రాముడు సామాన్యులకు ఆరాధ్యుడు
తాపసులకు పరబ్రహ్మ
జ్ఞానులకు తత్వవేత్త,
గృహస్తులకు ఆదర్శమూర్తి.
ఇలా అనేక వర్గాలలో అనేక రకాలుగా కీర్తింపబడే రాముడు లోకాభిరాముడు. రామ చరితం తెలియని భారతీయుడు ఉండడు. రామాలయం లేని ఊరే ఉండదు. రామస్మరణ చేయని మానవుడే ఉండడు. ఈ రామాయణాన్ని మనకు పరిచయం చేసిన కవిపుంగవుడు వాల్మీకి . రామ నామ మహిమ వల్లనే అటవీకుడగు వాల్మీకి రామాయణ గ్రంధాన్ని జగతికి అందించాడు. మనం నిత్య జీవితంలో కష్టాల్లో రామచంద్ర అంటాం సుఖాలలో రామభద్ర అంటాం, చివరికి కాటికి పోయేటప్పుడు కూడా రామ్ నామ్ సత్య హై అంటాం. రామస్మరణ చేయని తావే లేదు. ధర్మంలో నడిచి చూపించిన ఆది గురువు మన శ్రీరాముడు. ఏ ఏ సందర్భాల్లో ఎలా నేర్చుకోవాలో మానవాళికి చేసి చూపించిన దివ్య ఆదర్శమూర్తి.
అయోధ్యలో నిర్మల మైన రఘువంశంలో జన్మించాడు, కౌసల్య నందనుడయ్యాడు, విశ్వామిత్ర యాగాన్ని రాక్షసుల బారి నుండి రక్షించాడు. అహల్యకు శాప విముక్తి కలిగించాడు. జనక సభలో శివధనస్సు నెత్తి పెళ పెళమని విరిచాడు. సీతను పరిణయ మాడాడు. పరశురాముని గర్వాన్ని అణిచాడు అయోధ్యలో 12 సంవత్సరాలు సీతతో సుఖంగా జీవించాడు పినతల్లి కోరికపై, తండ్రి ఆజ్ఞతో దండకారణ్యం వెళ్ళాడు అక్కడ విరాధ వధ జరిగింది. మాయా లేడి రూపంలో వచ్చిన మారీచుని హతమార్చాడు రావణుడు వచ్చి సీతాపహరణం చేశాడు. సీతా అన్వేషణలో జటాయు, కబంధులకు మోక్షం ఇచ్చాడు. శబరి పూజలు అందుకున్నాడు. సుగ్రీవునితో స్నేహం, తరువాత వాలి వధ, సీత అన్వేషణం వానరులతో, సేతు బంధనం, లంక నగర్ ముట్టడి, యుద్ధంలో దురాత్ముడైన రావణుని బంధుమిత్రు సమేతంగా హతమార్చి విభీషణుకు పట్టం కట్టి సీతా సమేతముగా అయోధ్యగా చేరుకున్నాడు. భారతదేశంలో భాషలు వేరైనా రామాయణము తెలియని మనిషి ఉండడు.
మన దేశంలో పిల్లలకు చిన్నతనము నుండి రామాయణం గురించి కథలుగా చెబుతారు పెద్దలు. రాముడు సర్వ లక్షణ సంపన్నుడని ఆయన గుణ గ ణాలను వర్ణిస్తూ ఆయనలా నడుచుకోమని చెబుతారు. ఆఖరికి నిద్రపుచ్చేటప్పుడు కూడా ” రామాలాలి మేఘశ్యామా లాలీ ” అనే జోల పాట పాడి నిద్ర పుచ్చుతారు . వయసు మళ్ళినవారు రామకోటి రాయడం, నిత్యం రామ నామ స్మరణ చేయడం వలన మోక్షం సిద్ధిస్తుందని విశ్వసిస్తారు. అంతలా రాముడు మన జీవితాలతో ముడివేసుకుపోయాడు. ఎంతో కష్టపడి అయోధ్యలో రామ మందిరం కట్టుకోవడం మన హిందువుల రామ భక్తికి నిదర్శనం. సీతమ్మ నడవడిక కూడా ఎంతో ఆదర్శ దాయకం మహిళలకు. రామ, లక్ష్మణ భరత,శత్రుఘ్నుల సోదర భావము ఎంతో ఆదర్శనీయమైనది. ఇద్దరు అన్నదమ్ములు కలివిడిగా ఉంటే రామలక్ష్మణుల్లా ఉన్నారు రా అంటారు. రాముడు ఎంత గొప్పవాడైనా’ సీతాపతి “అని పిలవబడటం ఆ రోజుల్లోనే ఆడవారికి ఎంత గౌరవం ఇచ్చారో తెలుస్తుంది
అందుకే రామాయణం ఆపాల గోపాలానికి ఆదర్శం.

వాగాంభృణిఋగ్వేదానికి చెందిన స్త్రీ మంత్రదరష్ట. ఆమె పేరు మీద ఋగ్వేదం 10వ మండలం, 125 వ సూక్తం ఉంది. దీన్ని దేవి సూక్తం, వాక్సూక్తం అంటారు.ఇది వేదాల్లో పరబ్రహ్మ స్వరూపాన్ని మొదటి పురుషంలో ప్రకటించిన అరుదైన స్త్రీ సూక్తం.

వాగాంభృణి,ఋషి వంశంలో అంభృణి ఋషి కుమార్తెగా జన్మించినట్లువేద సాహిత్యం,గ్రంథాలు చెబుతున్నాయి.అందుకే పేరు వాగ్+అంభృణి = వాగాంభృణి అంటారు. కుటుంబ ఋషి సంప్రదాయం కాకుండా స్వతంత్ర దర్శనము కలిగిన ఋషిక. ఆమెది ఉత్తర ఋగ్వేద కాలం సుమారు క్రీ.పూ. 1200-1000 మధ్య అని పండితులఅంచన. తత్వవాదం స్పష్టంగా రూపుదిద్దుకుంటున్న దశ.

సంప్రదాయం ప్రకారం అంభృణి ఋషి వంశానికి చెందిన ఋషికగా భావిస్తారు.వేదకాలంలో స్త్రీలకు కూడా విధ్య, వేదాధ్యయనం అవకాశం ఉండేదని ఆమె జీవితం సూచిస్తుంది. వేదాలు, బ్రాహ్మణులు, ఆధ్యాత్మికత, తత్వశాస్త్రం వంటి విషయాలలో ప్రావీణ్యం సాధించింది. ఆమె రచించిన దేవి సూక్తంలో తాను “వాక్” (దివ్య వాణి) స్వరూపమని ప్రకటించటం ఆమె తాత్విక లోతును చూపిస్తుంది. సూక్తంలోని భావం ప్రకారం, సృష్టిలోని శక్తి జ్ఞానం, చైతన్యం అన్నీ తనలోనే ఉన్నాయని ఆమె ఆత్మసాక్షాత్కారాన్ని వ్యక్తం చేసింది. వాగాంభృణి వేదకాలంలో స్త్రీ విధ్య, స్త్రీ ఆధ్యాత్మిక స్థాయికి ప్రతీక.  ఆమె దేవీ సూక్తం శక్తి ఆరాధనకు మూలాధారంగా భావించబడుతుంది. భారతీయ తత్వంలో “శక్తి” భావనకు ప్రాథమిక రూపం ఈ సూక్తం ద్వారా కనిపిస్తుంది.ఋగ్వేదం 10.125 దేవీ సూక్తం సారాంశం. దీనిలోవాగ్దేవి స్వయంగా మాట్లాడుతుంది.

అహం రుద్రేభిర్వసుభిశ్చరామ్యహమాదిత్యైరుత వ్శ్వదేవైః
భావం: నేను దేవతలతో కూడి సంచరిస్తాను. నేను బ్రహ్మాన్ని నిలబెడతాను. రాజు,ఋషి, బ్రాహ్మణుడు అందరికి నేను శక్తినిస్తాను. నేనే సృష్టికి మూలం. నన్ను ఎవరు తెలుసుకుంటారో వారు అమృతత్వం పొందుతారు.ఇది అహం బ్రహ్మస్మి తత్వానికి వేదరూపం.
వాగాంభృణి సూక్తం:అద్వైత భావనకు పూర్వగాథగా పండితులు ఈ సూక్తాన్ని చూడడం జరుగుతుంది. శబ్దం (వాక్) = బ్రహ్మం అనే భావన.స్త్రీ శక్తి = సృష్టి మూలం అనే స్పష్టమైన ప్రకటన. తర్వాతి శాక్త సంప్రదాయాలు ఈ సూక్తాన్ని తమ తాత్విక పూర్వగాథగా స్వీకరించాయి.భారతీయ స్త్రీ తత్వచింతనలో  ఆమె స్థానం గొప్పది. మొదటిస్త్రీ స్వరూప బ్రహ్మవాది,గార్గీ, మైత్రేయి లకు తాత్విక మార్గదర్శినని అంటారు.“స్త్రీలకు వేదాధికారం లేదు” అన్న వాదనకుస్పష్టమైన ఖండన. ఇది ఆధునిక వాదన.వేదకాలంలో పరిస్థితులు ప్రాంతానుసారం మారుతూ ఉండేవి.
వాగాంభృణి కోణం- వేద సాంప్రదాయం, తాత్విక దృష్టి, ప్రాశ్చాత్య వేద పండితుల అభిప్రాయాలు,భారతీయ తాత్విక దర్శనాలు (అద్వైత, శాక్త, వేదాంత దృష్టి). మానవ ఋషిక, వాక్ దేవి స్వరూపం ప్రతీకాత్మక ఆత్మ ఘోషణ బ్రహ్మజ్ఞాని స్త్రీ అని వివరిస్తూఆమెమనిషి, దేవత్వం కలిసిన వేదీయ భావస్వరూపం మని అభిప్రాయం పడతారు.

ఆమె గురించి ఒక వాక్యంలో చెప్పాలంటే వాగాంభృణి — “నేనే వాక్, నేనే బ్రహ్మం” అని ప్రకటించిన తొలి స్త్రీ ఋషిక.వాగాంభృణి – వేదకాల స్త్రీ తత్త్వచింతన యొక్క శిఖరం. ఆమె నామవ్యుత్పత్తివాగాంభృణి =వాక్ (Vāk)  వాక్కు, శబ్దం, చైతన్య వ్యక్తీకరణ. అంభృణి- అంభృణి ఋషి కుమార్తె అని నిర్వచించారు. అంటే వాక్కు స్వరూపంగా దర్శించిన అంభృణి ఋషి కుమార్తె. ఇక్కడ “వాక్” సాధారణ మాట కాదు. బ్రహ్మ చైతన్యానికి వ్యక్త రూపం.ఆమె మానవ రూప ఋషికగా వాగాంభృణి.వేద సంప్రదాయం ప్రకారం:ఆమెఒక మానవ ఋషిక. తపస్సు, స్వానుభవం ద్వారా మంత్రాలను “రచించలేదు”,“దర్శించింది” (Mantra-draṣṭā). వేదాలలో ఇది చాలా కీలకం:మంత్రాలుమనుషుల కల్పన కాదు, సత్య దర్శనం.ఋగ్వేదం 10.125 – దేవీసూక్తం (Vāk Sūkta). ఇది వాగాంభృణి మహిమకు కేంద్రబిందువు.ప్రత్యేకతలు. మొత్తం సూక్తంమొదటి పురుష వాచ్యం (అహం = నేను)వేదాలలో ఇదిఅద్వితీయం. స్త్రీ స్వరూపంస్వయంగా తన పరబ్రహ్మత్వాన్ని ప్రకటించడం.

సూక్తంలోని ముఖ్య తత్త్వాంశాలు (Deep Philosophy)
(a) వాక్ = బ్రహ్మం. “అహం బ్రహ్మాస్మి” అని నేరుగా చెప్పకపోయినాఆ భావాన్ని పూర్తిగా వ్యక్తం చేస్తుంది. వాక్ అంటే:చైతన్యం, సృష్టి శక్తి, జ్ఞానం, ఋతం (Cosmic Order).
(b) దేవతలకూ ఆధారం నేనే. సూక్తంలో వాక్ చెబుతుంది:నేను రుద్రులతో నడుస్తాను. నేను ఆదిత్యులతో ఉన్నాను. నేను విశ్వదేవతలలో ప్రవేశించాను. అర్థం:వాక్ అనే చైతన్య శక్తి సమగ్రతను ఈ సూక్తం సూచిస్తుంది.
(c) రాజకీయ–సామాజిక తత్త్వం. “నేనే రాజుని రాజుగా చేస్తాను”. అంటే:అధికారానికి మూలం ఆయుధం కాదు. జ్ఞానం + వాక్ శక్తి. ఇది వేదకాలంలోనేనైతిక అధికార భావనకు తాత్విక సూచనగా పండితులు వ్యాఖ్యానించారు
.(d) స్త్రీ తత్త్వ ప్రకటన.వాక్ చెబుతుంది:నేనే సృష్టికి మూలం.నేనే పోషకురాలు.నేనే జ్ఞానప్రదాత. ఇది తర్వాతి కాలంలోని:దేవీ మహాత్మ్యం. శక్తి తంత్రం. కుండలినీ సిద్ధాంతం. అన్నిటికీ మూలబీజం.

వాగాంభృణి – ప్రతీకనా? వాస్తవ వ్యక్తినా?
పాశ్చాత్య వేద పండితులలో చాలామంది (ప్రత్యేకంగా 19వ శతాబ్దపు ఇండాలజిస్టులు)ఇది “Personification of Speech”. ఒక తత్త్వాన్ని కవిత్వంగా చూపించారు.భారతీయ సంప్రదాయం: తత్త్వాన్ని దర్శించిన మానవ ఋషిక. ఆమె ద్వారా వాక్ దేవిగా ఆవిర్భవించింది. భారతీయ దృష్టిలో:ప్రతీక + మానవ అనుభవం = వేద దర్శనం.
ఉపనిషత్తులతో సంబంధంవాగాంభృణి సూక్తంలో కనిపించే (“అహం బ్రహ్మాస్మి”, “సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ”, “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ”) ఆత్మ–బ్రహ్మ ఏకత్వ భావం, ఉపనిషత్తుల మహావాక్యాలతో తాత్విక సమాంతరతను చూపిస్తుంది. అందుకే ఆమెనుకొంతమంది ఆధునిక వ్యాఖ్యాతలు ఆమెను ఉపనిషత్తు తాత్విక భావాల పూర్వగాథగా గౌరవిస్తారు.స్త్రీలకు వేదాధికారం వాగాంభృణి సహా ఇతర ఋషికల సూక్తాలు వేదకాలంలో స్త్రీ మంత్రద్రష్టల ఉనికిని సూచిస్తున్నాయి. వాగాంభృణివేద మంత్రద్రష్ట, తత్త్వవాది, బ్రహ్మజ్ఞాని. కాబట్టి“స్త్రీలకు వేదాధికారం లేదు” అన్న వాదనశాస్త్రీయంగా నిలబడదు.భారతీయ సంస్కృతిలో వాగాంభృణి ప్రభావం తరువాత కాలపు ఋషికల పై ప్రత్యక్ష ప్రభావం” కంటే “భావ పరంపర, తాత్విక సమాంతరత” అని చెప్పొచ్చని పండితుల అభిప్రాయం.
గార్గీ – తత్త్వవాద ప్రశ్నలు.బ్రహ్మవిచారణలో లోతైన ప్రశ్నలు అడిగింది.వాగాంభృణి ప్రకటించిన “అహం బ్రహ్మస్వరూపిణి” భావానికి సమీపమైన ధైర్యమైన స్త్రీ స్వరం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది.కానీగార్గీపై వాగాంభృణి ప్రత్యక్ష ప్రభావం ఉందని గ్రంథ ఆధారం లేదు — భావసామ్యం మాత్రమే.
మైత్రేయి – ఆత్మబ్రహ్మ చింతన. యాజ్ఞవల్క్యునితో ఆత్మతత్త్వంపై సంభాషించింది.వాగాంభృణి దేవీ సూక్తంలోని ఆత్మబ్రహ్మ ఏకత్వ భావనతో తాత్విక సమీపత ఉంది.ఇది కూడా ప్రత్యక్ష ప్రభావం కంటేఆలోచనా పరంపరలో భాగం.
లలిత సహస్రనామం – “వాగ్దేవతా స్వరూపిణి” ఇందులో దేవిని వాగ్దేవతా స్వరూపిణిగా స్తుతిస్తారు.వాగాంభృణి దేవీ సూక్తం (ఋగ్వేదం 10.125)లో వాక్స్వరూప దేవత భావం స్పష్టంగా ఉంది.ఇదిశాక్త పరంపరలో అభివృద్ధి చెందిన భావ వికాసంగా చూడవచ్చు.
కాశ్మీర శైవం – శబ్దబ్రహ్మం. శబ్దం, స్పంద, పరావాక్ భావాలు ఉన్నాయి.వాగాంభృణి “అహం రాష్ట్రీ సంగమనీ వసూనాం…” అంటూ శక్తి–వాక్ ఏకత్వాన్ని ప్రకటిస్తుంది.ఇదితాత్విక సమాంతరత— కానీ నేరుగా వాగాంభృణి ప్రభావం అని చెప్పడం అతిశయోక్తి అవుతుంది.
భక్తి ఉద్యమం – వాక్కు శక్తి. భక్తి కీర్తనలు, నామస్మరణ ప్రధానమైనవి.ఇది వాక్ప్రాధాన్యతను చూపిస్తుంది.కానీ భక్తి ఉద్యమం నేరుగా వాగాంభృణి ప్రభావంతో పుట్టింది అని చెప్పలేం — ఇదిసాంస్కృతిక విస్తరణలో భాగంమాత్రమే.
ఒక వాక్యంలో ఆమె స్థానం,వాగాంభృణి – స్త్రీ స్వరూపంలో బ్రహ్మ తత్త్వం స్వయంగా ప్రకటించుకున్న అరుదైన వేద స్వరం.ఋగ్వేదం 10వ మండలం – 125వ సూక్తం. అంటేవాగాంభృణి దర్శించిన “దేవీ సూక్తం / వాక్ సూక్తం” పూర్తి పాఠంసంస్కృత (దేవనాగరి) మూలపాఠం. ఋషిః– వాగాంభృణి, దేవత– వాక్ (దేవి)ఛందస్సు– త్రిష్టుప్.
1.అహం రుద్రేభిర్వసుభిశ్చరామ్యహమాదిత్యైరుత విశ్వదేవైః ।అహం మిత్రావరుణోభా బిభర్మ్యహమింద్రాగ్నీ అహమశ్వినోభా ॥
భావార్థం:నేను రుద్రులతో, వసువులతో సంచరిస్తాను.ఆదిత్యులు, విశ్వదేవతలతో కూడి నేను ఉన్నాను.మిత్రుడు–వరుణుడు, ఇంద్రుడు–అగ్ని, అశ్వినీ దేవతలు —వీరందరినీ నేను ధరిస్తున్నాను, పోషిస్తున్నాను.
అర్థం:దేవతలన్నీ నా శక్తి రూపాలే;వాటికి ఆధారమైన చైతన్యం నేనే.
2.అహం సోమమాహనసం బిభర్మ్యహం త్వష్టారముత పూషణం భగమ్ ।అహం దధామి ద్రవిణం హవిష్మతే సుప్రావ్యే యజమానాయ సున్వతే ॥
భావార్థం:నేనే సోమరసాన్ని ధరిస్తాను,త్యాగఫలాలను ప్రసాదిస్తాను.త్వష్టా, పూషణుడు, భగుడు వంటి దేవతల శక్తి నాలోనే ఉంది.యజ్ఞం చేసే వారికి, హవిస్సు సమర్పించే వారికిసంపదను నేనే ప్రసాదిస్తాను.
అర్థం:ఫలప్రదానం దేవతల చేత కాదు —దైవచైతన్యమైన వాక్ ద్వారానే.
3.అహం రాష్ట్రం సంగమనీ వసూనాం చికిత్సు ప్రథమాయా యజ్ఞియానామ్ ।తాం మా దేవా వ్యదధుః పురుత్రా భూరిస్థాత్రాం భూర్యావేశయంతీమ్ ॥
భావార్థం:నేనే రాజ్యాన్ని నిలబెట్టే శక్తిని.సంపదలను ఏకత్రం చేసే బలం నేనే.యజ్ఞాలలో ముందుండే జ్ఞానస్వరూపిని నేనే.దేవతలు నన్ను అనేక చోట్ల వ్యాప్తిచేసిప్రపంచమంతా వ్యాపింపజేశారు.
అర్థం:సామాజిక క్రమం, రాజ్యవ్యవస్థ, ధర్మం —అన్నిటికి మూలం వాక్ శక్తి.
4.మయా సో అన్నమత్తి యో విపశ్యతి యః ప్రాణితి య ఈం శృణోత్యుక్తమ్ ।అమంతవో మాం త ఉప క్షియంతి శ్రుధి శ్రుత శ్రద్దివం తే వదామి ॥
భావార్థం:నన్ను దర్శించినవాడు జీవిస్తాడు,నన్ను తెలుసుకున్నవాడు శ్వాసిస్తాడు,నా వాక్యాన్ని వినేవాడే నిజంగా జ్ఞానవంతుడు.నన్ను తెలియని వారు నాశనమవుతారు.విను — నేను సత్యాన్ని ప్రకటిస్తున్నాను.
అర్థం:చైతన్యాన్ని గ్రహించకుండా జీవితం అంధమే.
5.అహం స్వయం వదామి జుష్టం దేవైస్తమేవ యం కామయే తం తముగ్రమ్ ।తం బ్రాహ్మణం తం ఋషిం తం సుమేధామహం రుద్రాయ ధనురాతనోమి ॥
భావార్థం:దేవతలకు ప్రీతికరమైన సత్యాన్ని నేనే ప్రకటిస్తాను.ఎవరిని నేను కోరుకుంటానోవారినే శక్తివంతులుగా చేస్తాను.వారినే బ్రాహ్మణులుగా, ఋషులుగా, మేధావులుగా మారుస్తాను.రుద్రునికీ ధనుస్సును నేనే అందిస్తాను.
అర్థం:జ్ఞానం దేవుడిచ్చే వరం కాదు —చైతన్యమే జ్ఞానాన్ని ప్రకటిస్తుంది.

6.అహం జనాయ సమదం కృణోమ్యహం ద్యావాపృథివీ ఆవివేశ ।అహం సువే పితరమస్య మూధ్న్మమ యోనిరప్స్వంతః సముద్రే ॥
భావార్థం:ప్రజలకు ఉత్సాహం, శక్తి నేనే ఇస్తాను.ఆకాశం, భూమి రెండింటిలో నేను వ్యాపించాను.ఈ సృష్టికి మూలమైన తండ్రిని నేనే జన్మింపజేశాను.నీళ్ళలోను, సముద్రంలోను నా యోని ఉంది.
అర్థం:సృష్టి పురుషుడు కూడాస్త్రీ శక్తి ద్వారానే ఉద్భవిస్తాడు.
7.అహమేవ వాత ఇవ ప్రవామ్యారభమాణా భువనాని విశ్వా ।పరో దివా పరం ఏనా పృథివ్యైతావతీ మహినా సంబభూవ ॥
భావార్థం:గాలిలా నేను అన్ని లోకాలలో విస్తరిస్తాను.ఈ సమస్త విశ్వాన్ని నా శక్తితో ఆవరించాను.ఆకాశాన్ని దాటి, భూమిని దాటినా మహిమ విస్తరించింది. అర్థం:పరిమితులు లేని సర్వవ్యాప్త చైతన్యం నేనే.

8. ఇతి దేవీ సూక్తం సమాప్తమ్ఈ సూక్తం ద్వారావాక్ = బ్రహ్మంఅనే తత్త్వం సంపూర్ణంగా ప్రకటించబడింది.
మొత్తం సూక్తం యొక్క సారాంశం. “నేనే దేవతల శక్తి, నేనే జ్ఞానం, నేనే సృష్టి మూలం,రాజ్యానికీ ధర్మానికీ నేనే ఆధారం.నన్ను తెలిసినవాడు అమృతత్వాన్ని పొందుతాడు.”ఇది కేవలం కవిత కాదు —స్త్రీ స్వరూపంలో పరబ్రహ్మం తనను తాను ప్రకటించిన వేద దర్శనం.
వాగాంభృణి,గార్గీ,మైత్రేయిల వేద–ఉపనిషత్తు స్త్రీ తత్త్వచింతన త్రయం అని అంటారు. వారి కాలానుగుణ స్థానం వివరణలు, తత్త్వదృష్టి విధానం (Approach to Truth),స్త్రీ చైతన్య పాత్ర, సామాజిక దృష్టి.గమనిస్తే..
వాగాంభృణి: క్రీ.పూ.1200-1000 ఋగ్వేదం 10.125., వేద దర్శనం. స్వయంఘోషణ, కవితాత్మక దర్శనం, వాక్ = బ్రహ్మం, “నేనే బ్రహ్మం” — ప్రత్యక్ష ప్రకటన. బ్రహ్మం ఆమెకు ప్రశ్న కాదు; అనుభవసత్యం. దేవీ స్వరూపం, అధికారిక, సృష్టిమూలం. రాజ్యం, ధర్మం, యజ్ఞం — అన్నింటికీ మూలం వాక్ , సామాజిక శక్తి సిద్ధాంతం.శబ్దబ్రహ్మం, ఉపనిషత్తు తత్త్వాలకు ఇచ్చిన బీజాలు వాగాంభృణి తత్వం. బ్రహ్మం మాట్లాడింది.
గార్గీ వాచక్నవి: క్రీ.పూ.900-800 బృహదారణ్యక ఉపనిషత్తు,ఉపనిషత్తు తత్త్వవాదం, తర్కాత్మక ప్రశ్నలు,వాదప్రతివాదం, బ్రహ్మ స్వరూపం ఏమిటి? “అది దేనితో నేయబడింది?”బ్రహ్మాన్నిప్రశ్నల ద్వారా అన్వేషిస్తుంది.యాజ్ఞవల్క్యుడినే నిరుత్తరుణ్ని చేసే స్థాయి ప్రశ్నలు. తత్వవాది,ప్రశ్నాత్మక, జ్ఞానసవాల్. సభలో పురుష ఋషులతో సమానంగా వాదిస్తుంది. బౌద్ధిక సమానత్వంప్రతీక. తర్కాత్మక బ్రహ్మవిచారణ.బ్రహ్మాన్ని ప్రశ్నించింది.
మైత్రేయి: క్రీ.పూ.900-800 బృహదారణ్యక ఉపనిషత్తు, ఉపనిషత్తు తత్త్వవాదం, అనుభవాత్మక జ్ఞానం, శాంతమైన సంభాషణ, ఆత్మ జ్ఞానం ద్వారా అమృతత్వం. “అమృతత్వం ఎలా లభిస్తుంది?”బ్రహ్మాన్నిజీవిత ప్రయోజనంగాచూస్తుంది. గృహిణి, బ్రహ్మవాది, వినయపూర్వక కాని దృఢ మైన, మోక్షమార్గం. సంపదను త్యజించి జ్ఞానాన్ని కోరుతుంది. అంతర్ముఖ మోక్ష దృష్టి. నిత్యానిత్య వివేకం. బ్రహ్మాన్ని జీవించింది.
భారతీయ స్త్రీ తత్త్వచింతనలో వారి సంయుక్త స్థానం – దర్శనం (వాగాంభృణి) → విచారణ (గార్గీ) → అనుభవం (మైత్రేయి)ఇదిభారతీయ జ్ఞాన మార్గం యొక్క సంపూర్ణ చక్రం.
ఆధునిక ఫెమినిజం దృష్టిలో వాగాంభృణి “స్త్రీ మాట్లాడుతోంది” — ఇది ఫెమినిజమేనా?దేవీ సూక్తం మొత్తంమొదటి పురుషంలో (అహం = నేను)ఉంది.“నేనే సృష్టి మూలం”. “నేనే రాజ్యాన్ని నిలబెడతాను”ఆధునిక ఫెమినిజం భాషలో ఇది:Female Self-Assertion. Voice reclamation. Subjecthood (స్త్రీ వస్తువు కాదు — కర్త).ముఖ్యంగా:పురాతన సాహిత్యంలో స్త్రీనివర్ణించేపురుష స్వరం కాకుండాస్త్రీ తనను తాను నిర్వచించుకోవడం— ఇది రాడికల్ చర్య.“స్త్రీ = శక్తి” కాదు, “స్త్రీ = చైతన్యం”
ఆధునిక ఫెమినిజం ఒక ప్రశ్న వేస్తుంది:“స్త్రీలను దేవీకరణ చేయడం కూడా ఒక పితృస్వామ్య పద్ధతేనా?”
వాగాంభృణి: ఆమెదేవతగా పొగడబడడం లేదు. ఆమెచైతన్యంగా తనను ప్రకటిస్తుంది. వేద సత్యాన్ని ప్రకటిస్తుంది. పురుష ఋషి ద్వారా కాదు. సభలో అనుమతి తీసుకోకుండా. శరీరం గురించి ప్రస్తావన లేదు. వాక్ (స్వరం)గురించే కేంద్రం. “నేనే రాజ్యాన్ని నిలబెడతాను” — రాజకీయ ఫెమినిజం.దేవీ సూక్తం:“అహం రాష్ట్రం సంగమనీ వసూనాం”ఆధునిక రాజకీయ ఫెమినిజం దృష్టిలో:స్త్రీకేవలం గృహ పరిమితి కాదు. ఆమెరాజకీయ నిర్మాణాల మూలం. ఆమె ప్రకృతి, శబ్దం, చైతన్యం, సృష్టి.
వాగాంభృణి ఒకనార్మేటివ్ ఐడియల్. ఏమై ఉండవచ్చోచూపిస్తుంది.ఒక వాక్యంలో ఆధునిక ఫెమినిస్టు పఠనం. స్త్రీ తన స్వరాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుని,జ్ఞానం, శక్తి, రాజకీయాన్ని తన నుంచే ప్రారంభించిన తొలి ప్రకటన.ఆధునిక ఫెమినిజం వాగాంభృణిని…”పురాతన దేవి”గా కాకుండా,తనను తాను నిర్వచించుకున్న మొదటి స్త్రీ జ్ఞానసబ్జెక్ట్”గా చదువుతుంది.శక్తి తంత్రానికి వాగాంభృణి ఇచ్చిన మూలసూత్రాలువాగాంభృణితంత్ర గ్రంథకర్త కాదు.కానీతంత్రం నిలబడి ఉన్న మౌలిక తత్త్వాలు. ఆమె దేవీ సూక్తంలోమొదటిసారిగా స్పష్టంగా దర్శనమిచ్చాయి.శబ్దం = శక్తి = బ్రహ్మం.
దేవీ సూక్తం:“అహం… భువనాని విశ్వా”. తంత్ర మూలసూత్రం:శబ్దమే శక్తి. శక్తియే బ్రహ్మం. తంత్రంలో:బీజమంత్రాలు, మంత్రజపం, నాద, బిందు సిద్ధాంతం. ఇవన్నీవాగాంభృణి ప్రకటించిన “వాక్” తత్త్వం నుంచే.శక్తి స్వయంప్రకాశం
దేవీ సూక్తంలో:“అహం స్వయం వదామి…”. శక్తికిపురుష అనుమతి అవసరం లేదు.తంత్రంలో:శక్తి శివుని చేత సృష్టించబడలేదు. శివుడుశక్తి చేత సచేతనుడవుతాడు. ఇది వేదాల్లో తొలిసారి కనిపించే భావం. శక్తి = సృష్టికర్త. దేవీ సూక్తం:“అహం సువే పితరమస్య మూధ్నః”. అర్థం:నేనే సృష్టికర్త అయిన తండ్రిని కూడా జన్మింపజేశాను.తంత్రంలో:శక్తి = జగదాంబ, శివుడు = నిష్క్రియ చైతన్యం. శక్తి లేకుండా శివుడుశవమే. ఈ ప్రసిద్ధ తంత్ర వాక్యం వేదీయ బీజం ఇదే.
యోని తత్త్వం – పవిత్రత. దేవీ సూక్తం:“మమ యోనిరప్స్వంతః సముద్రే”.యోని = సృష్టి మూలం.అపవిత్రం కాదు —కోస్మిక్ గర్భం. తంత్రంలో:యోని పూజ. శ్రీచక్రం. సృష్టి గర్భ తత్త్వం ఇవన్నీ ఈ వాక్యానికి విస్తరణ. శక్తి సర్వవ్యాప్తి. దేవీ సూక్తం:“అహమేవ వాత ఇవ ప్రవామి…”తంత్రంలో:శక్తి ఆలయంలో మాత్రమే కాదు,శరీరంలో, ప్రకృతిలో, శ్వాసలో.అందుకే తంత్రం:కుండలినీ, చక్ర వ్యవస్థ, శరీర సాధన.అనుభవమే ప్రామాణికం
వాగాంభృణిగ్రంథం ఉటంకించదు. ఆజ్ఞాపించదు. తన అనుభవాన్ని ప్రకటిస్తుంది. తంత్రంలోగురు + సాధన. ప్రత్యక్ష అనుభవం. శాస్త్రం కంటేసిద్ధి. ఇదే తంత్రపు మూల స్వభావం. స్త్రీ శరీరం — సాధన స్థలం. వేదంలో ఇది సంకేతంగా ఉంది. తంత్రంలో స్పష్టమవుతుంది. ఆమెశరీరాన్ని తక్కువ చేయదు. దేహాన్ని దాటే చైతన్యాన్ని చూపుతుంది. తంత్రంలోభోగం → యోగం. దేహమే మోక్ష సాధనం అధికారానికి మూలం — శక్తి. దేవీ సూక్తం:“అహం రాష్ట్రం సంగమనీ…”తంత్రంలోరాజశక్తి ,క్షత్రియ దీక్షలు, దేవీ రాజ్యాధికారం, రాజకీయ శక్తి కూడా శక్తియే. శివ–శక్తి అద్వైతం. వాగాంభృణిద్వైతాన్ని ప్రకటించదు. ఏకత్వంమాత్రమే. తంత్రంలోశివం–శక్తి అభేదం. లలిత త్రిపురసుందరి సిద్ధాంతం.
వాగాంభృణి సూక్తం వాక్, యోని, శ్వాస, స్వయం ప్రకాశం, సర్వవ్యాప్తి అయితే మంత్రం, శ్రీ చక్రం, కుండలినీ, శక్తి స్వాతంత్రం, శరీర సాధనతంత్ర సిద్ధాంతంసంక్షిప్తంగా చెప్పవచ్చు.ఒక వాక్యంలో సారం.. వాగాంభృణి తంత్రం మొదలయ్యే ముందు,శక్తి తత్త్వం వేదాలలో మాట్లాడిన మొదటి స్వరం. ఆమె ఆధునిక భారతీయ సందర్భంలో మూడు తులనాత్మక కోణాలు.వాగాంభృణి vs ఆధునిక భారతీయ మహిళా కవులు.సామాన్య బిందువు – “స్త్రీ స్వరం”. వాగాంభృణి“అహం స్వయం వదామి…”(నేనే స్వయంగా మాట్లాడుతున్నాను). ఆధునిక మహిళా కవులు స్త్రీ అనుభవాన్నిమొదటి పురుషంలోచెప్పడం, పురుష మధ్యవర్తిత్వం లేకుండా స్వర ప్రకటన.
వాగాంభృణి = తొలి ‘Female poetic.చైతన్య స్వరూపం, విశ్వ స్థాయి, నేనే బ్రహ్మం  అని వాగాంభృణి ధోరణి అయితే అనుభవ స్వరూపం, వ్యక్తిగత, సామాజిక స్థాయి, నేను కూడా మనిషినే అని ఆధునిక కవులు అంటుంన్నారు. ఆధునిక కవిత్వంవాగాంభృణి దృష్టిని భూమికి దింపింది.తాత్విక వారసత్వం..ఆధునిక మహిళా కవిత్వందేహం గురించి మాట్లాడుతుంది. నొప్పి, అన్యాయం, ప్రేమ అన్నీ చెప్పుతుంది.వాగాంభృణి ఇచ్చిన“మాట్లాడే హక్కు”లేకపోతేఈ కవిత్వం ఊహించలేం.ఫెమినిజం విమర్శలకు వేద సమాధానం (వాగాంభృణి ఆధారంగా)
విమర్శ 1:“వేదాలు పితృస్వామ్యమే”వేద సమాధానం (వాగాంభృణి):వేదాల్లో స్త్రీవిషయం కాదు, వక్త, ఆమె బ్రహ్మతత్త్వాన్ని ప్రకటిస్తుంది. సమస్య వేదాల్లో కాదు,తర్వాతి కాలపుసామాజిక ఆచారాలలో.
విమర్శ 2:“స్త్రీలను దేవీకరించడం కూడా అణచివేతే”వాగాంభృణి ఏమంటుంది?ఆమెను ఎవరూ దేవిగా పిలవలేదు. ఆమెతనను తానే ప్రకటించుకుంది. ఇది దేవీకరణ కాదు — Self-definition.
విమర్శ 3:“ఆధ్యాత్మికత మహిళలను భౌతిక హక్కుల నుంచి దూరం చేస్తుంది”. వేదీయ సమాధానం:“అహం రాష్ట్రం సంగమనీ వసూనాం”వాగాంభృణిఆధ్యాత్మికమే కాదు. రాజకీయ, సామాజిక శక్తికి మూలంఅని చెబుతుంది.ఈ తత్త్వం నేటి సమాజానికి ఎలా వర్తిస్తుంది?ఇది అత్యంత ముఖ్యమైన భాగం.
 (a) స్త్రీ విద్య&స్వరం: వాగాంభృణి సందేశం:“జ్ఞానం స్త్రీకి ఇవ్వాల్సిన దానం కాదు — ఆమె హక్కు” నేటి సందర్భంలోస్త్రీ విద్య, స్త్రీ అభిప్రాయానికి విలువ, “మాట్లాడితే మౌనంగా ఉండు” అనే సంస్కృతి ఖండన.
(b) రాజకీయాలు&నాయకత్వంస “అహం రాష్ట్రం సంగమనీ…” మహిళా నాయకత్వం:కోటా కోసం కాదు. సామర్థ్యం వల్ల సహజమైనది. వాగాంభృణి దృష్టిలో:శక్తి లింగాధారితమైంది కాదు.
(c) శరీరం – అపవిత్రత నుంచి పవిత్రత. వాగాంభృణి:“మమ యోనిః…”నేటి సమస్యలు:పీరియడ్స్ టాబూ. శరీర లజ్జ. వేదీయ సమాధానం:శరీరం అపవిత్రం కాదు —సృష్టి సాధనం.
(d) మాటల హింస (Verbal Violence): వాగాంభృణి:వాక్ = శక్తి. నేటి సమాజంమాటలతో అణచివేత. ట్రోలింగ్, అవమానం. పరిష్కారం:మాట = బాధ్యత.
మూడు కాలాలను కలిపే ఒక వాక్యం. వాగాంభృణి —వేదకాలంలో చైతన్యంగా మాట్లాడింది,ఆధునిక కవిత్వంలో అనుభవంగా మారింది,నేటి సమాజంలో బాధ్యతగా నిలవాలి.వాగాంభృణి తత్త్వం, భారతీయ రాజ్యాంగం. సమానత్వ భావన యొక్క భారతీయ మేధో పరంపర.మౌలిక భావసామ్యం (Core Idea). వాగాంభృణి..“అహం రాష్ట్రం సంగమనీ వసూనాం” అంటే “నేనే రాజ్యాన్ని నిలబెట్టే శక్తిని”. భారతీయ రాజ్యాంగం..“We, the people of India..”రాజ్యానికి మూలం:రాజు,దేవుడు కాదు. చైతన్యమైన ప్రజలు.ఇది రెండింటిలోనూ ఒకే భావం. వ్యక్తి కేంద్రత (Individual as Source of Dignity). వాగాంభృణి : ప్రతి వ్యక్తిలో వాక్ ఉంది. జ్ఞానం అందరికీ సాధ్యం
రాజ్యాంగం – ఆర్టికల్ 21. జీవితం&వ్యక్తిగత గౌరవం. వాగాంభృణి తత్త్వం:గౌరవంలింగం ఆధారంగా కాదు. చైతన్యాధికారం ఆధారంగా. సమానత్వం – సమానత్వానికి మూలం. వాక్ సర్వవ్యాప్తం. అందరిలో ఒకటే చైతన్యం
రాజ్యాంగం – ఆర్టికల్ 14. Law before equality & equal protection of laws.ఎందుకు సమానత్వం?ఎందుకంటే మూల చైతన్యం అందరిలో సమానమే.వివక్ష నిషేధం (Non-discrimination). వాగాంభృణి: బ్రాహ్మణుడు, ఋషి, రాజు. అందరికీ శక్తినిచ్చేది ఒక్కటే వాక్
రాజ్యాంగం – ఆర్టికల్ 15: లింగం, మతం, జాతి ఆధారంగా వివక్ష నిషేధం.తాత్విక పునాది:జ్ఞానం విభజనను అంగీకరించదు. స్వేచ్ఛ&వ్యక్తీకరణ (Freedom of Expression). వాగాంభృణి: “అహం స్వయం వదామి…”మాట్లాడే హక్కు అంటే అస్తిత్వ హక్కు
రాజ్యాంగం – ఆర్టికల్ 19(1)(a): Freedom of Speech & Expression. భారత రాజ్యాంగం ఆధునిక ప్రజాస్వామ్య నమూనాల ప్రభావంతో రూపుదిద్దుకుంది. ఆధునిక రాజ్యాంగం హక్కుల భాషలో చెప్పిన సూత్రాలకు, వేదీయ తత్త్వంలో సాంస్కృతిక-ఆధ్యాత్మిక పూర్వగాథ ఉంది.రాజకీయ సమానత్వం (Political Equality). వాగాంభృణి: “అహం రాష్ట్రం…”రాజకీయ శక్తి స్త్రీకి సహజం
రాజ్యాంగం: ఓటు హక్కు (Article 326). మహిళలకు సమాన రాజకీయ హక్కులు.ఇది కేవలం చట్టం కాదు. భారతీయ తత్త్వానికి న్యాయరూపం. సామాజిక న్యాయం (Social Justice). వాగాంభృణి: శక్తి ఎవరికీ ప్రత్యేకం కాదు. సామాజిక స్థితి ఆధారంగా కాదు
రాజ్యాంగం – ప్రస్తావన (Preamble): Social, Economic, Political Justice.న్యాయం అంటేసమాన అవకాశాలకు చైతన్యాన్ని విడుదల చేయడం.వాగాంభృణి: స్త్రీ జ్ఞానకర్త. స్త్రీ శక్తికర్త
రాజ్యాంగం: Article 15(3) – మహిళలకు ప్రత్యేక ఏర్పాట్లు.ఇది “ప్రివిలేజ్” కాదు.చరిత్రాత్మక అణచివేతకు సరిదిద్దే చర్య. మౌలిక కర్తవ్యాలు (Fundamental Duties). వాగాంభృణి: వాక్ బాధ్యత
రాజ్యాంగం :Article 51Ato renounce practices derogatory to the dignity of women.మాటలతో అణచివేత కూడా రాజ్యాంగ విరుద్ధమే.వాగాంభృణి తత్త్వం —భారతీయ రాజ్యాంగానికి శాసన మూలం కాదు,కానీ దాని మేధో–సాంస్కృతిక మూలం.అంటేరాజ్యాంగం ఆధునిక భాషలో చెప్పినది,వాగాంభృణి వేదభాషలో అనుభవించినది.ఆధునిక మహిళా ఉద్యమాలకు వేదీయ తాత్విక మద్దతు.
లక్ష్యం…వేదాలు మహిళా ఉద్యమాలకువ్యతిరేకంకాదు;వాటికితాత్విక లోతు, సాంస్కృతిక బలాన్ని ఇచ్చే మూలం.“మాట్లాడే హక్కు” – ఉద్యమాల తొలి అడుగువేదీయ మూలం. వాగాంభృణి (దేవీ సూక్తం)“అహం స్వయం వదామి…” స్త్రీకి స్వరం హక్కు కాదు,అస్తిత్వం.ఆధునిక ఉద్యమంలో#MeToo, గృహహింసపై మాట్లాడటం, లైంగిక వేధింపులపై స్వరం.ఇదిమాట్లాడే స్వరానికి వేదీయ ఆధ్యాత్మిక పూర్వగాథగా వాగాంభృణి స్వరం చూడవచ్చు.జ్ఞానాధికారం నాయకత్వానికి మూలం. వేదీయ మూలం-వాగాంభృణి – మంత్రద్రష్ట, గార్గీ – తత్త్వవాదిని సవాల్ చేసినది, మైత్రేయి – ఆత్మజ్ఞానం కోరినది.జ్ఞానం పురుష ఏకాధిపత్యం కాదు.ఆధునిక ఉద్యమంలోమహిళా మేధావులు, అకాడమిక్ లీడర్షిప్, పాలసీ మేకింగ్‌లో మహిళలు.శరీరం అపవిత్రం కాదు – సాధన స్థలం. వేదీయ మూలం“మమ యోనిరప్స్వంతః సముద్రే”శరీరం అంటే సృష్టి సాధనం. ఆధునిక ఉద్యమంలో – పీరియడ్స్ టాబూ వ్యతిరేకం, శరీర స్వాతంత్ర్యం, Reproductive rights. శరీరాన్ని సృష్టి–శక్తి సాధనంగా చూసిన వేదీయ దృష్టి, ఆధునిక శరీర స్వాతంత్ర్య చర్చలకు సాంస్కృతిక పునర్వ్యాఖ్యానంగా ఉపయోగపడవచ్చు.ఇది “పాశ్చాత్య దిగుమతి” కాదు —వేదీయ శరీర తత్త్వం పునరుద్ధరణ.

ఆధ్యాత్మికత vs హక్కులు – తప్పుడు విభజన
విమర్శ“ఆధ్యాత్మికత మహిళలను అణచుతుంది”. వేదీయ సమాధానం.వాగాంభృణి:ఆధ్యాత్మికమేరాజకీయ శక్తి మూలంఅని చెబుతుంది. “అహం రాష్ట్రం సంగమనీ…”హక్కుల పోరాటానికి ఇది అంతర్గత బలం.సమానత్వం – దయ కాదు, సత్యం. వేదీయ మూలం- వాక్ సర్వవ్యాప్తం. అందరిలో ఒకే చైతన్యం. ఆధునిక ఉద్యమంలో – Equal pay. Equal opportunity. Anti-discrimination laws. సమానత్వంఅభ్యర్థనకాదు —నైతిక సత్యం.వేదీయ సంప్రదాయంలో:ఋషికలు గృహిణులు, తపస్వులు, మేధావులు. ఒకే మోడల్ కాదు. ఆధునిక Intersectional Feminismకిభారతీయ సమాంతర భావం కనిపిస్తుంది. ఇదేహింస – మాటల నుంచే మొదలవుతుంది. వేదీయ దృష్టి-వాక్ = శక్తి. దుర్వాక్యం = హింస. ఆధునిక ఉద్యమంలో – Online abuse. Moral policing. Victim shaming. ఉద్యమాలకు వేదీయ మద్దతు:మాటల సంస్కరణ అంటే సామాజిక సంస్కరణ. ఉద్యమాలకు సాంస్కృతిక న్యాయబలం. భారతదేశంలో తరచూ వినే వాదన:“ఇది మన సంస్కృతికి విరుద్ధం”. వేదీయ సమాధానం. వాగాంభృణి, గార్గీ, మైత్రేయిమహిళా ఉద్యమాలుసంస్కృతికి వ్యతిరేకం కాదు. వేదాలను మహిళా ఉద్యమాలకు వ్యతిరేకంగా మాత్రమే చూడడం ఒక దృష్టికోణం అయితే, వాటిలోని శక్తి–వాక్ తత్త్వాలను సమకాలీన సమానత్వ చర్చలకు మద్దతుగా పునర్వ్యాఖ్యానించడం మరో దృష్టికోణం.సంస్కృతి యొక్క మూలానికి తిరిగివెళ్లడం.పరిమితి – నిజాయితీ. వేదీయ తత్త్వంసిద్ధాంత బలం ఇస్తుంది. కానీ చట్టాలు, విధానాలు అవసరం.
తత్త్వం + చట్టం + ఉద్యమం= సామాజిక మార్పు. వేదీయ తత్త్వంలో కనిపించే శక్తి, వాక్, ఋషికల స్వరాలు ఆధునిక మహిళా ఉద్యమాలకు సాంస్కృతిక-తాత్విక మద్దతుగా పునర్వ్యాఖ్యానించవచ్చు.వేదాల లోతైన మానవతా తత్త్వానికి సమకాలీన స్వరూపం.

“రవి గాంచని చోటు కవి గాంచున్”
“కత్తి కంటే కలం గొప్పది”
సాహితీ రంగానికి సంబంధించి తరుచుగా వినిపించే రెండు సూక్తులు.

వస్తువు ఏదైనా అందులోకి పరకాయ ప్రవేశం చేయగలిగే శక్తి కవులకు ఉంటుందన్న ఉద్దేశంతో ఈ (రవి……. గాంచన్)నానుడి పుట్టి ఉండవచ్చు.

“కత్తి కంటే కలం గొప్పది”
కత్తి శరీరాన్ని గాయపరిస్తే, కలం ఆలోచనను రేకెత్తిస్తుందన్న భావన ఈ సూక్తిలో మనకు కనిపిస్తుంది. [గాయపరచడం మాత్రమే కాదు, శస్త్రచికిత్సలోనూ తనదైన పాత్ర పోషించి, వ్యాధి పీడితులకు స్వస్థత చేకూర్చడంలో బలమైన పనిముట్టుగా ఉపయోగపడుతుందనేది (ప్రస్తుతానికి అనవసరమైనా) అందరూ ఆమోదించాల్సిన మరో కోణం].
కలం అజ్ఞానాన్ని పారద్రోలి, జ్ఞాన దీపాన్ని వెలిగిస్తుంది. ఆలోచనను రేకెత్తించి, మార్పు వైపు నడిపిస్తుంది. ఆ మార్పు మనిషిలోని మాలిన్యాన్ని కడిగేసేదైనా కావచ్చు, అభివృద్ధి బాట పట్టించేదైనా అయి ఉండవచ్చు.
మేము సైతం అంటూ కలాన్ని చేతబట్టి, తమకంటూ ఒక గుర్తింపును సంతరించుకున్న 19వ శతాబ్దపు ఈ సరస్వతీ పుత్రికలను కెమెరాలో బంధించిన ఆనాటి అపూర్వ ఘట్టం, తీయని జ్ఞాపకమై నేడు నెట్టింట వైరల్ గా మారుతోంది. వారు వెదజల్లిన పరిమళాలను ఆఘ్రాణిస్తూ, ఈ చిరు అక్షర నీరాజనం.

రంగనాయకమ్మగారు
సుప్రసిద్ధ స్త్రీవాద రచయిత్రిగా, విమర్శకురాలిగా, మార్క్సిస్ట్(శ్రామిక వర్గ ప్రయోజనాలను సమర్ధించే వ్యక్తి) గా సాహిత్య రంగంలో తనదైన ముద్ర వేసుకున్నారు. ప్రజాస్వామిక విలువలు, కుల వ్యతిరేకత, సమానత్వం, భారతీయ పురాణాలు వంటి అంశాలపై రచనలు చేశారు. 1955లో రచనా వ్యాసంగం ప్రారంభించిన వీరు 15 నవలలు, 70 కథలు,వ్యాసాలు మాత్రమే కాకుండా భారత కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం, మావోయిజంపై కలాన్ని సంధించారు.
కలం పట్టిన తొలినాళ్లలో దద్దనాల (తండ్రి ఇంటి పేరు) రంగనాయకమ్మగా, వివాహానంతరం ముప్పాళ్ళ రంగనాయకమ్మగా పాఠకులకు చిరపరిచితులు.
1965 లో ‘ బలిపీఠం’ నవలకు గాను ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వ సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు పొందారు. మార్క్సిస్ట్ దృక్పథంతో రాసిన ‘రామాయణ విషవృక్షం’ బ్రాహ్మణ వ్యతిరేకిగా, స్త్రీవాద రచనలు చేయడం వల్ల పురుష వ్యతిరేకంగా ముద్ర పడింది.
జానకి విముక్తి, కళ్ళు తెరిచిన సీత, కృష్ణవేణి, బలిపీఠం, రచయిత్రి, కళ ఎందుకు, ప్రేమకి ముగింపు ఎప్పుడు?, వాళ్ళిద్దరూ అంతేనా?, రామాయణ విషవృక్షం,ఇదండీ మహాభారతం వంటి రచనలు చేసి, సాహిత్య రంగంలో పలు సంచలనాలు సృష్టించారు.

పాకాల యశోదా రెడ్డి
తెలంగాణ భాష,యాసలతో కూడిన రచనలు చేసిన వీరు తమలోని ప్రతిభకుగాను ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయ తెలుగుశాఖలో ఆచార్య పీఠాన్ని అలంకరించారు. ప్రాచీన తెలుగు సాహిత్యంపై వీరు చేసిన ప్రసంగాలు పలువురి మన్నన లందుకున్నాయి. ఆకాశవాణిలో తెలంగాణ మండలికంలో ప్రసంగం చేసిన తొలి రచయిత్రిగా వినుతి కె క్కారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర అధికార భాషాసంఘం అధ్యక్షురాలిగా సేవలందించారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడమీ, లలితకళా అకాడమీ,సంగీత అకాడమీ సభ్యురాలిగా కొనసాగారు. ఆంధ్ర సారస్వత పరిషత్, జానపద కళా సాహిత్య సంస్థలతో వీరికి విడదీయరాని అనుబంధం ఉంది. ధర్మశాల, ఎచ్చమ్మ కథలు, మా ఊరి ముచ్చట్లు, భారతీయ చిత్రకళ, ద్విపద వాంగ్మయం, ప్రబంధ వాంగ్మయం, భావిక వంటి రచనలు, పలు విమర్శనాత్మక గ్రంథాలు రచించారు.

కాసు రాఘవమ్మ గారు
గాంధీజీ సిద్ధాంతాలకు ప్రభావితురాలై, జాతీయ ఖాదీ ఉద్యమంలో చురుకైన పాత్ర పోషించారు.
ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని నరసరావుపేటలో కాసు రాఘవమ్మ – బ్రహ్మానందరెడ్డి పేరుమీద 1972 లో జూనియర్ కళాశాల,1974 లో డిగ్రీ కళాశాలలు(25 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో) స్థాపించబడినవి.

ఈ రెండు కళాశాలల సంయుక్త ఆధ్వర్యంలో వెలువడే ‘ప్రతిభ’
అనే వార్షిక పత్రిక విద్యార్థుల్లో దాగిన సాహితీ విలువలకు అద్దం పడుతూ ఉండేది.

భానుమతీ రామకృష్ణ
అటు చలనచిత్ర రంగం, ఇటు సాహితీ రంగం. రెండింటిని సమన్వయ పరచుకున్న తీరు అద్భుతం. నటిగా, గాయనిగా, స్టూడియో అధినేత్రిగా, నిర్మాతగా, దర్శకురాలిగా అన్ని పాత్రల్లో ఒ దిగిపోయి మెప్పించిన బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి. శ్రోతలను మురిపించి, మరిపించిన కంఠస్వరం ఆమె వరం. హాస్యంతో కూడిన రచనలు, చక్కని వాగ్దాటితో కట్టిపడేసే ప్రసంగాలు ప్రత్యేక ఆకర్షణలు. ఆత్మవిశ్వాసం పాలు ఒకింత ఎక్కువై గర్విష్టి(కొంతమంది దృష్టిలో)గా ముద్రపడినా, వారిలోని భక్తి తత్పరత, స్నేహశీలతల కారణంగా అందరి మనసుల్ని చూరగొనేవారు.
తమిళనాడులోని సంగీత కళాశాలకు ప్రధాన ఆచార్యులుగా సేవలందించారు. వీణ వా ద్యంలోనూ ప్రావీణ్యం గడించారు. వస్త్రాలపై ఎంబ్రాయిడరీ చేయడాన్ని బాగా ఇష్టపడేవారు. తమిళం పై పట్టు సాధించినప్పటికీ,తెలుగు భాషపై ఉన్న అభిమానంతో అచ్చమైన తెలుగులో మాట్లాడేవారు. తప్పనిసరైతే తప్ప సంభాషణల్లో ఆంగ్ల పదాలను వాడేవారు కాదు.
ప్రతీ వాక్యంలో హాస్యాన్ని గుప్పిస్తూ, సులభ శైలిలో రచించిన ‘అత్తగారి కథలు’ అనే రచన పేరు ప్రఖ్యాతల్ని మాత్రమే కాకుండా, సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారాన్ని అందించింది. వ్యక్తిగత జీవితంలోని పార్శ్వాలను, చలనచిత్ర ప్రస్థానాన్ని ఉటంకిస్తూ వ్రాసిన ‘నాలో నేను ‘ అనే స్వీయ రచన 1994లో జాతీయ బహుమతిని అందించింది.
చలనచిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించడం వారిలోని ఆత్మవిశ్వాసానికి, సాహసానికి ప్రతీకగా పరిగణించవచ్చు. ప్రతీ చిత్రంలోను ఒక త్యాగరాయ కీర్తన, ఒక జావళి ఉండటాన్ని ఇష్టపడేవారు. చలన చిత్రాల్లో స్త్రీకి సముచిత స్థానం కల్పించేవారు.
1953లో నిర్మించిన ‘చండీరాణి ‘తెలుగు, హిందీ, తమిళ భాషల్లో ఏకకాలంలో విడుదలైన తొలి తెలుగు మహిళా దర్శకురాలి చలనచిత్రంగా రికార్డుల కెక్కింది.
తెలుగు చలన చిత్ర చరిత్రలో తొలి మహిళా సూపర్ స్టార్ ఐన వీరిని1996లో పద్మశ్రీ, 2001లో పద్మ భూషణ్ వరించింది.

ఇల్లిందుల సరస్వతి
ప్రముఖ తెలుగు కథా రచయిత్రిగా వాసికెక్కిన వీరు స్వయంకృషితో హిందీ, ఆంగ్ల భాషలపై పట్టు సాధించి, జర్నలిజంలో డిప్లమా పొందారు. 250 కథలు, 5 నవలలు,5 వ్యాస సంపుటాలు, జీవిత చరిత్రలు, రేడియో నాటకాలు రచించారు. వివిధ భాషల్లోంచి అనువాదాలు చేసి, కథాసంకలనాలు వెలువరించారు. బాల సాహిత్యంలో రచనలు చేసి, చక్కటి గుర్తింపును పొందారు.
ముత్యాల మనసు, కల్యాణ కల్పవల్లి, మనం – మన ఆహారం (అనువాదం), రాజహంసలు స్వర్ణకమలాలు, భారతనారి – నాడూ నేడూ వంటి విశిష్ట రచనలు చేశారు.
1934లో హైదరాబాద్ మహానగరంలో ఎల్లాప్రగడ సీతాకుమారి గారితో కలిసి ‘ఆంధ్ర యువతి మండలి’ని స్థాపించి, దానికి కార్యదర్శిగా, ఉపాధ్యక్షురాలుగా బాధ్యతలు నెరవేర్చారు. నేరస్తుల్లో పరివర్తన తీసుకు వచ్చేందుకుగాను మూడు సంవత్సరాల పాటు జైలు విజిటర్ గా సేవలందించారు. కేంద్ర రాష్ట్ర సినిమా అవార్డు కమిటీలో సభ్యురాలిగా బాధ్యతలు నిర్వహించారు.
కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు పొందిన తొలి తెలుగు రచయిత్రిగా రికార్డుల కెక్కారు. ‘స్వర్ణకమలాలు’ కథా సంకలనానికిగాను 1982లో ఈ అవార్డు వీరిని వరించింది.
1958లో ఏర్పడిన ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనమండలికి నామినేటెడ్ ఎమ్మెల్సీ పదవి నలంకరించారు.

తురగా జానకీరాణి
ప్రముఖ తెలుగు రచయిత్రి, సంఘ సేవకురాలైన వీరు 1975 లో ఆకాశవాణిలో ఉద్యోగ బాధ్యతలు స్వీకరించినది మొదలు పలు సవాళ్లు, సామాజిక సంక్షేమ కార్యక్రమాలతో అలుపెరుగని పోరు సలిపారు. వీరు ఉద్యోగంలో చేరే నాటికి దేశంలో ఎమర్జెన్సీ అమల్లో ఉన్నది. ఆ గడ్డుకాలంలో ప్రభుత్వ పథకాలు, ప్రణాళికలను ప్రజలకు చేరవేయడాన్ని, వారిని చైతన్య పరచడాన్ని సవాలుగా స్వీకరించారు. వారిలోని అంకితభావం, నిబద్దతలపై స్పష్టమైన అవగాహన ఉన్న పై అధికారులు, వారి నిర్ణయాలను ఆమోదించి, వాటిని అమలు పరిచే విధానంలో పూర్తి స్వేచ్చ నిచ్చేవారు. ప్రణాళిక, నిర్వహణ, ప్రదర్శన అనే ఈ మూడు అంశాలు దృఢంగా ఉంటే ఏ కార్యక్రమంలోనైనా చక్కగా రాణించవచ్చని చెబుతారు.
100 పైగా కథలు (3 సంపుటాలు),3 నవలలు, 5 బాల సాహిత్య గ్రంథాలు, 3 అనువాద రచనలు చేశారు. రేడియో పాటలు, నాటికలు, రూపకాలు రచించి, వాటిని పిల్లలతో ప్రదర్శింపజేసి, రేడియో అక్కయ్యగా అందరి ప్రేమను చూరగొన్నారు. సభా ప్రసంగాలు, సాధారణంగా మైక్ పట్ల ఉండే జంకును పోగొట్టి, చక్కని వక్తలుగా మలచడానికి ‘బాలానందం’కార్యక్రమాన్ని బలమైన వేదికగా ఎంచుకున్నారు. ఉద్యోగ బాధ్యతలు నిర్వహించే క్రమంలోనే వీరిలోని సంఘసంస్కర్త మేల్కొన్నారు. బాలల హక్కులు, బాలల సమస్యలు, బాల కార్మిక వ్యవస్థ నిర్మూలన వంటి అంశాలపై ప్రజల్లో అవగాహన కల్పించారు. UNICEF, NCRT, బాల జాగృతి (బాజా), ప్రభుత్వ శాఖల సమన్వయంతో 670 వీథి ప్రదర్శనలు నిర్వహించారు. ‘ఇది నా సమస్య’ అనే స్త్రీల కార్యక్రమాన్ని, వృద్ధులకు సంబంధించి ‘స్రవంతి’ అనే కార్యక్రమాన్ని ఏర్పాటు చేసి, వాటి ద్వారా వారి సాదకబాధకాలను తెలుసుకుని, పరిష్కరించేవారు. పంచాయితీలలోని మహిళలను సంఘటిత పరిచి, ‘అందరికీ చదువు’ అనే కార్యక్రమం ద్వారా వారికి విద్యనందించడమే గా కుండా, వారిలోనే రచనా శక్తిని జాగృత పరిచేవారు.’మా చేతి పంపు – మా బిందె నింపు’ అనే సామాజిక అవగాహనా కార్యక్రమానికి చక్కని స్పందన లభించింది.
వీరి వెలలేని సేవలకు గాను గృహలక్ష్మి స్వర్ణ కంకణం, బాల సాహిత్య రత్న, బాలబంధు, ఈనాడు, ఆంధ్ర సారస్వత పరిషత్ లో పరిణిత వాణి, తెలుగు విశ్వవిద్యాలయ పురస్కారం (2 సార్లు), రాష్ట్ర ప్రభుత్వ ఉగాది పురస్కారం, పింగళి వెంకయ్య స్మారక సత్కారం, అరవిందమ్మ మాతృమూర్తి పురస్కారం, సుశీలా నారాయణరెడ్డి సాహితీ పురస్కారం వరించాయి. 1994లో IBPS సహాయ దర్శకురాలి (అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్) గా పదవీ విరమణ చేశారు.

ఊటుకూరి లక్ష్మీకాంతమ్మ గారు
రచయిత్రిగా, పండితురాలిగా, పరిశోధకురాలిగా, ఉపన్యాసకురాలిగా ప్రఖ్యాతి గాంచిన వీరు, కృష్ణకుమారి అనే పేరుతో ‘భారతి ‘ మాస పత్రికలో రచనా వ్యాసంగాన్ని మొదలు పెట్టారు. వ్యాసం, గేయం, వచన కవిత, ఖండకావ్యం, చారిత్రక పరిశోధన వంటి పలు ప్రక్రియల్లో పాండిత్యం గడించారు. 10 సంవత్సరాల వయసులోనే వేదికలెక్కి ఉపన్యసిస్తూ, ప్రజల్లో స్వాతంత్ర్యకాంక్షను ప్రేరేపించేవారు. 15 సంవత్సరాల వయసు వచ్చేసరికి కవిత్వం, నృత్యం, కుట్టుపని, ఎంబ్రాయిడరీ వంటి కళల్లో నైపుణ్యం సంపాదించారు. విజయవాడ, మద్రాసు రేడియో కేంద్రాలలో వీరి రచనలు, ప్రసంగాలు తరచుగా ప్రసారమవుతూ ఉండేది. 18 వ. ఏట ‘ఉభయ భాషా ప్రవీణ ‘పట్టా పొందారు.
కోరల మధ్యన కోటి స్వర్గాలు, లజ్జ కిరీట ధారిణి, చీకటిరాజ్యం, దేవి స్తవతారావళి, మన సాహితి – మధుర భారతి, కనకమ్మ నివాళి, మహిళా విక్రమ సూక్తము, ఆంధ్ర కవయిత్రులు వంటి రచనలు అఖిల భారత కవయిత్రిగా గుర్తింపు నిచ్చాయి. చంద్రమతి కథ, యుగళ సిరి అనేవి వీరి అముద్రిత రచనలు. వాగ్గేయకారులు, పదాలు, జావళీలు,తత్వాలు, సంకీర్తనలపై సునిశిత పరిశీలనాశక్తితో ‘ఆంధ్ర కీర్తన వాంగ్మయ సేవ ‘ అనే గ్రంథాన్ని రచించారు. ఆకాశవాణిలో లలిత, భక్తి గీతాల ప్రసారంలో గణనీయమైన పాత్ర పోషించారు. 1968లో ‘కథామందారం ‘ అనే సంకలనాన్ని ప్రచురించారు. తెలుగు మొలక, విద్వత్కవయిత్రి, ఆంధ్ర విదుషీ కుమారి, ఆంధ్రసరస్వతి, కవయిత్రీతిలక, సాహితీరుద్రమ, కళాప్రపూర్ణ వంటి పలు బిరుదులను పొందారు. గృహలక్ష్మి స్వర్ణ కంకణం అవార్డు పొందారు. కనకాభిషేకం, పౌర సన్మానం, గజారోహణం వంటి ఘన సన్మానాలు పొందిన ఆధునిక తెలుగు కవయిత్రిగా వాసికెక్కారు.

తెన్నేటి హేమలతగారు
రెండు పదులు కూడా నిండని వయసులోనే రచనకు శ్రీకారం చుట్టిన జానకి రమాకృష్ణవేణి వివాహానంతరం తెన్నేటి హేమలతగా పేరు మార్చుకుని పాఠకుల హృదయాల్లో స్థానం సంపాదించారు.5 వ. తరగతి వరకు మాత్రమే పాఠశాలలో చదివినప్పటికీ, జిజ్ఞాస కారణంగా తెలుగు, ఆంగ్ల, సంస్కృత భాషలపై పట్టు సాధించారు.70,80 దశకాల్లో వీరి రచనలపై విస్తృతంగా చర్చలు జరిగాయి.
1955లో విజయవాడ ఆకాశవాణి కేంద్ర అనౌన్సర్ గా ఉద్యోగ ప్రస్థానం ప్రారంభించిన వీరు, పలు రేడియో నాటకాలు, సినిమాల్లో నటించి, మాటలు వ్రాయడం మొదలుపెట్టారు. ‘శిలా హృదయం’పేరుతో వీరు రచించిన మొదటి రేడియో నాటకం 1952లో డక్కన్ రేడియోలో ప్రసారమైంది. సంగీతాన్ని అమితంగా ఆరాధించే వీరు, మంగళంపల్లి బాలమురళీకృష్ణ గారిపై ఉన్న అభిమానంతో వారు స్వరపరచిన కొన్ని రాగాలకు చక్కని సాహిత్యాన్ని అందించారు.
100 కథలు,105 నవలలు, 700 రేడియో నాటకాలు, 10 రంగస్థల నాటకాలు,5 సాహిత్య వ్యాసంపుటాలు, 2 సాహిత్య విమర్శనా సంపుటాలు, ‘లత వ్యాసాలు’ పేరుతో సంపుటి, ‘చరిత్ర కందని ప్రేమ కథలు’ అనే కవితా సంపుటుల వెలువరించారు.
ముప్పాళ్ళ రంగనాయకమ్మ గారు రచించిన ‘రామాయణ విషవృక్షం’ నవలను విమర్శిస్తూ ‘రామాయణ విషవృక్ష ఖండన’ రచించారు. హైదరాబాద్ 6 వ. నిజాం నవాబైన మీర్మఖ్బూల్ అలీఖాన్ జీవిత చరిత్ర ఆధారంగా ‘ ప్రియతముడు ‘ అనే నవలను రచించారు. పాంచాలి,ఎడారి పువ్వులు, మహానగరంలో స్త్రీ, రక్తపంకం, మోహనవంశీ, గాలి పడగలు – నీటి బుడగలు, అంతరంగ చిత్రం వంటి రచనలు చేశారు. ‘గాలి పడగలు – నీటి బుడగలు’ నవలలో వేశ్యల దుర్భర జీవితాలను చిత్రీకరించడంతో పలు విమర్శలు ఎదురైనప్పటికీ, ఏమాత్రం జడవకుండా ‘రక్తపంకం’ లో వారి దైన్యాన్ని మరింత లోతుగా అక్షరబద్ధం చేశారు.ఆర్థిక ఇబ్బందులతో తీవ్ర మానసిక క్షోభ అనుభవించాననీ, చావు బతుకుల మధ్య కొట్టుమిట్టాడిన సందర్భాలు లేకపోలేదని చెబుతారు. మోహనవంశీ, అంతరంగ చిత్రం నవలల్లో వీరికి జీవితానికి సంబంధించిన పలు విషయాలను పొందుపరిచినట్లుగా తెలుస్తోంది. ఘట్టి ఆంజనేయ శర్మగారు ‘సాహితీలత’ అనే పేరుతో వీరి జీవిత చరిత్రను వ్రాశారు.
1963 లో గృహలక్ష్మి స్వర్ణకంకణం, 1981లో ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం విలక్షణ మహిళా పురస్కారం వీరిని వరించాయి. ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం కళాప్రపూర్ణ బిరుదునిచ్చి సత్కరించింది. ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడమీలో 20 సంవత్సరాల పాటు వీరు తమ విశిష్ట సేవలను అందించారు.
సామాజిక చైతన్యానికి ఆయువుపట్టైన రచనా వ్యాసంగాన్ని కొనసాగించే కవులు, రచయితలు అప్పుడూ,ఇప్పుడూ, ఎప్పుడూ ఉంటారు. వారు తమ రచనల ద్వారా గొప్ప కార్యక్రమాలకు పునాదులు వేయకపోయినా, దృఢమైన సంస్కరణలకు శ్రీకారం చుట్టక పోయినా పరవాలేదు. ఎక్కడో, ఏ మారుమూలో ఒక నిస్సహాయుడి కంటి వెలుగై, ఒక నిరుపేద ఇంట చిరుదీపం వెలిగించ గలిగితే చాలు. ఆ రచన సార్థకం. ఆ రచయిత జన్మ ధన్యం.