్శమవుతారు? ఎలా ఆదర్శమవుతారు?
There is no elevator to success you have to take the stairs … ఈ మెట్లు ఏవి అంటే ఇదిగో ఇవే…. చిన్న చిన్న ఆనందాలు దొరుకుతాయి ఇంటి పనుల్లో భాగస్వాములైతే! ఇది నిజం గా నిజం. చక్కని జ్ఞాపకాలు వెంట వస్తాయి. అమ్మా నాన్న ల కష్ట సుఖాల్లో మేం ఉండాలి అని అనుకున్న వాళ్ళు గొప్ప స్థితికి చేరుకుంటారు.
పాపం ఏ తల్లిదండ్రులైనా పిల్లలకు అస్సలు పని నేర్పుకుంటారు. బహుశా విధి విధానాలు వేరుకావచ్చు. అంతేకానీ ఎవరు కూడా వాళ్ళ పిల్లలు సోమరులు అవ్వాలనో దుర్మార్గాలు తొక్కాలనో అనుకోరు.
The greatest gifts we can give our children are the roots of responsibility and the wings of independence అంటాం కదా! స్వేచ్ఛ తో పాటు బాధ్యత లను నేర్పించాలి. పదహారేళ్ళు వచ్చాక కూడా బుద్ధి రాకుంటే ఎట్లా? చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉంటాయి బయటి వాళ్ళు చెప్పేవి…. మీ జీవితం బలి కాకుండా చూసుకోవాలి.

November 30, 2024 2 comments
0 FacebookTwitterPinterestEmail
కథలు

చెదరని స్వప్నం

by Lakshmi Sharma November 30, 2024
written by Lakshmi Sharma

“ ఏయ్ మౌనికా… అబ్బా ఎన్నాళ్ళైందే నిన్ను  చూసి,  ఒక్కదానివే బాబును తీసుకుని వచ్చావు మీ ఆయన  రాలేదేమిటి ? ఓ నాకర్ధమైందిలే   మనిద్దరం  కలిసి  గడపాలని వచ్చావు కదా! సరే రా మంచిపని చేసావు,” అంటూ  మౌనికను చూసిన  సంతోషంలో గడగడా మాట్లాడేసిందిఅవంతిక . అవంతిక  మౌనిక  చిన్నప్పటినుండి  ఒకే స్కూల్ లో చదువుకున్నారు. ఇద్దరికి ఒకరంటే ఒకరికి ప్రాణం  ఈ మధ్యలో ఇద్దరు కలుసుకోలేదు . మౌనిక పెళ్ళిచేసుకుని ఒక బాబుకు తల్లి అయింది. అవంతికకు  తన  మనసుకు సరిపడిన మనిషి తనకు దొరకనందుకు పెళ్ళిచేసుకోకుండా  అలానే ఉండిపోయింది.

“ అవంతిక… నాకో సహాయం చేస్తావా?  కొన్నాళ్ళు  నేను  నీ దగ్గరే ఉందామనుకుంటున్నాను  నీకేం ఇబ్బంది లేదు కదా,” అడిగింది  మౌనిక.

“ మౌనికా… ఏమిటి  నువ్వంటున్నది  నువ్వు  నా దగ్గరుండడమేమిటి, ఏమయిందే నీ ముఖంలో  ఏదో బాధపడుతున్నట్టు  కనిపిస్తుందిఎప్పుడు చలాకీగా  ఉండేదానివిస్కూల్లో

అందరు నిన్ను నవ్వులరాణి  అని పిలిచేవారు, ఏమైందే  నీ నవ్వులేవి ఎందుకంత బాధగా ఉన్నావు  చెప్పు మౌనిక,  నువ్వు  నా దగ్గరుంటానని అడగడమేమిటి  ఇది నీ ఇల్లనుకో,”

అంది  మౌనిక భుజం మీద చెయ్యివేస్తూ.

“ అవంతిక… ఏం  చెప్పమంటావు  నా జీవితం  తలకిందులైన నావలా అయింది, 

ఒడ్డుకు చేరే దారి తెన్ను లేకా  నీ దగ్గరకు వచ్చాను నువ్వు ఏదైనా ఉపాయం చెబుతావేమోనని,” అంది  భారంగా.

“ మౌనికా…  సాకేత్  నువ్వు కలిసి ఉండడం లేదా? సాకేత్  బాగానే ఉన్నాడు కదా!

ఏం జరిగిందో  చెప్పవే నాకు భయంగా ఉంది  నిన్ను చూస్తుంటే ,” కంగారుపడుతూ అడిగింది.

“ ఆయనకేం ఆయన బాగానే ఉంటాడు నమ్మిన నన్ను మోసంచేసాడు, ప్రాణానికి ప్రాణంగా

చూసుకుంటున్నాడనుకున్నాను కానీ  నా వెనక  పెద్ద కుట్రజరుగుతుందని తెలుసుకోలేకపోయానే , బయటపడనంతవరకు అందరు పెద్దమనుషులే  బయటపడినప్పుడే కదా  వాళ్ళెలాంటివారో  తెలిసేది,  తీరా తెలిసాక  అందులోనుండి  బయటపడడం తప్పా ఇంకేం  చెయ్యలేకపోతున్నాను  అవంతిక,”అంటూ  అవంతికను గట్టిగా వాటేసుకొని తన తనివితీరా  ఏడివసాగింది  మౌనిక.

“ ఛ ఛా… ఏమిటిది  మౌనిక  ఏమైందసలు  ఎందుకు ఇంతగా బాధపడుతున్నావో చెప్పు

ఇలారా  కూర్చో,”  కాసేపు ఓదార్చింది .

“ చెబుతానే  నీకు కాకపోతే  నాకున్న ఆత్మీయులు ఎవరు?  నా భర్తనే నన్ను మోసంచేసాడు అవంతిక,  పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్ళి కదా ! ఎలాంటి మోసం ఉండదనుకున్నాను,  పెళ్ళైన ఇన్నేళ్ళలో  తన గతమంతా దాచి నాతో  కాపురం చేసాడు  ఏ మాత్రం అనుమానం రాకుండా,

మా ఇద్దరి మధ్యలో దాపరికాలు  లేవు అనుకున్నాను, కానీ  నా వెనుక  ఆయన చాలా కథ నడుపుతున్నాడని  ఈ మధ్యలోనే తెలిసింది, మా  పెళ్ళికకాముందే ఆయనకొక కొడుకున్నాడు  హాస్టల్ లో పెట్టి చదివిస్తున్నడు, ప్రతి నెల డబ్బులు పంపడమే కాకుండా

తను వెళ్ళి చూసి వస్తాడు ఇంత గుట్టు చప్పుడు కాకుండా  తన పని తాను చేసుకపోతున్నాడు నాకు తెలియనివ్వకుండా ,  అవంతిక  ఇది పచ్చి మోసమా కాదా చెప్పు?  ఏ ఆడదయినా  ఇలాంటివి సహిస్తుందా చెప్పు,  అందుకే  నేను అతని నుండి విడాకులు కోరుతూ  పిటిషన్  పంపించాను,  అందుకే  ఈ కేసు విషయం తేలే వరకు నీ దగ్గరుంటానని వచ్చాను,” అంది .

“ మౌనిక …  నువ్వు తొందరపడుతున్నావేమోనని అనుకుంటున్నాను,  నాకు తెలిసి సాకేత్ అలాంటివాడు కాదు అంటాను, ఎందుకంటే  సాకేత్ నేను రెండుసంవత్సరాలు  ఇంటర్ కలిసే చేసాము,  అసలు ఆడపిల్లలవైపు  కన్నెత్తి  చూసేవాడు కాదు తెలుసా? అలాంటి వాడు  ఇలా చేసాడంటే  నేను నమ్మను,  నువ్వు  ఆవేశంతో  తప్పుడు  నిర్ణయం తీసుకున్నావనిపిస్తుంది,

సాకేత్ ను నిలదీసి అడగలేకపోయావా   ఆ బాబేవరు అని ,” అనునయంగా అడిగింది అవంతిక.

“ పిచ్చి అవంతికా… ఎవరైన  తప్పు చేసి తప్పును ఒప్పుకుంటారా? అదీ అయింది , నిలదీసి

అడిగాను  ఇప్పుడు నేనేం చెప్పలేను అని  దాటేస్తున్నాడు,   తనకు పుట్టిన కొడుకుకాకపోతే దాచవలసిన  అవసరం ఏముంది,  హాస్టల్ లో  తన కొడుకుగానే  పేరు రాసాడు,  నెలనెలా

డబ్బులు  పంపించేది  కూడా తనే అని ఋజువైంది, ఇంకా ఏం కావాలి చెప్పు  ఇంతకంటే నిదర్శనం, పెళ్లికి  ముందే  ఒక బాబున్నాడు  అంటే ? ఆమె కూడా ఎక్కడో ఉండే  ఉంటుంది కదా!  నాకు తెలియనివ్వకుండా  బాబు దగ్గరకు వెళుతున్నట్టే  ఆమె దగ్గరకు కూడా వెళుతున్నాడేమో ఎవరికి తెలుసు,   అవంతిక నా వల్ల కాదు  ఇలాంటి మోసగాడితో కాపురం

చెయ్యడం , నాకు ఖచ్చితంగా  విడాకులు కావలసిందే,” మొండిగా వాదిస్తూ  అంది.

“  మౌనిక  నువ్వు ఆవేశం  తగ్గించుకో  నువ్వున్నట్టుగానే  రేపు కోర్టులో విడాకులు వస్తాయనుకో , అప్పుడు  నువ్వు ఒంటరిగా బతుకగలవా?  ఈ ప్రపంచంలో తోడు నీడలేని ఆడదాని బతుకు ఎలా ఉంటుందో  తెలుసా,”

అవంతిక …   నువ్వు  ఒంటరిగానే బతుకుతున్నావన్న విషయం మరిచిపోతున్నావు,  ఏం నువ్వు బతుకడంలేదా  నేను నీలాగే  బతుకుతాను, అంటే నీ ఉద్ధేశం  మగాడు  ఎన్ని తప్పులుచేసినా  చూసి చూడనట్టు అతనితో కాపురం చెయ్యాలంటావు,” అవంతిక మాటలకు అడ్డువస్తూ  అడిగింది.

“ అదికాదు  మౌనిక … నేను  నీ మంచికోసం  చెబుతున్నాను,  నా జీవితానికి   ఎలాగు   దారితెన్ను లేదు  కనీసం  నీ జీవితం  అయినా బాగుండాలని  కోరుకుంటున్నాను,  మగాడు అన్నాక  ఏదో  తప్పు చెయ్యకుండా  ఉంటాడా?  ఏదో చూసి చూడనట్లుగా సర్దుకుపోవడం

మంచిది  మౌనిక,  రేపు నీ కొడుకు  పెద్దయ్యాక మా నాన్న ఎవరు  అంటే  ఏం  చెబుతావు,

జీవితమంతా ఒంటరిగా గడుపుతావా? లేకపోతే మళ్ళి పెళ్ళి చేసుకుంటావా,”  అడిగింది అవంతిక.

“ అబ్బా … ఏం మాటలు నేర్చావు  అవంతిక,  ఒకప్పుడు  చాలా గొప్పగా  మాట్లాడేదానివి కదా!  ఈ మగాళ్ళ గురించి,  అందుకే కదా  నీకు పెళ్ళి చేసుకోవడం  ఇష్టంలేదని  చెప్పావు,

నమ్మించి గొంతులు కోస్తారని    ఒకరిని  ప్రేమించి  ఇంకొకరితో  కాపురం చేస్తారని, ఈ పెళ్ళిళ్ళ మీద  నమ్మకం లేదని  మనం  డిగ్రీ   చదువుతున్నప్పుడు  లెక్చర్లు  ఇచ్చావే  నువ్వు మరిచిపోయావేమో  నేను  మరిచిపోలేదు, చూడు అవంతిక  నీకు ఇష్టంలేదంటే  నీ దగ్గర ఉండను  ఎక్కడోచోట  ఆశ్రయం దొరక్కపోదు,  కానీ!  ఒక్కమాట  ఆడది  దేన్నైనా  భరిస్తుంది

కానీ, తన కాపురంలో  మరో  ఆడదానికి  చోటుందంటే  ఏ ఆడది సహించదు, తన భర్త తనకే స్వంతం కావాలనుకుంటుందే  తప్పా  పొరపాటున కూడా  సవతిని కోరుకోదు, నన్ను మోసం చేసి    ఒక బిడ్డకు   తండ్రి అయ్యాడంటే,  అది నేను ఎలా భరించుకోవాలో చెప్పు అవంతిక ,”

అంటూ అవంతికను  పట్టుకుని బోరు బోరుమని విలపించింది  మౌనిక.

మౌనికను  చూసి  అవంతిక  తట్టుకోలేకపోయింది.  గట్టిగా గుండెలకదుముకుని  ఊరడించింది. ఇప్పుడేం చెప్పినా  తనను బాధపెట్టినదానను అవుతానే కానీ ! తను వినే పరిస్థితిలో లేదు. కొంచెం కుదుటపడ్డాక  సర్ది చెప్పాలి  ఎలాగైనా  సాకేత్  మౌనికలను విడిపోకుండా  చూడాలి అనుకుంది.

“  హయ్ సాకేత్  బాగున్నావా?  ఏంటి నన్ను గుర్తుపట్టలేదా   నేనండి బాబు  అవంతికను,

మనం  ఇంటర్  లో ఒకే కాలేజిలో చదువుకున్నాము  గుర్తుకు వచ్చిందా? పోని ఒకటి చెప్పనా “  ఏయ్ సాకేత్  ఎంతందంగా ఉన్నావో తెలుసా  నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానోచ్”

అంటూ గట్టిగా  కాలేజి గదిలో చెప్పాను అందరిముందు, నువ్వు బిత్తరపోయి  నన్ను కొట్టడానికి  చెయ్యిలేపావు  నీకు దొరకకుండా  గదంతా తిప్పించాను, చివరకు మన స్నేహితులంతా నీ దగ్గరకు వచ్చి, పాపం నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానని అంటుంది కదా! నువ్వు

ఓకే  చెప్పాలి లేదంటే మేమందరం బాయికాట్ చేస్తాము అని   నిన్ను బెదిరించారు, అప్పుడు నువ్వు  ఏం చెయ్యాలో అర్ధంకాక  నాకు  ఓకే చెప్పావు, ఎప్రిల్ పూల్ అంటూ నిన్ను అందరం ఆటపట్టించాముగుర్తుకొచ్చిందా,” అంటూ  సాకేత్ చెవి మెలిపెట్టింది అవంతిక.

“ ఏయ్ నువ్వా… ఏంటి మహాతల్లి  ఇన్నాళ్ళు ఎక్కడ మాయమైపోయావు, ఏంటి మళ్ళి

నా కొంపమీదకు  ఏమైనా ఉపద్రవం తెచ్చావా,” తన చెవిని వదిలించుకుంటూ దూరం జరిగి అడిగాడు సాకేత్ .

“ ఆహా  అదే పని మాకు  … నువ్వు కూరుకపోయిన  ఉపద్రవం కంటే  నేను చేసింది పెద్దదా

చెప్పు? ఏంటి  సంగతులు  సాకేత్   నేను  విన్నది  నిజమేనా? నువ్వు నీ భార్య అదే నా స్నేహితురాలు  మౌనిక  విడిపోతున్నారని  విన్నాను,  అసలేం జరిగింది   ఆ బాబేవరు

మౌనికకు  తెలియకుండా  నువ్వు  ఇలా చెయ్యడం ఏం బాగాలేదు సాకేత్ , అసలు నువ్వేంటి ఆడపిల్లలవైపు కన్నెత్తి చూసేవాడివి కాదు, అలాంటి నువ్వు   బంగారంలాంటి  భార్య ఉండగా

ఇంకొకరితో  జీవితం పంచుకున్నావంటే  నేను నమ్మలేకపోతున్నాను,” ఆశ్చర్యంతో అడిగింది  అవంతిక పాత స్నేహితుడన్న చనువుతో.

“ ఓహో  నీకంతా తెలిసిపోయిందన్నమాట… అంటే  మౌనిక  నీ దగ్గరకు వచ్చిందా, వాళ్ళ అమ్మానాన్నల  వద్దకు పోయిందనుకున్నాను,  అవంతిక…  ఇంతవరకు  వచ్చాక  నేను నిజం దాచి  ప్రయోజనంలేదు,  మౌనికకు  నిజం  చెపితే   వినే  పరిస్థితుల్లో లేదు  నా మీద చాలా కోపంగా  ఉంది,  నేను చెప్పేది  నువ్వన్నా జాగ్రత్తగా  విని  మౌనిక  మనసుకు తగిలిన

గాయాన్ని  మానేలా చెయ్యి,  మా జీవితం పూలనావలా  సాగిపోతుందనుకున్న సమయంలో

తుపాను చెలరేగింది,” అంటూ శూన్యంలోకి చూస్తూ అన్నాడు  సాకేత్ .

“ సాకేత్ … అంటే  నువ్వు  తప్పుచేసానని  ఒప్పుకుంటున్నావా? మౌనిక గురించి  ఆలోచించలేదా  నువ్వు,  మౌనిక  నీకేం తక్కువచేసిందని ఇలాంటి పని చేసావు, నువ్వేదో

అపర శ్రీరామచంద్రుడిలా   నేను ఎంతగా ప్రయత్నం చేసినా  నన్ను ఆమడ దూరంలో పెట్టావు, మరీ  ఇప్పుడేమో  ఉన్న భార్య సరిపోదన్నట్టు  చాటుమాటుగా  వ్యవహారం నడిపించి  దొరికిపోయావు,” అంది  దెప్పిపొడుపుగా .

“ అబ్బా  అవంతిక  కాసేపు   నీ సోది ఆపుతావా… “తమ్మళి తన చప్పుడే  తప్పా ఎదిటివాళ్ళది  వినడు”  అన్నట్టు  నేను  జరిగింది చెబుతాను  అంటున్నాను కదా! నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు  నువ్వు  కథలు అల్లుకోవడమేనా,” అవంతికను గట్టిగా పిలుస్తూ అన్నాడు.

గప్ చుప్ అయింది  అవంతిక.

“ చూడు అవంతిక … మీరందరు అనుకున్నట్టుగా  నేను  మౌనికకు  అన్యాయం చెయ్యలేదు,

హాస్టల్ లో పెరుగుతున్న బాబు  నా స్నేహితుడి  కొడుకు, వాళ్ళిద్దరు  ప్రేమించి పెళ్ళిచేసుకున్నారు   వాళ్ళ ప్రేమను  పెద్దలు అంగీకరించలేదు , పైగా  వాళ్ళ కులమునుండి వాళ్ళను  బహిష్కరించారు, చేసేది  లేక   ఆర్య సమాజంలో  స్నేహితుల సమక్షంలో  పెళ్ళిచేసుకున్నారు,  వాళ్ళ అదృష్టమో  దురదృష్టమో  తెలియదు కానీ!  సంవత్సరంలోపే పండంటి  బాబుకు జన్మనిచ్చింది ఆమె,  ఎవ్వరు దగ్గరకు తీయకపోయినా  బాబుతోటిదే  లోకం  అనుకున్నారు, బాబుకు రెండోయేడు  వెళ్ళి మూడో సంవత్సరంలో  అడుగుపెడుతున్నాడు , ఈసారి పుట్టినరోజు  ఘనంగా చెయ్యాలని   అది కూడా  “శాంతి అనాథ శరణాలయంలో” మమ్మల్నందరిని  కూడా పిలిచాడు, అలా అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకుని

వెళుతుండగా  ఘోరంగా  కారును  లారి  గుద్దేసింది,  వెనుకనే  మా కారు ఉంది  వెంటనే  కారు దిగి వాడిని రక్షించాలనుకున్నాము, కానీ  వాడు  అప్పటికే ప్రాణాలు కోల్పోయాడు

ఆమె  ప్రాణాలతో కొట్టుమిట్టాడుతుంది, పసివాడు  భయంకరంగా  రోదిస్తున్నాడు దెబ్బలు

గట్టిగా తగిలినట్టున్నాయి,  అమాంతంగా  బాబును ఎత్తుకున్నాను  ఒళ్ళంతా రక్తంతో తడిసిపోయాడు,  కొన ఊపిరితో  ఉన్న ఆమె  నన్ను దగ్గరకు రమ్మని సైగచేసింది బాబుతో

పాటుగా వెళ్ళాను,  “ ఏమండి  నా కొడుకును  మీ కొడుకుగా  చూసుకొండి, వాడిని  ఎవ్వరికి ఇవ్వనని నాకు  మాటివ్వండి , వాడిని అనాథను  చేసి  పోతున్నాము  ఇక నుండి వాడికి తల్లి తండ్రి అన్నీ మీరే, లోకానికి  వాడు మీ కొడుకుగానే  తెలియచేయండి,” అంటూ ఆమె కన్నుమూసింది,” చెప్పడం ఆపి  కళ్ళు  తుడుచుకున్నాడు సాకేత్ .

“ సాకేత్ … నువ్వు చెబుతుంటే  నాకే  కన్నీళ్లు  ఆగడంలేదు, ప్రత్యక్షంగా  చూసిన నీకు

ఎంత బాధగా  ఉంటుందో  నేనర్థంచేసుకోగలను,” అంది అతనిని ఓదారుస్తూ.

“ అవంతిక… నిజంగా  ఆ సమయంలో  నేనేం చేస్తున్నానో  నాకు  తెలియడంలేదు, అప్పటికే నాకు  మౌనికకు పెళ్ళై  ఆరునెలలు కావస్తుంది,  వాళ్ళవాళ్ళకు తెలియచేద్దామంటే  ఎవ్వరి దగ్గర  వాళ్ళ ఫోన్ నెంబర్లు లేవు,  ఇక  మేమంతా కలిసి  వాళ్ళకు అన్ని కార్యక్రమాలు జరిపించాము,  మా స్నేహితులంతా  బాబును నన్ను  వదిలేసి ఎవరి దారిన వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు, అప్పుడు  నాకు  ఆ బాబును  ఏం  చెయ్యాలి  ఇంటికి తీసుకవెళదామంటే

మౌనిక  కడుపుతో ఉన్న మనిషి, ఎలా  అర్థం చేసుకుంటుందో ఏమో తనను ఇబ్బంది పెట్టడడం ఇష్టంలేక,  నా స్నేహితుడు  ఏ శరణాలయం కోసం వచ్చాడో  అందులోనే  ఆ బాబును  ఉంచి , తనకవసరమైన  డబ్బులు   వాడి బాగోగులు  తండ్రిగా  నా బాధ్యతని

వాళ్ళకు  చెప్పి వచ్చాను , అదిగో అప్పటినుండి  మౌనికకు  తెలియనివ్వకుండా  చూసుకున్నాను, ఎలా  తెలిసిందో  ఏమిటోగానీ  నేనంత  చెప్పినా తను  నా మాట

వినిపించుకునేలా  లేదు, ముందే తొందరెక్కువ తనకు  ఆ కోపంతో  నన్ను నానా మాటలని

బాబును తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది,  పోనిలే  కొంచెం  కోపం తగ్గాకా  నేనే వెళ్ళి తీసుకుని వద్దామనుకున్నాను,” తన మనసులో పడుతున్న ఆవేదనంతా  చెప్పాడు.

“ నాకు  తెలుసు సాకేత్ … నువ్వెటువంటివాడివో,  మౌనికకు అదే  చెప్పాను నువ్వు అలాంటి వాడివి  కాదని, నాపైన  కూడా  గట్టిగా  అరిచింది  ఇక  తనతో  మాటలనవసరం అనిపించి  నీ దగ్గరకు  వస్తే కానీ  నిజమేమిటో  తెలుసుకుందామని  వచ్చాను,  సాకేత్  నువ్వేం  దిగులుపడకు  నేను  మౌనికను  తీసుకుని  వస్తాను,” అంటూ  వెళ్ళిపోయింది .

“ అవంతిక … ఎక్కడకు  వెళ్ళావు  నా మీద  కోపం వచ్చిందా  ఉదయం  నీ మీదకు

గట్టిగా అరిచానని, ఏం చెయ్యను చెప్పు ? మా అమ్మ వాళ్ళ దగ్గరకు వెళ్ళకుండా… ప్రాణస్నేహితురాలవని  నీ దగ్గరకు వచ్చాను, ఆపదలో నన్ను ఆదుకుంటావని  వస్తే నువ్వు నాదే తప్పన్నట్టుగా  మాట్లాడేసరికి కోపం వచ్చింది,”  అంది  మౌనిక.

“ మౌనిక… నిన్ను చూస్తుంటే  ఒకపక్క జాలివేస్తుంది, మరోపక్క  ఈర్ష్య గా ఉంది తెలుసా,”

అడిగింది అవంతిక .

“ ఊహు  … నా జీవితం ఇలా అయినందుకు జాలిపడుతున్నావు  సరే , మరీ  నామీద  ఈర్ష్య

ఎందుకో అర్థంకాలేదు  అవంతిక,”  ఆశ్చర్యపోతూ అంది.

“ ఎందుకంటే    ప్రతీది  భూతద్దంలో  చూసే అలవాటు నీకు  చిన్నప్పటినుండి  ఉంది,

అసలు  విషయం తెలుసుకోకుండా  తొందరపడి  జీవితాన్ని  ముక్కలు చేసుకుంటే  నష్టపోయేది  నువ్వే,  ఆవేశం ఎన్ని అనర్థాలకు  దారి తీస్తుందో  ఇప్పుడు తెలియదు,

జీవితం  చేజారిపోయిన తరువాత  ఎంత బాధపడినా  తిరిగి దొరకదు, నువ్వు  కొంచెం ఓపికగా  సాకేత్  చెప్పేది  విని  ఉంటే  ఇలా  నా దగ్గరకు వచ్చేదానివి కాదు,” అంటూ సాకేత్

చెప్పినదంతా చెప్పింది  అవంతిక.  అంతా విన్న మౌనికకుదుఃఖం ఆగడంలేదు.

ఎంత పొరబాటు చేసాను  సాకేత్   మనసు గాయపరిచాను. నేను ఒక్క క్షణం  తను చెప్పేది వినకపోవడం  నా తొందరపాటు.  సాకేత్  నా కోసం  రాక ముందే  నేను  వెళ్ళి  నన్ను క్షమించమని అడగాలి  అనుకుంది మనసులో.

“ అవంతిక …  నేను తప్పుచేసాను   ఇప్పుడే వెళ్ళి  సాకేత్ ను తప్పయిందని  చెబుతాను,

నువ్వు  చేసిన సహాయానికి  చాలా చాలా కృతజ్ఞతలు  నువ్వే గనుక  సాకేత్ తో మాట్లడకపోయినట్టయితే , మా మధ్యలో   చాలా  అగాధం  ఏర్పడేది  నేను నీ దగ్గరకు రావడం   మంచిదైంది,” అంటూ  అవంతిక  రెండు చేతులు పట్టుకుని  ఆనందంతో కళ్ళకద్దుకుంది  మౌనిక.

“ సరే  నువ్వన్నట్టుగానే  మీ ఆయన దగ్గరకు వెళుదువుగాని, కాకపోతే  రేపు మనం ఒక దగ్గరకు వెళ్ళి  అటునుండి అటే వెళ్ళపోదువుగానీ,  ఈ ఒక్కపూటకు  మీ ఆయనేం కరిగిపోడులే  రేపు జాగ్రత్తగా మీ ఆయనకు అప్పచెబుతాను, ఈ రాత్రంతా మీ ఆయన గురించి కమ్మటి కలలు కంటూ ప్రశాంతంగా నిద్రపో,” అంది పరిహాసమాడుతూ.

“ కానీ … పాపం ఆయన  ఎంత బాధపడుతున్నారో  నా గురించి,” అంది పరధ్యానంగా.

“ అబ్బో … ఇప్పుడు మీ ఆయన గురించి ఆలోచిస్తున్నావు, మరి ఇంతకు ముందు వరకు మీ ఆయన గుర్తుకు రాలేదా, నేను చెప్పానా మీ ఆయన  చాలా బుద్ధిమంతుడని, ఎంత మంది ఆడవాళ్ళు వల విసిరినా  చెదరని   మనసు మీ ఆయనది,  నీకు తెలుసా మౌనిక  మీ ఆయనకోసం  నేను పెళ్ళి చేసుకోకుండా ఉండిపోయానని, నా మొదటి  ప్రేమికుడు మీ ఆయనే,  కాకపోతే  నాది  ఒకవైపు నుండే ప్రేమ, అతనిని ఎంత ప్రయత్నం చేసినా అతన్ని గెలుచుకోలేకపోయానంటే  నువ్వు నమ్ముతావా?  అందుకే  ఇప్పటివరకు  నాకు  సాకేత్ వంటి  మనిషి  దొరకలేదు,  నేను నా మనసు ఎప్పుడో అతనికి అంకితమైంది  ఇప్పుడు నాకు ఇంకేది అవసరంలేదు మౌనిక,”  చెబుతూ నిద్రలోకి జారిపోయింది అవంతిక.

మౌనిక  వింటుదనుకుని  మొత్తం చెప్పాననుకున్నది కానీ , మౌనికకు  అలసిన మనసు తొందరగానే నిద్రపోయింది  అవంతిక చెప్పేది వినకుండానే.

“ అవంతిక … ఇదేంటి  ఇక్కడకు  తీసుకవచ్చావు,   ఇది ఆ బాబు ఉన్న  అనాథశరణాలయం  కదా! ఇక్కడికెందుకు  వచ్చాము,” ఆశ్చర్యంతో అడిగింది.

“ కాస్త ఓపికపట్టు  తల్లి అటువైపు చూడు,” అంది  వేలు చూపెడుతూ.

 ఆశ్చర్యంతో పాటు ఆనందమేసింది  గబగబా పరుగెత్తింది అటుగా వస్తున్న సాకేత్ ను చూసి.

తండ్రిని చూడగానే  మౌనిక  చేతిలో  ఉన్న బాబు  నవ్వుతూ  “నాన్న “ అంటూ ముద్దుగా పిలిచాడు.

“ ఏమండీ… మౌనిక…,” అంటూ  ఇద్దరూ ఒకేసారి పిలుచుకున్నారు. బాబును చేతిలోకి తీసుకున్నాడు  సాకేత్. మౌనికను దగ్గరకు తీసుకుంటూ “ మౌనిక … నా మీద కోపం పోయినట్టేనా,” నవ్వుతూ అడిగాడు . అదేంటి నేనింకా  తనకు చెప్పనేలేదు ఎలా తెలిసింది అనుకుంటూ  అవంతిక వైపు చూసింది. కళ్ళతోనే సైగ చేసింది  నేను చెప్పాను అని .

లత లాగా అతన్ని అల్లుకుపోయింది  మౌనిక .  “ మౌనిక  … ఇది మీ ఇల్లు కాదు కాస్త వదిలిపెట్టు  మీ ఆయనను అంది,” నవ్వుతూ అవంతిక. సిగ్గపడుతూ దూరంజరిగింది మౌనిక.

“ అవంతికా … ఇదిగో  ఈ బాబుకు  ఇక నుండి    తల్లి తండ్రి అన్ని నువ్వే, నీ కొడుకుగా వాడికి ఏ కష్టం రాకుండా  చూసుకునే  బాధ్యత నీది, అంతేకాదు  ఈ బాబు  విషయంలో

మన మధ్య  ఎలాంటి రాకపోకలు  ఉండకూడదు,  ఎందుకంటే  మీ ఆడవాళ్ళు ఎప్పుడు

ఎలా మారిపోతారో   మౌనికను చూసాక అర్థమైంది,  నువ్వు అడిగావు కాబట్టి  ఈ బాబు సంరక్షణ నీకు  అప్పచెబుతున్నాను, ఇప్పటికి  ఈ బాబు  అదృష్టవంతుడని అనుకుంటున్నాను ,” అంటూ బాబుకు సంబంధించిన  సర్టిఫికెట్లన్ని  అవంతికకు అప్పచెప్పాడు . సంతోషంతో బాబును దగ్గరకు తీసుకుని ముద్దాడింది అవంతిక.

విషయం అర్ధం చేసుకున్న మౌనిక  తృప్తిగా  అవంతిక వైపు చూసింది. తన జీవితాన్ని

చెదిరిన స్వప్నంలా మారకుండా చేసిన అవంతికకు మనసులో  వేయి మార్లు కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంది.    జీవితంలో సాకేత్  ప్రేమను పొందలేకపోయినా  సాకేత్  కొడుకుగా  పేరున్న  బాబును తన కొడుకుగా  తీసుకుని  అందులోనే తృప్తిపడాలి అని అనుకున్నది

అవంతిక.  అవంతిక  నీవు నన్ను ప్రేమించానని చాలా సార్లు చెప్పావు కానీ నేను నీ ప్రేమను అంగీకరించలేకపోయాను, అయినా నువ్వు అదేది మనసులో పెట్టుకోకుండా నా జీవితం బాగుండాలని నువ్వు  చేసిన సహాయం  మరిచిపోలేను నీకు  చాలా  కృతజ్ఞతలు అవంతిక

కళ్ళతోనే   చెబుతూ అవంతిక వైపు చూసాడు.  నీళ్ళు నిండిన కళ్ళతో ఆప్యాయంగా చూసింది సాకేత్ వైపు . ఇదేమి గమనించని మౌనిక  భర్త చేతిని పట్టుకుని బాబును ఎత్తుకుని అక్కడనుండి వెళ్ళిపోయింది.

***********     *********      ********     ********

November 30, 2024 1 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
వ్యాసాలు

శబరి

by రంగరాజు పద్మజ November 30, 2024
written by రంగరాజు పద్మజ

 సేవ అనేది అన్ని ధర్మాలలో కెల్లా ఉత్తమ ధర్మం. మన ఈ భారతదేశంలో కుల,మత, జాతులకు అతీతంగా సేవాగుణం గురించి బోధించి, ఆచరణలో పెట్టి సేవాధర్మాన్ని ఎలా ఆచరించాలో చెప్పారు. సేవ అనేది ప్రతిఫలం ఆశించకుండా చేస్తేనే నిజమైన సేవ. పేరు కోసం పాకులాడి చేసే సేవలో స్వార్ధం ఉంటుంది.
మానవాళి ఎలా జీవించాలో నేర్పింది రామాయణం. చిన్న చిన్న కథల ద్వారా, వ్యక్తుల ద్వారా సేవా ధర్మాన్ని అంతగా చదువుకోని వారికి కూడా తెలిసేలా వివరించింది. సమాజంలో ఒకరికొకరి మధ్యన సేవాగుణం ఉంటేనే బంధాలు నిలుస్తాయి.
సేవలు ఎన్నో రకాలుగా చేయవచ్చు. రోగులు, అనాధ శిశువులకు, అవసరంలో ఉన్నవారిని ఆదుకోవడం మొదలైనవెన్నో ఉన్నాయి.
సేవ చేయడంలో సేవలు పొందినవారే కాక- సేవలు అందించిన వారికి కూడా ఆత్మ సంతృప్తి కలుగుతుంది. ఒకసారి అనుభవంలోకి వస్తే పదే పదే సేవలు చేయాలని అనిపిస్తుంది. సేవ చేయడానికి స్వార్ధం వదిలితే చాలు!
అటువంటి సేవా గుణాన్ని శబరి పాత్ర ద్వారా రామాయణం చెప్తుంది.సేవాగుణం పెంపొందించేలా మాటిమాటికి చెప్పకపోతే మానవ మనస్తత్వాలు, విద్రోహ చర్యలు ఎక్కువగా పెరిగిపోతున్న ఈ రోజులలో సేవాధర్మం పెంచి, సత్ప్రవర్తన అలవర్చుకొనే దిశగా సాగాలి.
శబరి  బోయ  జాతిలో పుట్టిన పరమ భక్తురాలు. భక్తికీ, ప్రపత్తికీ… పరాకాష్టగా  నిలిచి, నిష్ఠతో రాముని పూజించి తరించిన  మహిళా భక్తురాలు ..
నవ విధ భక్తి  మార్గాలలో తరించినవారుగా పేరు పొందిన వారిలో…. శ్రీరాముడి కథ వింటూ  ప్రేమించిన వాడు హనుమంతుడు,  కీర్తించి తరించిన వాడు వాల్మీకి. పాదుకా సేవ చేసి తన భక్తిని లోకానికి తెలిపిన వాడు భరతుడు… ఇలా రామాయణంలో ఎందరో భక్తులు మనకు దర్శనమిస్తారు… అందులో రాముని పూజించి తన్మయురాలయింది ‘శబరి’.
శబరికి జన పదాలలో జీవితం కృత్రిమంగా కనపడటంతో ఆ జీవితం నచ్చక  అడవిలో కాలం గడుపుతూ… అక్కడి మునులను, ఋషులను దర్శిస్తూ… వారు భగవంతుడి గురించి చెప్పే  బోధనలు వింటూ… చూస్తూ గడుపుతుంది… ఎందుకంటే ఆ కాలంలో మహిళలను ఆశ్రమాలలో  ఋషులు చేర్చుకోక పోయేవారు… అయినా ఆమె మతంగ మహాముని తన గురువుగా భావించి, ఆ గురువుగారి ఆశ్రమాన్ని
మతంగముని సమిధల కొరకు, పూలు పండ్లు, దుంపల కొరకు వెళ్ళినప్పుడు చక్కగా శుభ్రపరిచి ప్రాంగణమంతా కళ్ళాపి చల్లి ముగ్గులు పెట్టేది.. ఇలా ఎన్నో రకాల సేవలు చేసేది.


పంపా సరస్సుకు వెళ్ళే తోవలో ముళ్ళు, రాళ్లు లేకుండా  దారి అంతా బాగు చేసేది. ఇదంతా గురువుగారి కటాక్షం ముఖ్యమని, రాముడి దర్శనం కావాలంటే గురువు యొక్క మార్గదర్శనంలో భగవంతుడిని పొందాలని ఆమె ఎంపిక చేసుకున్న  ప్రపత్తి మార్గము.
మతంగ మహాముని శబరితో రాముడు వస్తాడు, నిన్ను అనుగ్రహిస్తాడు… రాముడిని దర్శనం చేసుకొమ్మని చెప్పి, మతంగముని ఆయువు తీరడంతో ఆయన దేహాన్ని చాలిస్తాడు. ఆనాటి నుండి 14 సంవత్సరాలు నిరంతరంగా రామనామం చేస్తూ… రాముడి కొరకు ఎదురు చూస్తూ కాలం గడుపుతుంది శబరి.
రామలక్ష్మణులు సీతాన్వేషణ చేస్తూ పంపా తీరానికి వచ్చే  తోవలో వృద్ధురాలై,  వంగిపోయిన నడుముతో, తలంతా నెరసి, కళ్ళు కనిపించక, చేతులు నొసట ఆనించుకుని  చూస్తూ… వణుకుతున్న చేతులతో ఒక పండ్ల బుట్టను పట్టుకొని వస్తూ కనిపించింది.
ఆమె ఎదురుగా ఆజానుబాహులైన  సుందరమైన రామలక్ష్మణులను చూసింది…. వీరే మునులు చెప్పిన రామలక్ష్మణులనుకున్నది… చేతిలోని బుట్టను కింద పెట్టి నమస్కరిస్తూ….
రామా! రామా!  నా తండ్రీ ! అని పిలుస్తూ కనపడిన శబరిని చూసి లక్ష్మణుడు రాక్షస స్త్రీ మనుష్య  రూపంగా వచ్చిందని అంటాడు. రాముడికి మాత్రం ఆమె రాక్షస స్త్రీ కాదని… సరే గమనిద్దాం… అనుకొని ఆ పక్కనే ఉన్న ఒక పెద్ద చెట్టు కింద కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుందాం అని కూర్చున్నారు… ఆ పక్కనే శబరి కుటీరం ఉన్నది.
వచ్చింది రామలక్ష్మణులే అని శబరి అనుకొని రాముడి పాదాల మీద పడి ఏడుస్తూ…. నాయనా నీ భార్యను రాక్షసుడు అపహరించాడట కదా!  అయినా సీతమ్మ నీ దగ్గరికి వస్తుందని రాముడిని ఓదారుస్తుంది…
ఇది కూడా సేవాభావమే! ఆపదలో ఉన్నవారికి ఓదార్పు నివ్వడం నిజమైనసేవే!!
నీ రాక కోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను.. నా గురువుల అనుగ్రహమే మీ దర్శనం అయిందని కళ్ళల్లో నీరు ధారగా కారుతూండగా… నాయనా నా కుటీరంలోకి రాండి… కాసేపు విశ్రమిద్దురు  అని, పళ్ళ బుట్టను చేతిలో పట్టుకొని కుటీరం వైపు తోవ చూపిస్తూ ఉండగా.. అమ్మా!  నీ గురువు ఎవరు? అని అడుగుతాడు రాముడు.
నా గురువు  మతంగ ముని… ఆయన నీ గురించి చెప్పి నువ్వు ఇక్కడే ఉండు… శ్రీరాముడు వస్తాడు సేవలు చేయమని చెప్పగా ఆనాటినుండి మీ కొరకు ఎదురు చూస్తున్నానని చెప్పింది శబరి.
రాముడి కొరకు రోజూ చెట్టుచెట్టు కూ తిరిగి తీయని మామిడి పండ్లు తాను రుచి చూసి, బాగుంటేనే రాముడి కొరకని అలా నైవేద్యం పెట్టేది..
రాముడు పండ్లు తింటూ రాముడు నీ మనసు వలనే ఈ పండ్లు కూడా తీయగా ఉన్నాయి… ఎందుకంటే భక్తిశ్రద్ధలతో ఇచ్చిన పండ్లు ఇవి అని  రాముడుతింటూ ఉంటే… లక్ష్మణుడికి చాలా సంతోషం కలిగింది… ఎందుకంటే సీతా వియోగం జరిగినప్పటి నుండి రాముడు ఆహారం తీసుకోలేదు. శబరి ప్రేమతో కూడిన భక్తితో ఇవ్వడం వలన తింటున్నాడని సంతోషం…(ఇది లక్ష్మణుని సేవాగుణం)
శబరి కూడా 14 సంవత్సరాలుగా  రోజూ రాముడికని పండ్లు ఏరుకొని తేవడం, నివేదించడం…( ఏదేని పని తలపెడితే కొద్ది రోజులు ఉత్సాహంగాఆ పని చేయడం, తరువాత ఆ పనినుండి పక్కకు వైదొలగడం కాకుండా ఆ పని అయ్యేటంత వరకూ దీక్ష వలె చేయడం అనేది కార్యసాధకుల గొప్ప లక్షణం…ఇదిఆచరణీయం…)
ఎదురు చూసి ఎదురు చూసి రాముడు రాకపోయేసరికి.. రాముని ప్రసాదంగా ఆ పళ్ళను తానుతిని, మళ్లీ తెల్లవారి మంచి పండ్లు  ఏరుకొని తెచ్చి పెట్టేది.
శబరి రాముడితో నేను బోయ జాతిలో పుట్టాను. నేను చదువుకున్న దాన్ని కాదు, పెద్దగా విషయాలు తెలియవు, మంచిగా మాట్లాడటం కూడా రాదు… అయినా రామా!… నామీద దయ తలచి ఇంత చక్కగా మాట్లాడుతున్నావు… నా అదృష్టం సుమా!( వినయప్రకటనం- గ్రహించవలసిన విషయం)
ఏదీ?  నీ పాదాలను చూడనీ!  అయ్యో! రాళ్లు ముళ్ళు గుచ్చుకొని, నీ పాదాలు వాచి పోయాయి అంటూ… తన పమిట కొంగును నోటికి చేర్చి ఆవిరిపట్టి వేడి కాపు రాముడి పాదాలకు పెట్టింది…( ప్రేమ తత్త్వం) అయినా రామా!   మీకూ.. మాకూ ఎప్పటినుండో సంబంధంఉంది . నీ పాదాలను తాకే అధికారం మా బోయల కే ఉంది… ఒక నాడు గుహుడికి నీ పాదాలను  కడిగే భాగ్యం, గౌరవం దక్కింది.. ఆ గుహుడు మా జాతి వాడే.. కాబట్టి  శ్రీరామ చరణాలు  తాకె అదృష్టం భిల్ల వంశీయులకే  ఉంది.. ( హక్కులు తెలుపడం- తెలుసుకోవడం)దానికి కారణం.. ఆచార్య కటాక్షమే కారణం అంటుంది. ( గురుభక్తి)
ఆమె ఆర్తి చూసిన రాముడు తనకు భక్తి మాత్రమే ముఖ్యమని, జాతి, వంశాలతో నాకు అవసరం లేదు అని అంటాడు.(జాతి వివక్షత లేకపోవడం )భక్తి లేని వాడు ఎంత గొప్ప వంశంలో పుట్టి నా… ఎంత గొప్పవాడైనా నాకు దగ్గర కాలేడు.
నువ్వు మనస్ఫూర్తిగా ఆరాధించావు కాబట్టి ధన్యురాలువి అన్నాడు రాముడు.
భగవంతుడు భక్తినే చూస్తాడు… కానీ జాతిని చూడడు కదా!  భగవంతుని పొందుటకు… భగవంతుడే ఉపాయమని నమ్మినవారిని ప్రపన్నులని అంటారు.( ప్రపన్నతనే భక్తి తో భగవంతుని కరుణాకటాక్షం పొందగలుగుతాం)భగవంతుని పొందుటకు ఆచార్యుడే
ఉపాయమని విశ్వసించిన శబరి అంతకన్నా ఒక మెట్టు పైనే నిలుచున్న భక్తురాలు. ఆమె ఆచార్య కటాక్షం, భగవత్ కటాక్షం రెండూ ఆచరించి.. మోక్షం పొందడానికి కావలసిన ఆరెండు ముఖ్య సాధనాలను స్వంతం చేసుకున్న శబరి…యోగంతో అగ్నిని పుట్టించుకొని, రామలక్ష్మణుల ఎదుటనే యోగాగ్నిలో ప్రవేశించి, పరమపదము పొందిన శబరి ధన్యురాలు.
భక్తి, ప్రపత్తులకు సేవకూ పరాకాష్ట శబరి వృత్తాంతం…
శబరి నదిగా మారిందని అనడంలో కూడా సేవ అనేదిఏ ఒక్క రోజో చేసి ఊరుకునేది కాదనీ, నిరంతరం నది ఎలా ప్రవహిస్తుందో…సహజంగా అలాగే సేవా గుణం నిరంతరాయంగా కొనసాగుతూనే ఉండాలని సూచించే శబరి కథ ఆనాటికీ – ఈనాటికీ ఆచరణీయం!
చిన్న ఆఖ్యానంలో దార్శనికులైన ఋషులు లక్ష్యం ఏర్పరుచుకోవడం, దానికై శ్రద్ధగా శ్రమించడం, సేవాతత్పరత, ప్రేమ, భక్తి….రామునిలో ఐక్యమైనదంటే ఈ గుణాలన్నీ రాముడిని కూడా కదా! అలా మంచి మార్గం చూపేవారి భావాలతో, చేతలతో మమేకవడమే కదా!
శబరిలోని ఏ ఒక్క గుణం మనం స్వీకరించి పాటించినా మన జన్మ ధన్యమే కాకుండా… సమాజ అశాంతి, అల్లరుల నుండి బయటపడడమే కాకుండా మంచి లక్ష్యాలతో ముందుకు సాగవచ్చు.
పురాణ కథలను యథాతథంగా చదవడం మంచిదే ఐనా అంతరార్ధం గ్రహిస్తే ఋషుల ప్రయత్నం ఫలించినట్టే….

November 30, 2024 0 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
Newer Posts
Older Posts

Recent Posts

  • విజ్ఞానదాయకం – కె.బి.సి.
  • ఎంతగా చదివితే అంత భాషా సౌందర్యాన్ని సృష్టించుకోగలం – వి.ఆర్ విద్యార్థి
  • 12, , 14
  • క్విజ్ -3
  • ‘ఆమె’

@2021 - All Right Reserved to Mayuukha The Magazine


Back To Top
మయూఖ
  • హోమ్
  • కవితలు
  • కథలు
  • ధారావాహిక నవల
  • వ్యాసాలు
  • బాల‌సాహిత్యం
  • ఇంద్రధనుస్సు
  • ఇంట‌ర్వ్యూలు
  • పుస్త‌క స‌మీక్ష‌
  • అనువాద సాహిత్యం
  • About Us