“ఏమోయ్! ఎక్కడా ? ఫోన్లో అమ్మాయి మాట్లాడుతున్నది. త్వరగారా! “
నారాయణరావు అరుపుకు, ‘వారం అయింది అమ్మాయి ఫోన్ చేసి ఎందుకు చేయలేదో మరి‘
అనుకుంటూ అదే ఆలోచనలో కాఫీ కలుపుతూ ఉన్న సునీత,భర్త పిలుపుతో
“ఆ! వచ్చే, వచ్చే” తడిచేతులు చీర కొంగుకు తుడుచుకుంటూ హాల్లోకి వచ్చింది.
“ఇదిగో, మాట్లాడు ” అంటూ, నారాయణ రావు ఫోన్ భార్యకు అందించాడు.
“ఆ! శ్రీలు ఎలా ఉన్నారు? “
“అంతా బాగానే ఉన్నామమ్మా, కొత్త ఉద్యోగం కొంచెం పని ఎక్కువగానే ఉంటున్నది, నేను ఫ్రీ అయిన టైంలో మీకు అర్ధరాత్రి అప్పుడు ఫోన్ చేస్తే కంగారు పడతారని చేయలేదు అలా వారం గడిచిపోయిందమ్మా “
‘’ అలా కాదు శ్రీలు ఏ టైం అయినా పర్వాలేదు ఒక్కసారి పలకరించావంటే స్థిమితంగా ఉంటాము సరేనా తల్లీ!”
“అలాగే అమ్మా, ఈ సమ్మర్ లో ఇండియాకు రావాలని ప్లాన్ చేస్తున్నామమ్మా …. డేట్ కన్ఫర్మ్ అయిన తర్వాత వివరంగా చెప్తాను. “
“అవునా, చాలా సంతోషం శ్రీలు.ఎండలు ముదరకముందే వచ్చేందుకు చూడండి. అలాగే నీకేం కావాలో కూడా ముందుగానే చెప్పు వచ్చినప్పటినుండి పరుగులే మీకు. పాప ఎలా ఉంది. అల్లుడు గారు బాగున్నారు కదా, అత్తమ్మ వాళ్ళు ఎలా ఉన్నారు? మనవాళ్లంతా క్షేమమే కదా! “
“అందరం బాగున్నామమ్మా. ఈయన వర్క్ లో చాలా బిజీగా ఉంటున్నారు. పాప బాగుంది. త్వరలో చూస్తారు కదా.
మనవాళ్ళందరిని కలవబోతున్నందుకు చాలా హ్యాపీగా ఉంది. నాయనమ్మ తాతయ్య ఎలా ఉన్నారు?”
“తాతయ్య పరవాలేదు శ్రీలు. నాయనమ్మ ఆరోగ్యం తరచూ ఇబ్బంది పెడుతున్నది. ఆ గది దగ్గరకే వెళుతున్నాను పలకరించుకో చాలా సంతోషపడతారు”
మామగారికి ఫోన్ ఇచ్చి సగంలో వదిలేసిన కాఫీపని చూసేందుకు సునీత వంటగది వైపు కదిలింది.
“మధ్యాహ్నం భోజనాల తర్వాత అందరo హాల్లో కూర్చున్నపుడు. ఎప్పుడు ఏ అవసరం ముంచుకొస్తుందోనని నన్ను కనిపెట్టుకొనుoటూ, ఎక్కడికి కదలలేకున్నారు మీరు. పిల్లదాన్ని చూసి రెండేళ్లు దాటింది, ఫోనులో మాట్లాడుతున్నా, వీడియోలో చూస్తున్న, దగ్గరకు చేర్చుకోవాలన్న తపన తీరడం లేదు. దాని బిడ్డకు కూడా ఏ అచ్చట ముచ్చట తీర్చలేక పోతున్నాము.”
అంటూ అత్తయ్య బాధపడుతుంటే,
“అమ్మా!ఊరుకో, ఆ వెలితి తీర్చేందుకే నీ మనవరాలు వస్తున్నానని చెప్పింది కదా, నీ ఆయాసం అంతా ‘వూష్ కాకి ‘ అయిపోయి, చక చకా లేచి తిరుగుతావు చూడు.”
అంటూ మావారు ఉడికించారు. మావయ్య నవ్వుతూ చూస్తున్నారు.
శ్రీ లాస్య మా ఏకైక సంతానం. అల్లారుముద్దుగా పెరిగింది. అపురూప లావణ్యం అందమైన మనసున్న తనంటే మా బంధు వర్గానికి అంతా కూడా ఒక ప్రత్యేకమైన అభిమానం. చదువులో కూడా చాలా చురుగ్గా ఉండేది. అనుకోకుండా వచ్చిన సంబంధం, అందరికీ నచ్చినప్పటికీ, అమెరికా అనేసరికి, అంత దూరమా అని ఆగిపోయాము. కానీ అబ్బాయి తల్లిదండ్రులు ఒక అడుగు ముందుకు వేసి,
“అబ్బాయి, అమ్మాయి ఒకరికొకరు ఇష్టపడ్డారు. ఈడు జోడు కూడా చక్కగా కుదిరింది. అమ్మాయిని గురించి మీరు దిగులు పడకండి. మా ఇద్దరు పిల్లలు వసుధ, కృష్ణ చైతన్య ఇద్దరూ అట్లాంటాలో ఉంటారు. మీకు తెలుసు మా అమ్మాయికి పెళ్లయి ఇద్దరు పిల్లలు. మేము వారికిఐదారు గంటల ప్రయాణ దూరంలో సిన్సినాటిలో స్థిరపడ్డాము. తరచూ కలుస్తుంటాము. మా బంధు బలగమంతా కూడా అమెరికాలోనే ఉన్నారు.”
అంటూ మాకు నచ్చచెప్పి శుభస్య శీఘ్రం అనిపించారు. పెళ్లి ఘనంగా జరిగిపోయింది. మొదట్లో చాలా కష్టంగా అనిపించినా, తప్పదు కదా అలవాటు పడ్డాము. ఏడాదికి ఒకసారి తను రావడమో మేం వెళ్లడమో జరుగుతుండటం, శ్రీలు డెలివరీ సమయంలో అక్కడే ఆరు నెలలు ఉన్నాము . పాపకిప్పుడు ఐదేళ్లు. మా అత్తయ్య ఆరోగ్యం బాగోలేకపోవడంతో గత రెండేళ్లుగా మేము వెళ్లలేకపోయాము, ఉద్యోగాల మార్పులు,’ వీసా’ ప్రాబ్లమ్స్ తో శ్రీలు వాళ్ళు కూడా రాలేకపోయారు. ప్రొద్దున మాట్లాడినప్పటినుండి ఎప్పుడెప్పుడు చూస్తామా అని ఆత్రుత పడుతున్నాము.

తీరా శ్రీలు వాళ్ళు వస్తున్న రోజు దగ్గర పడుతున్న కొద్ది మనోబలం కంటే మించింది లేదు అన్నట్లు మంచంపై నుండి కాలుకింద పెట్టేందుకు ఆయాస పడుతూ ఇబ్బంది పడుతున్న మా అత్తయ్య, మావారు అన్నట్లుగానే ఉత్సాహంగా ఆ పని ఈ పని అందుకుంటూ హడావిడి పడసాగారు.
“సునీతా, ఎలాగూ శ్రీలు వాళ్ళు శ్రీరామనవమికి ఇక్కడే ఉంటారు కనుక, మనవాళ్లందరినీ ఇక్కడికే రమ్మని చెబుదాము. అందరం ఒకచోట కలిసినట్లు ఉంటుంది. పైగా శ్రీలు వాళ్లు కూడా ఎండలకు తిరిగే పని తప్పుతుంది ఏమంటావు? “
అన్నాడు నారాయణరావు. ఈ ఆలోచన బాగుందనిపించింది అందరికీ. అలాగే చేద్దాం అనుకున్నాము. మా పుట్టిల్లు, మా ఆడపడుచులు అందరివి,మాఊరుకి యాభై కిలోమీటర్ల దూరాల్లో ఊర్లే. అదీ కాక,మాఊర్లో ప్రసిద్ధి పొందిన రామాలయం, శివాలయాలు ఉన్నాయి. శ్రీరామనవమి, శివరాత్రి ఉత్సవాలు విశేషంగా జరుపుతారు కనుక చుట్టుపక్కల గ్రామాల నుండి అందరు కూడా ఇక్కడకు చేరుతారు.

పండక్కు వారం ముందుగా శ్రీలు, మా అల్లుడుగారు కృష్ణచైతన్య, పాప వచ్చారు. శ్రీలును దగ్గరకు తీసుకుని అత్తయ్య ఆపుకోలేక ఏడ్చేశారు . నా కళ్ళల్లో తడి గుండెల్లో భారాన్ని తగ్గించింది. మావారి పరిస్థితి,మామయ్య స్థితి కూడాఅంతే. అల్లుడు గారిని సాదరంగా పలకరించుకుని దగ్గరకు తీసుకున్నారు. పాప పేరు శ్రీనిధి అమ్మానాన్నల అందమంతా పుణికి పుచ్చుకొని కుందనపు బొమ్మలా ఉంది. తెలుగు స్పష్టంగా మాట్లాడుతున్నది దాంతో జేజవ్వ తాతయ్యల మురిపాలకు పొద్దు చాలడం లేదు, కథలు చెప్పమంటూ పాపవారిని వదలడం లేదు కూడా .

మరో రెండు రోజులకు బంధువులందరూ కూడా వచ్చేశారు. వాళ్ళ ఇళ్ళకు పిలిచి భోజనం పెట్టి పంపలేదు అన్న కొరత అందరిలో ఉన్నా, వచ్చిన మూడు వారాలకు అందులో ఎండలకు ఇబ్బంది పడతారని అందరూ ఇక్కడే సరదాగా గడుపుతున్నారు. తన వయసు పిల్లలతో నిధి కూడా బాగా కలిసిపోయి ఆడుకుంటున్నది.
అల్లుడుగారు కూడా కొత్త పాత లేకుండా మొదటి నుండి అందరితో కలిసి పోయారు. శ్రీలు అత్తగారు మాకు, బంధువులందరికీ కూడా పేరుపేరునా బహుమతులు పంపించారు.

శ్రీరామనవమి పండుగ సంబరాలకు దేవాలయాల ముందు,ఇళ్ల ముందు తాటాకు చలువ పందిళ్లు వేసి, మామిడి తోరణాలు కట్టి ఊరును ముస్తాబు చేస్తారు. రంగులు రాట్నాలు, రకరకాల అంగళ్ళు, సందడి చేస్తాయి. ముఖ్యంగా పిల్లలు పీచు మిఠాయితో చేతికి వాచీలు, ఉంగరాలు పెట్టించుకుని అవి(నాక్కుంటూ) రుచిచూస్తూ తిరగడం, రకరకాల ఆట బొమ్మలు, గాలి బుడగలుకొనడం సరదాలు. అక్కడక్కడ చలివేంద్రాలు పెట్టి పెద్దపెద్ద కుండలలో తాగే నీరు,మజ్జిగ, పానకం సిద్ధం చేస్తారు. వేడిని తగ్గించే పానకం, వడపప్పు ఈ పండుగ ముఖ్య ప్రసాదాలు. పొద్దున్నే అందరo స్నానపానాదులు, పూజా కార్యక్రమాలు, ముగించుకుని దేవాలయానికి బయలుదేరాము. కన్నుల పండువగా జరిగిన సీతారామ కళ్యాణం చూసి తరించి కల్యాణ అక్షింతలు తలపై చల్లుకొని,కొన్ని అక్షింతలు శ్రీలు వాళ్ళతోఅమెరికా పంపేoదుకు తీసుకొని ఇంటికి చేరాము.

ఆరోజు రాత్రి ఆరు బయట చల్లగాలికి మధ్య మధ్యలో విసన కర్రలతో విసురుకుంటూ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ కూర్చున్నప్పుడు, రోజంతా పండుగ సందడిని గమనిస్తూ ఉన్న నిధి,జేజి తాతయ్య ఒడిలో కూర్చుని ,

“తాతయ్యా! శ్రీరామనవమి అంటే ఏంటి ” అని అడిగింది.
“రాముడు పుట్టినరోజు తల్లీ” అంటూ పెద్ద వాళ్లకు కూడా అర్థమయ్యేలా చెప్పే పండుగ విశేషాలు వినాలని అందరం మాటలు ఆపి కుతూహలంగా కూర్చున్నాము.
నిధి తలనిమురుతూ నీలాగ’ రామ ‘అనే పేరును కూడా పలుకలేని అడవిలో పక్షులను జంతువులను చంపుకుని తింటూ బ్రతికే ఒక బోయవానికి, నారాయణ నామాన్ని పలుకుతూ నారదముని కనిపించి, ఇలా ప్రాణులను చంపడం పాపమని చెప్పి’ మరా ‘ మరా’ అని పలికించి నేను మళ్ళీ ఇక్కడికి తిరిగి వచ్చేవరకు ఇలాగే పలుకుతూ ఉండాలని చెప్పి వెళ్ళాడట. ఆ బోయవాడు ముని చెప్పినట్లు మరా, మరా అని చెబుతూ అక్కడే కూర్చుండిపోయాడు అంట. అదే రామ రామ అనే శబ్దంగా వినిపిస్తూ, ఆ బోయవాడు వాల్మీకి మహర్షిగా మారిపోయి మనందరికీ శ్రీరామ కథను చెప్పాడు తల్లి. రాముడు నీలాగా చాలామంచివాడు, ఎంతో బుద్ధిమంతుడు, అందరి పట్ల దయతో ఉండేవాడని చెబుతూ, రామచంద్రుని జననం, సీతా కళ్యాణం, వనవాసం, రామ భక్తుడైన హనుమంతుని గురించి,రావణ సంహారం, రామ పట్టాభిషేకం, లవకుశల జననం, అవతార సమాప్తి. ఒక్కొక్క ఘట్టాన్ని, వింటూ అందరం రామ కథలో, లీ నమైపోయాము. అందరి కళ్ల వెంట కన్నీళ్లు కారుతున్నాయి.
రాముడు లేడా!వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్న నిధిని, సముదాయిస్తూ, రాముడు ఎక్కడికి వెళ్లిపోలేదు తల్లి మనతోనే ఉన్నా డు. రామ అని పలికితే హనుమంతుడు కూడా మన పక్కనే ఉంటాడు. అలా అయితే తాతయ్యా!రాముడిని పిలుస్తూ హనుమంతుని నా పక్కనే ఉంచుకుంటాను. అని చెబుతుంటే దాని బుద్ధి సూక్ష్మతకు, విశ్వాసానికి అందరం క్షణం సేపు నివ్వెర పోయాము.

తాతయ్య అందరి వైపు చూస్తూ, పదిపాకలున్న పల్లైనా రామాలయం తప్పక ఉంటుందన్నది మనమెరిగిన విషయమే కదా! సాయంత్రాలు తప్పనిసరిగా పిల్లలతో కలసి ,ఊరి వారందరూ అక్కడ చేరి రామ భజన చేస్తారు.
ఏ మహిమలు చూపని మనుజావతారం రామావతారం. రాజు గా ప్రజల పట్ల బాధ్యత, తల్లిదండ్రుల పట్ల విధేయత, భార్యాభర్తల అనుబంధం, సోదరులపట్ల అనురాగం, ఆశ్రమ వాసుల పట్ల రక్షణ, స్నేహ ధర్మం, శరణన్న శత్రువునైన క్షమించగలిగే ఔదార్యం. మర్యాదా పురుషోత్తముడైన శ్రీరామచంద్రుడు. తాను నడిచి చూపి,మన జీవితాలకు ఆదర్శంగా నిలిచాడు. అందరి నాలుకలపై పలుకు తేనెలు కురిపించే రామనామం మన బతుకునావను ఆత్మస్థైర్యంతో నడిపే శక్తినిస్తూ ఒడ్డుకు చేరుస్తుంది.
శ్రీరాముడు వసంత రుతువులో చైత్ర శుద్ధ నవమి గురువారం పునర్వసు నక్షత్రంకర్కాటక లగ్నం లో జన్మించినట్లు పురాణాలు చెబుతున్నాయి. మహావిష్ణువు యొక్క ఏడవ అవతారం శ్రీరాముడు. శ్రీరాముని జన్మదినంగా శ్రీరామనవమి జరుపుకుంటారు. సీతారాముల కళ్యాణం కూడా నవమినాడే జరిగిందని ఆ రోజే కళ్యాణం కూడా జరుపుతారు, వనవాసానంతరం పట్టాభిషిక్తుడు అయ్యిందికూడా నవమినాడే అని చెప్తారు. రామ పట్టాభిషేకం పటoలేని, ఇల్లుఉండదు. పూజామందిరమూ ఉండదు. ముఖ్యంగా పెళ్లిళ్లలో,సీతా సమేతుడై, సింహాసనం పై కూర్చుని, సోదరులను, హనుమంతుని, సకల దేవతలను కూడిన శ్రీరామచంద్రుని తప్పక పూజిస్తాము.
శ్రీరామనవమి పండుగ మన తెలుగు లోగిళ్ళలో వసంతోత్సవం పేరిట తొమ్మిది రోజులు చాలా వైభవంగా జరుపుకుంటాము. మార్చి అంటే ఎండలు మొదలవుతాయి కాబట్టి వడపప్పు, మిరియాలు వేసిన బెల్లo పానకం, ప్రసాదంగా పంచి పెడతారు. వడపప్పు పానకం చలువనిచ్చి సేద తీరుస్తాయి. విసెన కర్రలు కూడా పంచుతారు. దేవాలయాల్లో ముఖ్యంగా భద్రాచలంలో సీతారాముల కళ్యాణ మహోత్సవం కన్నుల పండుగగా జరుగుతుంది. గత ఏడాది మనమంతా భద్రాచలం వెళ్లి కళ్యాణం చూసి వచ్చాము కదా అంటూ తాతయ్యగుర్తు చేస్తూ, శ్రీరామ రామరామేతి
రమే రామే మనోరమే
సహస్రనామ తత్తుల్యం
రామనామ వరాననే అని మూడుసార్లు పలికించి కళ్యాణ అక్షతలు అందరిపై చల్లాడు.

ఎక్కడి వాళ్ళు అక్కడ వెళ్లిపోయారు.శ్రీలు వాళ్ళు ఊరికి వెళ్లే రోజు వచ్చింది. అందరి మనసులు భారంగా ఉన్నాయి అయినా, అక్కడ వాళ్లు దేనికి కొరత పడకూడదని, పచ్చళ్ళు, ఊరగాయలు, పొడులు,చిరు తిండ్లు. అన్నీ హాలంతా పరుచుకున్నాయి., ఇంకా బంధువులు ఇచ్చిన గిఫ్టులు, శ్రీలు అత్త,ఆడపడుచుల కొరకు మేం పంపుతున్న ప్రత్యేక బహుమతులు. ఇవన్నీచూస్తూ చైతన్య మేము తీసుకెళ్లేందుకేనా, విమానం సరిపోతుందా! అంటూ నవ్వుతుంటే! చూసేందుకు అలా అనిపిస్తుంది కానీ, తలా కాసింత పంచుకుంటే పూర్తిగా సరిపోవు కూడా అంటూ మా అత్తయ్య తనే స్వయంగా సర్దుతూ చెబుతుంటే, ఆమెను నొప్పించకూడదని మీరన్నది నిజమే అమ్మమ్మ, తనూ సూట్ కేసులు సర్దేందుకు కూర్చున్నాడు కృష్ణ చైతన్య. శ్రీలు వస్తానని ఫోన్లో చెప్పిన రోజు నుండి ఇప్పటివరకు మా అత్తయ్యేనా అని అబ్బురపరుస్తూ మందులకు మించిన శక్తి మనసుకు ఉందేమో అనిపిస్తున్నది.
ఈసారి పాప కూడా బాగా చేరిక అయ్యి విడవలేకున్నాము. అయినా పసిది బెంగ పడుతుందని నిబ్బరంగామళ్లీ వాళ్లు రాబోయే రోజు కొరకు ఎదురు చూస్తూ అందరం మామూలుగా మసలాము. మనోరంజకమైన మన పండుగ పరమార్థం తెలుసుకున్న మనుమరాలు మరో దేశం వెళ్ళింది

మాధవరావుకి ఇద్దరు ఆడపిల్లలే. ఉన్నంతలోనే పెద్ద కూతురు ఆరాధ్యకు డిగ్రీ వరకు చదువు చెప్పించాడు. పెళ్లి సంబంధాలు చూడటం మొదలుపెట్టారు.
“ఆరాధ్యకు ఇప్పుడే పెళ్లి చేసుకోవడం ఇష్టం లేదు. నేను ఇంకా పై చదువులు చదువుకోవాలి. ఉద్యోగం చేయాలి. అప్పటివరకు పెళ్లి చేసుకోను అన్నది.
“నీకు ఇంకా పై చదువులు చెప్పిస్తే నీకన్నా ఆపై ఎక్కువగా చదువుకున్న వాడిని తీసుకురావాలి. నీ చెల్లెలు శాంతి ఇంటర్లో ఉన్నది. దానికి కూడా డిగ్రీ పూర్తి చేయించాలి.
“నీకు పెళ్లి చేసి అత్తవారింటికి పంపిస్తే అక్కడికి మా బాధ్యత సగం తీరిపోయినట్లు ఉంటుంది అన్నారు మాధవరావు.
“నాకు ఇష్టం లేకుండా మీరు సంబంధాలేవి చూడకండి. నేను చేసుకోనని గట్టిగా చెప్పేసింది ఆరాధ్య.
“పెళ్లి చేసుకున్నాక కూడా చదువుకోవచ్చు. ఉద్యోగం కూడా చేయొచ్చు. పెళ్లికి దీనికి ముడి పెట్టవద్దన్న ఆరాధ్య వినలేదు.
“దాని కర్మ మనమేం చేస్తామని ఊరుకున్నారు. ఆరాధ్య ఎంబీఏ లో చేరింది. డిగ్రీలో పరిచయమైన విశ్వం ఆరాధ్యను ప్రేమిస్తున్నాడు. ఉద్యోగాలు వచ్చాక ఇద్దరూ పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకున్నారు. అందుకే ఆరాధ్య పెళ్లికి అడ్డు చెప్పింది.
“నాలుగేళ్లు వాళ్ళ ప్రేమను గోప్యంగా దాచి పెట్టారు. ఆరాధ్య చదువు పూర్తి అయిన వెంటనే ఉద్యోగంలో చేరింది.
“ఆరు నెలలు గడిచిన విశ్వానికి ఉద్యోగం దొరకలేదు.
“విశ్వం పెళ్లి ప్రస్తావన తెచ్చాడు. ఇప్పుడు కాదంటూ వాయిదాలు వేస్తూ వస్తున్నది ఆరాధ్య.
“ఒకరోజు నిలదీసి అడిగేసరికి ఉద్యోగం లేని వాడికి ఇంటి అల్లుడుగా మా వాళ్ళు ఒప్పుకోరు అంది.
“మీ వాళ్ళు ఒప్పుకోరా! నీకే ఇష్టం లేదా! నువ్వు ఇదివరకులా నాతో ఫ్రీగా మాట్లాడటం లేదు. ఒకప్పుడు కాస్త సమయం దొరికితే చాలు సినిమాలకి షికారులకి తిరిగేవాళ్ళం. నీకు ఉద్యోగం వచ్చాక మనిద్దరి మధ్య ఎడబాటు పెరిగింది. నీ మనసులో ఏముందో స్పష్టంగా చెప్పమన్నాడు విశ్వం.
“నిజంగానే ఈమధ్య విశ్వం మీద ఆరాధ్యకు ప్రేమ తగ్గిపోయింది. తనకోసం మంచి మంచి సంబంధాలు వెతుక్కుంటూ వస్తున్నాయి. ఆస్తి అంతస్తులో విశ్వం కంటే గొప్ప వాళ్లే వస్తున్నారు.
“ఇంట్లో వాళ్ళు మన పెళ్లికి ఒప్పుకోవడం లేదు. మనిద్దరి కులాలు ఒకటి కావు. వాళ్లని ఎదిరించి ఈ పెళ్లి చేసుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదన్నది.
“ఆరాధ్య మనసులో ఉన్న మాటలు బయటపెట్టేసరికి విశ్వంకు కోపం వచ్చింది.
“నువ్వేనా ఇలా మాట్లాడేది? ఆరేళ్ల నుంచి నా చుట్టూ తిరిగి నాతో స్నేహం చేశావు. సినిమాలు షికార్లకు తిప్పి డబ్బు ఖర్చు పెట్టించావు. పుట్టినరోజు, పార్టీ లంటూ రెస్టారెంట్లకి తిప్పావు. ఇప్పుడు వదిలించుకోవాలని చూస్తున్నావా! నీకు నా మీద ఉన్న ప్రేమంతా ఏమైపోయింది. నువ్వు కాదన్నా నేను వదిలేది లేదు. అనుకున్నట్లు మన పెళ్లి జరిగిపోవాల్సిందే అన్నాడు.
“విశ్వం గట్టిగా అడిగేసరికి ఆరాధ్య అహం దెబ్బతిన్నది.
“ఏంటి? ప్రేమిస్తే పెళ్లి చేసుకోవాలని రూలేమన్నా ఉన్నదా! అప్పటి పరిస్థితులు వేరు. నీ మీద నాకు ఇంట్రెస్ట్ కలగడం లేదు. నాకు ఆల్రెడీ పెళ్లి ఫిక్స్ అయిపోయింది. జరిగిందంతా మర్చిపోయి నువ్వు కూడా ఇంకొకరిని పెళ్లి చేసుకుని సుఖంగా ఉండు. అంతేకానీ నా పెళ్ళికి, నా సుఖానికి అడ్డు రావద్దు. కాదు కూడదని ఏమైనా ప్రయత్నం చేశావనుకో! నేనేం చేస్తానో అంటూ విశ్వాన్ని లెక్కచేయకుండా వెళ్లిపోయింది ఆరాధ్య.
“ఎంత పొగరు! చూస్తా! ఎలా సుఖపడుతుందో నన్ను కాదని పెళ్లి చేసుకున్నా కూడా కంటిమీద కునుకు లేకుండా చేస్తానంటూ శపధం చేశాడు.
“విశ్వం మాటలు పట్టించుకోలేదు ఆరాధ్య. అనుకున్నట్లుగానే ఆరాధ్య ఉద్యోగంలో చేరగానే గొప్ప గొప్ప పెళ్లి సంబంధాలు వస్తున్నాయి. తనకంటే ఆస్తిపరుడు, ఎక్కువ జీతం సంపాదించే శేఖరంని చూసి ఇష్టపడింది. నిజంగా చెప్పాలంటే ఇది కూడా ప్రేమ వివాహమనే చెప్పాలి. ఇద్దరిదీ ఒకే కులం కావడంతో ఇంట్లో వాళ్ళు పెళ్ళికి ఒప్పుకున్నారు. ఒక ముహూర్తాన ఇద్దరూ ఒకటయ్యారు.
“మొదటి రాత్రి గదిలోకి వెళ్లి ఎదురుచూస్తున్నాడు శేఖరం. తెల్ల చీరలో అందంగా ముస్తాబై పాల గ్లాసు చేత పట్టుకొని సిగ్గుపడుతూ గదిలోకి అడుగు పెట్టింది ఆరాధ్య.
“ఆమె చేతిలోని గ్లాసుని పక్కనపెట్టి రెండు భుజాలు పట్టుకొని మెల్లగా మంచం వైపు అడుగులు వేస్తూ తీసుకొచ్చి మంచం మీద కూర్చోబెట్టాడు.
సిగ్గుతో రెండు చేతులతో ముఖం కప్పుకుంది.
“ఇదంతా సిగ్గేనా? ఇంతకుముందు లేనిది ఇప్పుడు ఎందుకు? ఆమె ముఖాన్ని చేతుల నుంచి తొలగించాడు.
“ఈరోజు మన మొదటి రాత్రి”, మనసులు తనువులు పంచుకునే వేళ. మన మనసులు ఎటువంటి అరమరికలు ఉండకూడదు. మనసు విప్పి ఉన్న దున్నట్లు నిజం చెబితే మనిద్దరి మధ్య అపార్థాలకు తావుండదు. ఏమంటావు అన్నాడు శేఖరం.
“మీరు చెప్పింది నిజమే! మీరు కూడా నా నుంచి ఎటువంటి నిజాలు దాయకూడ దన్నది ఆరాధ్య.
“ఓకే! లేడీస్ ఫస్ట్ అన్నారు. ముందు నువ్వే చెప్పాలి అన్నాడు.
“ఎందుకైనా మంచిది. ముందు చెబితే సరిపోతుంది. తర్వాత తెలిసినా ప్రమాదం ఉండదనుకొని ఆరాధ్య విశ్వంతో నడిపిన ప్రేమాయణం మొత్తం చెప్పేసింది.
“నాకు లాగానే నీకు కూడా లవ్ ఎఫైర్ ఉందన్నమాట”
“అంటే మీ వెంట కూడా అమ్మాయిలు వెంటపడేవారా?
“ఏం! ఎందుకు పడరు. అందుట్లో నేను అందగాడిని! నావైపు ఆశగా చూసేవాళ్ళు వున్నారు.
“మిమ్మల్ని ఎవరూ ప్రేమించలేదా! మీరే ప్రేమించారా?
“నేనైతే ఎవరిని ప్రేమించలేదు. ఒక అమ్మాయి మాత్రం నా వెంటపడి ప్రేమించింది. ఇప్పటికీ నా మనసులోనే ఉందనుకో!
“మీ మనసులో ఆ అమ్మాయి నుంచు కొని నన్ను ఎందుకు పెళ్లి చేసుకున్నారు? ఆ పిల్లనే చేసుకోకపోయారా! అంటూ చిరు కోపం నటించింది.
“ఈ బుంగమూతిలో నువ్వెంత అందంగా ఉన్నావో! చెప్పనా?
“నా అందం సంగతి సరే! ముందు అమ్మాయి సంగతి చెప్పండి. మీ మనసు నుంచి ఆ అమ్మాయిని తీసేస్తేనే ఈరోజు మనం మొదటి రాత్రి జరుగుతుంది. లేకపోతే మీరక్కడ నేనిక్కడ అంటూ దూరం జరిగింది.
“పిచ్చి పిల్లా! భర్త పరాయి స్త్రీని మనసులో దాచుకుంటే సహించలేని దానివి. నా మనసులో నువ్వు తప్ప రెండో వారికి స్థానం లేదు. నిన్ను ఆట పట్టించాలని అలా అన్నాను. అర్ధేచ కామేచ, మోక్షేచ, నాతిచరామి అంటూ నిన్ను పెళ్లి చేసుకున్నాను. జీవితాంతం నువ్వే నా భార్యవి. నువ్వే నా ప్రేయసివి కూడా. మాటలతోనే నిద్రపుచ్చుతావా! ముద్దు ముచ్చట్లు ఏమైనా ఉన్నాయా అంటూ భార్యని దగ్గరకు తీసుకున్నాడు శేఖరం.
“వాళ్ళ వైవాహిక జీవితం ఆనంద సాగరంలో మునిగితేలుతున్నది.
“జీవితం ఎప్పుడూ సుఖసంతోషాలతో ఉంటే దేవుడు చూస్తూ ఊరుకోడు. ఆరాధ్య ఇద్దరు పిల్లలకు జన్మనిచ్చింది.
“ఉన్నట్లుండి ఆరాధ్య జీవితంలోకి అనుకోని తుఫాను వచ్చి పడింది.
“అర్ధరాత్రి 12 గంటలకి గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు ఆరాధ్య ఆమె భర్త శేఖరం. ఫోన్ రింగ్ అయినా శబ్దం ఇద్దరికీ వినబడలేదు. రెండోసారి రింగ్ అయ్యేసరికి ఆరాధ్య కళ్ళు తెరిచి చూసింది. భర్త ఆదమరచి నిద్రపోతున్నాడు. మెల్లగా లేచి వెళ్లి కాల్ చూసింది. అంతే ఒక్కసారి ఆమె గుండె ఝల్లుమంది.
“ఇతనా! ఇన్నేళ్ల తర్వాత ఇప్పుడెందుకు కాల్ చేసినట్లు. తిరిగి కాల్ చేయాలంటే భయం వేసింది. భర్తకి మెలకువ రాలేదు. అదే ఫోన్ మళ్ళీ రింగ్ అయింది.
“లిఫ్ట్ చేయక తప్పలేదు. తన గొంతు తనకే వినబడనంతగా మెల్లగా ఎవరూ అన్నది.
“నేనెవరో గుర్తుపట్టలేదా! గుర్తుపట్టిన ఎవరో తెలియనట్టు నటిస్తున్నావా! నేను నీ ప్రేమ పిపాసిని. నువ్వు నన్ను మర్చిపోయినా నేను మాత్రం మర్చిపోలేను. నిన్ను నీడల్లే వెంటాడుతూనే ఉంటాను. ఎందుకంటే నీ మీద ప్రేమ అంత గొప్పది!
“ఇంతకీ నీకేం కావాలి? నాకు పెళ్లయిన విషయం నీకు తెలుసు అనుకుంటాను. ఎప్పుడో మర్చిపోయిన నిన్ను మళ్ళీ ఎందుకు గుర్తు చేస్తున్నావు. నీకు నాకు ఎలాంటి సంబంధం లేదు. ఇంకెప్పుడూ ఫోన్ చేయకు అంటూ కట్ చేసింది.
“ఏ.సి రూము అయినా ముఖమంత చెమటలు పడుతున్నాయి. శేఖరం లేవలేదు. బతికిపోయాననుకుని గుండెల మీద చెయ్యి వేసుకుంది. మంచం మీద పడుకున్నదన్న మాటే గాని నిద్ర పట్టడం లేదు. శేఖరం చూడలేదు చూసి ఉంటే ఏం జరిగేది?
తన ఫోన్ నెంబర్ అతనికి ఎలా తెలుసు. అప్పటి పాత నెంబరు మార్చేసింది. అయినా ఫోన్ నెంబర్ తెలుసుకోవడం అంత పెద్ద కష్టమేమీ కాదు. ఎందుకు చేసినట్టు. “బ్లాక్మెయిల్ చేయాలని చూస్తున్నాడా! మళ్లీ చేసినప్పుడు చూసుకోవచ్చులే అని తనకు తానే ధైర్యం చెప్పుకోంది”.
“తెల్లవారి లేచాక యధావిధిగా తన పనులు తాను చేసుకుంటూ పోతున్నది. పిల్లల్ని రెడీ చేసి స్కూల్ కి పంపించింది. భర్తకి బాక్స్ సర్దితను సర్దుకుంది. భార్యాభర్తలిద్దరు ఎవరి ఆఫీసులకు వాళ్ళు చేరుకున్నారు.
ఆఫీసుకు వెళ్లిందన్న మాటే గాని వర్క్ చేయ బుద్ధి కాలేదు. మనసంతా చికాకుగా ఉంది. దానికి తోడు తలనొప్పి ఎక్కువైంది. సెలవు చెప్పి ఇంటికి వచ్చేసింది. ఎంత మర్చిపోదాం అనుకున్నా మనసులో భయం చోటుచేసుకుంది.
“అది మొదలు ప్రతిరోజూ అర్ధరాత్రి పూట ఫోన్ రావడం ఆరాధ్య భయం భయంగా లిఫ్ట్ చేయడం జరుగుతున్నది. ఆరోజు రాత్రి పది మిస్సిడ్ కాల్స్ వచ్చాయి. ఆరాధ్య గాఢ నిద్రలో మునిగి ఉంది.
“కాల్ రాగానే శేఖరం లేచి లిఫ్ట్ చేశాడు. హలో నేను అడిగింది ఏం చేసావు? 10 లక్షలు ఇస్తానంటే ఓకే.! నా దగ్గర ఉన్న నీ వీడియోలు డిలీట్ చేస్తాను. అంత డబ్బు ఇవ్వలేకపోతే చెప్పు మీ ఆయన ఊర్లో లేనప్పుడు అప్పుడప్పుడు గుట్టుచప్పుడు కాకుండా వచ్చి వెళ్తుంటాను. నాకు ఏదైనా పర్వాలేదు. నీకు ఏది ఇష్టమో చెప్పు. ఇంకా వెయిట్ చేయడం నావల్ల కాదంటున్నాడు.
“హలో! మిస్టర్! నువ్వు చెప్పిన దాంట్లో నీకు ఏది ఇష్టమో చెప్పు ఆలోచిస్తాను అన్నారు శేఖరం.
“ఓ! మీరే నా ఆరాధ్య భర్త. నా రెండు డిమాండ్స్ మీరు విన్నారు కదా. మీ ఆవిడ వీడియోలు నా దగ్గర ఉన్నాయి. చూపించమంటారా అన్నాడు.
“చూడు విశ్వం. నీ పేరు నీ కథంతా నాకు తెలుసు. ఉద్యోగం సద్యోగం లేకుండా గాలికి తిరుగుతూ ప్రేమని అడ్డం పెట్టుకొని డబ్బు సంపాదించాలనుకునే వాడివి. ఆరాధ్య నాకు అంతా చెప్పింది. నీ దగ్గర వీడియోలు ఉన్నాయని నాకు తెలుసు. నీకు భార్య పిల్లలు ఉండే ఉంటారు. వాళ్లకోసం నువ్వేమైనా చేయగలవు. నేను కూడా అందుకు సిద్ధమే!
“అయితే ఒక విషయం మనం డీల్ కుదుర్చుకునే ముందు నీతో కొంచెం మాట్లాడాలి అన్నాడు శేఖరం.
“విశ్వం ఏమిటో చెప్పమన్నాడు.
“ఆరాధ్య నువ్వు ప్రేమించుకున్నారని విషయం మా పెళ్ళికి ముందే అన్ని విషయాలు దాచకుండా నాకు చెప్పింది. ప్రేమించడం, ప్రేమించబడటం అనేవి వ్యక్తిత్వాన్ని బట్టి నచ్చుతాయి. బాధ్యతారహితంగా ప్రవర్తించే వాడిని ఏ అమ్మాయి మాత్రం పెళ్లి చేసుకుంటుంది. ప్రేమ త్యాగాన్ని కోరుకోవాలి కానీ ద్వేషంతో వాళ్ళ జీవితాలను నాశనం చేయాలని చూడకూడదు.
“ప్రేమించబడిన వాళ్లు సుఖంగా సంతోషంగా ఉండాలని కోరుకోవాలి. ప్రేమంటే ఏమిటో తెలుసా? ప్రేమ విలువలతో కూడుకున్నది. దేవదాసు పార్వతి, సలీం అనార్కలి, లైలా మజ్నుల ప్రేమ కథలు వినలేదా? పెద్దవాళ్లు అంగీకరించలేదని వాళ్ళ ప్రేమను త్యాగం చేసుకున్నారు. చివరికి చావుకు కూడా సిద్ధపడ్డారు. ప్రేమ కోసం కట్టుబాట్లలను పెంచుకొని పగ, ప్రతీకారాలు రగిలించుకోకుండా వాళ్ల ప్రేమకు సమాధులు కట్టుకున్నారు. పవిత్రమైన ప్రేమని ఆరాధించారు. ప్రేమించిన స్త్రీ కోసం వీడియోలు అడ్డం పెట్టుకుని ఏం సాధిస్తావు? పెళ్లయినాస్త్రీ జీవితాన్ని నాశనం చేసి అపవిత్రం చేస్తావా? లేకపోతే ప్రేమని డబ్బుతో కొనుక్కుంటావా?
“ఆరాధ్య భర్తగా చెప్తున్నాను. కాదు కూడదని నీ డిమాండ్లకు లొంగి రాలేదని ప్రమాదం తలపెట్టాలని చూస్తే మాత్రం నేను చూస్తూ సహించను. చట్టపరంగా చర్యలు తీసుకోవలసి వస్తుంది. ఒకసారి నీ భార్య పిల్లల్ని దృష్టిలో పెట్టుకో! మనసు మార్చుకోకపోతే తగిన మూల్యం చెల్లించుకోవాల్సి వస్తుందంటూ సీరియస్ గా వార్నింగ్ ఇచ్చాడు శేఖరం.
నీ ఆర్థిక అవసరాలకు ఏమైనా సాయం కావాలంటే అడుగు చేస్తానన్నాడు.
“నాలుగు రోజుల తర్వాత పగటిపూట కాల్ చేశాడు విశ్వం. రాత్రివేళ కుదరదని పగలు చేయడం మొదలుపెట్టాడు. ఈసారి వీడికి తగిన గుణపాఠం చెప్పి తీరాల్సిందేనను కొన్నది ఆరాధ్య.
“ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయగానే సారీ ఆరాధ్య! నువ్వు చెప్పాలనుకున్న గుణపాఠం మీ వారు చెప్పారు. నా కళ్ళు తెరిపించారు. నువ్వెక్కడున్నా నీ సుఖమే కోరుకుంటాను. నా నుంచి నీకు ఎటువంటి ఇబ్బంది రాదు. నీ భర్త పిల్లలతో సుఖంగా ఉండమంటూ ఫోన్ పెట్టేశాడు విశ్వం.
“పక్కనే ఉండి అంతా విన్న శేఖరం అదంతా నేను చూసుకున్నాను. నీకేం భయం లేదంటూ ప్రేమగా భార్యని హృదయానికి హత్తుకున్నాడు.
“ప్రేమ ఒకరితో పెళ్లి ఒకరితో కోరుకుంటే ఇలాంటి అవమానాలు ఎదుర్కోవలసి వస్తుంది. ప్రతి ఆడపిల్ల పెళ్ళికి ముందు ఆచితూచి అడుగులు వేయాలి అంటూ భార్యకి ధైర్యం చెప్పాడు.

పరంధామయ్య, సుభద్రమ్మ రెండు రోజులు అయింది, కొడుకు దగ్గరకి వచ్చి. స్టేషన్నుంచి ఇంటికి తీసుకొచ్చి, ఆఫీసులో మీటింగ్ ఉందని వెంటనే వెళ్ళిపోయాడు కొడుకు సుధాకరం. ఇద్దరికీ టిఫిన్ పెట్టి, “భోజనం టేబుల్ మీద పెట్టాను. మీ టైముకి మీరు పెట్టుకుని తినండి అత్తయ్య… బాబుని స్కూల్ దగ్గర దింపి, నేనూ ఆఫిస్ కి వెళ్ళొస్తాను ” చెప్పి, హడావిడిగా వెళ్ళిపోయింది కోడలు కమల.
సాయంత్రం వరకూ ఇద్దరూ మాటలు రాని బొమ్మల్లా కూర్చున్నారు.
ఆరుగంటలకి కోడలు మనవడిని తీసుకుని వచ్చింది.
వాడికి పాలు తాగించి,అదే అపార్ట్మెంట్ లో పై ఫ్లోర్ లో ఉన్న ట్యూషన్ కి తీసికెళ్లి దిగబెట్టి వచ్చింది.
బట్టలు మార్చుకుని నైటీ వేసుకుని, సెల్ లో మాట్లాడుతూ సోఫాలో కాలిమీద కాలు వేసుకుని కూర్చుని, ఎదురుగా అత్త మామలున్నారన్న ధ్యాసకూడా లేకుండా కాలు ఊపుతూ మాట్లాడుతూనే ఉంది.
ఎనిమిది అవుతుంటే, “డిన్నర్ టేబుల్ మీదుంది, మీకు ఆకలి అయినప్పుడు తినండి. నేనలా వెళ్ళి బాబుని ట్యూషన్ నుంచి తీసుకొస్తాను ” చెప్పి, తలుపు దగ్గరగా వేసి వెళ్ళిపోయింది.
తొమ్మిది అవుతుంటే వచ్చింది కోడలు కమల.
కొడుక్కి తినిపిస్తూ “మీరు తినలేదేం?” అడిగింది.
‘”అబ్బాయి వచ్చాక తింటాo లేమ్మా ” అంది సుభద్రమ్మ.
“సుధా వచ్చేసరికి లేట్ అవుతుందట. మిమ్మల్ని తినేసి పడుకోమన్నాడు”. హోటల్ నుంచి తెచ్చిన డిన్నర్ పేకెట్స్ విప్పి, ప్లేట్ లో పెట్టి ఇద్దరికీ ఇచ్చింది.
బిర్యానీలో మసాలా, వెల్లుల్లి వాసన అలవాటు లేక పోవడంతో సుభద్రమ్మ “నాకంతగా ఆకలిగా లేదు ఇంతవద్దు తీసేయమ్మా “అని తనే కొద్దిగా ఉంచుకుని మిగిలినది బౌల్లో వేసేసింది. ఆ కాస్త తిన్నాననిపించి చేయి కడుక్కుంది. పరంధామయ్యకి సహించక పోయినా ఆకలికి ఆగలేక ముద్దకి ముంతడు నీళ్లు అన్నట్లు, ముద్ద నోట్లో పెట్టుకుని, నీళ్లు తాగి లోపలికి పంపాడు.
ఇద్దరూపడుకున్నాక కొడుకు ఎప్పుడొచ్చాడో వారికి తెలియదు.
ఉదయం ఇద్దరూ తొందరగానే లేచి, తయారై హాల్లోకి వచ్చి కూర్చున్నారు. కొడుకు లేచి వస్తే మాట్లాడవచ్చు అనుకున్నారు.
సుధాకరం ఎనిమిదిన్నర దాటాక బెడ్ రూమ్ లోనుంచి బయటికి వచ్చాడు. ఆఫీస్ కి వెళ్ళడానికి తయారై ఉన్నాడు.
తల్లిదండ్రుల్ని చూసి, “బ్రేక్ఫాస్ట్ చేశారానాన్నా,? ” అడుగుతూనే, తనే డిష్ లో ఉన్న ఇడ్లి ప్లేట్ లో పెట్టుకుని తినడం మొదలు పెట్టాడు.
కొడుకుతో కలిసి తిందామని ఎదురు చూసిన ఆ తల్లిదండ్రులు ఏం మాట్లాడాలో తెలియక మౌనంగా ఉండిపోయారు.
కొడుకు, కోడలు మనవడిని తీసుకుని వెడుతూ “అత్తయ్యా!సుధా కి ఈ రోజు ఆఫీస్ లో లంచ్ ఉందట.నేనూ కేంటేన్ లో తినేస్తాను. మీరు ఏం కావాలో వoడుకుని తినేయండి.”సమాధానం కోసం చూడకుండా వెళ్లిపోయారిద్దరూ.
పరoధామయ్య, సుభద్రమ్మ ఒకరి మొఖాలు ఒకరు చూసుకుంటూ ఉండిపోయారు.
–
తను ఖమ్మం లో ఉద్యోగం చేసే రోజుల్లో మొదటిసారి అమ్మ నాన్న ఖమ్మం వచ్చినప్పుడు తను స్టేషన్ కి వెళ్ళి,వారిని ఆప్యాయంగా పలకరించి ఇంటికి తీసుకొచ్చాడు.సుభద్ర ఎదురొచ్చి వారిని ప్రేమగా పలకరించి, అత్తగారి చెయ్యి పట్టుకుని లోపలికి తీసుకొచ్చింది. కుశల ప్రశ్నలు వేసి కాఫీ ఫలహారాలు అందించింది.
ఆ రోజు ఆఫీస్ కి సెలవు పెట్టేశాడు తను.
లోపలికి వెళ్ళి “చూడు. అమ్మకి నాన్నకి ఏం కావాలో కనుక్కుని సమయానికి ఇవ్వు.భోజనంలోకి కూడా ఏం తింటారో కనుక్కుని చెయ్యి. నాన్న కారంకారంగా తింటారు. చూసి చెయ్యి తెలియకపోతే అమ్మని కనుక్కునిచెయ్యి ” చెప్పాడు.
“ఆ విషయo మీరు ప్రత్యేకంగా చెప్పాలా? అదంతా నేనూ చూసుకుంటాను మీరు ఆఫీస్ కి వెళ్ళండి “అంది సుభద్ర.
వాళ్ళు ఉన్న వారం రోజులు ఆఫీస్ కి వెళ్లేటప్పుడు వెళ్ళొస్తానని తల్లిదండ్రులకి చెప్పి, వారిని జాగ్రత్త గా చూసుకోమని, వేళకి భోజనం పెట్టేయమని భార్యకి చెప్పి వెళ్ళేవాడు. సాయంకాలం వచ్చేటప్పుడు వారికి నచ్చిన ఉపాహారాలు, పళ్ళు తీసుకొచ్చి, ప్లేట్స్ లో పెట్టి ఇద్దరికీ ఇచ్చేవాడు
రాత్రి భోజనాలు అయ్యాక నలుగురు కూర్చుని కష్టసుఖాలు మాట్లాడుకునే వారు.
“మీరిద్దరూ ఒంటరిగా అక్కడెoదుకు,?. ఇక్కడే మాతోపాటు ఉండిపోవచ్చుగా ” అంది సుభద్ర.
“లేదులేమ్మా….. ఇంకా మాకు కాస్త ఓపిక ఉందిగా.. ఓపిక తగ్గితే మీ దగ్గరకే వస్తాం. మాకు మాత్రం మీరు తప్ప ఎవరున్నారు? ” అన్నాడు తండ్రి.
“అవునమ్మాయ్! మీకూ మొన్నీ మధ్యనేగా పెళ్లయింది. కొన్నాళ్ళు సరదాగా ఉండండి. పిల్లా పాప బయలుదేరితే మనవడితో ఆడుకోడానికి అప్పుడు వచ్చి ఉంటాములే.”అంది అత్తగారూ కోడలికి బుగ్గలు నిమిరి ముద్దు పెట్టుకుంటూ.
ఇద్దరికీ బట్టలు పెట్టి, కాళ్ళకి దణ్ణం పెట్టి ఆశీసులు తీసుకున్నారు.
పరoధామయ్య కొంత డబ్బు తండ్రి చొక్కా జేబులో పెట్టి, “ఏవైనా ఖర్చులకి ఉంటాయి ” చెప్పాడు.
“ఎందుకురా నాదగ్గర ఉన్నాయిలే “తండ్రి తియ్యబోతుంటే,”మీ దగ్గర లేవని కాదు, ఏదో నాతృప్తి కోసం ” తండ్రి చేతి మీద చెయ్యి వేసి ఆపాడు.
వాళ్లిద్దరూ ప్రయాణమై వెడుతుంటే పరంధామయ్య, సుభద్ర కళ్ళనీళ్ల పర్యంతం అయ్యారు. స్టేషన్ కి వెళ్ళి ట్రైన్ ఎక్కించి, ట్రైన్ కదిలే వరకు ఉండి వచ్చారు…..”తలుపు చప్పుడు అవుతుంటే
ఆలోచనలనుంచి తేరుకొని తలుపు తెరిచింది సుభద్రమ్మ.
కోడలు మనవడుని తీసుకుని వచ్చింది.
ఆమె కాళ్లు కడుక్కుని డ్రెస్ మార్చుకుని వచ్చే వరకూ ఆగి,”అమ్మాయ్! మేము బయలుదేరుతున్నాం అబ్బాయి వచ్చాక చెప్పు.”బేగ్ తీసుకుని చెప్పారు.
” అదేంటీ, పది రోజులు ఉంటారని చెప్పాడు సుధా,…” మనసులో సంతోషంగా ఉన్నా, అయోమయం నటించిందికమల.
“మరోసారి వస్తాం లేమ్మా,అయినా పిల్లాడికి సెలవులిచ్చినప్పుడు మీరే రండి. మేమిక్కడుంటే మీకూ ఇబ్బంది, మేమూ తిని కూర్చోవడం. అక్కడైతే గుడి, గోపురం, తెలిసినా వాళ్ళు రావడం, పోవడం . ఏదో కాలక్షేపం అయిపోతూo టుంది .”అన్నాడు పరoధామయ్య.
కమల సెల్ తీసుకుని “సుధా!మీ అమ్మ, నాన్న వెళ్ళిపోతామంటున్నారు…” చెప్పింది.
” అప్పుడేనా? అదేంటి.. నిన్ననే కదా వచ్చారు, ఉదయం నాతో ఏమి చెప్పలేదు.
ఉండమని చెప్పకపోయావా? ” “
“… చెప్పాను వెళ్లాలట…..”
“సరే! నాకు ఇప్పుడే రావడానికి కుదరదు.. దారిఖర్చులకి డబ్బులున్నాయో లేదో ? వెయ్యో, రెండూవేలో ఇచ్చి పంపించు ” చెప్పాడు.
వెయ్యి రూపాయలు తెచ్చి వారి చేతిలో పెట్టి, వాళ్ళు బయటికి రాగానే తలుపులు మూసుకుంది.
ఇద్దరూ ఆటోలో బస్ స్టాండ్ కి వెళ్ళి తమ ఊరు వెళ్లే బసు ఎక్కి కూర్చున్నాక,మనసు స్థిమిత పడినట్లు అయింది. హాయిగా ఊపిరి పీల్చుకుని వెనక్కి జార్లబడి కూర్చున్నారు.
“గత కాలము మేలు వచ్చుకాలము కంటెన్ ” భారతoలో నన్నయ రాసిన పద్య పాదం గుర్తుకొచ్చింది పరoధామయ్యకి.

గ్రామ సర్పంచ్ ఆధ్వర్యంలో జరుగుతున్న ఆ అభినందన సభకు జిల్లా కలెక్టరే కాక జిల్లాలో, మండలంలోని ప్రముఖులందరూ హాజరవడం విశేషం.

ఆ ఊరికి చెందిన ఇద్దరమ్మాయిలు “ఐఏఎస్” పూర్తి చేసి కలెక్టర్లుగా పక్కపక్క జిల్లాలకు అపాయింట్మెంట్ ఆర్డర్లు తీసుకున్న సందర్భం. ఎందరో కలెక్టర్లు అవవచ్చు.. కానీ ఇదొక ప్రత్యేక సందర్భం.

ఈ సభకు ఊరు ఊరంతా హాజరయ్యారు. పెద్ద బహిరంగ సభ అది.
అందరూ మాట్లాడడం ఐపోయింది. జిల్లా కలెక్టరు గారు జానకి, శైలజలకు సన్మానం చేయబోతున్నారు.

వారి గురించి ఆఊరి సర్పంచ్ చెబుతున్నారు ఇలా …
“జానకి, శైలజ మంచి స్నేహితులు. జానకి అతి పేద కుటుంబానికి చెందిన అమ్మాయి, అంతే కాక తనకు చిన్నప్పుడు( కాలికి) పోలీయో వచ్చి సరిగా నడవలేదు.‌ ఐతే చాలా తేలివి గలది జానకి.
ఇంటరు పూర్తిచేశారు జానకి, శైలజ ఇద్దరూ. ఐతే జానకి చదువు ఆపేసింది….”
ఇంతలో కలెక్టరు గారు వాళ్ళనే చెప్పమన్నారు..
జానకి “అలాటి పరిస్థితిలో శైలజ చేసిన గొప్ప సహాయం, మరువరానిది
నా కోసం డబ్బు ఖర్చు పెట్టింది. నాకాలికి వాళ్ళ నాన్నగారిచేత వైద్యానికి సంబంధించి సహాయం చేయించింది.. తాను ఎక్కి చదువుకుందో…నన్నుకూడా తనతో పాటుగా చదివించిన ఆ కుటుంబానికి ఋణం తీర్చుకోలేను. శైలజ నాకు దేవుడిచ్చిన వరం.”
అంటూ కన్నీరు పెట్టుకుంది.

ఇక శైలజ మాట్లాడుతూ” జానకి చదువుకు సహాయం చెయ్యడం గొప్ప కాదు.తను ఏకసంథాగ్రాహి. నేను ఈ పరీక్ష ఉత్తీర్ణత పొందడానికి నాకు తాను నాకు చక్కగా తెలియని అంశాలన్నీ వివరంచడమే ముఖ్య కారణము. కాబట్టి తను ఉన్నత వ్యక్తిత్వం గలది “…. అంటూ ముగించిది.

ఇక కలెక్టరు గారు ఇద్దరికీ వారు పొందిన విజయాన్ని పురస్కారించుకుని చాలా గొప్పగా సన్మానం చేశారు. చివరగా ఆయన చెప్పిన సందేశానికి పెద్ద ఎత్తున చప్పట్లు మారు మ్రోగిపోయాయి… “ఇద్దరికి ఇద్దరూ గొప్పవారే…వారి ఆశరం ఉన్నతం, ఉత్తమం… సమాజం పట్ల వారికున్న అవగాహనను నేను వారి మాటలలో తెలుసుకున్నాను.అంటూ…….
” ఏమతమైనా వివరించేదో మానవత్వమే,” అని వీరిరువురూ నిరూపించారు. “విధాత సృష్టిలో లోపం లేదు, మానవ దృష్టిలోనే శాపం ఉంది.” ఆ శాపాన్ని వీరువురూ బాపారు ఒకరికొకరు. “బాధ్యతల సుడిగుండాల్లో మనిషి జీవితం ముడిపడి ఉంది.” అనేది కూడా చక్కగా ఋజువు చేసి సమాజం పట్ల వారి బాధ్యతను తెలియజేశారు. చివరిగా అతి గొప్ప మాట చెప్పారు…..” స్వచ్ఛమైన స్నేహానికి ఎల్లలు లేవు” అని వీరువురూ నిరూపించారు.
వీరిరువురి వలన ఇంకా మరన్ని మేళ్ళు జరగాలని ఆశిస్తూ చిరంజీవులను ఆశీర్వదిస్థున్నాను.” అంటూ సభను ముగించారు..‌సభలోని వారంతా కరతాళధ్వనులతో అభినందించారు.